บั๊กแรกที่ไม่มีใครพบ

"ค่าความต้านทานมานาของกำแพงเมืองด้านทิศตะวันตก ตกหล่นไปเจ็ดจุดสองเปอร์เซ็นต์ในรอบสามนาทีที่ผ่านมา... ช่างเป็นตัวเลขที่ซื่อตรงเสียจริงว่าไหมครับ เอลิน่า" เสียงทุ้มต่ำแต่ราบเรียบดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องควบคุมใต้ดินที่เต็มไปด้วยกลไกเฟืองทองเหลืองขึ้นสนิม เรนยืนอยู่หน้าแท่นศิลาโบราณ แสงสีฟ้าจางๆ จากหน้าต่างโปร่งใสของระบบสะท้อนลงบนกรอบแว่นสายตาของเขา นิ้วเรียวยาวกำลังเคาะลงบนอากาศว่างเปล่าเป็นจังหวะตามอัลกอริทึมที่มนุษย์ธรรมดาไม่มีวันมองเห็น เอลิน่าที่ยืนกอดอกพิงเสาหินอยู่ใกล้ๆ ปรายตามองชายหนุ่มด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ชุดเกราะสีเงินยวงของเธอยังคงมีคราบเขม่าจากการต่อสู้เมื่อชั่วโมงก่อน ประกายไฟจากการปะทะยังคงหลงเหลืออยู่ในนัยน์ตาคู่สวยคู่นั้น "เจ้ากำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไรอีกแล้ว เรน" เสียงของเธอราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความระแวงระวังตามสัญชาตญาณของนักรบผู้ผ่านศึก "ทหารยามบนกำแพงเมืองรายงานว่าทุกอย่างปกติดี ไม่มีแม้แต่เงาของมอนสเตอร์ระดับสูง เหตุใดเจ้าถึงเอาแต่จ้องมองเส้นแสงประหลาดพวกนั้น" "เพราะมอนสเตอร์ไม่ได้มาจากข้างนอกอย่างไรล่ะครับ" เรนหันกลับมาส่งยิ้มบางๆ ให้ รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา คู่นั้น "ลองคิดดูสิครับเอลิน่า ทำไมระบบรักษาความปลอดภัยของเมืองเริ่มแรกอย่าง 'ป้อมปราการวินدัล' ถึงต้องมีกลไกตรวจสอบมานาซ้ำซ้อนถึงเจ็ดชั้น ทั้งที่มอนสเตอร์ในเขตเริ่มต้นมีพลังเวทต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานด้วยซ้ำ?" คิ้วเรียวของหัวหน้ากองอัศวินขมวดเข้าหากันเล็กน้อย นางก้าวเท้าเข้ามาใกล้แท่นศิลา ชั่วพริบตาที่ปลายนิ้วของเธอแตะถูกอากาศเบื้องหน้า หน้าต่างสถานะสีแดงฉานก็ดีดเด้งขึ้นมาขวางกั้นทันทีพร้อมเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังหนวกหู *[คำเตือน: ตรวจพบการเข้าถึงข้อมูลระดับสูงโดยไม่ได้รับอนุญาต]* "นี่มัน..." เอลิน่าชักมือกลับโดยสัญชาตญาณ มืออีกข้างกุมด้ามดาบข้างกายแน่น "พลังงานแบบนี้ไม่ใช่เวทมนตร์ทั่วไป... มันคือรหัสโครงสร้างของโลกใบนี้!" "ถูกต้องครับ" เรนหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างอารมณ์ดี "พวกเราถูกหลอกให้อยู่ในกรอบที่ถูกออกแบบไว้... โลกเสมือนจริงใบนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาจากความบังเอิญ แต่มันถูกเขียนขึ้นด้วยชุดคำสั่งที่เต็มไปด้วยช่องโหว่ และบังเอิญว่า... ผมค่อนข้างถนัดเรื่องการอ่านโค้ดเสียด้วยสิครับ" ในฐานะอดีตวิศวกรซอฟต์แวร์ผู้เคยหลับใหลไปกับหน้าจอคอมพิวเตอร์จนหมดลมหายใจในโลกเก่า การกลับมาเกิดใหม่ในโลก VRMMO ที่สมจริงจนแยกไม่ออกนี้ไม่ได้ทำให้เรนตื่นตระหนก ตรงกันข้าม เขากลับมองเห็นโครงสร้างทุกอย่างเป็นเพียงสมการคณิตศาสตร์ขนาดใหญ่ที่มีคำตอบรอให้ไข เรนปัดมือผ่านอากาศอย่างรวดเร็ว หน้าต่างระบบนับร้อยหน้าต่างถูกเปิดขึ้นและซ้อนทับกันจนเกิดเป็นม่านแสงสามมิติสีเขียวมรกต เขากำลังเจาะลึกเข้าไปใน "รูหนอน" ของระบบที่ไม่มีผู้เล่นคนใดในเซิร์ฟเวอร์เข้าถึงได้ แม้แต่เหล่าจีเอ็มหรือผู้ดูแลระบบที่ซ่อนตัวอยู่หลังฉากก็คงคาดไม่ถึงว่าจะมีใครกล้า "แฮก" เข้าสู่ระบบแก่นกลางผ่านทางเทอร์มินัลระดับล่างเช่นนี้ "ถ้ารemove ค่าตัวแปรตัวนี้ออกไป..." เรนพึมพำกับตัวเอง ดวงตาสะท้อนภาพโค้ดที่ไหลผ่านรวดเร็วดั่งสายน้ำ "แล้วแทนที่ด้วยค่าพิกัดย้อนกลับ... อื้ม แบบนี้แหละครับ" *คลิ๊к!