"ถ้าคุณคิดว่าการทิ้งศักดิ์ศรีเพื่อแลกกับเศษเงินของกิลด์ใหญ่มันคือทางรอด ผมว่าคุณกำลังเข้าใจผิดอย่างมหันต์ครับ"
เรย์วางแก้วเบียร์ที่ทำจากไม้ลงบนโต๊ะไม้โอ๊กเก่าคร่ำคร่าในร้านเหล้าชั้นใต้ดินของเมืองเหมืองแร่ แรงกระแทกของมันหนักแน่นพอที่จะทำให้บทสนทนาของนักผจญภัยกลุ่มเล็กๆ ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเงียบลงทันที ชายหนุ่มนัยน์ตาสีเทาเข้มมองลึกเข้าไปในดวงตาของ ‘คาราส’ อดีตแทงค์เกอร์ระดับแนวหน้าที่ปัจจุบันเหลือเพียงสภาพนักโทษสังคมในสายตาของผู้เล่นชั้นนำ
คาราสหัวเราะหึในลำคอ ใบหน้าของเขามีรอยแผลเป็นจากการถูกเฉือนด้วยดาบมานาเมื่อครั้งที่เขาตัดสินใจขัดคำสั่งกิลด์ใหญ่เพื่อปกป้องสมาชิกในปาร์ตี้ของตัวเอง "แล้วนายจะให้ฉันทำอะไร เรย์? เดินเข้าไปบอกจักรพรรดิเงาเซธว่าขอโทษอย่างนั้นเหรอ? หมอนั่นลบชื่อฉันออกจากระบบบันทึกฮีโร่ไปแล้ว ทุกวันนี้ฉันเป็นได้แค่ 'ผู้เล่นที่ไม่มีตัวตน' ในโลกที่ขับเคลื่อนด้วยชื่อเสียงแบบนี้"
"ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อขอให้คุณไปกราบเท้าใครครับ" เรย์โน้มตัวไปข้างหน้า เสียงของเขาทุ้มต่ำและราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนลูน่า ภูติตัวจิ๋วที่ลอยอยู่บนไหล่เขาต้องขยับปีกอย่างกังวล "ผมมาเพื่อเชิญคุณเข้าสู่กิลด์ที่จะทำให้ 'บัค' ของระบบที่เซธภูมิใจนักหนา กลายเป็นแค่ความผิดพลาดที่ไร้ค่า ผมต้องการคนที่ไม่สนความดัง แต่สนความจริง"
ลูน่าพึมพำขึ้นเบาๆ ในจังหวะที่เรย์หยุดหายใจ "เรย์... พลังงานรอบตัวนี้ไม่ปกติเลยนะ ระบบกำลังจับตาดูโต๊ะเราอยู่"
เรย์ไม่ได้หันไปมองหน้าต่างสถานะที่กะพริบถี่ๆ เขาเพียงแค่ส่งสายตาเป็นนัยให้คาราสเห็นถึงไอเทมในกระเป๋าที่เปิดออกเพียงเสี้ยวเดียว มันคือ 'ผลึกวิญญาณแห่งความว่างเปล่า' ไอเทมระดับตำนานที่ถูกลบออกจากสารบบไปนานนับปี แต่มันกำลังส่องแสงสีม่วงหม่นอยู่ในกระเป๋าของเขา
"นั่นมัน..." คาราสผงะ มือที่สั่นเทาของเขาเอื้อมมาจับขอบโต๊ะจนไม้แทบหัก "นั่นมันของที่ควรจะหายไปพร้อมกับดันเจี้ยนต้องสาปชั้นที่ 99 ไม่ใช่หรือไง? นายไปเอามันมาจากไหน?"
"ความลับของโลกนี้ไม่ได้อยู่ที่ใครแข็งแกร่งที่สุดครับ แต่มันอยู่ที่ใครค้นพบสิ่งที่ระบบพยายามปิดบังไว้ต่างหาก" เรย์ยกยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอ่อนโยน แต่เต็มไปด้วยความเยือกเย็นของนักล่า "เซธคิดว่าเขาสร้างอาณาจักรเงาที่ไร้เทียมทานได้ด้วยการกดหัวคนเก่งๆ อย่างพวกคุณไว้ แต่เขาพลาดไปเรื่องหนึ่ง... คนที่ถูกลืมมักจะมีอิสระในการเคลื่อนไหวมากกว่าคนที่ติดบ่วงชื่อเสียง"
บรรยากาศในร้านเหล้าเริ่มหนักอึ้งขึ้นอย่างกะทันหัน แสงไฟจากตะเกียงมานาที่เคยเป็นสีนวลตาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีฟ้าหม่นเหมือนกับรอยร้าวของมิติที่กำลังจะแตกออก
"มีคนมา" ลูน่ากระซิบ เสียงของเธอสั่นเครือ "และไม่ใช่แค่มอนสเตอร์... เรย์ พวก 'หน่วยล้างบาง' ของเซธมาถึงเร็วกว่าที่คาดไว้!"
