แชตเดือดกลางไลฟ์สด

"บอกแล้วไงคะว่าช็อตนั้นไม่ได้หัวร้อน แค่... มือมันพันกันเฉยๆ!" เสียงโวยวายดังลั่นห้องสตรีมเมอร์ส่วนตัวจนไมโครโฟนเกือบแตก มีนากัดริมฝีปากแน่นขณะจ้องมองหน้าจอแท็บเล็ตที่กำลังฉายไลฟ์สดของ 'คินน์' หรือที่แฟนคลับรู้จักกันในนาม 'Kinn_Official' ผู้ชายหน้าตาดีที่พ่วงตำแหน่งสตรีมเมอร์อันดับต้นๆ ของประเทศ แต่ในสายตาของเธอ... เขาคือยัยปีศาจจำแลงกายมาในคราบผู้ชายปากเสียชัดๆ! บนหน้าจอ แผ่นหลังกว้างของคินน์สั่นไหวเล็กน้อยด้วยแรงหัวเราะ เขากำลังนั่งไขว่ห้างหมุนเก้าอี้เกมing chair ไปมาอย่างสบายอารมณ์ บนหน้าจอคอมพิวเตอร์เบื้องหลังของเขามีคลิปไฮไลต์แมตช์การแข่งขันเมื่อวานนี้เล่นวนซ้ำไปซ้ำมา... เป็นคลิปจังหวะที่ตัวละครของเธอหัวร้อนกระทืบโต๊ะจนหูฟังหลุดพ้นจากศีรษะพอดีเป๊ะ *(ฮ่าๆๆๆ เดี๋ยวนะครับทุกคน ดูหน้ายัยน้องมีนาตอนนั้นสิ เหมือนแมวโดนเหยียบหางเลยอ่ะ)* คินน์ส่งเสียงหัวเราะทุ้มนุ่มน่าหมั่นไส้ผ่านไมโครโฟน ใบหน้าหล่อเหลาประดับด้วยรอยยิ้มเจ้าเลื้อยที่ทำเอาเหล่าแฟนคลับในแชตพากันส่งสติกเกอร์หัวเราะรัวเป็นพายุ *(ไม่ได้หัวร้อนจริงๆ ค่ะทุกคน น้องเขาแค่ระบบประสาททำงานช้าไปสามวินาทีเอง)* "ไอ้... ไอ้คนขี้เก๊ก!" มีนาสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามนับหนึ่งถึงสิบในใจเพื่อไม่ให้เส้นเลือดในสมองแตกตายคาโต๊ะคอมพิวเตอร์ มือเรียวรีบคว้าโทรศัพท์มือถือเข้าแอปพลิเคชันสตรีมทันที นิ้วเรียวกดเข้าไปในช่องแชตของไลฟ์สดนั้นด้วยความเร็วแสงก่อนจะรัวแป้นพิมพ์ระบายความอัดอั้นตันใจ *มีนาหิวชาบู: @Kinn_Official ลบไลฟ์เดี๋ยวนี้เลยนะ! คนอะไรมารyมังแกล้งคนอื่นสนุกหรือไงห๊ะ! หน้าตาดีซะเปล่า นิสัยเหมือนเด็กอนุบาลสามขวบไม่ยอมโต!* ข้อความสีแดงเด่นชัดถูกส่งเข้าสู่กระแสแชตที่มีข้อความไหลผ่านเป็นร้อยๆ ข้อความต่อวินาที แต่ทว่า... ด้วยความที่คินน์ตาทิพย์หรือมีเรดาร์ตรวจจับแง่มุมความพินาศของเธอเป็นพิเศษ เจ้าตัวกลับเหลือบไปเห็นมันเข้าพอดี คินน์ชะงักการเล่นเกมเล็กน้อย ดวงตาเรียวรีใต้กรอบแว่นกรองแสงหันมามองกล้อง รอยยิ้มมุมปากยิ่งยกสูงขึ้นไปอีกจนน่าหมั่นไส้ *(อุ๊ย... มีคนแถวนี้ดิ้นพล่านเป็นปลาไหลโดนน้ำร้อนลวกด้วยแฮะ)* เสียงทุ้มแกล้งทำเป็นกระซิบกระซาบกับไมโครโฟน ทั้งที่ตั้งใจให้คนทั้งไลฟ์ได้ยินชัดเจน *(ไหนดูซิ... อ๋อ คุณมีนาโปรเพลเยอร์สาวสายบวกนี่เอง มาคอมเมนต์แบบนี้แปลว่าเขินผมอยู่ใช่ไหมล่ะครับเนี่ย)* "ใครเขินนายยะ! ไอ้คนหลงตัวเอง!" มีนาตะโกนใส่โทรศัพท์ในมือคนเดียวราวกับคนบ้า ทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้ยินเสียงเธอผ่านไลฟ์ แต่ความหงุดหงิดมันพุ่งทะยานจนทะดเพดานห้องไปแล้ว *มีนาหิวชาบู: ใครเขินแก ปรุงยามาดมสมองเถอะนะคินน์ เลิกเอาคลิปคนอื่นมาหากินได้แล้ว ถ้าแน่จริงมาตัวต่อตัวกันในเกมเลยสิ อย่าดีแต่ปากดีแต่แซะ!* ทันทีที่ข้อความของเธอเด้งขึ้นหน้าจอ คินน์ก็ทำตาโตเกินจริงราวกับตกใจหนักหนา *(โอ้โห ท้าผมเหรอเนี่ย?)* คินน์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ดวงตาพราวระยับด้วยความสนุกสนานที่ได้ปั่นประสาทเธอกลับจนมุม *(เอาสิครับ ผมสู้ตายอยู่แล้ว แต่... ถ้าผมชนะ มีนาต้องยอมรับกลางไลฟ์ผมนะว่า 'พี่คินน์สุดหล่อคือที่หนึ่งในดวงใจ')* *มีนาหิวชาบู: ฝันไปเถอะ! แล้วถ้าแกแพ้ล่ะ จะให้ฉันทำอะไร!