จุดตกต่ำในโลกใหม่

กลิ่นคาวเลือดที่คลุ้งอยู่ในอากาศหนาแน่นจนแทบจะเคี้ยวได้ มันไม่ใช่กลิ่นหอมหวานของชัยชนะ แต่มันคือกลิ่นของการเน่าเปื่อยและความสิ้นหวังที่แผ่ซ่านไปทั่วผืนดินที่แตกระแหง เซนลืมตาขึ้น แต่สิ่งที่เขาเห็นไม่ใช่เพดานห้องนอนในโลกเดิม หากแต่เป็นซากศพของทหารที่สวมเกราะเหล็กขึ้นสนิม กองซ้อนทับกันราวกับภูเขาขนาดย่อม ร่างกายของเขารู้สึกหนักอึ้งเหมือนถูกตอกยึดไว้กับพื้นดินที่เย็นเฉียบ เขาลุกขึ้นนั่ง ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วร่างเหมือนมีเข็มพันเล่มทิ่มแทงเข้าสู่เส้นประสาท แสงสีฟ้าจางๆ สั่นไหวอยู่เบื้องหน้าในระดับสายตา เป็นหน้าต่างสถานะโปร่งแสงที่บ่งบอกถึงสิ่งที่เขาไม่อยากจะเชื่อ [ชื่อ: เซน | เลเวล: 1 | คลาส: ไร้สังกัด | ค่าสถานะ: ต่ำขีดสุด] "เลเวลหนึ่ง..." เซนแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าและแห้งผาก ราวกับผ่านการกรีดร้องมานานนับปี สายตาที่เคยผ่านสมรภูมิจริงมานับไม่ถ้วนของเขาเริ่มกวาดมองพื้นที่รอบข้างอย่างเย็นชา เขาไม่ได้ตื่นตระหนก ความตายไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับเขา เขาเคยเห็นเพื่อนร่วมทีมถูกฉีกกระชากต่อหน้าต่อตาในสงครามโลกเสมือนจริงที่เขาสร้างขึ้น และความผิดพลาดครั้งนั้น... ความผิดพลาดที่เขาไม่อาจให้อภัยตัวเองได้ มันกลายเป็นโซ่ตรวนที่ผูกมัดหัวใจเขาให้แข็งกระด้างราวกับก้อนหิน เขาลุกขึ้นยืนอย่างมั่นคง มือขวากำด้ามดาบหักๆ ที่ปักอยู่บนร่างของศพใกล้ๆ ดึงมันออกมาด้วยแรงที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด คมดาบที่ทื่อสนิทนั่นไม่ได้น่ากลัว แต่มันคือเครื่องมือเดียวที่เขามีในตอนนี้ "ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่ฉันจากมา" เขาพึมพำกับตัวเอง พลางจ้องมองไปที่ยอดปราสาทสีดำทมิฬที่ตั้งตระหง่านอยู่ไกลสุดลูกหูลูกตา มันคือที่พำนักของจักรพรรดิมาลอส—คนคนเดียวกับที่อยู่เบื้องหลังการล่มสลายของโลกที่เขาเคยรู้จักในอีกมิติหนึ่ง ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของรองเท้าบูทเหล็กก็ดังแทรกความเงียบงัน เซนหยุดการเคลื่อนไหวทันที เขาลดตัวลงต่ำซ่อนตัวอยู่หลังกองซากศพ สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องมองผ่านช่องว่างของกองโลหะ กลุ่มทหารลาดตระเวนในชุดเกราะสีดำสนิทเดินผ่านจุดที่เขาอยู่ไปไม่ถึงสามเมตร พวกมันไม่ได้ดูเหมือนมนุษย์ แต่เป็นซากศพที่ถูกควบคุมด้วยเวทมนตร์มืด ดวงตาสีม่วงวาบฉายแววอาฆาตมาดร้าย "ตรวจสอบพื้นที่ให้ละเอียด มาลอสต้องการให้แน่ใจว่าไม่มีหนอนแมลงตัวไหนหลุดรอดจากรอยแยกมิติ" เสียงของหัวหน้ากลุ่มทหารดังขึ้น มันแห้งแล้งและปราศจากความรู้สึก เซนขบกรามแน่น สมองของเขาเริ่มคำนวณภาพรวมของยุทธวิธีทันที เขาไม่มีกองทัพ ไม่มีเพื่อนร่วมทีม ไม่มีแม้แต่พลังเวทที่เสถียร แต่เขามีสิ่งที่พวกมันไม่มี นั่นคือ "กลยุทธ์" เขาหยิบเศษหินขึ้นมาหนึ่งก้อน แล้วขว้างไปที่ซากศพอีกฝั่งหนึ่งด้วยจังหวะที่แม่นยำ เสียงโลหะกระทบพื้นดัง *เคร้ง!