เรย์ลุกขึ้นยืนช้าๆ เขาไม่ได้แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย เขาวางเหรียญทองคำที่มีตราสัญลักษณ์กิลด์เก่าของเขาลงบนโต๊ะ ก่อนจะมองไปที่คาราส "นี่คือตั๋วใบเดียวที่จะพาคุณออกจากขุมนรกนี่ได้ ถ้าคุณพร้อมจะแลกชีวิตเพื่ออิสรภาพที่ไม่มีระบบไหนควบคุมได้ ก็จงคว้ามันไว้ แต่ถ้าคุณยังอยากเป็นหมาของมันต่อไป... ก็เชิญนั่งรอความตายที่นี่ได้เลย"
ประตูร้านเหล้าพังทลายลงด้วยแรงกระแทกมหาศาล เสียงโลหะปะทะกันดังกึกก้อง ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ พร้อมกับกลุ่มชายในชุดเกราะสีดำทมิฬที่ประดับด้วยตราสัญลักษณ์ 'เงา' ก้าวเข้ามาอย่างพร้อมเพรียง ทว่าคนที่อยู่หน้าสุดนั้นไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับเรย์
ชายสวมหน้ากากเหล็กที่มีไอหมอกดำทมิฬพวยพุ่งออกมาจากชุดเกราะ เขาคือมือขวาที่เซธไว้ใจที่สุด และเป็นคนที่เรย์เคยเรียกเขาว่า 'พี่ชาย' ก่อนที่คมดาบของเขาจะเสียบทะลุหัวใจเรย์ในวันนั้น
"ไม่เจอกันนานเลยนะ เรย์" เสียงจากใต้หน้ากากนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความสมเพช "ดูเหมือนนายจะยังไม่เข็ดกับการพยายามรวบรวมขยะพวกนี้มาเป็นพวกสินะ... แต่น่าเสียดายที่วันนี้ ที่นี่จะเป็นสุสานแห่งสุดท้ายของนาย ตามคำสั่งของจักรพรรดิ"
เรย์หยิบดาบสั้นที่ซ่อนไว้ใต้ผ้าคลุมออกมา แสงสีม่วงจากผลึกวิญญาณในมือซ้ายเริ่มรวมตัวกันเป็นไอหมองจางๆ ที่ล้อมรอบร่างของเขาและคาราสไว้
"ขยะงั้นเหรอ?" เรย์ทวนคำด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ หากทว่าแฝงไปด้วยความเดือดดาลที่ถูกเก็บกดมาเนิ่นนาน "ในเมื่อพวกแกมองเห็นแค่ขยะ ก็จงเตรียมตัวเห็นเศษซากความผิดพลาดของตัวเองถูกขยี้ทิ้งเดี๋ยวนี้เลย"
ทันใดนั้นเอง ผนังร้านเหล้าฝั่งที่หันไปทางจัตุรัสกลางเมืองก็ระเบิดออกโดยไม่มีใครคาดคิด ร่างของหญิงสาวในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ที่ควรจะสูญหายไปในโหนดหายนะเมื่อสามปีก่อน ก้าวเข้ามาพร้อมกับศรเวทมนตร์ที่ส่องประกายสว่างไสว เธอหยุดอยู่ตรงกลางระหว่างเรย์กับหน่วยล้างบางของเซธ ก่อนจะลดฮู้ดลงเผยให้เห็นใบหน้าที่ทำให้เรย์ถึงกับชะงักงัน
"ขอโทษที่มาสายนะคะท่านกิลด์มาสเตอร์... พอดีฉันไปเก็บกู้ 'ความทรงจำที่หายไป' มาให้น่ะค่ะ"
ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่ 27 นี้ด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ
กิลด์มาสเตอร์เอส
Legendary Soloist: บันทึกตำนานผู้พิชิตโหนดหายนะ•ตอนที่ 27
ค้นหาพันธมิตรใหม่
ผลงานโดย กิลด์มาสเตอร์เอส
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (กิลด์มาสเตอร์เอส)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง Legendary Soloist: บันทึกตำนานผู้พิชิตโหนดหายนะ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!