* เธอรีบพิมพ์สวนกลับทันควันอย่างไม่ยอมแพ้ *(อืม... ถ้าผมแพ้เหรอ?)* คินน์แกล้งทำท่าทางครุ่นคิด นิ้วเรียวเคาะคางตัวเองเบาๆ ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้กล้องเว็บแคมจนเห็นใบหน้าคมชัดเจน ดวงตาคู่นั้นมองตรงมาที่เลนส์ราวกับกำลังจ้องมองมีนาอยู่จริงๆ *(ถ้าผมแพ้... ผมยอมให้มีนากดโทรมาสั่งให้ผมทำอะไรก็ได้หนึ่งอย่างตลอดทั้งคืนเลย ดีไหมล่ะครับคนสวย)* คำพูดนั้นทำเอาห้องนอนทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน มีนาชะงักค้างไปสามวินาที ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ โดยไม่ทราบสาเหตุ หัวใจดวงน้อยเจ้ากรรมกลับเต้นผิดจังหวะขึ้นมาเสียอย่างนั้น ทั้งที่เมื่อกี้ยังโกรธจนตัวสั่นอยู่แท้ๆ *มีนาหิวชาบู: ใครจะอยากโทรหาแกเล่า! โรคจิต!* *(อ้าว เขินอีกแล้ว)* คินน์หัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี *(งั้นถือว่าดีลตามนี้นะครับทุกคน น้องมีนาท้าผมเองนะ เตรียมตัวรับความพ่ายแพ้ได้เลย...)* คินน์ยังพูดไม่ทันจบประโยคดี จู่ๆ หน้าจอไลฟ์สดของเขาก็เกิดอาการสะดุดกึก ภาพบนจอค้างไปชั่วขณะ ก่อนที่สัญญาณจะตัดวูบลงเหลือเพียงหน้าจอสีดำสนิทพร้อมข้อความแจ้งเตือนสั้นๆ *-- สตรีมนี้สิ้นสุดลงแล้ว --* มีนากะพริบตาปริบๆ มองหน้าจอโทรศัพท์ที่มืดสนิทด้วยความงุนงง อะไรกันเนี่ย? อยู่ๆ ก็ปิดไลฟ์หนีซะงั้น หรือว่าเน็ตบ้านพ่อหนุ่มคนนั้นจะล่มจริงๆ แต่ความสงสัยยังไม่ทันได้ประมวลผล เสียงแจ้งเตือนข้อความส่วนตัว (Direct Message) ในแอปพลิเคชันเกมก็ดังขึ้นแทรกความเงียบ *Kinn_Official ส่งข้อความถึงคุณ:* นิ้วเรียวสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อกดเปิดหน้าต่างแชต หัวใจเจ้ากรรมเต้นโครมครามราวกับมีกลองชุดมาตีอยู่ในอก ความโกรธเมื่อครู่หายวับไปกับตา เหลือเพียงความประหม่าที่เข้ามาแทนที่อย่างน่าประหลาด *Kinn_Official:* เลิกดูไลฟ์ผมแล้วรีบเข้าเกมมาชวนผมซะทีสิครับ... หรือว่ากลัวแพ้จนไม่กล้าสู้หน้าผมแล้ว หือ... ยัยตัวแสบ? มีนากัดริมฝีปากแน่น ดวงตากลมโตมองข้อความนั้นซ้ำไปซ้ำมา เธอกำมือถือในมือแน่นด้วยความหมั่นไส้ปนความรู้สึกแปลกๆ ที่ตีรวนอยู่ในอก ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกแล้วพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันได้ยั้งคิด *มีนาหิวชาบู:* ใครกลัวแก! ฝันไปเถอะไอ้คนขี้เก๊ก! เดี๋ยวฉันจะอัดนายให้จมดินจนต้องร้องขอชีวิตเลยคอยดู! ทว่า... พิมพ์ส่งไปได้ไม่ถึงเสี้ยววินาที มีนาก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อเห็นสถานะใต้ข้อความเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว *(อ่านแล้ว)* กรี๊ด! ไม่นะไอ้นิ้วบ้า! เผลอกดส่งคำท้าทายแบบนั้นไปได้ยังไงเนี่ย! มีนาพยายามจะกดปุ่มยกเลิกข้อความยิกๆ ทว่ามันกลับช้าไปเสี้ยววินาทีเดียวเมื่อหน้าจอโทรศัพท์สั่นเตือนเบาๆ พร้อมกับข้อความตอบกลับจากอีกฝ่ายที่เด้งขึ้นมาทันทีราวกับเขารอจังหวะนี้อยู่ก่อนแล้ว *Kinn_Official:* หึ... กลัวว่าพิมพ์แค่นั้นจะไม่สะใจ งั้นในเกมผมขอต่อให้คุณก่อนสามวินาทีนะ... ที่รัก :) ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาติดกับดักความกวนของพ่อหนุ่มคินน์และยัยน้องมีนากันนะคะ!