ผู้หญิงในเสื้อคลุมสีเทา

กลิ่นโอโซนจากวงจรที่โอเวอร์โหลดผสมกับกลิ่นไหม้ของฉนวนยางอบอวลอยู่ในอากาศ เรย์กัดฟันกรอด ขณะที่มือของเขาสั่นระริกขณะตอกรหัสผ่านลงบนคีย์บอร์ดโฮโลแกรมที่เหลือเพียงแสงสีแดงวูบวาบ เสียงฝีเท้าของหน่วยสังหาร ‘เซอร์เบอรัส’ ดังสนั่นผ่านประตูเหล็กกล้าที่บิดเบี้ยว มันไม่ใช่เสียงมนุษย์ แต่เป็นจังหวะกระทบของโลหะผสมไทเทเนียมที่ผ่านการปรับแต่งเพื่อการทำลายล้างโดยเฉพาะ “บ้าเอ๊ย... ทำไมระบบสำรองถึงไม่ตอบสนอง” เรย์สบถ พลางใช้เครื่องมือวิเคราะห์กระแสไฟฟ้าขนาดเล็กจี้เข้าที่พอร์ตเชื่อมต่อหลัก *ตึ้ง!* เสียงกระแทกจากภายนอกทำให้เพดานคอนกรีตสั่นสะเทือน ฝุ่นผงร่วงกราวลงมาบนไหล่ของเขา เรย์รู้ดีว่าหากประตูบานนี้พังลงมา นั่นหมายถึงจุดจบของงานวิจัยชิ้นสุดท้ายที่เขาทุ่มเทมาตลอดสามปี แต่ในจังหวะที่หัวใจของเขาเต้นรัวจนแทบทะลุออกจากอก ผนังด้านข้างของห้องใต้ดินที่ควรจะเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กกลับเริ่มสั่นไหวและเลื่อนเปิดออกอย่างเงียบเชียบ “ถ้าคุณยังมัวแต่โทษโชคชะตาแทนที่จะเช็กค่าแรงดันไฟฟ้าในบัสหลักละก็ คุณคงตายก่อนที่พวกมันจะพังประตูเข้ามาเสียอีก” น้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลังดังขึ้นจากความมืด เรย์สะดุ้งสุดตัว หมุนตัวกลับไปพร้อมกับหยิบประแจไฟฟ้าขึ้นมาในลักษณะเตรียมพร้อมรับมือ แต่เขากลับพบเพียงหญิงสาวในชุดเสื้อคลุมสีเทายาวกรอมเท้า ผิวของเธอซีดเผือดตัดกับดวงตาสีมรกตที่ดูราวกับกำลังคำนวณทุกความเป็นไปได้ในห้องนี้อยู่ตลอดเวลา “คุณเป็นใคร” เรย์ถาม ลมหายใจหอบถี่ “คนที่กำลังจะช่วยชีวิตอัจฉริยะที่กำลังจะทำตัวเป็นศพในอีกสิบวินาทีข้างหน้า” ดร.เอลิซ่ากล่าวพลางเดินตรงเข้ามา เธอไม่ได้มองที่ตัวเรย์ แต่กลับมองที่อุปกรณ์วิศวกรรมบนโต๊ะ “สายกราวด์ของระบบนี้มันรั่ว คุณต่อวงจรย้อนกลับ แรงดันไฟฟ้ามหาศาลกำลังจะทำให้ระบบป้องกันตัวเองระเบิดใส่หน้าคุณเองนั่นแหละ ถอยออกมา” เธอใช้ปลายนิ้วเรียวยาวแตะลงบนแผงควบคุมอย่างแผ่วเบาเพียงครู่เดียว หน้าจอสีแดงฉานก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกตที่นิ่งสงบ ระบบป้องกันที่เคยค้างกลับมาทำงานด้วยความลื่นไหลจนน่าเหลือเชื่อ *ครืน!* ประตูเหล็กเบื้องหน้าถูกกระชากจนหลุดออกจากบานพับ หน่วยสังหารหุ่นยนต์สามตัวในชุดเกราะสีดำทมิฬพุ่งเข้ามา แต่ก่อนที่พวกมันจะได้ยกปืนขึ้นเล็ง ระบบป้องกันที่เอลิซ่าเพิ่งแก้ไขเสร็จก็ปล่อยกระแสไฟฟ้าแรงสูง (EMP Pulse) ออกมาในระยะแคบ กระชากวงจรภายในของหุ่นยนต์เหล่านั้นให้ช็อตค้างจนล้มลงไปกองกับพื้นในสภาพเศษเหล็กไร้ค่า เรย์ยืนตะลึง เขามองดูอุปกรณ์ในมือสลับกับหญิงสาวตรงหน้า “คุณ... คุณรู้ระบบของบริษัทนี้ได้ยังไง นี่มันเป็นรหัสลับที่สร้างขึ้นโดยอัลกอริทึมที่ไม่ได้เปิดเผยด้วยซ้ำ” เอลิซ่าหันกลับมามองเขา สายตาของเธอมีความลึกลับซ่อนอยู่ “เพราะรหัสที่นายใช้อยู่ มันคือผลผลิตของสิ่งที่ฉันเคยสร้างขึ้นเมื่อสิบปีก่อนยังไงล่ะ เรย์” เรย์รู้สึกเหมือนถูกกระชากวิญญาณ ชื่อของเขาถูกเอ่ยโดยผู้หญิงที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน แต่แววตาของเธอกลับมีความเศร้าสร้อยที่เขารู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด “สิบปีที่แล้ว... หมายความว่าคุณคือคนในทีมโปรเจกต์ ‘อาร์คันน่า’?” “ไม่ใช่แค่คนในทีม แต่ฉันคือคนเขียนโครงสร้างจิตสำนึกให้พวกมัน” เอลิซ่าก้าวเข้ามาใกล้จนเรย์สัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ “และตอนนี้ องค์กรที่จ้างนายมาทำงานนี้ กำลังเตรียมที่จะทำลายโลกด้วยสิ่งที่นายเพิ่งกดรันเมื่อครู่นี้เอง” เรย์ชะงัก ร่างกายเขารู้สึกเหมือนถูกแช่แข็ง “นั่นหมายความว่าสิ่งที่ผมกำลังจะอัปโหลดขึ้นสู่เครือข่าย... มันไม่ใช่การกู้คืนข้อมูล แต่เป็นการเปิดประตูปิดตายให้กับฝันร้ายเหรอ” เอลิซ่าไม่ได้ตอบ แต่เธอกลับยื่นตลับข้อมูลชิปหน่วยความจำสีเงินวาวให้เขา “ถ้าอยากรู้ว่าพ่อแม่นายตายเพราะอะไร และทำไมฉันถึงถูกล่าจนต้องมาโผล่ที่นี่ เลือกเอา... จะตามฉันไปในเส้นทางที่ไม่มีวันหวนกลับ หรือจะอยู่ที่นี่แล้วรอให้พวกมันส่งหุ่นยนต์ชุดใหม่มาจัดการนายจนไม่เหลือซาก” เรย์มองไปยังหน้าจอโฮโลแกรมที่ตอนนี้แสดงแถบสถานะการอัปโหลดซึ่งเหลืออีกเพียง 1% จะเสร็จสมบูรณ์ เขารู้ดีว่าหากปล่อยให้มันเสร็จสิ้น โลกใบนี้จะเปลี่ยนไปตลอดกาล นิ้วของเขาสั่นเทาอยู่เหนือปุ่ม ‘ยกเลิก’ ขณะที่เสียงฝีเท้าจำนวนมหาศาลเริ่มดังกระหึ่มจากโถงทางเดินชั้นบนอีกครั้ง ซึ่งคราวนี้มันไม่ใช่แค่เสียงเครื่องจักร แต่มันคือเสียงของหน่วยจู่โจมเต็มรูปแบบที่มาพร้อมกับอาวุธระดับทำลายล้างที่เขารู้จักดี เรย์ตัดสินใจกดยกเลิกในวินาทีสุดท้าย แต่ทว่า... หน้าจอไม่ได้ดับลงตามที่ควรจะเป็น กลับกลายเป็นสีทองสว่างจ้า พร้อมกับข้อความที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอจนเขาสองคนต้องผงะถอยหลัง [ตรวจพบรหัสผู้ดูแลระบบระดับพระเจ้า... ลำดับการลบทิ้งถูกปฏิเสธ... การถ่ายโอนจิตสำนึกเข้าสู่ร่างต้นแบบกำลังเริ่มดำเนินการ... ตรวจสอบพบสัญญาณชีพเป้าหมาย: เรย์... ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับ บิดาแห่งการทำลายล้าง] ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของเรย์และปริศนาในเขตไร้เงา หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับจุดเปลี่ยนสำคัญนี้ครับ ไซเบอร์พังค์2099