อุปสรรคชิ้นสุดท้าย

“ถ้าคุณก้าวออกไปจากประตูบานนั้นในฐานะคนรักของยัยเด็กบ้านั่น ชื่อเสียงที่คุณสร้างมาหยาดเหงื่อแรงกายทั้งหมด... จะพินาศย่อยยับในพริบตาเดียว คินน์” น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยอาญาสิทธิ์อันเด็ดขาดดังขึ้น ท่ามกลางความมืดสลัวหลังเวที ร่างท้วมของ ‘ผู้บริหารกิตติมศักดิ์’ ก้าวเข้ามาหยุดยืนขวางทางออก พร้อมกับเงาสะท้อนของบอดี้สองคนที่ยืนคุมเชิงอยู่ตรงทางเดินด้านนอก พริมาที่เพิ่งหลุดพ้นจากอ้อมกอดอุ่นของซุปตาร์หนุ่มเมื่อครู่ ขยับตัวเข้ามาประชิดแผ่นหลังกว้างของเขาโดยอัตโนมัติ ดวงตากลมโตฉายแวววาวด้วยความไม่พอใจ เธอเกลียดนักไอ้พวกชอบใช้อำนาจมืดบีบบังคับคนอื่น ยิ่งเห็นรอยยิ้มเยียบเย็นบนใบหน้าของผู้ใหญ่ที่ถือไพ่เหนือกว่า เธอก็ยิ่งอยากจะก้าวออกไปฟาดฟันให้รู้แล้วรู้รอด ทว่า... มือหนากลับเอื้อมมาคว้าข้อมือเล็กของเธอไว้เสียก่อน แรงบีบไม่ได้รุนแรง แต่หนักแน่นและมั่นคงจนสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่ร้อนผ่าว “ถอยไปค่ะท่าน” คินน์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาไม่ได้ดัง แต่กลับทรงพลังและเยือกเย็นจนคนฟังต้องชะงัก ร่างสูงสง่าขยับบังร่างบางของพริมาไว้มิดชิด ราวกับลูกเสือหนุ่มที่กำลังแผ่ขยายอาณาเขตเพื่อปกป้องสิ่งที่หวงแหนที่สุด “คุณกำลังเอาอนาคตทิ้งลงแม่น้ำนะคินน์!” เสียงของผู้บริหารเริ่มตึงเครียดขึ้นเมื่อเห็นว่าไม้ตายใช้ไม่ได้ผล “ข่าวฉาวเรื่องรินรดายังเคลียร์ไม่ลงตัว ถ้าคุณประกาศเปิดตัวคบหากับพริมาตอนนี้ หุ้นของบริษัทร่วงกราวรูดแน่ สปอนเซอร์ทุกรายพร้อมใจกันยกเลิกสัญญา และคุณ... จะกลายเป็นดาราตกอับที่ไม่มีใครจ้าง!” “แล้วยังไงคะ?” คินน์ย้อนถามด้วยรอยยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งทระงอย ทว่าแววตาคมกริบคู่นั้นกลับว่างเปล่าไร้ความลังเล “เงินทอง ชื่อเสียง หรือบัลลังก์ซุปตาร์ที่พวกคุณปั้นแต่งให้ผม มันเป็นของปลอมที่ซื้อความสุขที่แท้จริงไม่ได้สักนิด... ตั้งแต่เมื่อไหร่กันครับที่ชีวิตของผมต้องกลายเป็นหุ่นเชิดให้พวกคุณชักใยตามอำเภอใจ?” พริมาเงยหน้าขึ้นมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของเขา หัวใจดวงน้อยกระหน่ำเต้นรัวจนแทบหลุดออกมาจากอก ผู้ชายคนนี้... ปากร้าย เอาแต่ใจ และชอบทำตัวน่าหมั่นไส้เป็นที่สุด แต่เวลาที่เขายืนหยัดเพื่อปกป้องเธอมันช่าง... เท่จนเกินต้านทาน “นายพูดแบบนี้หมายความว่าไง?” เสียงผู้บริหารตึงเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด “อย่าบอกนะว่า...” “ใช่ครับ” คินน์ตัดบทอย่างไม่ไว้หน้า “ผมกำลังจะประกาศยุติสัญญากับทางค่ายอย่างเป็นทางการ ในงานอีเวนต์ถ่ายทอดสดอีกสิบนาทีข้างหน้านี้” ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่หลังเวทีทันที ราวกับมีใครกดปุ่มหยุดเวลา รินรดาที่แอบยืนฟังเหตุการณ์อยู่หลังเสาไกลออกไปถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ มือเรียวจิกเข้าหากันแน่นจนเล็บแทบจะจิกเข้าเนื้อ ผู้ชายคนนี้บ้าไปแล้วหรือไร ถึงกับยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อผู้หญิงที่ไม่มีอะไรคู่ควรเลยสักนิด! “นายกล้าดี, ยังไง...” “ผมกล้าเสมอถ้าเป็นเรื่องของเธอ” คินน์หันกลับมามองพริมา ดวงตาคมปลาบที่มักจะมองคนอื่นด้วยความเหยียดยาม บัดนี้กลับฉายประกายความอ่อนโยนล้ำลึกจนแทบละลาย “เหนื่อยมาเยอะแล้วนะพริมา ต่อไปนี้... ผมจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาทำร้ายคุณได้อีกเด็ดขาด