ปาร์ตี้เปิดตัวราชินีคนใหม่

“รินรดา คุณมั่นใจแล้วใช่ไหมที่จะเดินเข้าไปพร้อมกับผมในฐานะผู้หญิงที่สำคัญที่สุดในชีวิต?” เสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยอำนาจของลีโอดังขึ้นท่ามกลางเสียงจอแจของห้องโถงจัดเลี้ยงระดับห้าดาวที่เพิ่งถูกกวาดซื้อปิดโซนหรูทั้งหมดเพื่อค่ำคืนนี้ รินรดายืนนิ่งอยู่หน้ากระจกเงาบานยักษ์ เธอในชุดราตรีสีน้ำเงินเข้มดุจท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ประดับด้วยอัญมณีมูลค่ามหาศาลดูสง่างามราวกับราชินีที่หลุดออกมาจากเทพนิยาย มือของเธอสั่นเล็กน้อยก่อนจะถูกลีโอกุมไว้ด้วยความมั่นคง “ฉันเชื่อในตัวคุณค่ะ... ไม่สิ ผมหมายถึง ผมเชื่อในตัวคุณ ลีโอ ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไร” เธอตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความรัก ลีโอไม่ตอบ แต่เขากระชับมือเธอแน่นขึ้น เขาไม่ใช่คนที่จะพร่ำบอกความรู้สึกผ่านคำพูด แต่การที่เขายอมทุ่มเงินมหาศาลเพียงเพื่อเนรมิตงานปาร์ตี้ครั้งนี้ขึ้นมาเพื่อ ‘เปิดตัว’ เธอ คือคำตอบที่ชัดเจนที่สุด ประตูโถงจัดเลี้ยงขนาดมหึมาถูกเปิดออกด้วยเสียงกังวานของพนักงานต้อนรับที่ประกาศศักดาชื่อของเขา “ขอต้อนรับ... คุณลีโอ ทายาทผู้กุมอำนาจการเงินที่แท้จริง พร้อมด้วยคุณรินรดา!” เสียงดนตรีคลาสสิกที่กำลังบรรเลงอยู่ถึงกับสะดุดกึก สายตาของเหล่ามหาเศรษฐีและเซเลบริตี้ระดับแถวหน้าของเมืองหันมาจ้องมองที่จุดเดียวกัน พงศกรที่ยืนถือแก้วไวน์อยู่มุมห้องพร้อมกับกลุ่มเพื่อนของเขาถึงกับสำลักเครื่องดื่มจนหน้าแดงก่ำ เมื่อเห็นร่างที่คุ้นตาแต่ทว่าสง่างามจนน่าตกใจเดินเข้ามา “นั่นมัน... ไอ้กระจอกลีโอไม่ใช่หรือไง?” พงศกรเค้นเสียงลอดไรฟัน สายตาของเขามองไปที่รินรดาด้วยความอิจฉาริษยาที่พุ่งทะลุขีดจำกัด “มันเอาเงินจากไหนมาทำตัวหรูหราแบบนี้? หรือว่ามันไปปล้นใครมา!” ลีโอไม่ได้สนใจเสียงนกเสียงกา เขาเดินตรงไปยังใจกลางโถงจัดเลี้ยง โดยมีรินรดาเดินเคียงข้างอย่างภาคภูมิใจ ก่อนจะหยุดอยู่เบื้องหน้าพงศกรที่ยืนตัวเกร็งอยู่ “ไง พงศกร” ลีโอเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาของเขาเย็นชาดุจน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลาย “ตกใจมากหรือที่เห็นผมในวันนี้? หรือว่าตกใจที่เห็นผู้หญิงที่คุณเคยเหยียดหยาม กลายเป็นคนที่คุณไม่มีวันเอื้อมถึง?” “แกอย่ามาปากดี!” พงศกรก้าวออกมาข้างหน้า หวังจะทำลายบรรยากาศ “แกก็แค่ไอ้ขี้แพ้ที่โชคดีถูกหวยหรือทำธุรกิจสีเทามา อย่าคิดว่าการเช่าชุดหรูๆ มาเดินโชว์จะทำให้แกเป็นชนชั้นสูงได้!” เสียงซุบซิบนินทาดังระงมไปทั่วโถง