กลยุทธ์ที่ล้มเหลว

เศษเหล็กและละอองฝุ่นโปรยปรายลงมาราวกับหิมะสีดำในความมืดมิดของชั้นใต้ดิน กลิ่นไหม้ของสายไฟลอยฟุ้งปะทะจมูก ศิลาขยับกายหลบเข้ามุมเสาอย่างรวดเร็ว ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องมองไปที่เบื้องหน้าผ่านม่านควันที่ค่อยๆ จางลง "แกทำอะไรลงไป... ศิลา!" เสียงคำรามของราชันย์ดังสนั่น แววตาที่เคยสุขุมเยือกเย็นบัดนี้สั่นไหวด้วยเปลวเพลิงแห่งความบ้าคลั่ง มือหนาของเขาสั่นระริกขณะกำปืนแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน "ทำอะไรน่ะหรือ?" ศิลาแค่นยิ้ม มุมปากยกขึ้นเพียงเล็กน้อยทว่าเย็นเยียบถึงขั้วหัวใจ "ฉันแค่กำลังบอกให้แก 'หยุด' เล่นบทผู้คุมเกมที่น่าสมเพชนี้เสียที ราชันย์ ความแค้นที่แกฝังไว้ในใจมันทำให้แกตาบอด จนมองไม่เห็นว่ากับดักที่แกสร้างขึ้นมาเพื่อฆ่าฉัน... แท้จริงแล้วมันคือหลุมศพของแกเองต่างหาก" รินรดาที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักขยับตัวเข้าหาศิลาอย่างแนบเนียน เธอไม่ได้มีท่าทีตกใจแม้แต่น้อย สายตาของเธอจ้องมองราชันย์ด้วยความสมเพช "คุณพลาดแล้วค่ะราชันย์ การควบคุมระบบก๊าซพิษด้วยรีโมทที่คุณถืออยู่นั่น ตอนนี้มันกลายเป็นเพียงเศษพลาสติกไร้ค่า เพราะเราตัดสัญญาณการเชื่อมต่อทั้งหมดตั้งแต่เสี้ยววินาทีที่คุณเหนี่ยวไกสั่งการระบบล้มเหลว" ราชันย์มองรีโมทในมือสลับกับใบหน้าของทั้งคู่ ลมหายใจของเขาหอบถี่จนตัวโยน ความมั่นใจที่เคยมีพังทลายลงในพริบตา ความเป็นเหตุเป็นผลที่เขาเคยยึดถือถูกความโกรธแค้นกลบฝังจนหมดสิ้น เขาไม่ได้ต้องการแค่ชัยชนะอีกต่อไป แต่เขาต้องการให้ศิลา 'ตาย' ไปต่อหน้าต่อตาโดยไม่สนวิธีการใดๆ "ถ้าฉันไม่ได้... แกก็ต้องไม่ได้!" ราชันย์ตะโกนก้องก่อนจะพุ่งตัวเข้าใส่ศิลาด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อ ร่างสูงใหญ่เงื้อปืนขึ้นหวังจะทุบเข้าที่ศีรษะของอีกฝ่าย ศิลาไม่ถอยหนี เขาก้าวเท้าสลับตำแหน่งอย่างรวดเร็ว กลิ้งตัวหลบแรงปะทะที่เฉียดใบหูไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร ก่อนจะตวัดขาเตะเข้าที่ข้อพับของราชันย์จนเสียหลัก ร่างของอดีตเพื่อนสนิททรุดลงกับพื้น แต่ราชันย์กลับคว้าคอเสื้อของศิลาไว้ได้แล้วกระชากให้ล้มลงมาด้วยกัน "แกคิดว่าฉันลืมเหรอ? วันที่แกขโมยทุกอย่างไปจากฉัน วันที่แกเหยียบย่ำความไว้ใจของฉันจนแหลกคามือ!" ราชันย์ขึ้นคร่อมตัวศิลา พยายามกดอาวุธในมือลงไปที่ลำคอของศิลา แรงกดนั้นหนักหน่วงและเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอย่างชัดเจน ศิลาใช้ท่อนแขนยันปืนไว้ สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่แดงก่ำของศัตรู "ฉันไม่เคยลืม... แต่นั่นมันเพราะแกสร้างมันขึ้นมาเอง ราชันย์ คนที่ทำลายมิตรภาพเพื่อบัลลังก์ที่แกไม่มีวันได้นั่งน่ะ คือแก