ภารกิจไล่ล่าเงา

เลนส์ซูเปอร์เทเลโฟกัสขนาดมหึมาสีดำด้าน ไม่ต่างอะไรจากกระบอกปืนไรเฟิลซุ่มยิงที่ถูกยกขึ้นเล็งอย่างมั่นคง มันซ่อนตัวอยู่หลังม่านบังตาเนื้อหนาของร้านกาแฟฝั่งตรงข้าม และนิ้วเรียวที่กำลังหมุนวงแหวนโฟกัสเพื่อจับภาพใบหน้าคมคายของเป้าหมาย ก็ไม่ได้สั่นไหวด้วยความกลัวแม้แต่น้อย มีแต่ประกายความมุ่งมั่นระคนท้าทายในดวงตากลมโตคู่สวยของพริม พริมา นักข่าวสาวสายสืบสวนไฟแรงกำลังทำหน้าที่ "เงา" ตามคำสั่งเฉียบขาดของกองบรรณาธิการ และเหนือสิ่งอื่นใด มันคือเดิมพันครั้งใหญ่ที่เธอไม่มีทางยอมแพ้ "ได้ตัวแล้ว... ไอ้คุณพระเอกเทวดาโลกส่วนตัวสูง" พริมพึมพำกับตัวเองเบาๆ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงชัตเตอร์รัวเป็นชุดที่ดังลอดผ่านความเงียบของโต๊ะมุมอับ ร่างสูงโปร่งในชุดฮู้ดสีดำสนิทและแว่นกันแดดอำพรางใบหน้าของ 'คีย์ ธันวา' ปรากฏชัดเจนผ่านหน้าจอแสดงผลกล้องดิจิทัล พระเอกหนุ่มยอดฝีมือผู้ขึ้นชื่อเรื่องการเกลียดชังปาปารัสซี่เข้าไส้ กำลังก้าวเท้าฉับๆ ลงจากรถตู้ส่วนตัวเพื่อตรงดิ่งเข้าไปยังสตูดิโอถ่ายทำโฆษณาชื่อดัง ท่าทางเร่งรีบและสีหน้าบึ้งตึงราวกับแบกโลกไว้ทั้งใบนั้น ยิ่งทำให้พริมรู้สึกสนุก การขุดคุ้ยความลับใต้พรมของคนดังไม่ใช่เรื่องง่าย แต่การกระชากหน้ากากสุภาพบุรุษจอมปลอมออกมาให้สังคมได้เห็น คือความสะใจที่เธอเสพติดมาตลอดชีวิตการทำงาน ครืน... เสียงสั่นเตือนของสมาร์ทโฟนในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตดังขึ้นขัดจังหวะ พริมก้มลงมองหน้าจอด้วยหางตา *(พริม! บอสสั่งแก้แผนใหม่หมด คุณไม่ต้องแค่ซุ่มถ่ายรูปแล้ว! ทีมข่าวสายบันเทิงวงในรายงานมาว่า คีย์ ธันวา กำลังจะโดนขุดคุ้ยเรื่องฉาวใหญ่โตเกี่ยวกับสัญญาค่ายเพลงเก่า ทางนั้นจ้างคนตามประกบอยู่เหมือนกัน บอสอยากให้คุณเข้าไป "ประชิดตัว" และทำยังไงก็ได้ให้ได้ข้อมูลวงในก่อนสำนักอื่น คว้าตัวเขากลับมาให้ได้!)* — ข้อความจากรุ่นพี่ในกองบรรณาธิการรัวส่งมาเป็นชุด พริมขมวดคิ้วมุ่นทันที ความหงุดหงิดแล่นริ้วขึ้นมาในอก ประชิดตัวเหรอ? ให้ตายเถอะ ผู้ชายคนนั้นขึ้นชื่อเรื่องการเหวี่ยงสื่อและการ์ดรักษาความปลอดภัยดุยิ่งกว่าสุนัขเฝ้าบ้าน การเดินเข้าไปหาตรงๆ ก็ไม่ต่างอะไรกับการเดินเข้าปากเสือดีๆ นี่เอง แต่พริม พริมา ไม่เคยเป็นพวกยอมจำนนต่ออุปสรรค เธอสูดลมหายใจเข้าลึก, คว้ากระเป๋าเป้คู่ใจ, เช็คความเรียบร้อยของอุปกรณ์บันทึกเสียงจิ๋วที่ติดปกเสื้อ แล้วก้าวออกจากร้านกาแฟข้ามถนนไปยังเป้าหมายทันทีด้วยฝีเท้าคล่องแคล่วว่องไว