หมากเกมการเมือง

"เสียงรองเท้าบูทหนังขัดมันกระทบกับพื้นตารางไทเทเนียมของท่าเทียบเรือหมายเลขสี่ ไม่ใช่เสียงที่ผู้บัญชาการสถานีอวกาศ 'โอเอซิส-ไนน์' ปรารถนาจะได้ยินในยามที่ระบบฟอกอากาศโซน C กำลังทำงานต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานสิบหเปอร์เซ็นต์" ผู้การเซราฟิน่า คอร์ท ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้ากระจกนิรภัยหนาแปดนิ้ว ดวงตาสีเทาเข้มสะท้อนภาพยานขนส่งระดับวีไอพีของสภาสูงที่กำลังเทียบท่าอย่างเชื่องช้า ลมหายใจของเธอยาวและสม่ำเสมอ แฝงไว้ด้วยความเยือกเย็นที่ถูกหล่อหลอมขึ้นจากความกดดันนับร้อยตันในห้วงอวกาศ ชุดเครื่องแบบสีดำสนิทไร้รอยยับประดับด้วยอินทรธนูทองคำบ่งบอกถึงอำนาจสูงสุดในสถานีแห่งนี้ แต่ในขณะเดียวกัน มันก็คือโซ่ตรวนที่ผูกมัดเธอไว้กับคำสั่งที่เธอไม่อาจปฏิเสธ ด้านหลังเธอ เอเลียส วอห์น ยืนกอดอกพิงผนังโลหะ ใบหน้าคมคายฉายแววเย้ยหยันจางๆ ผ่านดวงตาคู่คมที่มองตรงไปยังประตูทางเชื่อมซึ่งกำลังเปิดออกทีละน้อย "ดูเหมือนแขกผู้ทรงเกียรติจากศูนย์กลางดวงดาวจะมาเร็วกว่ากำหนดสามชั่วโมงสิบสี่นาทีนะครับ ผู้การ" เอเลียสเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบเรื่อยเจือกระแสประชดประชัน "หรือว่าพวกเขากลัวว่าคุณจะแอบซ่อมแซมตัวกรองอากาศให้พวกคนงานชั้นล่างเสร็จเสียก่อนที่งบประมาณช่วยเหลือจะถูกปัดตก?" เซราฟิน่าไม่หันกลับไปมอง เธอเพียงแค่เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบที่ทรงพลังในตัว "ความกลัวไม่ใช่สิ่งที่สภาสูงรู้จักหรอก คุณวอห์น สิ่งที่พวกเขารู้จักมีเพียงแค่ 'ความคุ้มค่าของการลงทุน' และสถานีอวกาศแห่งนี้... กำลังขาดทุนย่อยยับในสายตาของพวกเขา" ประตูกั้นสุญญากาศเลื่อนเปิดออกพร้อมกับกลุ่มควันไอความเย็นที่ระเหยออกมา เผยให้เห็นร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทตัดเย็บพิเศษจากผ้าไหมสังเคราะห์นำเข้าจากดาวเคราะห์ชั้นใน นายพลจัตวา 'แฮร์ริส เคนท์' ตัวแทนพิเศษจากคณะกรรมาธิการความมั่นคงระหว่างดวงดาว ก้าวเท้าลงมาด้วยท่าทีโอ่อ่าราวกับตนเองเป็นเจ้าของจักรวาล ตามมาด้วยเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยติดอาวุธครบมืออีกสี่นาย แฮร์ริสยิ้มแย้ม แต่รอยยิ้มนั้นไม่ได้ส่งไปถึงดวงตาที่แข็งกระด้างคู่นั้นเลยแม้แต่น้อย "ผู้การคอร์ท ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งในสภาพที่... เอ่อ ยังหายใจอยู่" แฮร์ริสทักทายด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจ กวาดสายตามองไปรอบสถานีด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์บางเบาที่พยายามซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากนักการเมือง "สถานีของคุณยังคงส่งกลิ่นอายของความเป็นขγอขยะอวกาศไม่เปลี่ยนแปลงเลยนะ" "ยินดีต้อนรับสู่ออกซิเจนจำกัดและแรงโน้มถ่วงเทียมครับ ท่านนายพล เคนท์" เอเลียสแทรกตัวเข้ามาขวางกึ่งกลางระหว่างผู้บัญชาการกับแขกผู้มาเยือน รอยยิ้มบนใบหน้าของวิศวกรหนุ่มเป็นมิตรอย่างยิ่งยวด แต่ทว่าแววตากลับคมกริบราวกับใบมีดผ่าตัด "หวังว่าอากาศบนยานส่วนตัวของคุณจะช่วยให้คุณไม่สำลักความเป็นจริงที่นี่นะ" แฮร์ริสปรายตามองเอเลียสตั้งแต่หัวจรดเท้า ประหนึ่งว่ากำลังประเมินราคาชิ้นส่วนอะไหล่เก่าๆ บนโต๊ะประมูล "อ๋อ... วิศวกรวอห์น ผู้ชายที่เกือบทำให้งบประมาณการสร้างสถานีล่มละลายเมื่อสามปีก่อนเพราะความดื้อรั้นทางวิศวกรรมของคุณ ดูเหมือนว่าสภาสูงจะใจดีมากทีเดียวที่ยังยอมให้คุณใช้ลมหายใจอยู่บนสถานีนี้ได้" บรรยากาศในห้องโถงลดอุณหภูมิลดลงในชั่วพริบตา เอเลียสไม่ได้สะทกสะท้านต่อคำดูถูกนั้น รอยยิ้มของเขาจางหายไปแทนที่ด้วยความนิ่งงันที่น่ากลัว กล้ามเนื้อบริเวณกรามขยับเล็กน้อยยามที่เขาจ้องมองชายผู้เป็นตัวแทนของระบบที่เคยพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากชีวิตเขา เซราฟิน่ายกมือขึ้นเป็นเชิงห้ามปราม น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่เฉียบขาดจนสามารถตัดผ่านความตึงเครียดในอากาศได้ "ท่านนายพลไม่ได้เดินทางข้ามพานอรามิกเซกเตอร์มาไกลขนาดนี้ เพียงเพื่อมาทักทายพนักงานฝ่ายซ่อมบำรุงของดิฉันหรอกกระมัง เชิญที่ห้องประชุมเถอะค่ะ ดิฉันเตรียมรายงานสถานะทางการเงินและการผลิตแร่เหล็กวงโคจรไว้เรียบร้อยแล้ว" "รายงานตัวเลขบนหน้ากระดาษพวกนั้นเก็บไว้หลอกเด็กเถอะ ผู้การคอร์ท" แฮร์ริสโบกมือปฏิเสธอย่างไม่ใส่ใจ เดินผ่านทั้งสองคนตรงไปยังโต๊ะประชุมกลางห้องโถงโดยไม่รอรับคำเชิญ เขานั่งลง ไขว่ห้าง และประสานมือไว้บนตัก สายตาคมกริบกวาดมองเอกสารดิจิทัลที่ลอยขึ้นจากโฮโลโปรเจกต์ "สิ่งที่สภาสูงต้องการในตอนนี้ไม่ใช่ข้อแก้ตัวเรื่องแร่เหล็กที่ลดลง แต่คือ 'แผนการถ่ายโอนทรัพยากร' ต่างหาก" คำว่า *ถ่ายโอนทรัพยากร* ทำให้เซราฟิน่าชะงักไปชั่วเสี้ยววินาที ดวงตาสีเทาเข้มหรี่ลงเล็กน้อย "หมายความว่าอย่างไรคะ" "หมายความว่าสถานี 'โอเอซิส-ไนน์' กำลังจะถูกปรับลดสถานะ" แฮร์ริสเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียաբเฉย ราวกับกำลังประกาศสภาพอากาศ "เราจะถอนกำลังเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยออกครึ่งหนึ่ง ตัดงบประมาณสนับสนุนการซ่อมแซมชีวิตความเป็นอยู่ของคนงาน และที่สำคัญที่สุด... ระบบปัญญาประดิษฐ์ควบคุมชีวิต 'เฮสเทีย' จะต้องถูกโอนสิทธิ์การเข้าถึงระดับสูงสุดให้กับบริษัทเหมืองแร่ 'ไพโอเนียร์ คอร์ปอเรชั่น' ภายในเจ็ดสิบสองชั่วโมงข้างหน้า" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องโถงชั่วขณะ ก่อนที่เอเลียสจะหัวเราะออกมาเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขันโดยสิ้นเชิง "คุณกำลังจะบอกว่า... คุณจะขายลมหายใจของคนนับหมื่นคนบนสถานีนี้ให้กับบริษัทเอกชนที่สนใจแค่ผลกำไรจากเหมืองดาวหางอย่างนั้นหรือครับ?" เอเลียส้าวเข้าไปประชิดโต๊ะประชุม มือทั้งสองข้างวางทราบลงบนพื้นโต๊ะ โน้มตัวลงไปหาแฮร์ริสด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยเพลิงโทสะที่ถูกควบคุมไว้อย่างดี "พวกเขามีคนงานที่ต้องดูแล มีครอบครัว มีเด็กๆ ที่เกิดและเติบโตที่นี่ ถ้าคุณตัดงบระบบฟอกอากาศและลดการรักษาความปลอดภัย... คุณก็แค่กำลังส่งพวกเขากล่าวคำอำลาต่อออกซิเจนช้าๆ เท่านั้นเอง!" แฮร์ริสเงยหน้าขึ้นสบตาเอเลียสอย่างไร้ความเกรงกลัว มุมปากหยักยิ้มเยาะ "คุณวอห์น โลกภายนอกไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยความเมตตา แต่มันขับเคลื่อนด้วยผลกำไร ดาวเคราะห์แม่กำลังขาดแคลนพลังงานอย่างหนักหน่วง หากเราต้องเสียสละคนบนก้อนเหล็กเก่าๆ นี้สักสองสามร้อยคน เพื่อแลกกับเชื้อเพลิงที่หล่อเลี้ยงประชากรหลายพันล้านคนข้างล่างนั้น... มันคือคณิตศาสตร์พื้นฐานที่เด็กประถมยังเข้าใจ" "แต่มันไม่ใช่จริยธรรม!" เอเลียสคำรามลอดไรฟัน "จริยธรรมเหรอ?" แฮร์ริสแค่นหัวเราะ "จริยธรรมกินไม่ได้หรอกนะ คุณวอห์น และทางสภาสูงก็ไม่ได้จ้างให้คุณมาสอนหนังสือพิมพ์ห้องเรียนศีลธรรม" เซราฟิน่ายังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม มือขวาของเธอวางทาบอยู่บนด้ามปืนพกเลเซอร์ที่เหน็บไว้ข้างเอว น้ำเสียงของเธอยังคงนิ่งสนิท แต่แฝงไว้ด้วยกระแสลมพายุที่กำลังก่อตัว "ถ้าดิฉันปฏิเสธคำสั่งนี้ล่ะคะ?" แฮร์ริสเงยหน้าขึ้นมองผู้บัญชาการสาว รอยยิ้มบนใบหน้าหายวับไป แทนที่ด้วยแววตาเยียบเย็นที่ไร้ซึ่งความปรานี "ถ้าคุณปฏิเสธ... ผู้การคอร์ท คำสั่งปลดประจำการของคุณจะถูกส่งมาถึงก่อนที่พระอาทิตย์เทียมจะลับขอบฟ้า และคุณจะไม่ได้ถูกส่งกลับไปรับการไต่สวนที่ดาวแม่ด้วยซ้ำ คุณรู้ดีว่ากฎหมายทหารในเขตอวกาศนอกอาณาเขตจัดการกับผู้ขัดขืนคำสั่งอย่างไร... กระสุนนัดเดียวในห้องปรับความดันอากาศ น่าจะเป็นวิธีจบชีวิตนายทหารผู้รักความยุติธรรมได้สมเกียรติที่สุดแล้วกระมัง" คำขู่ที่ไร้ความปรานีนั้นทำให้บรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะหยดเป็นเลือด เอเลียสสูดหายใจเข้าลึกเพื่อระงับอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน เขาหันไปมองเซราฟิน่า คาดหวังจะได้เห็นความลังเลหรือความหวาดกลัวในดวงตาของเธอ ทว่าสิ่งที่เขาเห็นกลับเป็นรอยยิ้มบางเบา—รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความดื้อรั้นและอันตราย ซึ่งเขาเคยเห็นมาแล้วหลายต่อหลายครั้งในยามที่เธอต้องตัดสินใจเลือกหนทางที่ยากลำบากที่สุด เซราฟิน่าก้าวเท้าเข้าไปใกล้โต๊ะประชุมมากขึ้น ร่างเพรียวสง่าทอดเงาทับร่างของแฮร์ริสจนมิด เธอก้มตัวลงเล็กน้อย กระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ก้องกังวานในความเงียบ "ท่านนายพลคะ... คุณลืมไปอย่างหนึ่งหรือเปล่า ว่าใครกันแน่ที่เป็นคนถือรหัสเปิดปิดระบบควบคุมทั้งหมดของสถานีแห่งนี้?" แฮร์ริสขมวดคิ้วมุ่นทันที "คุณหมายความว่ายังไง?" เซราฟิน่ายังไม่ทันได้เอ่ยคำตอบ เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับฉุกเฉินสีแดงฉานก็พลันสว่างวาบไปทั่วทั้งสถานี เสียงไซเรนก้องกังวานแสบแก้วหู พร้อมๆ กับหน้าจอโฮโลแกรมทุกจุดในห้องโถงที่ดับวูบลง ก่อนจะปรากฏภาพข้อความสีเขียวสว่างจ้าขึ้นแทนที่ [ระบบรักษาความปลอดภัยอัตโนมัติ: ล็อกดาวน์ทุกโซนสมบูรณ์] [สิทธิ์การเข้าถึงของสภาสูง: ถูกระงับชั่วคราว] แฮร์ริสผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความตกใจ ใบซีดเผือดลงทันตาเห็น "นี่มันหมายความว่ายังไง! ผู้การคอร์ท! คุณกล้าดียังไงถึงสั่งล็อกดาวน์สถานีต่อหน้าตัวแทนสภา!" เซราฟิน่ายืดตัวตรงอย่างสง่างาม เธอมองหน้าทหารระดับสูงด้วยแววตาที่เหนือกว่าอย่างสิ้นเชิง "ดิฉันไม่ได้สั่งล็อกดาวน์ค่ะท่านนายพล... แต่เป็น 'เฮสเทีย' ต่างหากที่ตรวจพบสิ่งแปลกปลอมและคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายในระบบข้อมูล" เอเลียสที่ยืนอยู่ข้างๆ แอบเหลือบมองผู้บัญชาการสาว มุมปากของเขาหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อยยามที่ประสานสายตากับเธอ ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว แต่ปฏิกิริยาทางจิตวิญญาณนั้นประสานสอดคล้องกันอย่างสมบูรณ์แบบในเกมการเมืองที่เดิมพันด้วยชีวิต ก่อนที่แฮร์ริสจะทันได้ตะโกนสั่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ประตูห้องโถงด้านหลังก็เปิดผางออกอย่างแรง พร้อมกับร่างของนายทหารชั้นประทวนคนสนิทของแฮร์ริสที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาด้วยใบหน้าตื่นตระหนก "ท่านครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว... ในระบบฐานข้อมูลสำรองที่เราเพิ่งเชื่อมต่อเมื่อครู่... เราพบไฟล์ลับที่ถูกเข้ารหัสไว้สูงสุด มันถูกส่งตรงมาจากศูนย์กลางดวงดาวเมื่อสิบนาทีที่แล้ว!" แฮร์ริสหันขวับไปมองลูกน้องด้วยความโกรธเกรี้ยว "ไฟล์บ้าอะไรวะ! ลบมันทิ้งซะ!" ลูกน้องหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือที่ถือแท็บเล็ตสั่นเทาเล็กน้อยยามที่ยื่นมันออกไปข้างหน้า "ลบไม่ได้ครับท่าน... เพราะไอ้ไฟล์ที่ว่านี้ มันคือคำสั่งลับลงนามโดยตรงจากสภาสูง... สั่งให้ 'กวาดล้าง' ประชากรบนสถานีโอเอซิส-ไนน์ทั้งหมด เพื่อกลบเกลื่อนการรั่วไหลของสารกัมมันตรังสีจากโครงการทดลองลับ!" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางสู่วงโคจรแห่งความระทึกนี้ด้วยกันนะครับ ไฮเปอร์ไดรฟ์