การตัดสินใจครั้งสำคัญ

"ถ้ามึงก้าวออกไปจากเขตปลอดภัยนี้แม้แต่ก้าวเดียว ประชาชนในเมืองหลวงเทียร่าจะกลายเป็นเศษเนื้อสังเวยให้แก่ฝูงมอนสเตอร์ที่เซธปล่อยออกมาทันที" เสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบของระบบแจ้งเตือนดังสะท้อนอยู่ในมโนภาพของเรย์ ขณะที่เขากำลังยืนอยู่บนดาดฟ้าของหอคอยสูงชัน มองลงไปเบื้องล่างที่ซึ่งความโกลาหลกำลังเริ่มต้นขึ้น เสียงกรีดร้องของชาวเมืองดังก้องไปทั่วอาณาบริเวณ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เรย์กำลังโฟกัส สายตาของเขาจับจ้องไปที่เงาร่างสีดำสนิทที่กำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วผ่านตรอกมืด—เซธ บอสผู้ทรยศที่เขารอคอยจะสะสางบัญชีแค้นมาตลอดสามปี "เรย์... อย่าลืมนะครับว่าถ้าเซธหนีไปได้ในครั้งนี้ ข้อมูลการเจาะระบบของเขาก็จะสมบูรณ์แบบ แล้วโลกใบนี้ก็จะพังทลายลงไม่เหลือชิ้นดี" ลูน่าที่เกาะอยู่บนไหล่ของเขาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของภูติตัวจิ๋วสั่นเครือ แสงสีฟ้าอ่อนที่เปล่งประกายจากตัวเธอริบหรี่ลงทุกทีตามแรงอารมณ์ เรย์กำด้ามดาบ 'คริสตัลออฟอีเทอร์นอล' จนนิ้วมือซีดขาว เขาไม่ได้ตอบโต้ในทันที เขากำลังวิเคราะห์สถานการณ์ ความเย็นเยียบในดวงตาของเขาไม่ใช่ความเฉยเมย แต่คือความเจ็บปวดจากการถูกบีบให้เลือกข้างระหว่างศีลธรรมที่เขาเคยยึดถือ กับเป้าหมายสูงสุดที่ต้องแลกด้วยทุกอย่าง "ลูน่า" เรย์เรียกชื่อคู่หูด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ถ้าฉันไล่ล่าเขาตอนนี้ อัตราการรอดชีวิตของชาวเมืองกี่เปอร์เซ็นต์" "ต่ำกว่าสาม... เรย์ครับ คุณก็รู้ว่าถ้าคุณไป ตอนนี้พวกเขาก็เหมือนตายทั้งเป็น" เรย์เงียบไปครู่หนึ่ง เขาสังเกตเห็นร่างของเด็กหญิงคนหนึ่งกำลังวิ่งหนีฝูงกูลที่เซธทิ้งไว้เป็นกับดักทางจิตวิทยา มันไม่ใช่แค่มอนสเตอร์ทั่วไป แต่มันคือบัคที่ถูกเขียนขึ้นให้ทำลายล้างทุกชีวิตที่ขวางหน้าโดยไร้ความปราณี เซธกำลังยิ้ม... เรย์สัมผัสได้ผ่านสายตาที่อีกฝ่ายส่งกลับมา มันคือการเยาะเย้ยว่า 'แกจะเลือกเป็นฮีโร่ผู้ไร้ค่า หรือผู้พิชิตผู้โดดเดี่ยว' "ระบบ... ใช้ไอเทม 'ผลึกห้วงเวลาเทียม' สองชิ้น ผสานกับสกิล 'เงาเร้นลับ'" เรย์ออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด "แต่เรย์! นั่นมันไอเทมที่คุณสะสมไว้เพื่อสู้กับเซธในด่านสุดท้ายนะครับ ถ้าใช้ตอนนี้ คุณจะเสียเปรียบมหาศาล!" ลูน่าอุทานด้วยความตกใจ "ถ้าโลกนี้ไม่เหลือใครให้ปกป้อง แล้วการเป็นผู้ชนะจะมีค่าอะไร" เรย์ตอบสั้นๆ ก่อนจะกระโดดลงจากหอคอยด้วยความเร็วสูง ร่างของเขากลายเป็นแสงสีเงินตัดผ่านท้องฟ้าที่มืดมิด เขาเลือกแล้ว... เขาเลือกที่จะหันหลังให้โอกาสในการปิดฉากเซธ เพื่อแลกกับการรักษาลมหายใจของคนนับพันในเมืองนี้ เรย์ร่อนลงสู่พื้นดินเบื้องหน้าฝูงมอนสเตอร์ ดาบของเขาตวัดเป็นวงโค้ง