กับดักที่ถูกวางไว้

ซองเอกสารสีน้ำตาลในมือของธีรภัทรส่งเสียงกรอบแกรบเบาๆ ราวกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ยที่ดังวนอยู่ในโสตประสาทของพาย สถาปนิกหนุ่มกวาดสายตามองคนตรงหน้าด้วยแววตานิ่งสนิท เก็บซ่อนประกายความไหววูบไว้ภายใต้รอยยิ้มมุมปากที่ถอดแบบมาจากท่านประธานจอมซึนไม่มีผิดเพี้ยน "เสียใจด้วยนะๅะคุณสถาปนิกคนเก่ง... ดูท่าว่าโปรเจกต์เรือธงของบริษัทคุณ จะต้องเปลี่ยนมือมาเป็นของทีมเราเสียแล้วล่ะมั้ง" ธีรภัทรเอ่ยด้วยน้ำเสียงทอดจังหวะเย้ยหยัน ดวงตาคมกริบกวาดมองพายตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความพึงพอใจระคนท้าทาย "คิดว่าเอกสารในมือแผ่นนั้น เป็นของจริงรึไงคะรุ่นพี่ธีร์" พายสวนกลับทันควัน น้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่เจือแววเยาะหยันอย่างไม่เกรงกลัว ร่างโปร่งก้าวเข้าไปประชิดอีกฝ่ายทีละนิดโดยไม่ถอยหลังหนี "คนฉลาดเขาไม่เอาหลักฐานชิ้นสำคัญมาเดินโชว์หรอกค่ะ... ยกเว้นเสียแต่ว่า... อยากเป็นตัวตลกให้คนอื่นดู" บรรยากาศหน้าห้องประชุมใหญ่ตึงเครียดจนแทบจะหยิบมีดมาตัดได้ ธีรภัทรชะงักไปนิดเมื่อเจอสายตาดุดันที่ฉายแววรู้ทันของคนตรงหน้า แต่รอยยิ้มเยาะก็กลับมาประดับบนใบหน้าหล่อเหลาได้ทันท่วงที "ปากเก่งเสียจริงนะพาย... หวังว่าตอนที่ความจริงปรากฏ เธอยังจะเชิดหน้าทำท่าทางอวดดีแบบนี้ได้อยู่" "ก็คอยดูก็แล้วกันค่ะ" พายยักไหล่ช้าๆ อย่างไม่ยี่หระ ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ประตูห้องทำงานกระจกฝ้าด้านหลังก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง แรงเหวี่ยงทำให้บานกระจกกระทบวงกบเสียงดังสนั่น คิมหันต์ก้าวออกมาด้วยใบหน้าถมึงทึง ดวงตาคมกราดมองธีรภัทรด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่พุ่งออกมาจนอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงหลายองศา "พูดจบหรือยัง?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น เรียบ เย็น และทรงอำนาจจนน่าขนลุก "ถ้าสุนัขตัวไหนเห่าเสร็จแล้ว ก็ไสหัวออกไปจากชั้นนี้ซะ ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทนแล้วเรียก รปภ. มาหิ้วปีกแกออกไป!" ธีรภัทรหน้าตึงขึ้นมาทันทีเมื่อเจอคำพูดเชือดเฉือนแบบไม่ไว้หน้า แต่พอเห็นสายตาที่คิมหันต์มองพายสลับกับตนเอง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ผุดขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง "ท่านประธานเดือดร้อนแทนขนาดนี้เชียว... ระวังจะตกม้าตายเพราะเด็กในคาถาเอานะครับ" ธีรภัทรหัวเราะในลำคอ ก่อนจะยอมหมุนตัวเดินจากไปอย่างไม่รีบร้อน ทิ้งให้ความเงียบงันและอารมณ์คุกรุ่นปกคลุมพื้นที่ตรงนั้น ทันทีที่แผ่นหลังของตัวร้ายลับตาไป คิมหันต์ก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือบางของพายทันที แรงบีบไม่ได้หนักหน่วงจนเจ็บ แต่เจือไปด้วยความโกรธกรำและร้อนรนที่เจ้าตัวพยายามสะกดกลั้นเอาไว้ "ใครอนุญาตให้เธอเอาตัวเองไปเป็นเหยื่อล่อฮึ! พาย!" คิมหันต์กัดฟันกรวด ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งใบหน้าหวานที่ตอนนี้เชิดขึ้นอย่างดื้อรั้น "รู้ตัวไหมว่ากำลังเล่นอยู่กับอะไร ถ้าไอ้สารเลวนั่นมันตลบหลังเธอขึ้นมาจริงๆ เธอจะทำยังไง!" พายถอนหายใจเบาๆ ปรายตามองข้อมือตัวเองที่ถูกพันธนาการไว้ด้วยมือหนา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาคนตัวโตกว่าอย่างไม่เกรงกลัว "ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้ แล้วเราจะกระชากหน้ากากไอ้หนอนบ่อนไส้ที่ขายข้อมูลให้บริษัทคู่แข่งได้ยังไงคะคุณคิม? หรือว่าท่านประธานกลัว... กลัวว่าฉันจะเป็นอะไรไปจนทนไม่ไหว?" ประโยคหลังเจือไปด้วยน้ำเสียงล้อเลียน ทว่านัยน์ตากลับไหวระริกด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ทั้งสองฝ่ายต่างรู้ดีแต่ไม่ยอมพูดมันออกมา คิมหันต์ชะงัก ลมหายใจอุ่นร้อนสะดุดกึก ดวงตาคมวาวโรจน์ขึ้นด้วยอารมณ์ที่ตีรวนกันมั่วซุม ทั้งห่วง หวง โกรธ และ... หวาดกลัว กลัวว่าคนตรงหน้าจะหายไปจากชีวิต กลัวว่ารอยยิ้มกวนประสาทนี้จะเลือนหายไป "ฉันไม่ได้กลัว... ฉันแค่รำคาญ!" คิมหันต์โกหกคำโต ปากแข็งเป็นหินตามเคย ทว่ามือหนากลับดึงรั้งร่างบางเข้ามาประชิดอกแกร่งโดยไม่รู้ตัว ปลายจมูกโด่งแทบจะชนกับปลายจมูกรั้นของอีกฝ่าย "ถ้าเธอเป็นอะไรไป งานในบริษัทมันจะรันต่อไปยังไง ห๊ะ?" "ปากแข็ง..." พายกระซิบชิดริมฝีปากหยักหนา หัวใจเต้นรำไปกับจังหวะใกล้ชิดที่อันตรายเกินต้านทาน "ทั้งๆ ที่หน้าตาฟ้องชัดเจนแทบตายว่าห่วงฉันจนแทบคลั่ง..." "พาย..." เสียงทุ้มพร่าต่ำลง ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดอยู่บนผิวแก้มเนียน คิมหันต์ก้มหน้าลงช้าๆ ระยะห่างระหว่างกันลดลงเหลือเพียงไม่ถึงคืบ เคมีที่ดึงดูดกันและกันพุ่งพล่านจนสติของทั้งคู่เริ่มพร่าเลือน ทว่าในจังหวะที่ริมฝีปากกำลังจะแตะสัมผัสกัน เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อกั๊กของพายก็ดังขึ้น ทำลายบรรยากาศสีชมพูละมุนที่ถูกถักทอขึ้นอย่างรวดเร็ว *ติ๊ง!* พายสะดุ้งเล็กน้อย ผนักกายถอยหลังออกห่างครึ่งก้าวด้วยความเสียดายแกมขัดใจ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอแวบเดียว ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ ข้อความจากมีนาราสั้นๆ แต่ชัดเจนแจ่มแจ้ง: *[พาย! แย่แล้ว! ธีรภัทรไม่ได้มีแค่ซองเอกสารปลอม... แต่ตอนนี้มันกำลังปล่อยไฟล์ต้นฉบับจริงลงกลุ่มสาธารณะของสมาคมสถาปนิกแล้ว!]* คิมหันต์เห็นสีหน้าเปลี่ยนสีของคนตรงหน้าก็ขมวดคิ้วมุ่น "มีอะไร?" พายเงยหน้าขึ้นสบตาประธานหนุ่ม แววตาไหวระริกด้วยความตื่นตระหนก "แผนของเรา... ถูกมันซ้อนแผนอีกทีแล้วค่ะ..." ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาติดกับดักความฟินด้วยกันนะคะ!