กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งอยู่ในอากาศยามค่ำคืนนั้นรุนแรงพอจะทำให้คนทั่วไปอาเจียน แต่สำหรับ 'คริส' มันกลับเป็นสัญญาณเริ่มต้นของสิ่งที่เขาสามารถตีความได้ด้วยตรรกะ
รองเท้าหนังขัดเงาของเขาหยุดลงตรงหน้ากองขยะที่มุมตรอกมืด แสงไฟสลัวจากตะเกียงน้ำมันเบื้องบนวูบไหวราวกับจะดับลงทุกขณะ เงาของชายร่างใหญ่ที่นอนนิ่งสนิททอดตัวยาวไปกับพื้นคอนกรีตที่เปียกชื้น คริสย่อตัวลงต่ำ ไม่ได้รีบร้อนสัมผัสศพ แต่สายตาคมกริบกวาดมองทุกรายละเอียดในรัศมีสามเมตร
*ติ๊ง!*
เสียงสัญญาณที่ดังขึ้นในหัวไม่ใช่เสียงจากโลกภายนอก แต่มันคือเสียงกังวานใสที่คุ้นเคย
[ระบบวิเคราะห์เหตุผลและตรรกะ (Logic Analysis System) ทำงาน]
[ตรวจพบ: ร่องรอยการต่อสู้ในระยะสั้น แรงบีบที่ลำคอมีน้ำหนักไม่สม่ำเสมอ บ่งบอกถึงความพยายามขัดขืนอย่างสุดกำลัง]
[เบาะแสที่ 1: รอยประทับรูปวงเดือนบนข้อมือผู้ตาย]
[คำเตือน: ความดันบรรยากาศและร่องรอยพลังงานเวทมนตร์ในบริเวณนี้กำลังบิดเบี้ยว... โปรดตรวจสอบดัชนีความเสี่ยง]
คริสขมวดคิ้ว มือเรียวยาวเอื้อมไปแตะรอยประทับที่ข้อมือศพเบาๆ หัวสมองของเขาประมวลผลความเร็วสูงเหมือนเครื่องจักรกลที่ไม่มีวันหยุดพัก เขาพบว่ามันไม่ใช่รอยกัดธรรมดา แต่เป็นสัญลักษณ์ที่สลักขึ้นด้วยเวทมนตร์ระดับต่ำซึ่งมักถูกใช้โดยกลุ่มนักฆ่ารับจ้างในเขตสลัม
"ตายในเวลาที่คำนวณไว้ไม่ผิดเพี้ยนเลยนะ... แต่น่าเสียดาย ที่คุณมาถึงช้าไปหนึ่งก้าว"
น้ำเสียงเรียบเฉยทว่าเย็นเยียบดังขึ้นจากด้านหลัง คริสไม่ได้สะดุ้งตัว เขาเพียงแค่ผ่อนลมหายใจออกช้าๆ ก่อนจะค่อยๆ หันกลับไปมอง
หญิงสาวในชุดคลุมสีขาวสะอาดตาตัดกับบรรยากาศสกปรกของตรอกแคบๆ ใบหน้าของเธอเรียบเฉยไร้อารมณ์จนดูเหมือนหน้ากากพอร์ซเลน ดวงตาสีเทาอ่อนคู่นั้นดูเหมือนจะมองทะลุผ่านตัวเขาไปถึงอดีตหรืออนาคตที่ยังมาไม่ถึง 'ไอริส' นักพยากรณ์สาวผู้ที่ไม่เคยมีระบบนิมิตที่คาดเดาได้ ยืนกอดอกพิงกำแพงอิฐด้วยท่าทางกวนประสาท
"เธออีกแล้วงั้นหรือ ไอริส" คริสเอ่ยพลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง "นิมิตของเธอคงไม่ได้บอกหรอกนะว่านี่คือที่ที่เธอควรมาขวางงานของนักสืบ"
"ระบบนิมิตของฉันไม่ได้บอกเรื่องงานของใครหรอก แต่มันบอกว่าถ้าฉันไม่มาตอนนี้ นายจะถูกแรงระเบิดจากเวทมนตร์ตกค้างฉีกร่างเป็นชิ้นๆ ก่อนจะได้รู้ความจริง" ไอริสขยับยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อย ซึ่งมันเป็นรอยยิ้มที่ดูมึนงงและเจ้าเล่ห์ในเวลาเดียวกัน "ดูที่พื้นสิ คริส... สติปัญญาของนายวิเคราะห์ได้ละเอียด แต่ความรู้สึกของนายมันบอดสนิท"
คริสชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ระบบในหัวจะแจ้งเตือนด้วยอักษรสีแดงฉานทันที
[ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบการไหลเวียนของมานาที่ผิดปกติใต้พื้นคอนกรีต ระดับความอันตราย: ระดับ S!]