ปลดปล่อยคลื่นพลังงานที่ผสานด้วยบัฟเสริมพลังขั้นสูงสุดจนพื้นดินสั่นสะเทือน ทุกจังหวะการฟาดฟันเป็นไปอย่างแม่นยำและไร้ช่องโหว่ มอนสเตอร์ระดับสูงที่ควรจะสู้ยากเย็นกลับถูกกำจัดทิ้งภายในไม่กี่วินาที เขากำลังทำหน้าที่ฮีโร่... หน้าที่ที่เขาเคยสาบานว่าจะไม่ทำอีกแล้วหลังจากถูกหักหลัง ทว่าในขณะที่เขาช่วยเด็กหญิงคนนั้นเข้าสู่เขตปลอดภัย เรย์กลับรู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าที่แล่นผ่านสันหลัง ความรู้สึกผิดปกติของอากาศรอบข้างทำให้เขาต้องหยุดชะงัก สายตาของเขาเหลือบไปเห็นเงาสีดำที่คุ้นเคยไม่ได้มุ่งหน้าหนีออกไปนอกเมืองอย่างที่คิด แต่มันกลับมุ่งตรงไปยัง 'แกนกลางของเซิร์ฟเวอร์' ที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองหลวง "เขาล่อผมมา..." เรย์พึมพำด้วยความตระหนักรู้ "เซธไม่ได้ต้องการหนี แต่มันต้องการล่อให้ฉันทิ้งจุดยุทธศาสตร์ที่ปกป้องแกนกลาง เพื่อเปิดทางให้มันเข้าถึงพลังงานต้นกำเนิด!" ทันใดนั้น เสียงหัวเราะที่ก้องกังวานและคุ้นเคยอย่างน่ารังเกียจก็ดังขึ้นจากทั่วทุกสารทิศ เซธปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ เหนือแกนกลางเซิร์ฟเวอร์ที่กำลังเริ่มสั่นคลอนและเปลี่ยนเป็นสีเลือด ในมือของเซธไม่ได้ถืออาวุธ แต่มันถือ 'ไอเทมกุญแจ' ที่เรย์เคยมีอยู่ในครอบครองเมื่อสามปีก่อน "ขอบใจนะเพื่อนเก่า" เซธกล่าวผ่านระบบเสียงที่ดังกังวานไปทั่วเมือง "ที่ยอมเสียสละของเล่นชิ้นสุดท้ายเพื่อช่วยมดปลวกพวกนี้ ตอนนี้โลกนี้ไม่ใช่แค่บัค แต่มันกลายเป็นสนามเด็กเล่นของฉันอย่างสมบูรณ์แล้ว" เรย์ยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางซากศพของมอนสเตอร์ที่เขาสังหารไปเมื่อครู่ มือของเขาที่กุมดาบเริ่มสั่นเทา ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นความโกรธแค้นที่ปะทุขึ้นจนถึงขีดสุด เขารู้ดีว่าหากเซธแทรกแซงแกนกลางสำเร็จ ข้อมูลของเขาทั้งหมดจะถูกลบหายไปจากเซิร์ฟเวอร์ และเขาจะกลายเป็นเพียง 'ไอเทมที่ถูกทิ้ง' เหมือนที่เคยเป็น ในวินาทีที่แสงสีแดงของแกนกลางเริ่มขยายตัวครอบคลุมท้องฟ้า เรย์ตัดสินใจทำสิ่งที่บ้าคลั่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของเกมนี้ เขาเลือกที่จะขว้างดาบ 'คริสตัลออฟอีเทอร์นอล' เข้าไปปักที่ฐานของแกนกลางแทนที่จะใช้มันโจมตีเซธ ผลึกแก้วแตกกระจาย แรงระเบิดของพลังงานบริสุทธิ์ดูดกลืนร่างของเขากับเซธเข้าไปในหลุมดำที่ไร้ก้นบึ้ง ลูน่ากรีดร้องด้วยความตระหนกก่อนที่ภาพทุกอย่างจะตัดเป็นสีขาวโพลน ท่ามกลางความเงียบงันและพื้นที่ว่างเปล่าที่ไร้รหัสโค้ด เสียงของใครบางคนที่เรย์ไม่คาดคิดว่าจะได้ยินก็ดังขึ้นจากด้านหลังของเขา "ตัดสินใจได้เลวร้ายมากนะ... เรย์" หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญนี้และร่วมลุ้นไปกับก้าวต่อไปของเรย์นะครับ! กิลด์มาสเตอร์เอสครับ