แม้แต่บริษัทต้นสังกัดเฮงซวยนี่ก็ไม่มีสิทธิ์” “นี่คุณ...” พริมาเม้มปากแน่น รู้สึกร้อนผ่าวที่ขอบตาอย่างห้ามไม่อยู่ ยัยตัวแสบปากเก่งอย่างเธอเกือบจะหลุดร้องไห้ออกมาอยู่รำคาญ ก็เพราะไอ้ท่าทีคลั่งรักแบบไม่ลืมหูลืมตาของเขานี่แหละที่มันทำร้ายหัวใจเธอยิ่งกว่าคำดูถูกเสียอีก “ไม่ต้องซึ้งค่ะ เก็บน้ำตาไว้ไปเถียงกับฉันบนเตียงทีหลัง” คินน์กระซิบเสียงพร่า พร้อมกับใช้นิ้วเรียวเกลี่ยปอยผมที่เคลียแก้มให้อย่างเบามือ ความละมุนที่ขัดกับสถานการณ์ตึงเครียดตรงหน้าทำเอาพริมาอยากจะหยิกแขนเขาสักทีข้อหาหยอดไม่เลือกเวลา “ใครจะไปเถียงกับคุณเล่า ไอ้ซุปตาร์บ้าอำนาจ!” เธอกัดฟันกระซิบตอบเสียงเขียว แม้แก้มเนียนจะขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างปิดไม่มิด “ตกลงในเมื่อคุยกันไม่รู้เรื่อง ก็เชิญรับผลกรรมที่จะตามมาก็แล้วกัน!” ผู้บริหารสะบัดหน้าพรืดด้วยความโกรธจัด “อย่าหาว่าฉันไม่เตือน... นายจะไม่มีวันได้เหยียบวงการบันเทิงนี้อีกต่อไป!” ร่างท้วมหมุนตัวเดินจากไปด้วยความโมโหเดือดดาล พร้อมกับบอดี้การ์ดทั้งสองคนที่รีบสาวเท้าตาม ทิ้งให้พื้นที่ตรงนั้นเหลือเพียงเขากับเธอ และความเงียบที่เริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง คินน์ถอนหายใจยาวออกมาเบาๆ เขาก้มลงมองมือเล็กที่ยังคงเกาะกุมกันอยู่ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาวตรงหน้า แววตาคมกริบฉายแววท้าทายปนความรู้สึกบางอย่างที่ลึกซึ้งเกินกว่าจะบรรยาย “เอาล่ะ...” เขาเอ่ยเสียงนุ่ม “ทางสะดวกแล้วครับที่รัก ทีนี้... เราเหลือเวลาอีกแค่ห้านาที ก่อนที่ผมจะต้องเดินออกไปประกาศสงครามกับทั้งวงการ” พริมาเลิกคิ้วขึ้นอย่างท้าทาย ความกลัวเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความแสบสันต์ในแบบฉบับของเธอเอง “แล้วคุณคิดว่าฉันจะปล่อยให้คุณแบกรับความซวยคนเดียวหรือไงคะ? ฝันไปเถอะ!” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนมุมปากหยักสวย คินน์โน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดพวงแก้มเนียนทำเอาสติของพริมาแทบกระเจิง “ถ้าอย่างนั้น... ก่อนที่เราจะออกไปเผชิญหน้ากับพายุลูกใหญ่ข้างนอกนั้น ขอค่ามัดจำกำลังใจหน่อยสิครับ” พูดจบ คินน์ก็ไม่รอให้เธอได้อ้าปากปฏิเสธ ริมฝีปากหนาประกบลงมาทาบทับกลีบปากนุ่มทันทีอย่างรวดเร็วและแม่นยำ เป็นจูบที่ทั้งดุดัน เอาแต่ใจ และแฝงไว้ด้วยความโหยหาอันล้ำลึก จนพริมาแทบทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นเวที มือบางเผลอขยุ้มปกเสื้อสูทของเขาแน่นเพื่อยึดเหนี่ยวร่างกายที่กำลังอ่อนระทวยไปกับสัมผัสวาบหวามที่เขาเป็นคนบงการ ทว่า... ในวินาทีที่ความหวานล้ำกำลังแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย และเสียงหัวใจของทั้งคู่เต้นเป็นจังหวะเดียวกันอย่างไร้ที่ติ จู่ๆ เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงตะโกนโวยวายก็ดังแทรกขึ้นจากทางเดินมืดสนิทด้านหลัง “พี่คินน์คะ! แย่แล้วค่ะ! หน้าเวทีเกิดเรื่องใหญ่แล้ว... มีคนปล่อยคลิปแบล็กเมลพี่กับผู้หญิงคนนั้นขึ้นจอยักษ์กลางงานแล้วค่ะ!” เสียงหอบสะท้านของนางเอกสาวตัวร้ายที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหยุดชะงักกึก เมื่อดวงตากลมโตคู่สวยกวาดสายตามาเห็นภาพบาดตาบาดใจตรงหน้า—ภาพที่ซุปตาร์หนุ่มคนดังกำลังกอดจุมพิตกับศัตรูตัวฉกาจอย่างพริมาอย่างดูดดื่ม โดยไม่สนใจสายตาใครหน้าไหนทั้งสิ้น! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความคลั่งรักของคินน์และยัยตัวแสบพริมามาจนถึงวินาทีนี้ค่ะ!