ทุกคนต่างรอชมความพินาศของลีโอ แต่ทว่า ลีโอกลับหัวเราะในลำคอเบาๆ เขาหยิบบัตรดำลึกลับออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท บัตรใบนั้นเปล่งประกายสีนิลล้อกับแสงไฟจนดูขลังและน่าสะพรึงกลัว “บัตรใบนี้... ไม่ได้ใช้เช่าชุดสูทหรอกครับ พงศกร” ลีโอขยับเข้าไปใกล้จนอีกฝ่ายต้องก้าวถอยหลัง “แต่มันใช้กวาดซื้อ ‘ทุกอย่าง’ ที่แกภาคภูมิใจ ทั้งบริษัทของพ่อแก เงินลงทุนในพอร์ตหุ้น และแม้กระทั่งเกียรติยศจอมปลอมที่แกกอดไว้แน่น” พงศกรหน้าซีดเผือด “แก... แกจะทำอะไร!” ลีโอยกโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดปุ่มสั่งการเพียงครั้งเดียว “ในฐานะเจ้าของรายใหญ่คนใหม่ของเครือวิศวกรรมการบินที่คุณพ่อคุณภูมิใจนักหนา ผมขอประกาศตรงนี้ว่า... พงศกรถูกปลดออกจากตำแหน่งกรรมการบริหารตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป” สิ้นเสียงของลีโอ เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของทุกคนในห้องก็ดังขึ้นพร้อมกันราวกับนัดหมาย อีเมลแจ้งข่าวเศรษฐกิจด่วนส่งตรงถึงมือทุกคน: ‘การเทคโอเวอร์แบบสายฟ้าแลบโดยกองทุนปริศนา พงศกรสูญสิ้นอำนาจบริหารทันที’ ความเงียบเข้าปกคลุมไปทั่วห้องโถง แม้แต่เสียงเข็มตกยังได้ยิน รินรดามองลีโอด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความศรัทธา นี่คือชายที่เธอเลือก... ชายผู้ไม่เคยยอมสยบให้แก่โชคชะตา ลีโอหันไปมองรินรดา ก่อนจะหันกลับมามองพงศกรที่กำลังทรุดลงกับพื้น “นี่คือปาร์ตี้เปิดตัวราชินีของผม และก็เป็นงานศพสำหรับชื่อเสียงของคุณด้วยเช่นกัน” ทว่า ทันใดนั้น ไฟในห้องโถงทั้งหมดก็ดับวูบลงพร้อมกัน ความมืดมิดเข้าครอบคลุมชั่วขณะ ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและเป็นจังหวะเดินเข้ามาจากประตูทางเข้าด้านหลัง ประตูบานใหญ่ถูกผลักออกอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดังสนั่น ร่างของชายในชุดสูทสีขาวสะอาดตาพร้อมกับบอดี้การ์ดนับสิบชีวิตเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างหลังพงศกร ก่อนที่ชายผู้นั้นจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นที่ลีโอเองก็ไม่เคยคาดคิดมาก่อน “การเทคโอเวอร์ของคุณน่าประทับใจนะ ลีโอ... แต่คุณลืมไปหรือเปล่าว่า ‘เจ้าของตัวจริง’ ของบัตรใบนั้น ไม่ได้มีแค่คุณคนเดียว” ลีโอขมวดคิ้วแน่น บัตรดำในมือของเขาสั่นไหวเบาๆ ราวกับรับรู้ถึงตัวตนของผู้มาเยือนที่ทรงอำนาจไม่แพ้กัน ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "จอมเวทไร้นาม" มาโดยตลอดนะครับ