แก้ปัญหาเฉพาะหน้า

"เอกสารสิทธิ์การถือครองที่ดินแปลงนี้ของพวกเจ้า... เหตุใดจึงมีลายมือชื่อประทับตราไม่ตรงกับหอทะเบียนอำเภอ" น้ำเสียงแข็งกร้าวของนายอำเภอโจวผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเคงครัดและรับสินบนยากยิ่งดังขึ้น ท่าabolishความเงียบงันภายในห้องสอบสวนของที่ทำการอำเภอ เอกสารสีเหลืองเก่าคร่ำคร่าถูกมือหยาบกร้านตบลงบนโต๊ะไม้สักเสียงดังสนั่น สายตาคมกริบราวกับเหยี่ยวพญาจ้องมองตรงมายังหญิงสาวที่ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้า หลินอวี้เหมยมิได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย นางเพียงปรายตามองเอกสารแผ่นนั้นด้วยรอยยิ้มบางเบาที่มุมปาก ความเยือกเย็นนี้ทำให้ผู้ตรวจการอาวุโสขมวดคิ้วมุ่นด้วยความฉุนเฉียว "เรียนท่านนายอำเภอโจว ลายมือชื่ออาจดูแปลกตาไปบ้าง เนื่องจากเอกสารฉบับนี้ทำขึ้นในช่วงเปลี่ยนผ่านอำนาจการปกครองยุคสมัยเก่า หากท่านพิจารณาตราประทับสีชาดด้านล่างให้ถี่ถ้วน จะพบรอยนูนรูป ‘ใบเฟิร์นคู่’ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์เฉพาะของคหบดีใหญ่ตระกูลเดิม... เกรงว่าเสมียนรุ่นใหม่อย่างท่าน อาจยังไม่เคยเห็นตราประทับโบราณนี้กระมังครับ" น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่ทรงพลังดังขึ้นจากด้านหลัง พันจ่ากู้หานก้าวเท้าเข้ามายืนเคียงข้างภรรยา ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารเต็มยศแผ่รังสีคุกคามจางๆ ออกมาอย่างโดยธรรมชาติ มือหนาวางทับลงบนไหล่บางของอวี้เหมยเป็นการแสดงออกถึงการปกป้องอย่างเปิดเผย โจวถิงเหว่ยหรี่ตามองนายทหารหนุ่มผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือในกอง "ผู้พันกู้ เรื่องนี้เป็นคดีความเกี่ยวกับที่ดินทำกินของรัฐ เจ้าเองก็รู้กฎหมายดี การเข้ามาแทรกแซงกระบวนการสอบสวนเช่นนี้ เกรงว่าจะไม่เหมาะสมกระมัง" "ผมมิได้แทรกแซงกระบวนการยุติธรรมครับท่านนายอำเภอ แต่ผมมาร่วมรับฟังในฐานะ 'สามี' และพยานผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วม หากภรรยาผมถูกกล่าวหาด้วยหลักฐานที่ยังไม่กระจ่างชัด ผมย่อมมีสิทธิ์ปกป้องสิทธิประโยชน์ของครอบครัวเราอย่างชอบธรรม" กู้หานตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเฉียบคมจนโจวถิงเหว่ยต้องเป็นฝ่ายหลบสายตาไปชั่วขณะ ภายในใจของนายอำเภอโจวเวลานี้กำลังเดือดพล่าน เขารับเงินก้อนโตมาจากตระกูลหลิวสายรอง เพื่อหาทางยึดครอง "ไร่สุขในวันวาน" ของสองสามีภรรยาคู่นี้โดยอ้างเหตุผลเรื่องเอกสารสิทธิ์ปลอมแปลง ทว่าแผนการที่วางไว้กลับไม่ง่ายดายอย่างที่คิด เมื่อเหยื่อทั้งสองรายนี้ไม่มีทีท่าว่าจะหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย อวี้เหมยลอบยิ้มในใจ นางรู้ดีว่าเอกสารฉบับนั้นมีร่องรอยความผิดปกติจริง เนื่องจากเป็นเอกสารที่นางดึงออกมาจากมิติพิเศษเพื่อใช้เป็นเครื่องมือหลอกล่อปลาตัวใหญ่ให้ออกมาจากน้ำ แต่นางย่อมมีแผนสำรองเตรียมไว้เสมอ โชคดีที่เมื่อคืนนางแอบนำน้ำค้างวิเศษในมิติไปหยดลงบนพืชสมุนไพรหายาก จนได้วัตถุดิบชั้นเลิศที่สามารถใช้ต่อรองกับเบื้องบนได้ "ท่านนายอำเภอครับ หากท่านยังติดใจเรื่องเอกสารสิทธิ์... ผมเกรงว่าเราคงต้องให้ทางกองบัญชาการทหารภาคพื้นส่งเจ้าหน้าที่ฝ่ายกฎหมายมาตรวจสอบกระบวนการออกโฉนดของอำเภอนี้ใหม่อย่างละเอียดเสียแล้วล่ะครับ ช่วงนี้ได้ยินมาว่ามีการตรวจสอบการทุจริตอย่างเข้มข้น ท่านว่าจริงไหมครับ" อวี้เหมยเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานใส ทว่าแฝงความนัยที่ทำเอาโจวถิงเหว่ยหน้าถอดสีทันที การเรียกให้ทหารฝ่ายกฎหมายเข้ามาตรวจสอบ ย่อมหมายถึงการขุดคุ้ยความผิดอื่นๆ ที่เขาปกปิดไว้ใต้พรมมานานหลายปี! โจวถิงเหว่ยกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เหงื่อกาฬเริ่มซึมตามไรผม เขาสบตากับภรรยาของนายทหารหนุ่มผู้นี้แล้วตระหนักได้ทันทีว่า ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดาที่จะหลอกลวงได้ง่ายๆ นางฉลาดเป็นกรด และรู้จุดอ่อนของเขาอย่างทะลุปรุโปร่ง "อะแฮ่ม... อันที่จริง เอกสารฉบับนี้อาจจะมีความเข้าใจคลาดเคลื่อนทางธุรการเล็กน้อย..." นายอำเภอโจวเปลี่ยนท่าทีอย่างรวดเร็ว ใบหน้าที่เคยบึ้งตึงกลับแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มฝื่อนๆ "ในเมื่อผู้พันกู้และภรรยายืนยันหนักแน่นเช่นนี้ ประกอบกับคุณงามความดีที่ผู้พันเคยทำประโยชน์ให้แก่ประเทศชาติ ทางเราก็จะอนุโลมและเร่งดำเนินการรับรองสิทธิ์ให้โดยเร็วที่สุด... ดีหรือไม่" "เช่นนั้นก็ต้องขอบพระคุณท่านนายอำเภอมากครับที่ให้ความเป็นธรรม" กู้หานประสานมือคารวะด้วยท่าทางที่ดูอย่างไรก็ไร้ความจริงใจ เมื่อเดินพ้นออกมาจากอาคารที่ทำการอำเภอ แสงแดดยามบ่ายสาดส่องกระทบพื้นถนนดินแดง อวี้เหมยผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ ความตึงเครียดเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น นางเงยหน้าขึ้นมองสามีหนุ่มที่ยังคงมีสีหน้าเคร่งขรึม "ทำได้ดีมากครับยอดภรรยาของพี่ เกือบทำให้ผมต้องชักปืนขู่พวกมันกลางห้องทำงานเสียแล้ว" กู้หานกระเซ้าเบาๆ พร้อมกับยื่นมือมาโอบเอวบางเข้าหาตัวอย่างทะนุถนอม "ถ้าคุณใช้กำลังเรื่องก็คงไม่จบง่ายๆ แบบนี้หรอกค่ะ เอ๊ย... แบบนี้หรอกครับ" อวี้เหมยเผลอหลุดปากพูดสำนวนเดิมจนต้องรีบแก้คำพูดอย่างเขินอาย ใบหน้าเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อจนน่าเอ็นดู กู้หานหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ดวงตาคมกريบมองภรรยาด้วยความรักใคร่ระคนคลั่งไคล้ "ไม่ว่าจะพูดสรรพนามแบบไหน เจ้าก็คือดวงใจของผมอยู่ดี... ว่าแต่ แม่นางหลินผู้ปราดเปรื่อง วันนี้เราจะฉลองชัยชนะด้วยเมนูอะไรดีล่ะครับ" อวี้เหมยหรี่ตามองสามีด้วยรอยซุกซน นางยกนิ้วขึ้นแตะคางราวกับใช้ความคิด ก่อนจะกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงชวนฝัน "เย็นนี้เราจะทำ 'ไก่เบญจพรรณตุ๋นโสมพันปี' จากสมุนไพรในมิติพิเศษของฉันทานกันค่ะ... อ๊ะ! ขออภัยค่ะ ของฉันครับ รับรองว่ากลิ่นหอมจะลอยไปไกลจนเพื่อนบ้านต้องกลืนน้ำลายกันเป็นแถบแน่ๆ" ทว่า ในขณะที่ทั้งสองกำลังก้าวขึ้นรถกระบะเพื่อเดินทางกลับไร่สุขในวันวาน เสียงฝีเท้าเร่งรีบของนายทหารสื่อสารคนสนิทก็ดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับจดหมายด่วนพิเศษในซองสีแดงชาดที่ประทับตราระดับสูง "รายงานผู้พันกู้! มีคำสั่งด่วนที่สุดจากส่วนกลาง... เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นที่เขตชายแดนทิศเหนือ แปลงเกษตรทดลองของเราถูกกองกำลังปริศนาลอบวางเพลิง และ... และเสบียงล็อตแรกที่เราเตรียมส่งออกถูกปล้นชิงไปทั้งหมดครับ!" กู้หานรับซองจดหมายมาเปิดอ่านอย่างรวดเร็ว ดวงตาที่เคยอบอุ่นเมื่อครู่กลับแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลก อวี้เหมยที่ยืนอยู่ข้างๆ หุบยิ้มทันที นางกวาดสายตาอ่านข้อความในกระดาษแผ่นนั้นร่วมกับสามี ก่อนที่หัวใจจะกระตุกวูบ เมื่อเงยหน้าขึ้นมองไปเบื้องหน้า รถยนต์สีดำติดฟิล์มทึบปริศนากำลังจอดนิ่งสนิทอยู่ตรงหัวมุมถนน ไกลออกไปไม่ไกลนัก กระจกข้างรถคันนั้นค่อยๆ เลื่อนลง เผยให้เห็นรอยยิ้มเยือกเย็นของชายชราผู้หนึ่งที่นางจำได้แม่นยำ—ผู้นำตระกูลหลิวสายหลักผู้ทรงอิทธิพลที่ควรจะอยู่ต่างจังหวัด! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเคียงข้างและสนับสนุน "ฟาร์มเมอร์สุขใจ" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