การคุกคามจากธันวา

“คุณคิดว่ารณกรจะปกป้องคุณได้นานแค่ไหนกันคะ ลลิน... ตราบใดที่เขายังไม่ยอมมองเห็นแม้แต่ความเน่าเฟะใต้พรมของบริษัทตัวเอง” น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่แฝงไปด้วยความเย้ยหยันของธันวา ดังขึ้นในความเงียบงันของห้องรับรองส่วนตัวบนชั้นดาดฟ้าที่เขาจัดเตรียมไว้ ลลินกำกระเป๋าถือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เธอไม่ได้ต้องการมาที่นี่ แต่ความลับเรื่องเอกสารโครงการลับที่ถูกโจรกรรมไปเมื่อสัปดาห์ก่อนทำให้เธอไม่มีทางเลือก เธอจำเป็นต้องรู้ว่าธันวาใช้วิธีไหนในการบีบเค้นข้อมูลจากฝ่ายบัญชี “ดิฉันมาที่นี่เพื่อบอกให้คุณหยุดพฤติกรรมคุกคามพนักงานของบริษัทเราค่ะ คุณธันวา” ลลินเชิดหน้าขึ้น แม้หัวใจจะเต้นรัวจนแทบหลุดออกมา แต่เธอก็พยายามรักษาความนิ่งสงบไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย ธันวาแค่นหัวเราะ ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้หนังราคาแพง เขาเดินอ้อมโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่เข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมยี่ห้อหรูที่อบอวลอยู่รอบตัวเขาทำให้ลลินเผลอกลั้นหายใจ เขาหยุดยืนห่างจากเธอเพียงก้าวเดียว สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวคู่นั้นกวาดมองเธอตั้งแต่ปลายเท้าจรดศีรษะ ราวกับกำลังประเมินราคาสินค้าชิ้นหนึ่ง “คุณสวยและฉลาดกว่าที่ผมคิดนะ ลลิน... น่าเสียดายที่ต้องมาเสียเวลาจมปลักอยู่กับผู้ชายที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นหัวใจไม่ให้ใครเข้าถึงอย่างรณกร” เขาโน้มตัวลงมา กระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงที่ลดต่ำลงจนเกือบเป็นเสียงกระซิบ “คนอย่างเขามีแต่จะฉุดคุณลงไปสู่ความมืดมิด... แต่ถ้าคุณยอมร่วมมือกับผม สิ่งที่คุณจะได้รับมันมากกว่าแค่เงินเดือนเลขหกหลัก คุณจะได้รู้ความลับที่แม้แต่คนใกล้ชิดที่สุดอย่างคุณ ก็ไม่มีวันได้เห็น” ลลินผงะถอยหลังออกมาครึ่งก้าว สายตาของเธอแข็งกร้าวขึ้น “ดิฉันไม่ทรยศคุณรณกร และไม่มีวันทำ” “ทรยศเหรอ?” ธันวาทวนคำราวกับมันเป็นเรื่องน่าขัน เขาสืบเท้าเข้าหาอีกครั้ง บังคับให้เธอต้องถอยไปจนแผ่นหลังชนกับผนังห้องที่เย็นเยียบ “คุณแน่ใจเหรอว่าที่เขารักและดูแลคุณเป็นอย่างดีทุกวันนี้ เพราะเขามองเห็น ‘คุณ’ จริงๆ หรือเพราะคุณเป็นเพียง ‘หมากตัวสำคัญ’ ที่เขาใช้เพื่อรักษาอำนาจ... บอกผมสิ ถ้าวันหนึ่งเขารู้ว่าคุณเริ่มมีความรู้สึกเกินเลยกับเขา เขาจะยังเก็บคุณไว้ข้างตัว หรือจะเขี่ยทิ้งเหมือนของเล่นชิ้นเก่า?” คำถามนั้นกรีดลึกลงไปในใจของลลินเหมือนคมมีด เธอรู้ดีว่ารณกรเป็นคนอย่างไร ความเย็นชาที่เขามีต่อโลกภายนอกมักจะเบาบางลงเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ แต่ความสัมพันธ์ที่คลุมเครือและระยะห่างที่เขาสร้างไว้บ่อยครั้งก็ทำให้เธออดตั้งคำถามไม่ได้จริงๆ “ดิฉันเชื่อใจคุณรณกร” เธอเน้นย้ำ แม้ในใจจะเริ่มสั่นคลอน “งั้นลองพิสูจน์ดูไหมล่ะ?” ธันวายื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ “แค่เอาข้อมูลในแฟลชไดรฟ์นี้ไปเสียบเข้ากับเซิร์ฟเวอร์หลักของเขาในคืนนี้ ผมไม่ต้องการให้เขาพังพินาศ ผมแค่ต้องการทางเลือก... และถ้าคุณช่วยผม คุณจะเป็นคนเดียวที่รอดจากความหายนะที่กำลังจะมาถึง” ลลินจ้องมองซองเอกสารนั้น มือของเธอสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ เธออยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยความซับซ้อนของธุรกิจที่เธอไม่เคยปรารถนา ธันวากำลังล่อลวงเธอด้วยความหวาดกลัวและการก้าวขึ้นสู่จุดที่สูงกว่า ในขณะที่รณกรคือคนที่เธอรักและไว้ใจมากกว่าใครในชีวิตนี้ ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากหน้าประตูห้องรับรอง ลลินหัวใจหล่นวูบ ธันวายกยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ เขารู้ดีว่าใครกำลังมา ปัง! บานประตูห้องรับรองถูกผลักออกอย่างแรง ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเข้มของรณกรปรากฏขึ้นที่หน้าประตู ดวงตาคมกริบคู่นั้นดุดันและเต็มไปด้วยเพลิงโทสะเมื่อเห็นสถานการณ์ตรงหน้า เขาไม่ได้มองที่ธันวาแม้แต่น้อย แต่สายตานั้นจับจ้องอยู่ที่ลลิน... สายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังและความเจ็บปวดที่สั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ “ผมไม่คิดว่าเลขาส่วนตัวของผม จะมาอยู่ในห้องนี้กับคู่แข่งทางธุรกิจของผม... ในเวลานี้” รณกรเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่ทว่าเย็นเยียบจนห้องทั้งห้องดูเหมือนจะกลายเป็นน้ำแข็ง ลลินอ้าปากค้าง จะอธิบายก็พูดไม่ออก ในขณะที่ธันวากลับหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี เขาวางมือลงบนไหล่ของลลินอย่างถือวิสาสะก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำลายทุกอย่างลงในวินาทีเดียว “อย่าดุเธอนักเลยรณกร... เพราะสิ่งที่เธอเพิ่งตัดสินใจทำลงไปน่ะ มันจะเปลี่ยนเกมนี้ไปตลอดกาลเลยล่ะ” รณกรก้าวเข้ามาใกล้ ลลินเห็นประกายในแววตาของเขาเปลี่ยนไป เขามองมาที่เธอราวกับเธอเป็นคนแปลกหน้าที่น่ารังเกียจที่สุดในโลก เธอพยายามจะเอื้อมมือไปหาเขา แต่เขากลับถอยหลังกลับไปหนึ่งก้าวพร้อมกับหันหลังให้เธออย่างเย็นชา “ถ้าเธอเลือกจะก้าวขาเข้ามาในเกมของมันแล้ว... ก็เตรียมตัวรับผลที่ตามมาได้เลย ลลิน” รณกรเดินจากไป ทิ้งให้เธอยืนเคว้งอยู่กลางห้องรับรองที่เงียบงันและเย็นเยียบ เธอเพิ่งรู้ตัวในวินาทีนี้เองว่า ทุกย่างก้าวที่เธอเดินเข้ามาในความสัมพันธ์นี้ คือกับดักที่คนทั้งคู่ขุดไว้ให้เธอตกลงไปโดยไม่อาจย้อนคืนได้อีก รอยน้ำตาที่เริ่มเอ่อคลอในดวงตาของลลินไม่สามารถแก้ไขความเข้าใจผิดที่เกิดขึ้นได้เลย เมื่อเงาของธันวาที่ขยับเข้ามาใกล้พร้อมเสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นข้างหู “เห็นไหมล่ะที่รัก... คืนนี้ เรามีเรื่องต้องทำกันอีกเยอะเลยนะ” ท่ามกลางความมืดมิดที่เริ่มคืบคลานเข้ามาในหัวใจของเธอ ลลินตระหนักได้ว่านี่ไม่ใช่แค่เรื่องของธุรกิจอีกต่อไป แต่เป็นเกมเดิมพันที่อาจพรากทุกอย่างไปจากเธอ... แม้กระทั่งหัวใจของชายที่เธอรักที่สุด ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางไปกับรอยน้ำตาและความลับที่เริ่มเปิดเผยในบทนี้ไปพร้อมกับละอองดาวเดือนเก้านะคะ