"ถอยไป!" คริสตะโกน สัญชาตญาณความปลอดภัยเหนือกว่าความสงสัย เขาพุ่งตัวเข้าหาไอริสและกระชากแขนเธอให้หลบออกไปด้านข้างทันเวลา แรงสั่นสะเทือนมหาศาลระเบิดออกกะทันหันราวกับมีใครจุดชนวนระเบิดเวทมนตร์ที่ซ่อนไว้ใต้ศพ
ฝุ่นควันฟุ้งกระจายไปทั่ว คริสกอดรัดไอริสไว้แนบอกในท่ากึ่งบังคลังเพื่อป้องกันสะเก็ดหิน ในความเงียบสงัดชั่วอึดใจนั้น คริสสัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นเป็นปกติของหญิงสาวในอ้อมแขน—เธอไม่มีท่าทีตกใจเลยแม้แต่น้อย เหมือนกับว่าเธอรู้มาตลอดว่ามันจะระเบิด
"ขอบคุณที่ช่วย... แต่อย่าคิดว่าฉันจะคืนรางวัลนำจับให้เธอนะ" ไอริสพึมพำขณะผละตัวออก ใบหน้ายังคงนิ่งสนิท
คริสจ้องมองเธอด้วยแววตาที่พยายามวิเคราะห์อีกฝ่าย "เธอรู้ว่ามันจะระเบิด ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้?"
"ถ้าบอกเร็วไป นายก็ไม่โชว์ความเท่สิ" ไอริสยักไหล่พลางเดินเข้าไปใกล้กองซากปรักหักพังอย่างไม่เกรงกลัว "เอาล่ะ นักสืบ... เตรียมตัวให้พร้อม ระบบของฉันเพิ่งจะโชว์ภารกิจใหม่มาให้ และดูเหมือนว่าศพนี้จะเป็นเพียงแค่ 'ปลาซิว' ตัวแรกในมหาสมุทรที่กำลังจะบ้าคลั่ง"
คริสรีบเช็คหน้าต่างระบบของตนเอง ทันใดนั้น แสงสีทองสว่างวาบขึ้นตรงหน้า ข้อความสีทองคำสลักลอยเด่นชัดจนเขาต้องหรี่ตามอง
[ภารกิจระดับ SSS: กุญแจสู่สมุดบัญชีแห่งความตาย]
[เงื่อนไข: ค้นหาความเชื่อมโยงระหว่างศพนิรนาม กับ 'องค์กรนิรนาม' ที่กำลังแทรกซึมเข้าสู่เมืองหลวงในอีก 72 ชั่วโมง]
[รางวัล: การปลดล็อกระดับสติปัญญาขั้นที่ 4 และข้อมูลสถานะของคู่หู]
[คำเตือนจากระบบ: ผู้ที่อยู่เบื้องหลังการระเบิดนี้ กำลังจับตาดูคุณทั้งคู่ผ่านดวงตาของนกฮูกที่เกาะอยู่บนหลังคาเหนือหัวพวกคุณในขณะนี้...]
คริสมองขึ้นไปที่หลังคาด้วยแววตาวาวโรจน์ เขาพบเพียงความว่างเปล่าที่ทิ้งรอยขนสีดำไว้หนึ่งเส้น
ไอริสที่ยืนอยู่ข้างๆ หันมามองเขา ดวงตาที่ไร้อารมณ์นั้นพลันสั่นไหวอย่างรุนแรง เธอเอื้อมมือมาคว้ามือเขาไว้แน่นแล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ต่างออกไป "คริส... ระบบนิมิตของฉันเพิ่งดับลง และสิ่งที่ฉันเห็นเมื่อครู่ ไม่ใช่แค่องค์กร... แต่มันคือ 'ตัวตน' ของนายที่นอนตายอยู่ตรงหน้าฉันในอนาคตที่ใกล้ที่สุด"
แล้วในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงไซเรนเตือนภัยของเมืองก็ดังระงมขึ้น พร้อมกับเงาสีดำขนาดมหึมาที่พุ่งลงมาจากฟากฟ้าปิดล้อมทางออกของตรอกแคบไว้ทุกทิศทาง!
---
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับคดีหัวใจและความลับที่กำลังจะเปิดเผยในบทถัดไปนะคะ
เมฆหมอกสีชมพู
สืบคดีหัวใจกับยัยนักพยากรณ์หน้าตาย•ตอนที่ 1
คดีแรกกับเสียงเตือนจากระบบ
ผลงานโดย เมฆหมอกสีชมพู
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เมฆหมอกสีชมพู)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สืบคดีหัวใจกับยัยนักพยากรณ์หน้าตาย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