ไม่ใช่ฉัน!" "เงียบปาก!" ราชันย์แผดเสียง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความอาฆาต เขาหยิบมีดสั้นที่ซ่อนอยู่ในรองเท้าบูทออกมาหมายจะจ้วงแทง ในจังหวะที่เสี้ยววินาทีกำลังตัดสินความเป็นความตาย รินรดาก้าวเข้ามา มือเรียวของเธอไม่ได้ถืออาวุธ แต่เธอกลับกดสวิตช์บางอย่างที่ติดตั้งไว้กับผนังชั้นใต้ดินทันที *คลิก* เสียงกลไกดังขึ้นทั่วทั้งห้อง ไม่ใช่เสียงระเบิด แต่เป็นเสียงของแม่เหล็กไฟฟ้าพลังงานสูงที่ทำงานเต็มกำลัง วัตถุโลหะทุกชิ้นในรัศมีรอบตัวราชันย์เริ่มสั่นสะเทือน ปืนและมีดในมือของเขาถูกแรงดึงดูดกระชากออกไปแปะติดกับผนังเหล็กด้านหลังอย่างแรง ราชันย์เสียหลักจนหงายหลังลงไปกับพื้นโดยไม่ทันตั้งตัว ความเงียบเข้าปกคลุมห้องใต้ดินชั่วขณะ ราชันย์นอนหอบหายใจอยู่บนพื้น แววตาของเขามืดบอดสนิทด้วยความพ่ายแพ้ที่ถาโถมเข้ามา ศิลาลุกขึ้นยืนช้าๆ จัดเสื้อสูทที่ยับย่นให้เข้าที่ เขามองดูร่างที่หมดสภาพบนพื้นด้วยสายตาที่ว่างเปล่า "ราชันย์... เกมนี้มันจบลงตั้งแต่แกยอมให้ความแค้นเข้าครอบงำหัวใจจนเสียสมดุลแล้วค่ะ" ศิลาพูดเสียงเรียบ "คนที่จะชนะหมากกระดานนี้ได้ ไม่ใช่คนที่แข็งแกร่งที่สุด แต่คือคนที่ควบคุมอารมณ์ได้ดีที่สุดต่างหาก" ศิลาหันหลังเตรียมจะก้าวเดินออกไป แต่แล้วเสียงหัวเราะแหบแห้งของราชันย์ก็ดังขึ้น มันเป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูสยดสยองและเต็มไปด้วยเลศนัย ราชันย์พยายามยันตัวขึ้นนั่ง พลางยกมือขึ้นเช็ดเลือดที่มุมปาก "แกคิดว่าฉันวางแผนมาแค่นี้จริงๆ งั้นหรือ ศิลา..." ราชันย์แค่นยิ้มกว้าง แววตาที่เคยบ้าคลั่งกลับดูสงบนิ่งอย่างน่าประหลาด "แกคิดว่าทำไมฉันถึงยอมพาแกมาที่นี่... สถานที่ที่แกเคยถูกทรยศจนตายเมื่อชาติก่อน?" ศิลาชะงักฝีเท้า หัวใจเต้นผิดจังหวะไปหนึ่งจังหวะ เขาหันกลับมามองราชันย์ด้วยสีหน้าที่เริ่มเปลี่ยนไป "เพราะใต้พื้นคอนกรีตที่เรายืนอยู่นี้... ไม่ได้มีแค่ระเบิดที่แกปลดชนวนได้หรอกนะ" ราชันย์ขยับนิ้วกดรีโมทตัวที่สองที่เพิ่งหยิบออกมาจากกระเป๋าเสื้อด้านใน ซึ่งศิลาไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อน "แต่มันคือ 'ศิลาฝังศพ' ของจริง... ที่ฉันเตรียมไว้ให้แกตั้งแต่เริ่มเกม" พื้นห้องเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงกลไกเหล็กขบกันดังสนั่นกึกก้องไปทั่วทั้งตึก และทันใดนั้น รินรดาก็เบิกตากว้างเมื่อเห็นหน้าจอมอนิเตอร์ในมือถือของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานพร้อมข้อความแจ้งเตือนที่ทำให้คนทั้งห้องต้องหยุดหายใจ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการล้างแค้นของศิลามาถึงตอนนี้ แล้วมาลุ้นกันต่อในตอนหน้าว่าพวกเขาจะรอดพ้นจากกับดักนี้ได้อย่างไรนะคะ เงียบแต่ฟาดเรียบสัญญาว่าจะไม่ทำให้ผิดหวังค่ะ!