จุดเริ่มต้นของสงคราม

"ถ้าคิดว่าความสวยที่ขายไปวันๆ จะทำให้เธอรอดไปได้ในโปรเจกต์นี้ ก็เชิญยื่นใบลาออกไปตั้งแต่วินาทีนี้เลยค่ะ ฉันไม่เสียเวลากับคนไร้ความสามารถ" เสียงเย็นเยียบของ ‘เรนิน’ ดังแทรกผ่านความเงียบงันในห้องประชุมขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยบรรยากาศตึงเครียด หญิงสาวในชุดสูทคัตติ้งเนี้ยบกริบ วางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะกระจกเสียงดัง ‘ปัง’ สายตาคู่คมกริบกวาดมองเหล่าเด็กสาวที่นั่งตัวเกร็งอยู่ตรงหน้าด้วยความเอือมระอา ในฐานะโปรดิวเซอร์มือทองที่ขึ้นชื่อเรื่องความเคี่ยวและมาตรฐานที่สูงลิบลิ่ว งานนี้คือโปรเจกต์ปั้นเกิร์ลกรุ๊ปที่บริษัททุ่มงบมหาศาล และเรนินจะไม่ยอมให้ 'ความผิดพลาด' เกิดขึ้นเพียงมิลลิเมตรเดียว "พูดจาสวยหรูดีนี่คะ... แต่ในฐานะ 'เด็กใหม่' ที่เพิ่งรับตำแหน่งคุมวง จะมั่นใจไปหน่อยไหมว่าตัวเองจะคุมคนอื่นอยู่ ไม่ใช่แค่เก่งแต่ทฤษฎีในห้องแอร์" น้ำเสียงยียวนประสาทดังขึ้นจากมุมหนึ่งของห้อง เรนินหรี่ตาลงมองร่างระหงที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้กึ่งกลางห้อง ดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยคู่นั้นจ้องตอบเธออย่างไม่สะทกสะท้าน แถมยังแฝงไปด้วยความท้าทายที่จุดไฟในใจคนฟังให้ลุกโชน 'พายอาร์' ชื่อนี้ปรากฏอยู่ในไฟล์ประวัติที่เรนินเพิ่งจะเซ็นอนุมัติให้ผ่านการออดิชันเข้ามาเมื่อเช้า เด็กสาวที่มีพรสวรรค์สูงลิ่ว แต่ก็มีปัญหาเรื่อง 'อีโก้' ที่พุ่งทะลุเพดานจนใครหลายคนต่างเอือมระอา ไม่เว้นแม้แต่ทีมงานเบื้องหลังที่ต่างพากันถอนหายใจให้กับวีรกรรมของเธอ "พายอาร์" เรนินเรียกชื่อนั้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เธอเดินตรงเข้าไปหาเด็กสาวคนนั้น ช้าๆ ทว่าทุกจังหวะการย่างก้าวกลับกดดันจนคนรอบข้างแทบหยุดหายใจ "ฉันไม่ได้รับงานนี้เพื่อมาเป็นเพื่อนเล่นใคร และถ้าเธออยากจะทดสอบฝีมือฉัน ก็เชิญไปทำในสนามซ้อม ไม่ใช่ที่นี่" "ถ้าฉันซ้อมจนคุณพอใจ แล้วคุณจะยอม 'เลิกทำหน้าเหมือนคนกินปูน' ใส่ฉันไหมคะ?" พายอาร์ลุกขึ้นยืน เผชิญหน้ากับเรนินจนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่เซนติเมตร กลิ่นน้ำหอมจางๆ ของเด็กสาวปะทะเข้ากับความเย็นชาของโปรดิวเซอร์สาวอย่างจัง "ฉันจะไม่มีวันพอใจ จนกว่าฉันจะเห็นวงนี้ดังระดับโลก และถ้าเธอทำให้วงพัง..." เรนินก้มลงกระซิบข้างใบหูของอีกฝ่าย เสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นประสาทคนฟังได้ดีเยี่ยม "ฉันจะทำลายอนาคตเธอด้วยมือของฉันเอง จำใส่ใจไว้ด้วยนะ" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมอีกครั้ง ราวกับว่าอากาศรอบตัวถูกสูบออกไปจนหมด พายอาร์ชะงักไปครู่หนึ่งกับแววตาที่จริงจังจนน่ากลัวของคนตรงหน้า หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะไปเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่มันคือความรู้สึกแปลกประหลาดที่เธอเองก็อธิบายไม่ได้ ทว่าก่อนที่สงครามประสาทจะปะทุไปมากกว่านี้ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ตามมาด้วยการปรากฏตัวของใครบางคนที่ทำให้บรรยากาศภายในห้องเปลี่ยนไปในทันที ชายวัยกลางคนในชุดสูทภูมิฐานก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูไม่น่าไว้วางใจ เขาคือผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของค่ายที่คอยขัดขาเรนินมาตลอด และในมือของเขาถือซองเอกสารสีน้ำตาลที่ดูมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ "สวัสดีครับทุกคน... ดูเหมือนว่าผมจะมาขัดจังหวะการ 'แคสติ้ง' ที่แสนดุเดือดสินะครับ" เขาเดินตรงมาที่โต๊ะ สายตาเหลือบมองเรนินด้วยความเหยียดหยามเล็กน้อยก่อนจะวางซองเอกสารลงกลางโต๊ะ "เรนิน เธออาจจะมั่นใจในตัวเด็กคนนี้มาก แต่เธอรู้ไหมว่า 'พายอาร์' ไม่ได้แค่มาที่นี่เพื่อเป็นไอดอลธรรมดา..." เขาเว้นจังหวะ ก่อนจะหันไปทางพายอาร์ที่ยืนหน้านิ่งอยู่ "ถามเธอสิ ว่าความลับที่เธอซ่อนไว้ภายใต้ท่าทางมั่นหน้าพวกนี้ มันคืออะไรกันแน่" เรนินหันไปมองพายอาร์ทันที หวังจะเห็นความตื่นตระหนก แต่สิ่งที่เธอเห็นกลับเป็นแววตาที่สั่นไหวและ 'ความเจ็บปวด' ที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้รอยยิ้มเย่อหยิ่งนั้น พายอาร์เม้มปากแน่น กำหมัดใต้แขนเสื้อจนสั่น เธอหันมาสบตาเรนินอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่มีความกวนประสาท มีเพียงความเว้าวอนที่สื่อสารออกมาเงียบๆ ว่า 'อย่าเปิดมัน' แต่ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะสายเกินไป... เพราะเอกสารในซองนั้นกำลังถูกเปิดออกต่อหน้าทุกคน "นี่คือสัญญาที่พายอาร์ทำไว้กับคู่แข่งของเราก่อนจะก้าวเข้ามาที่นี่" ชายคนนั้นแสยะยิ้ม "เธอไม่ใช่ไอดอล... เธอคือสปาย" ความเงียบที่น่าอึดอัดพุ่งเข้าเกาะกุมหัวใจของเรนินจนรู้สึกเย็นเฉียบไปถึงกระดูก เธอหันกลับไปมองพายอาร์ที่ตอนนี้ใบหน้าซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด ในวินาทีนั้นเอง สายตาทั้งคู่ก็ประสานกันอีกครั้ง—สายตาที่เต็มไปด้วยความแค้น ความผิดหวัง และความลับที่ถูกเปิดเผยจนไม่อาจย้อนคืนกลับไปได้ สการ์เล็ตโรสหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกคนจะหลงรักความแซ่บซนของสงครามครั้งนี้และติดตามต่อในตอนหน้ากันนะคะ!