การชดใช้ของสวรรค์

“เจ้าโง่... เหตุใดจึงต้องเอาตัวเข้าแลกเพื่อปกป้องมดปลวกเช่นข้า” สุ้มเสียงของหลี่จื่อเหว่ยสั่นเครือ แววตาที่เคยเย็นชาดั่งยอดเขาน้ำแข็งพันปีบัดนี้กลับร้าวราน นางพยายามจะยื่นมือไปประคองร่างของฉินมู่ไป๋ที่ทรุดเข่าลงกับพื้นหินอาคม ทว่านิ้วเรียวงามกลับสั่นสะท้านเมื่อสัมผัสได้ถึงไอสังหารที่รั่วไหลออกจากร่างของเขา มันมิใช่ไอสังหารของศัตรู แต่มันคือไอสังหารของสวรรค์ที่กำลังกัดกินวิญญาณของผู้ที่บังอาจฝืนลิขิต ฉินมู่ไป๋กระอักเลือดสีชาดออกมาคำโต โลหิตนั้นร่วงหล่นลงบนพื้นศิลาจนเกิดเสียงซู่คล้ายน้ำมันเดือด เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องนภาที่บัดนี้แปรเปลี่ยนจากสีครามเป็นสีม่วงคล้ำ เมฆาหมุนวนเป็นค่ายกลขนาดมหึมาที่แผ่แรงกดดันมหาศาลจนผืนปฐพีรอบหุบเขาเซียนแตกร้าว “ศิษย์เช่นข้า... ย่อมต้องปกป้องอาจารย์” ฉินมู่ไป๋แย้มยิ้ม แม้ใบหน้าจะซีดเผือดดั่งกระดาษ “หากสวรรค์ต้องการจะลงทัณฑ์ที่ข้าบังอาจดึงวิญญาณของท่านกลับมาจากห้วงปรโลก ก็ให้มันพุ่งเป้ามาที่ข้าเพียงผู้เดียวเถิด” คำพูดนั้นไม่ได้เป็นเพียงคำกล่าวอ้างเลื่อนลอย ทันทีที่เขาสิ้นเสียง สายฟ้าทัณฑ์สวรรค์เส้นแรกที่มีขนาดเท่ากับลำต้นของต้นไม้โบราณก็ฟาดผ่าลงมา! *เปรี้ยง!* เสียงนั้นกัมปนาทสะเทือนไปถึงดวงจิต ฉินมู่ไป๋ไม่แม้แต่จะหลบเลี่ยง เขาปลดปล่อยปราณกระบี่ที่สั่งสมมานับหมื่นปีในร่างมหาเทพออกมาระเบิดกระแทกขึ้นสู่ฟ้า กระบี่ในมือ—กระบี่ไร้นามที่ตีขึ้นจากเหล็กไหลใจกลางดารา—แผ่รังสีคมกริบจนอากาศโดยรอบแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ หลี่จื่อเหว่ยเบิกตากว้าง นางรู้ดีว่านี่คือการท้าทายกฎแห่งจักรวาล การที่นางยังคงหายใจอยู่ได้ในตอนนี้ เป็นเพราะฉินมู่ไป๋ใช้ร่างกายของเขาเป็นเกราะป้องกัน รับเอาผลกระทบจากกฎแห่งการคืนชีพที่ผิดต่อธรรมชาติไว้ทั้งหมด “เจ้าบ้า! การฝืนลิขิตครั้งนี้... ราคามันสูงเกินกว่าที่เจ้าจะจ่ายไหว!” นางตะโกนก้อง พลังปราณเหมันต์ในร่างปะทุขึ้นเพื่อจะเข้าไปช่วยรับแรงกระแทก แต่ฉินมู่ไป๋กลับยกมือขึ้นห้ามด้วยแววตาที่หนักแน่น “ท่านอาจารย์ ท่านคือดวงใจที่ข้าอุตส่าห์ช่วงชิงมาจากความตาย หากวันนี้สวรรค์จะเอาคืน ก็ต้องผ่านร่างของข้าไปก่อน” ฉินมู่ไป๋ยืนหยัดขึ้นเต็มความสูง แม้ร่างกายจะเต็มไปด้วยรอยแผลที่เกิดจากแรงอัดของพลังสายฟ้าจนกระดูกแทบแหลกละเอียด เขากระชับด้ามกระบี่แน่น พลังในกายของเขาเริ่มเปลี่ยนจากปราณยุทธ์กลายเป็น ‘ปราณแห่งการเผาผลาญ’ นี่คือวิชาลับขั้นสูงสุดที่เขาสืบทอดมาจากอดีตมหาเทพ—การเผาผลาญดวงจิตเพื่อแลกกับพลังชั่วคราวในการต่อกรกับสวรรค์ ห้วงมิติรอบตัวเริ่มบิดเบี้ยว ท้องฟ้ามิได้เพียงแค่ส่งสายฟ้าลงมา แต่มันกำลังส่ง "คมดาบแห่งกฎเกณฑ์" ลงมาพิพากษา ทั่วทั้งหุบเขาเซียนกลายเป็นพื้นที่แห่งการล่มสลาย สิ่งก่อสร้างรอบกายสลายกลายเป็นผุยผงด้วยแรงกดดันมหาศาล “จื่อเหว่ย...” ฉินมู่ไป๋เรียกชื่อนางด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ท่ามกลางเสียงฟ้าคำรามที่บ้าคลั่ง “หากข้าต้องดับสูญไปในวันนี้ จงจำไว้ว่าทุกกระบี่ที่ข้าตวัดออกไป... มิใช่เพื่อคุณธรรมหรือความเป็นธรรม แต่เป็นเพื่อเพียงรอยยิ้มของท่านที่ข้าปรารถนาจะปกป้อง” เขากระโจนขึ้นสู่ฟ้า ร่างกายที่โชกเลือดพุ่งเข้าปะทะกับมวลเมฆาทมิฬที่กำลังก่อตัวเป็นรูปร่างของ ‘ทูตสวรรค์ผู้คุมกฎ’ ร่างยักษ์ที่มีอาวุธหกแขนปรากฏขึ้นกลางนภากาศ มันไร้ใบหน้า ไร้ความรู้สึก มีเพียงความเย็นชาของกฎฟ้าที่ไม่อาจโต้แย้ง การปะทะกันครั้งนี้มิใช่การสู้รบระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ แต่เป็นการหักหาญระหว่างตัวตนผู้หนึ่งกับอำนาจแห่งจักรวาล! หลี่จื่อเหว่ยยืนนิ่งงัน หยาดน้ำตาที่นางไม่เคยหลั่งรินมานานนับร้อยปีค่อยๆ ไหลผ่านแก้มที่ขาวซีด นางสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่ฉินมู่ไป๋ได้รับผ่านด้ายแดงแห่งพันธสัญญาที่พวกเขามีต่อกัน ทุกบาดแผลที่เขารับ คือความกรีดแทงที่หัวใจของนาง ทว่า... ในวินาทีที่ฉินมู่ไป๋กำลังจะเผด็จศึกด้วยกระบี่ที่รวมปราณทั้งหมดในร่างเข้าด้วยกัน ก้อนเมฆสีดำนั้นก็แยกออก เผยให้เห็นบางสิ่งที่อยู่เหนือกว่าทัณฑ์สวรรค์—มันคือ ‘รอยแยกแห่งมิติ’ ที่กำลังเปิดกว้างออก ทูตสวรรค์ไม่ได้เพียงแค่ต้องการกำจัดฉินมู่ไป๋ แต่มันกำลังนำพา ‘สิ่งหนึ่ง’ ลงมายังโลกมนุษย์ สิ่งที่แม้แต่มหาเทพในอดีตยังต้องหวาดหวั่น ฉินมู่ไป๋ที่กำลังทะยานขึ้นไปหยุดชะงักลง สายตาของเขาเปลี่ยนจากความมุ่งมั่นกลายเป็นความตกตะลึง เมื่อร่างที่ก้าวออกมาจากรอยแยกนั้นไม่ใช่ทูตสวรรค์... แต่เป็นหญิงสาวในชุดอาภรณ์สีขาวสะอาดตา ใบหน้าของนางคือภาพสะท้อนที่เหมือนกับหลี่จื่อเหว่ยราวกับแกะ แต่นางกลับมีดวงตาสีทองที่เต็มไปด้วยอำนาจเหนือธรรมชาติดั่งเทพเจ้า “เจ้าบังอาจเหลือเกิน... ที่คิดจะครอบครองวิญญาณของ ‘ผู้ถูกเลือก’ เอาไว้เพียงผู้เดียว” เสียงของหญิงสาวผู้นั้นก้องกังวานดุจระฆังเงินที่เย็นเยือก ฉินมู่ไป๋กระอักเลือดออกมาอีกครั้ง คราวนี้เลือดของเขาเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท แรงกดดันจากสตรีผู้นั้นทำให้กระบี่ในมือเขาแตกร้าวละเอียดคามือ จบบทที่ 26 ขอขอบพระคุณท่านรี้ดผู้ร่วมเดินทางในวิถียุทธภพอันยาวนานนี้ด้วยนะครับ — หมึกทองคำข้ามภพ