เกมธุรกิจและการเอาคืนสุดสะใจ

"ถ้าพวกท่านคิดจะคัดลอกสูตรน้ำพริกเผาของข้าไปขายด้วยราคาที่ถูกกว่าเพื่อตัดกำลังกัน ก็เชิญทำตามสบายครับ แต่ขอเตือนไว้ก่อนว่า ‘ราคา’ ที่ต้องจ่ายหลังจากนี้ อาจจะสูงจนกิจการของพวกท่านไม่มีวันฟื้นตัวอีกเลย" หลินว่านหลิงวางถ้วยน้ำชาลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็งเสียงดังฟังชัด ดวงตาเรียวสวยคู่นั้นกวาดมองกลุ่มพ่อค้าเจ้าของร้านอาหารคู่แข่งที่นั่งหน้าซีดเผือดอยู่เบื้องหน้า เธอไม่ได้ใช้กำลัง ไม่ได้ขู่กรรโชก แต่ความนิ่งสงบของเธอกลับกดดันให้บรรยากาศในห้องโถงเย็นยะเยียบราวกับถูกแช่แข็ง ฝั่งตรงข้ามคือตระกูลจางที่พยายามรวมหัวกันผูกขาดวัตถุดิบและก๊อปปี้เมนูเด็ดของเธอไปขายแข่งในตลาด โดยเฉพาะน้ำพริกเผาสูตรพิเศษที่เธอคิดค้นขึ้น พวกเขาถึงขั้นยอมลดคุณภาพวัตถุดิบเพื่อทำราคาให้ต่ำกว่าครึ่งหนึ่ง หวังจะบีบให้ร้านของเธอเจ๊งไม่เป็นท่า "เจ้าอย่ามาข่มขู่พวกเราให้ยากเลยว่านหลิง" จางต้าเหนิง หัวหน้าตระกูลจางหัวเราะร่วนแต่แววตาไหววูบ "สินค้าเหมือนกัน รสชาติใกล้เคียงกัน ลูกค้าเขาก็ต้องเลือกของถูกอยู่แล้ว กิจการของเจ้ามันก็แค่กระแสชั่วคราว ต่อไปใครจะมาซื้อของแพงจากเจ้ากัน" ว่านหลิงยกยิ้มมุมปาก เป็นยิ้มที่ลู่จั้น ผู้ซึ่งยืนพิงกรอบประตูคอยคุ้มกันภรรยาอยู่ไม่ห่าง เห็นแล้วต้องแอบลอบถอนหายใจแทนคนพวกนี้ สามีหนุ่มผู้แสนซื่อสัตย์รู้ดีว่าเมื่อใดก็ตามที่ภรรยาของเขายิ้มเช่นนี้ หายนะกำลังจะมาเยือนผู้ที่ขวางทางเธออย่างแน่นอน "กระแสหรือครับ?" ว่านหลิงแค่นหัวเราะเบาๆ "งั้นเรามาพิสูจน์กันไหมว่าลูกค้าจะเลือก 'ของถูกที่แฝงไปด้วยสารเจือปน' หรือ 'ของดีที่มีมาตรฐานรับรองจากตลาดมืดของสหายหม่า' อย่างข้า" เธอส่งสัญญาณมือเพียงเล็กน้อย สหายหม่าที่แอบฟังอยู่ด้านหลังม่านก็ก้าวออกมาพร้อมปึกเอกสารและหลักฐานการโกงวัตถุดิบของตระกูลจาง ไม่ว่าจะเป็นการนำถั่วค้างปีที่ขึ้นรามาบดผสม หรือการใช้สีเคมีมาแต่งสีให้ดูเข้มข้น ทุกอย่างถูกเปิดโปงออกมาทีละฉาก ท่ามกลางความตื่นตะลึงของชาวบ้านที่ยืนมุงดูอยู่หน้าร้าน "เจ้า... เจ้าทำแบบนี้กับพวกเราไม่ได้นะ!" จางต้าเหนิงหน้าถอดสี รีบลุกขึ้นยืนหมายจะพุ่งเข้าหาทว่าถูกมือแกร่งของลู่จั้นคว้าข้อมือเอาไว้แน่น ลู่จั้นไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ปรายตามองด้วยสายตาเย็นเยียบแบบทหารอาชีพที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างหนัก เพียงแค่นั้นก็ทำให้ฝั่งตรงข้ามเข่าอ่อนลงทันที "ข้าไม่ได้ทำร้ายพวกท่านครับ ข้าแค่กำลังนำเสนอทางเลือกใหม่ให้ตลาด" ว่านหลิงลุกขึ้นยืน เดินไปหยิบกระปุกน้ำพริกเผาสูตรใหม่ที่เธอเตรียมไว้ล่วงหน้าขึ้นมาเปิดออก กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วรัศมีสิบเมตร กลิ่นพริกคั่วหอมกรุ่นตัดกับความมันวัวและกลิ่นสมุนไพรสดชื่นที่หาจากที่ไหนไม่ได้ มันหอมเสียจนทุกคนในบริเวณนั้นต้องหยุดชะงักและลอบกลืนน้ำลาย "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป สินค้าของร้านเราจะติดตราประทับพิเศษที่สหายหม่าเป็นผู้การันตีคุณภาพ หากใครพบว่ามีสิ่งแปลกปลอม เรายินดีชดใช้คืนให้สิบเท่า ส่วนสินค้าที่ไร้มาตรฐานและมีการปนเปื้อนของพวกท่าน... ข้าเกรงว่าเจ้าหน้าที่จากทางการคงอยากเข้าไปเยี่ยมชมโรงผลิตของพวกท่านในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้แล้วล่ะครับ" ใบหน้าของพวกตระกูลจางซีดเผือดราวกับศพ พวกเขารู้ดีว่าหากเจ้าหน้าที่เข้าตรวจสอบโรงงานที่เต็มไปด้วยวัตถุดิบเสื่อมคุณภาพ กิจการที่สร้างมาหลายปีต้องพังทลายในชั่วข้ามคืน ทั้งค่าปรับและชื่อเสียงที่ป่นปี้ ไม่มีทางที่พวกเขาจะลุกขึ้นยืนในวงการค้าขายได้อีก ท่ามกลางความโกลาหลนั้นเอง ร่างของแม่เฒ่าโจวที่แอบติดตามมาด้วยความริษยาก็โผล่พรวดเข้ามาในวงสนทนา นางพยายามจะก่นด่าลูกสะใภ้เพื่อกอบกู้หน้าให้ตัวเอง แต่ทว่าก่อนที่ปากเหี่ยวๆ ของนางจะได้ขยับ สายตาของว่านหลิงก็ตวัดมองกลับไปอย่างเย็นชา "ท่านแม่ครับ หากท่านอยากมีชีวิตที่สุขสบายในวัยเกษียณ ข้าแนะนำให้ท่านกลับไปนั่งรอส่วนแบ่งที่บ้านอย่างสงบ เพราะหากท่านยังกล้าสร้างความวุ่นวายให้ร้านของข้าอีก แม้แต่เงินค่าขนมเพียงอีแปะเดียว ท่านก็อย่าหวังว่าจะได้จากมือข้า" แม่เฒ่าโจวอ้าปากค้าง ลำคอเหมือนถูกบางอย่างบีบไว้จนไร้เสียง ลู่จั้นเดินเข้ามาโอบไหล่ภรรยาพลางส่งยิ้มให้ทุกคน แต่ในสายตานั้นกลับแฝงไปด้วยความเด็ดขาดที่ไม่มีใครกล้าท้าทาย ทว่าในจังหวะที่ทุกอย่างดูเหมือนกำลังจะจบลงด้วยชัยชนะของว่านหลิง พนักงานในร้านคนหนึ่งก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาพร้อมจดหมายตราประทับหลวงที่ปิดผนึกด้วยครั่งสีแดงสด "คุณหนูครับ... มีขุนนางชั้นผู้ใหญ่จากเมืองหลวงส่งเทียบเชิญมาถึงท่านโดยตรงครับ บอกว่าต้องการเชิญท่านไปร่วมงานแข่งทำอาหารที่จัดขึ้นเพื่อคัดเลือกเครื่องเสวยเข้าวัง... แต่ว่าสิ่งที่น่าแปลกคือ ในจดหมายฉบับนี้ระบุชื่อของท่าน พร้อมกับคำสั่งให้ท่านต้องไปปรากฏตัวพร้อมกับ 'สามีทหารที่มีประวัติเป็นความลับ' เท่านั้นครับ!" ว่านหลิงขมวดคิ้ว ลู่จั้นที่ยืนอยู่ข้างๆ ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหยิบจดหมายขึ้นมาดู แววตาคมกริบของเขาสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อเห็นตราประทับที่มุมกระดาษ "นี่มันไม่ใช่คำเชิญธรรมดาแล้วว่านหลิง" ลู่จั้นกระซิบเสียงต่ำ "คนกลุ่มนี้รู้ตัวตนที่แท้จริงของข้า... และดูเหมือนว่าเกมธุรกิจครั้งนี้จะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของความวุ่นวายที่ใหญ่กว่าเดิมมากนัก" ฟาร์มเมอร์สุขใจขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันในตอนที่ 33 ของ "คุณหนูสายสตรอง ทะลุมิติไปปั้นสามีทหารให้รวยฟ้าผ่า" แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ!