ผลกระทบต่อจักรวาล

เสียงหึ่งของระบบประมวลผลอากาศในห้องควบคุมส่วนกลางไม่ได้ช่วยบรรเทาความกดดันที่พุ่งสูงขึ้นจนแทบจะกลายเป็นสุญญากาศในความรู้สึก อีธาน เกรย์ ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าผู้บัญชาการคาร์ล่า ดวงตาของเธอไม่ได้ฉายแววโกรธเกรี้ยว แต่มันว่างเปล่า—ว่างเปล่าราวกับหลุมดำที่กลืนกินทุกสรรพสิ่ง “นายคิดว่าความจริงเป็นอาวุธที่ทรงพลังที่สุดหรือไง อีธาน?” คาร์ล่าเอ่ยขึ้นโดยไม่หันมามอง เขาเห็นเงาสะท้อนของเธอในกระจกบานใหญ่ที่เผยให้เห็นห้วงอวกาศอันมืดมิดนอกสถานี “ในจักรวาลนี้ ความจริงเป็นเพียงเชื้อเพลิงที่เผาไหม้เร็วที่สุด และมีแต่จะพาให้นายกลายเป็นเถ้าถ่านก่อนใครเพื่อน” อีธานกระชับมือที่เปื้อนคราบน้ำมันของเขาแน่น ความเย็นจากด้ามปืนพกสำรองที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อคลุมช่างขัดกับเหงื่อที่ซึมอยู่ตามไรผม “ผมไม่ได้ต้องการจะเป็นวีรบุรุษครับผู้บัญชาการ แต่ผมก็ไม่อาจปล่อยให้ข้อมูลที่ผมถืออยู่ในมือมันฝังไปพร้อมกับซากสถานีนี้เหมือนที่ครอบครัวผมต้องเจอเมื่อสิบปีก่อน” คาร์ล่าหันกลับมาอย่างช้าๆ รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากของเธอมันดูน่าขนลุกมากกว่าจะเป็นมิตร เธอเดินตรงเข้ามาหาเขา เสียงรองเท้าบูทกระทบพื้นโลหะดังเป็นจังหวะเหมือนเสียงนับถอยหลังของระเบิดเวลา “ครอบครัวของนายตายเพราะพวกเขาโง่พอที่จะเชื่อในความถูกต้องของรัฐบาล แต่คนฉลาด... คนฉลาดจะรู้ว่าเซกเตอร์ศูนย์ไม่ได้มีไว้เพื่อปกป้องใคร แต่มันมีไว้เพื่อ ‘คัดกรอง’ ว่าใครสมควรจะมีชีวิตอยู่ต่อ” เธอกดปุ่มบนแผงควบคุมหน้าจอโฮโลกราฟิกกว้างใหญ่ เบื้องหน้าของพวกเขา ข้อมูลการส่งสัญญาณลับจากสถานี ‘เซกเตอร์ศูนย์’ เริ่มวิ่งผ่านตาเป็นสายรหัสสีแดงฉาน มันไม่ใช่แค่ข้อมูลเกี่ยวกับความผิดพลาดของระบบ แต่มันคือบันทึกการสังหารหมู่ที่วางแผนไว้ล่วงหน้าเพื่อลดจำนวนประชากรในอาณานิคมชั้นนอก “ถ้าผมส่งสิ่งนี้ออกไปสู่สาธารณะ” อีธานเค้นเสียง “เครือข่ายความมั่นคงดวงดาวทั้งหมดจะล่มสลาย ประชาชนจะลุกขึ้นสู้ และเก้าอี้ที่คุณนั่งอยู่นี้จะกลายเป็นหลักประหารของคุณเอง” “ถ้าทำได้ก็น่าสนใจนะ” คาร์ล่าแค่นหัวเราะ “แต่นายลืมไปหรือเปล่าว่าใครเป็นคนอนุมัติงบประมาณการสื่อสารในสถานีนี้? นายจะส่งข้อความออกไปได้ยังไง ในเมื่อแม้แต่ความคิดของนายตอนนี้ ก็ยังถูกตรวจจับโดยเซนเซอร์สมองที่ฝังอยู่ในคอของนายตั้งแต่ก้าวแรกที่ขึ้นมาบนสถานีแห่งนี้” อีธานชะงักไปครู่หนึ่ง เขาสัมผัสได้ถึงความร้อนแปลบที่ท้ายทอย มันคือความจริงที่เขาพยายามมองข้ามมาตลอด แต่วันนี้เขามีไพ่ตาย เขาล่วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ แล้วหยิบไดรฟ์ข้อมูลขนาดเล็กที่เขาแอบขโมยมาจากห้องแล็บวิจัยชั้นใต้ดินออกมา มันไม่ได้เชื่อมต่อกับระบบเครือข่ายของสถานี แต่มันทำงานด้วยระบบไร้สายแบบแอนะล็อกที่ล้าสมัยจนไม่มีใครนึกถึง “ผมรู้ว่าคุณเฝ้ามองทุกอย่างผ่านโครงข่ายดิจิทัลครับ” อีธานพูดพลางกดปุ่มเปิดใช้งาน “แต่คุณลืมไปว่าในฐานะวิศวกรซ่อมบำรุง ผมใช้เวลาว่างหลายปีไปกับการรื้อสร้างวิทยุสื่อสารยุคบุกเบิก ข้อมูลพวกนี้ไม่ได้กำลังวิ่งผ่านไฟเบอร์ออปติกของสถานี แต่มันกำลังถูกส่งผ่านคลื่นความถี่วิทยุตรงไปยังสถานีทวนสัญญาณของฝ่ายกบฏในกลุ่มดาวใกล้เคียง... และตอนนี้ มันก็ถึงเป้าหมายแล้ว” สีหน้าของคาร์ล่าเปลี่ยนไปในทันที ความมั่นใจที่เคยมีมลายหายไป เหลือเพียงความตกตะลึงที่ฉายชัดอยู่ในดวงตา เธอรีบคว้าอุปกรณ์สื่อสารที่เอว แต่สัญญาณทุกอย่างกลับกลายเป็นเพียงเสียงซ่าอันว่างเปล่า ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้องควบคุม ก่อนที่หน้าจอหลักของสถานีจะตัดเข้าสู่สัญญาณถ่ายทอดสดฉุกเฉิน ทั่วทั้งจักรวาลในเวลานี้ ภาพการทดลองที่โหดเหี้ยมของสถานีเซกเตอร์ศูนย์กำลังปรากฏแก่สายตาชาวเมืองในทุกดวงดาว ผู้คนนับพันล้านกำลังเห็นใบหน้าของคาร์ล่า เห็นรหัสลับ เห็นหลักฐานที่ปฏิเสธไม่ได้ “นาย... นายทำลายทุกอย่าง” คาร์ล่าพึมพำ มือของเธอสั่นเทาขณะที่เธอก้าวถอยหลัง “นายไม่ได้แค่ทำลายฉัน แต่นายกำลังทำลายระเบียบของจักรวาลทั้งหมดที่เรารักษามาหลายทศวรรษ!” “ถ้าความสงบสุขแลกมาด้วยเลือดของผู้บริสุทธิ์นับหมื่น” อีธานก้าวเข้าไปหาเธอ “ผมก็ยินดีที่จะเห็นมันล่มสลายลงต่อหน้าต่อตาเราครับ” ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องควบคุมก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง กองกำลังติดอาวุธชุดดำกรูเข้ามานับสิบชีวิต ทว่าพวกเขาไม่ได้เล็งปืนมาที่อีธาน กลับกัน พวกเขาทั้งหมดลดปืนลงและหันไปมองหน้าจอที่กำลังฉายภาพความผิดของคาร์ล่าด้วยความโกรธแค้น คาร์ล่ามองไปรอบๆ ตัวเอง เธอรู้ดีว่าเกมนี้จบลงแล้ว แต่ก่อนที่เธอจะทันได้กล่าวอะไร แสงไฟสีแดงฉานก็สว่างวาบไปทั่วทั้งสถานี เสียงไซเรนแจ้งเตือนภัยระดับสูงสุดดังสนั่นหวั่นไหว “เตือนภัย: ตรวจพบการทำลายตัวเองของสถานี... ลำดับคำสั่งไม่ได้มาจากผู้บัญชาการ” ระบบคอมพิวเตอร์ประกาศก้องด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์ อีธานขมวดคิ้ว “นั่นไม่ใช่ผม... ผมไม่ได้สั่งให้ทำลายสถานี!” เขามองไปยังคาร์ล่าที่ตอนนี้กลับมายิ้มกว้างอีกครั้ง แม้จะเป็นรอยยิ้มที่บิดเบี้ยวด้วยความกลัว “เห็นไหมอีธาน... ในจักรวาลนี้ไม่มีใครเป็นผู้ควบคุมที่แท้จริงหรอก ‘เบื้องบน’ ของฉันเพิ่งตัดสินใจแล้วว่า... หากสถานีนี้มีความลับหลุดออกไป ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเก็บสถานีนี้เอาไว้... และรวมถึงพวกเราทุกคนบนนี้ด้วย” จากหน้าต่างบานใหญ่ อีธานเห็นยานรบพิฆาตขนาดมหึมาของรัฐบาลกลางปรากฏขึ้นจากวาร์ปเกต พวกมันไม่ได้มาเพื่อกอบกู้ แต่พวกมันหันปากกระบอกปืนใหญ่ทำลายดวงดาวเล็งตรงมาที่สถานีเซกเตอร์ศูนย์โดยไม่มีลังเล ขอบคุณที่ร่วมเดินทางผ่านห้วงอวกาศอันแสนโดดเดี่ยวนี้มาด้วยกันจนถึงตอนสุดท้ายนะครับ ไฮเปอร์ไดรฟ์