ความบ้าคลั่งของซาเล็ค

"นายกำลังเล่นกับไฟที่เผาผลาญได้แม้แต่ความจริง คีธ" เสียงของเอลาร่าสั่นพร่าขณะที่เธอกดปืนพกเลเซอร์แนบกับหน้าอกของผม ดวงตาของเธอดุจสัตว์ป่าที่จนตรอก เธอไม่ได้หวาดกลัวกองกำลังของซาเล็คที่อยู่ภายนอกประตู แต่เธอกำลังหวาดกลัวลายเซ็นดิจิทัลที่ปรากฏบนหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้า—ชื่อของผมเอง 'คีธ อาร์คานัส' ซึ่งถูกประทับตราไว้ด้วยรหัสเข้ารหัสลับระดับสูงสุดของกองบัญชาการดวงดาวเมื่อสิบปีก่อน ผมไม่ได้หันไปมองเธอ ผมจ้องมองเพียงเส้นกราฟของเวลาที่บิดเบี้ยวบนหน้าจอ "ความจริงเหรอครับเอลาร่า? ในสถานที่ที่กฎฟิสิกส์ยังต้องยอมสยบให้แก่เศษเหล็กโบราณอย่างสถานีไซลอส ความจริงมันก็เป็นแค่ตัวแปรที่เราลืมใส่ค่าเข้าไปเท่านั้นแหละ" "แต่ลายเซ็นนี้..." เธอเว้นจังหวะ เสียงเครื่องจักรในผนังสถานีครางฮึ่มราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังตื่นจากการหลับใหล "นายเพิ่งอายุยี่สิบตอนที่ภารกิจนี้เริ่มต้น นายจะส่งพิกัดมาให้ตัวเองในอนาคตได้อย่างไรในเมื่อนายไม่เคยรู้จักที่นี่!" ผมเงียบไป ลมหายใจเย็นเยียบในปอด กลิ่นอับชื้นของโลหะเก่าและน้ำมันหล่อลื่นที่รั่วซึมอยู่ทั่วสถานีกลายเป็นกลิ่นที่คุ้นเคยพอๆ กับกลิ่นความตาย ผมเลื่อนนิ้วผ่านแผงควบคุม ปล่อยให้ชุดคำสั่งที่ผมเองก็ไม่เข้าใจไหลผ่านปลายนิ้วไปสู่ระบบหลักของสถานี "นั่นคือสิ่งที่ซาเล็คต้องการคำตอบครับ" ผมตอบพลางแค่นยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา "และเขาก็ไม่สนหรอกว่าความจริงจะเจ็บปวดแค่ไหน ตราบใดที่มันทำให้อำนาจเบ็ดเสร็จอยู่ในมือเขา" เสียงระเบิดดังสนั่นมาจากโถงทางเดินด้านนอก แรงสั่นสะเทือนทำให้ฝุ่นละอองจากเพดานร่วงกราวลงมาทับถมพวกเรา ประตูโลหะนิรภัยถูกฉีกกระชากออกด้วยคานไฮดรอลิกขนาดมหึมา ซาเล็คก้าวเข้ามาในห้องควบคุม ร่างกายของเขาห่อหุ้มด้วยชุดเกราะรบที่ปรับแต่งมาเพื่อการทำสงครามในสภาวะสุญญากาศ เขากำลังถือ 'เครื่องกำเนิดมิติ' อุปกรณ์รูปทรงเรขาคณิตที่ไม่เสถียร มันแผ่รังสีสีม่วงจางๆ ออกมาบิดเบี้ยวอากาศรอบตัวเขาให้ดูพร่าเลือน "อัจฉริยะผู้หลงทาง" ซาเล็คเอ่ยขึ้น เสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยความลำพอง เขาไม่ได้หันมามองเอลาร่าแม้แต่น้อย สายตาของเขามุ่งตรงมาที่ผม "รู้ไหมคีธ ความงามของวิทยาศาสตร์ที่แท้จริงไม่ใช่การค้นพบ แต่คือการที่นายสามารถ 'แก้ไข' อดีตให้กลายเป็นฐานที่มั่นของอนาคตได้" ซาเล็คเหวี่ยงเครื่องมือนั้นลงบนคอนโซลหลัก ทันใดนั้น แรงดึงดูดภายในห้องก็แปรปรวน ผมรู้สึกเหมือนร่างของตัวเองถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ แล้วประกอบใหม่ในเสี้ยววินาที