เอกสารสัญญาฉบับล่าสุดยังคงวางอยู่บนโต๊ะทำงานไม้โอ๊คสีเข้ม ตัวอักษรสีดำสนิทบนกระดาษ A4 แผ่นนั้นไม่ได้มีข้อความอื่นใดซับซ้อน นอกจากประกาศิตแห่งการเลิกจ้างและการยุบทีมอีสปอร์ต "Aethelgard" ที่เขาใช้เวลาปลุกปั้นมานานถึงห้าปีเต็ม
คีตะไม่ได้ร้องไห้ เขาไม่ได้ทุบโต๊ะระบายอารมณ์ และไม่ได้เอ่ยคำตัดพ้อใดๆ ออกมาสักคำ ดวงตาหลังกรอบแว่นสายตากวาดมองตัวเลขขาดทุนในงบดุลบริษัทเป็นครั้งสุดท้าย สมองส่วนหน้าของเขายังคงทำงานด้วยความเร็วสูงราวกับหน่วยประมวลผลควอนตัม วิเคราะห์ความผิดพลาดทุกย่างก้าวตั้งแต่วันแรกที่เซ็นสัญญา จนถึงความล้มเหลวในนัดชิงชนะเลิศระดับประเทศเมื่อสัปดาห์ก่อน
*ความผิดพลาดไม่ได้อยู่ที่กลยุทธ์... แต่อยู่ที่ตัวแปรมนุษย์* เขาสรุปในใจด้วยความเย็นชา
เสียงถอนหายใจยาวนานดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องชุดเพนต์เฮาส์ใจกลางเมือง ไม่มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ไม่มีข้อความให้กำลังใจจากอดีตเพื่อนร่วมทีม ทุกคนต่างแยกย้ายไปตามเส้นทางที่อัลกอริทึมแห่งผลประโยชน์นำพาไป โลกแห่งความจริงช่างโหดร้าย ไร้ความปรานี และเต็มไปด้วยตัวเลขขาดทุนที่ไม่อาจแก้ไขด้วยการรีเซ็ตเกม
นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปแตะที่ปุ่มพาวเวอร์ของอุปกรณ์เชื่อมต่อประสาทสัมผัสรุ่นล่าสุด *NerveGear V.4* ดีไซน์สีดำด้านสะท้อนแสงไฟนีออนสลัวจากภายนอก หน้าจอแสดงผลสถานะสแตนด์บายกะพริบเป็นจังหวะช้าๆ ราวกับลมหายใจของสิ่งมีชีวิต
"นายท่าน... คุณจะทำแบบนั้นจริงๆ หรือคะ?"
เสียงใสแจ๋วของ 'ริน' AI ผู้ช่วยส่วนตัวดังขึ้นจากลำโพงอัจฉริยะ น้ำเสียงของเธอบ่งบอกถึงความลังเลและกังวลอย่างเห็นได้ชัด แม้เธอจะเป็นเพียงโปรแกรมปัญญาประดิษฐ์ที่ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อบริหารจัดการงานบ้าน แต่ตลอดหลายปีที่ผ่านมา รินคือสิ่งมีชีวิต (หากนั่นคือคำที่ถูกต้อง) เพียงหนึ่งเดียวที่อยู่เคียงข้างเขาผ่านช่วงเวลาอันยากลำบาก
"โลกนี้ไม่มีพื้นที่ให้คนที่แพ้หรอกนะ ริน" คีตะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบราบ สายตาจับจ้องไปยังแคაფ์ซูลโลหะสีดำตรงหน้า "ฉันแค่ต้องการสถานที่ที่ทุกอย่างถูกขับเคลื่อนด้วยกฎและตรรกะที่แน่นอน... ที่ซึ่งความพยายามไม่เคยทรยศใคร"
"แต่การหลบหนีเข้าไปใน *Eternity Online* ไม่ได้ช่วยให้ปัญหาในโลกความเป็นจริงหายไปนะคะ" รินแย้งขึ้นมาทันที น้ำเสียงของเธอมีความดื้อรั้นเจืออยู่เล็กน้อย ซึ่งเป็นฟังก์ชันที่เขาจงใจเขียนโค้ดใส่ไว้เองตั้งแต่แรก เพื่อไม่ให้บ้านหลังนี้เงียบเหงาจนเกินไป
"ฉันไม่ได้เรียกว่าหลบหนี..." คีตะถอดแว่นสายตาออก วางมันลงบนโต๊ะข้างเอกสารเลิกจ้าง "ฉันเรียกว่าการรีเซ็ตระบบ... ล็อกอินเข้าสู่โลกที่ฉันยังคงเป็นผู้กำหนดกฎเกณฑ์"
สิ้นเสียงคำประกาศของเขา คีตะก้าวขึ้นไปนอนราบลงบนแคปซูลเชื่อมต่อ โครงสร้างภายในปรับรับสรีระของเขาอย่างแม่นยำ ฝาครอบกระจกนิรภัยเลื่อนปิดลงอย่างเงียบเชียบ ตัดขาดจากเสียงรบกวนภายนอกทั้งหมด เหลือเพียงเสียงการทำงานของระบบระบายความร้อนและเสียงเต้นของหัวใจตนเอง
[ระบบกำลังตรวจสอบสถานะชีวมาตร...]
[อัตราการเต้นของหัวใจ: ปกติ]
[คลื่นสมอง: พร้อมเชื่อมต่อ]
[ยินดีต้อนรับกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงอันไร้ขอบเขต... คีตะ]
ความรู้สึกเย็นวาบแผ่ซ่านจากท้ายทอยลามไปทั่วไขสันหลัง โลกทั้งใบเริ่มบิดเบี้ยวและแตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีฟ้าคราม สติสัมปชัญญะของเขาหลุดลอยออกจากร่างเนื้อในโลกความเป็นจริง ดิ่งลึกผ่านอุโมงค์แห่งข้อมูลมหาศาลที่ไหลผ่านราวกับสายธารแห่งดวงดาว
นี่ไม่ใช่การเล่นเกมเพื่อความบันเทิง... แต่มันคือการประกาศสงครามครั้งใหม่ ระหว่างเขากับโชคชะตาที่เคยหันหลังให้
เมื่อแสงสว่างวาบสุดท้ายจางหายไป คีตะก็พบว่าตนเองยืนอยู่บนลานหินอ่อนโบราณที่สลักลวดลายอักษรเวทมนตร์เรืองแสงสีทองจางๆ เบื้องหน้าคือมหานครลอยฟ้า 'อาร์เคเดีย' เมืองหลวงแห่งปฐมภพของเกม *Eternity Online* เสียงจอแจของผู้เล่นนับหมื่นคน เสียงคำรามของสัตว์อสูรจากระยะไกล และกลิ่นอายของเวทมนตร์ลอยอบอวลอยู่ในบรรยากาศ
[ท่านได้เข้าสู่เซิร์ฟเวอร์หลัก: Eternity Online เป็นที่เรียบร้อย]
[ตรวจพบโปรไฟล์ผู้เล่นเดิม: 'Kite' (ระดับความเชี่ยวชาญ: อดีตแรงค์ Challenger)]
[ระบบกำลังปรับเทียบสถานะตัวละครตามเงื่อนไขพิเศษ...]
คีตะก้มมองมือทั้งสองข้างของตนเอง สัมผัสถึงความยืดหยุ่นและพละกำลังที่แตกต่างจากร่างเนื้ออย่างสิ้นเชิง รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน สมองของเขาเริ่มคำนวณสถิติและแพตش์อัปเดตล่าสุดของเกมที่เปลี่ยนแปลงไปจากช่วงที่เขาปิดบัญชีไปเมื่อสามปีก่อนอย่างรวดเร็ว
ทว่า... ท่ามกลางกระแสข้อมูลสถานะที่กำลังไหลเข้าสู่จิตสำนึก เสียงแจ้งเตือนรูปแบบหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมาด้วยโทนเสียงที่แตกต่างจากระบบปกติอย่างสิ้นเชิง เสียงนั้นแหลมคมและเยือกเย็น ราวกับกระซิบมาจากความมืดมิดที่ลึกที่สุดของเซิร์ฟเวอร์
[คำเตือนระบบฉุกเฉินระดับสูงสุด: ตรวจพบความผิดปกติในโซนต้องห้าม 'มหาวิหารแห่งความเงียบงัน']
[เงื่อนไขภารกิจลับระดับ SSS: 'ผู้รอดชีวิตคนสุดท้าย' ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นแล้ว]
[เป้าหมาย: กำจัด หรือ ถูกกลืนกิน... ตัวตนของคุณถูกบันทึกไว้ในระบบของ 'มัน' เรียบร้อยแล้ว]
ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปพร้อมกับกลยุทธ์และหัวใจที่เต้นระทึกในโลกเสมือนใบนี้ด้วยกันนะครับ
อัลกอริทึมพ่ายรักกับนักวางกลยุทธ์ไร้ใจ•ตอนที่ 1
ล็อกอินสู่ความเงียบงัน
ผลงานโดย ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อัลกอริทึมพ่ายรักกับนักวางกลยุทธ์ไร้ใจ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!