บรรยากาศภายในสตูดิโอด้านในอบอวลไปด้วยความตึงเครียด กลิ่นอายของสเปรย์จัดแต่งทรงผมและแสงไฟสูดสปอตไลท์สว่างจ้า คีย์ ธันวา กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังสีดำในห้องแต่งตัวส่วนตัว ใบหน้าหล่อเหลาที่ปราศจากเครื่องสำอางยิ่งดูคมคายและดึงดูดสายตาอย่างร้ายกาจ แม้แววตาคู่คมนั้นจะกำลังฉายแววหงุดหงิดขณะฟังเสียงบ่นอุบอิบจากผู้จัดการส่วนตัวร่างท้วมอย่าง 'บอสเรย์' "คุณคีย์ต้องใจเย็นๆ นะครับ ช่วงนี้ข่าวพรรค์นั้นกำลังมาแรง ถ้าเราไม่ออกตัวเคลียร์ให้ดี ภาพลักษณ์พรีเซนเตอร์ร้อยล้านอาจจะปลิวหายไปในพริบตา!" บอสเรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงร้อนรน มือไม้ปัดป่ายไปมาในอากาศ คีย์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ปัดมือปฏิเสธความหวังดีจอมปลอมนั้นด้วยท่าทีเย็นชาจนน่าหมั่นไส้ "ผมบอกกี่ครั้งแล้วว่าผมไม่ได้ทำเรื่องไร้สาระพวกนั้น ถ้าค่ายอยากเคลียร์ก็จัดการกันเอง ผมไม่ใช่หุ่นเชิดที่จะให้ใครมาบงการชีวิตตลอดเวลา" "แต่นี่มันงานของคุณนะคีย์!" บอสเรย์เสียงดังขึ้นด้วยความเหลืออด ก่อนที่การปะทะคารมระหว่างผู้จัดการกับดาราหนุ่มจะบานปลาย ประตูห้องแต่งตัวก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ร่างระหงของหญิงสาวในชุดลำลองทะัดรัดก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มพิมใจที่เคลือบยาพิษ พริมก้าวเข้ามาในพื้นที่หวงห้ามราวกับเป็นเจ้าของบ้านเสียเอง "ขอโทษนะครับ พอดีประตูมันไม่ได้ล็อก ผมเลยถือวิสาสะเข้ามา... เผื่อว่าคุณคีย์จะสนใจให้สัมภาษณ์พิเศษเกี่ยวกับข่าวฉาวร้อนๆ ในตอนนี้สักสิบนาที?" เสียงใสๆ แต่แฝงแววเยาะหยันดังขึ้นกลางห้อง ทำให้ทั้งคีย์และบอสเรย์หันขวับมามองเป็นตาเดียว บอสเรย์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ส่วนคีย์... ดวงตาคมกริบคู่นั้นหรี่แคบลงทันที รังสีความเย็นชาและไม่พอใจแผ่พุ่งออกมาจากตัวเขาราวกับคลื่นความร้อนติดลบ "เธอเป็นใคร? เข้ามาในนี้ได้ยังไง!" บอสเรย์โวยวายเสียงหลง รีบพุ่งตัวเข้ามาขวางหน้าพริมไว้ "นี่มันห้องแต่งตัวส่วนตัวนะ รปภ.ปล่อยให้คนนอกเข้ามาได้ยังไง! ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!" พริมไม่ได้สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เธอยกมือขึ้นกอดอก ส่งยิ้มกวนประสาทกลับไปให้ผู้จัดการร่างท้วม "ใจเย็นๆ สิคะคุณผู้จัดการ ฉันไม่ได้จะมาปล้นทรัพย์สักหน่อย แค่แวะมาทักทายในฐานะ... คนที่จะมาช่วยกู้ชื่อเสียงให้คุณคีย์ต่างหาก" คีย์ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเดินเข้ามาหาช้าๆ แรงกดดันมหาศาลจากตัวดาราหนุ่มพุ่งตรงเข้าใส่พริม แต่นักข่าวสาวกลับเชิดหน้าขึ้นสู้ สายตาคมกริบของทั้งคู่ประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร เคมีบางอย่างที่ทั้งอันตรายและดึงดูดใจคละคลุ้งอยู่ในอากาศรอบตัว ร่างสูงหยุดยืนตรงหน้าพริม ระยะห่างระหว่างกันเหลือเพียงไม่กี่คืบ จนพริมได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายจางๆ เจือกลิ่นบุหรี่จางๆ จากตัวเขา คีย์โน้มใบหน้าลงมาเล็กน้อย ดวงตาคมดุจเหยี่ยวจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของเธอ ปากร้ายๆ ขยับเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูอันตรายถึงขีดสุด "นักข่าว... หรือปลิงเกาะกระแส?" คีย์แค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มหยันปรากฏบนมุมปากหยักสวย "เก่งดีนี่ที่กล้าบุกเข้ามาถึงนี่ แต่บอกไว้ก่อนนะว่า ของเล่นชิ้นนี้... มือใหม่อย่างเธอไม่มีวันได้แตะ" พริมยิ้มรับคำดูถูกนั้นอย่างไร้ความเกรงกลัว เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้เขาอีกนิด จนปลายจมูกแทบจะชนกัน สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของอีกฝ่ายที่เป่ารดอยู่ริมแก้ม น้ำเสียงหวานกังวานเอ่ยสวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้ "มือใหม่หรือมืออาชีพ เดี๋ยวคุณก็จะได้รู้เองแหละค่ะ... คุณธันวา" ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังระอุถึงขีดสุด และแรงดึงดูดระหว่างคนหัวรั้นกับยัยนักข่าวมือไวเริ่มทำงานเกินกว่าจะควบคุม ประตูห้องแต่งตัวด้านหลังก็ถูกกระชากเปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับเสียงตะโกนตื่นตระหนกของทีมงานที่วิ่งหน้าตื่นเข้ามา "คุณคีย์ครับ! แย่แล้ว! นักข่าวข้างนอกแห่กันมาเต็มหน้าสตูดิโอแล้วครับ เพราะมีคนปล่อยคลิปที่คุณกำลังมีเรื่องกับ..." คีย์ยังไม่ทันได้หันไปมองหน้าทีมงาน ดวงตาคมกริบของเขาก็กลับมาหันขวับจ้องมองพริมทันที ประกายตาดุดันและเต็มไปด้วยความสงสัยระคนคาดคั้นพุ่งตรงมาที่เธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ พริมสะดุ้งในใจเล็กน้อยเมื่อตระหนักว่า... สถานการณ์มันพลิกผันเร็วกว่าที่คิด และดูเหมือนว่างานนี้ เธอไม่ได้เป็นแค่คนตามล่าเงาเสียแล้ว แต่เธอกลับกลายเป็นคนที่ถูก "ล่า" ไปพร้อมกับเขาบนเส้นด้ายที่บางเฉียบเสียเอง โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาสัมผัสความฟินและระทึกไป100% ด้วยกันนะครับ