* เรียกความสนใจของพวกทหารมรณะให้หันไปมองทันที ในจังหวะที่พวกมันเผลอ เซนพุ่งตัวออกจากเงามืด ไม่ใช่เพื่อโจมตี แต่เพื่อรวบรวมอุปกรณ์ที่จำเป็น เขาอาศัยความเงียบเชียบระดับมือสังหาร กวาดเอามีดสั้น ขวดยาประหลาด และแผนที่ฉีกขาดจากซากศพนายทหารยศสูงคนหนึ่งมาไว้ในมือ แต่ในวินาทีที่เขากำลังจะถอยกลับ เงาขนาดใหญ่ก็ทาบลงบนร่างของเขา "แก... เป็นสิ่งแปลกปลอมสินะ" เสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยอำนาจดังมาจากด้านหลัง เซนชะงัก ร่างกายของเขาแข็งทื่อไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะเขารู้ดีว่าใครอยู่ตรงหน้า เขาหันกลับไปช้าๆ พบกับชายผู้สวมผ้าคลุมสีเลือด ดวงตาของคนผู้นี้ลึกโหลและแฝงไปด้วยความว่างเปล่าที่น่าสะพรึงกลัว มาลอส—จักรพรรดิผู้เหยียบย่ำโลกมิตินี้—กำลังแย้มยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ที่ถือแต้มต่อเหนือกว่าทุกกระดาน "ข้าเห็นแกตายไปแล้วในรอยแยกมิติ... ถึงสามครั้ง" มาลอสกล่าวพลางก้าวเข้ามาใกล้ "แต่น่าสนใจจริงๆ ที่แกยังหายใจอยู่... ในร่างที่อ่อนแอถึงเพียงนี้" เซนไม่ตอบโต้ เขานิ่งสงบดุจผิวน้ำที่นิ่งสนิท ทว่าในหัวของเขากำลังวิเคราะห์จุดอ่อนของมาลอสอย่างรวดเร็ว—ระยะห่าง, จังหวะการหายใจ, และกระแสพลังที่ไหลเวียนอยู่รอบตัวศัตรู "แกอาจจะเป็นพระเจ้าในโลกนี้" เซนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาของเขาไม่ได้สั่นคลอนแม้แต่น้อย "แต่พระเจ้าที่ยืนอยู่ในที่โล่งแจ้ง... ก็แค่เป้าหมายที่รอวันถูกสอยให้ร่วงลงมาจากบัลลังก์เท่านั้น" มาลอสเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะชักดาบสีดำสนิทออกมาจากฝัก กลิ่นอายมรณะแผ่ขยายออกไปจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว ทว่าก่อนที่คมดาบจะพุ่งเข้าหาเซน ท้องฟ้าเบื้องบนก็พลันเปลี่ยนเป็นสีเลือด และเสียงกรีดร้องของมิติที่ฉีกขาดก็ดังสนั่นไปทั่วทั้งสมรภูมิ กลุ่มควันสีดำพุ่งลงมาจากฟากฟ้า กระแทกเข้ากับพื้นดินจนเกิดหลุมลึกระหว่างเซนและมาลอส ภายในกลุ่มควันที่จางลง ปรากฏร่างของหญิงสาวในชุดเกราะที่อาบไปด้วยเลือด เธอสะพายดาบยักษ์ไว้ที่แผ่นหลังและถือคัมภีร์ที่เรืองแสงสีทองซีด เธอหันมามองเซนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง ก่อนจะกระซิบคำพูดที่ทำให้หัวใจของเซนกระตุกวูบ "ท่าน... ท่านกลับมาแล้วจริงๆ ด้วย... ได้โปรด อย่าปล่อยให้ข้าต้องตายในสงครามของคนทรยศนี้เพียงลำพังอีกเลย" เซนมองหญิงสาวตรงหน้า—เอลาร่า แม่ทัพที่เขาเคยทอดทิ้งในอดีต—ก่อนจะหันกลับไปมองมาลอสที่กำลังหัวเราะร่าด้วยความสะใจ สงครามในโลกที่ไร้ทางออกนี้ ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว และหมากตัวแรกที่เขาต้องเดิน คือการตัดสินใจว่าจะคว้ามือของหญิงสาวที่เขาเคยหักหลัง... หรือจะปล่อยให้เธอตายไปต่อหน้าต่อตาอีกครั้ง ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปในความมืดมิดกับลอร์ดออฟดาร์กเนสครับ.