ภาพของสถานีไซลอสเริ่มซ้อนทับกันเอง—ภาพในอดีตที่สถานียังรุ่งเรืองซ้อนทับกับซากปรักหักพังในปัจจุบัน เสียงตะโกนของลูกเรือที่ตายไปแล้วดังแทรกเข้ามาในหัวราวกับคลื่นวิทยุที่ถูกรบกวน "แกกำลังทำลายโครงสร้างของเหตุและผล!" ผมตะโกนแข่งกับเสียงคำรามของจักรวาลที่แตกสลาย "ซาเล็ค หยุดเดี๋ยวนี้! ถ้ามิติถล่มลงมา แกเองนั่นแหละที่จะหายไปเป็นคนแรก!" ซาเล็คหัวเราะลั่น มือข้างหนึ่งของเขาเริ่มโปร่งใสราวกับหมอกควัน เขาหันมามองผมด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง "หายไป? ไม่ใช่เลยคีธ ฉันกำลังจะกลายเป็นทุกอย่างต่างหาก! ด้วยเครื่องมือนี้ ฉันจะเขียนชื่อตัวเองลงในประวัติศาสตร์ของจักรวาลทุกหน้า ตั้งแต่จุดเริ่มจนถึงจุดจบ!" เอลาร่าเหนี่ยวไกปืน แต่กระสุนเลเซอร์กลับวิ่งอ้อมผ่านตัวซาเล็คไปอย่างประหลาด มันราวกับว่าเขาไม่ได้อยู่ในพิกัดเดียวกับพวกเราอีกต่อไป ผมมองเห็นโอกาสเพียงหนึ่งเดียว—จุดเชื่อมต่อทางตรรกะที่ผมแอบฝังไว้ในโค้ดดิ้งที่ผมจำไม่ได้ว่าเคยเขียนตอนไหน ผมก้มลงแตะแผงคีย์บอร์ดด้วยความเร็วสูง หัวใจเต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมาจากอก หากผมกดรหัสนี้ พิกัดของซาเล็คจะถูกส่งกลับไปยังช่องว่างระหว่างมิติที่ไม่มีวันหวนกลับ แต่ปัญหาก็คือ ลายเซ็นดิจิทัลที่คอยควบคุมระบบนี้... มันกำลังเรียกร้องบางอย่างที่ผมไม่อาจปฏิเสธได้ หน้าจอเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นตรงหน้า: *[ยืนยันการลบตนเองออกจากไทม์ไลน์]* ผมเหลือบมองเอลาร่า เธอหันมามองผมด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ราวกับเธอเริ่มเข้าใจว่าทำไมชื่อของผมถึงอยู่ตรงนั้นตั้งแต่แรก ผมยิ้มให้เธอ เป็นยิ้มที่อ่อนโยนที่สุดเท่าที่ผมเคยทำได้ในชีวิตที่เย็นชานี้ "คีธ! อย่านะ!" เสียงของเอลาร่าขาดห้วงไปเพราะแรงสั่นสะเทือนมหาศาล ซาเล็คเงื้อมมือขึ้นสูง เครื่องมือมิติในมือเขาสั่นสะท้านจนเกิดแสงสีขาวจ้าจนมองไม่เห็นสิ่งใด ผมตัดสินใจนิ้วกดลงบนปุ่มสุดท้ายทันที! แสงสีขาวกลืนกินทุกสิ่งจนสิ้น เสียงของความเงียบอันสมบูรณ์แบบเข้ามาแทนที่ความโกลาหล ทว่า ทันใดนั้นเอง... ความเงียบก็ถูกทำลายด้วยเสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาจากเงามืดด้านหลังของห้องควบคุม เสียงฝีเท้าที่เป็นจังหวะมั่นคงและคุ้นเคยอย่างประหลาด ร่างหนึ่งก้าวออกมาจากแสงจ้า เขามีใบหน้าเหมือนผมทุกประการ ทว่าแววตาของเขากลับเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นและประสบการณ์ของสงครามที่ดูเหมือนจะกินเวลานับศตวรรษ เขาจ้องมองมาที่ผมด้วยสายตาที่เย็นชาดุจน้ำแข็งก่อนจะเอ่ยขึ้นเบาๆ ว่า "นายคิดว่านั่นคือทางเลือกเดียวของนายจริงๆ เหรอ คีธ?" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านห้วงมิติไปกับผมนะครับ - ไฮเปอร์ไดรฟ์