* เสียงคล้ายกลอนประตูเหล็กขนาดมหาสารปลดล็อกดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาท ความสั่นสะเทือนระดับต่ำแผ่ขยายจากพื้นดินใต้เท้าขึ้นมาจนเอลิน่าต้องทรงตัวด้วยความตกใจ กำแพงหินรอบตัวเริ่มเปลี่ยนสีจากสีเทาทึบเป็นอักขระเรืองแสงสีทองคำขาว บรรยากาศภายในห้องควบคุมเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา ความกดอากาศลดฮวบจนทำให้รู้สึกอึดอัด "เรน! เจ้าทำอะไรลงไป!" เอลิน่าชักดาบออกจากฝักครึ่งหนึ่ง ไอสีขาวพวยพุ่งออกมาจากคมดาบราวกับมันกำลังตอบสนองต่ออันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา "ผมแค่วิ่งลัดสนามเบေ့ส์บอลไปเก็บโฮมรันที่คนอื่นมองไม่เห็นมาต่างหากครับ" เรนตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ ทว่าเหงื่อกาฬกลับผุดพรายขึ้นตามไรผมของเขา แสดงให้เห็นว่าสถานการณ์ไม่ได้ง่ายดายอย่างที่ปากพูด เบื้องหน้าของทั้งคู่ พื้นศิลาโบราณแยกตัวออกอย่างไร้เสียง เผยให้เห็นแท่นบูชาขนาดเล็กที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ บนนั้นมีกล่องไม้เก่าแก่ที่ห่อหุ้มด้วยโซ่ตรวนเวทมนตร์สีดำสนิท ไอร้อนระอุแผ่ซ่านออกมาพร้อมกับเสียงคำรามต่ำๆ ที่สั่นสะเทือนไปถึงวิญญาณ ไม่มีเสียงแจ้งเตือนจากระบบตามปกติ ไม่มีข้อความต้อนรับผู้เล่น มีเพียงหน้าต่างสีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเรนพร้อมกับตัวอักษรสีแดงเลือดที่สลักลึกเข้าไปในจิตสำนึก *[ท่านได้ค้นพบ: "บั๊กแห่งจุดเริ่มต้น" (Root Bug)]* *[เงื่อนไขการปลดล็อก: สำเร็จโดยผู้เล่นรหัส 0000 (เรน)]* *[ระบบกำลังทำการแปลงสภาพข้อมูล... ขอแสดงIยินดีด้วย ท่านได้รับไอเทมระดับตำนาน: "กุญแจพันธนาการแห่งอาเซอร์ร็อธ" (Mythic Grade)]* แสงสว่างวาบสีทองสาดส่องจนแสบตา กล่องไม้โบราณเปิดออกเองช้าๆ เผยให้เห็นกุญแจเหล็กโบราณที่สลักลวดลายประหลาด รัศมีรอบตัวมันบิดเบือนมิติอากาศรอบข้างจนเกิดเป็นคลื่นริ้วๆ เรนยื่นมือออกไปรับมันอย่างระมัดระวัง ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกับผิวโลหะเย็นเฉียบ กระแสข้อมูลมหาศาลก็ไหลทะลักเข้าสู่สมองของเขาจนภาพตรงหน้าพร่ามัวไปชั่วขณะ เสียงกระซิบของระบบก้องกังวานในหัว *[คำเตือนจากระบบหลัก: ไอเทมชิ้นนี้มีสถานะ "ผิดกฎ" ของเซิร์ฟเวอร์ หากถูกตรวจพบโดย AI ผู้ดูแลระบบ ท่านจะถูกหมายหัวเป็นเป้าหมายกำจัดระดับสูงสุดทันที]* เรนมุมปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ เขาค่อยๆ กำกุญแจดอกนั้นไว้ในมือแน่นจนสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกที่วิ่งพล่านไปทั่วร่าง ก่อนจะหันไปสบตากับเอลิน่าที่ยืนมองด้วยความตะลึงงัน "ดูเหมือนว่า..." เรนกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่แฝงไปด้วยความเยือกเย็นอันตราย "เกมนี้เพิ่งจะเริ่มต้นสนุกจริงๆ ก็ตอนนี้แหละครับ" ทว่า ในวินาทีที่เรนกำลังจะเก็บกุญแจเข้าสู่ช่องเก็บของ แสงไฟทั่วทั้งห้องควบคุมก็ดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยคู่ดังขึ้นจากทางเดินมืดมิดเบื้องหลัง พร้อมกับเสียงประกาศก้องที่ดังสะท้อนมาจากทุกทิศทุกทางด้วยโทนเสียงไร้อารมณ์ของ AI ผู้ควบคุมระบบหลัก— *[ตรวจพบความผิดปกติระดับวิกฤตในเขตเซิร์ฟเวอร์ที่ 01... เริ่มต้นกระบวนการลบข้อมูลเป้าหมาย... ณ บัดนี้]* ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับความลับของโค้ดบทนี้ด้วยกันนะครับ