แค่เงินก็ซื้อบัลลังก์ได้

“ก้อนแรกเข้าบัญชีแล้ว 10 ล้านเครดิต... เงื่อนไขการปลดล็อกคือ ‘ใช้จ่ายเพื่อเพิ่มมูลค่า’ งั้นหรือ?” ผมพึมพำกับตัวเองขณะยืนอยู่ท่ามกลางกองขยะโลหะและเศษซากอาวุธระดับต่ำในตลาดมืดของสมาคมฮันเตอร์ สายตาของผมไม่ได้มองเศษเหล็กเหล่านี้เป็นขยะ แต่ระบบมหาเศรษฐีที่เชื่อมต่อเข้ากับดวงตาของผมกำลังฉายกรอบสีทองขึ้นเหนือวัตถุทุกชิ้น *ดาบหักสนิมเกาะ (ระดับ F) – มูลค่าที่แท้จริง: สารสกัดจากแร่เหล็กไหลโบราณ 0.01%* *โล่ร้าว (ระดับ E) – มูลค่าที่แท้จริง: แกนพลังงานเวทเสถียรที่ถูกปิดตาย* “คุณคิน... เราจะทำแบบนี้จริงๆ หรือครับ?” เสียงหวานที่แฝงไปด้วยความกังวลของลินินดังขึ้นข้างกาย เธอยังคงใส่เสื้อฮู้ดตัวโคร่งเพื่อปกปิดใบหน้าอันงดงามที่เคยเป็นอดีตฮันเตอร์แรงก์ S ผู้โด่งดัง นิ้วมือเรียวบางของเธอสั่นเล็กน้อยขณะแตะแขนผม “ถ้าถูกจับได้ว่าเรากว้านซื้อขยะพวกนี้ สมาคมจะมองว่าเราเสียสติเอานะครับ” ผมหันไปสบตาเธอ สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่เธอยังคงแบกรับจากการถูกทรยศ ผมจึงยกมือขึ้นกุมมือเธอไว้แน่น “ลินินครับ ดูผมให้ดีนะ โลกนี้ไม่ได้วัดกันที่พลังเวทเพียงอย่างเดียว แต่วัดกันที่ว่าใครมีปัญญา ‘จ่าย’ เพื่อให้ได้สิ่งที่เหนือกว่าต่างหาก” ผมเดินตรงเข้าไปหาพ่อค้าตลาดมืดชายร่างอ้วนพุงพลุ้ยที่กำลังเคี้ยวหมากฝรั่งอย่างดูแคลน “เฮ้ย! ไอ้กากคิน แกมาทำอะไรที่นี่? อย่าบอกนะว่าเศษเงินที่เพิ่งได้มาจากการเป็นตัวล่อ จะเอามาซื้อของเล่นพวกนี้?” ผมไม่ตอบโต้ด้วยคำพูด เพียงแค่หยิบบัตรสีดำสนิทที่ไร้ลวดลายใดๆ ออกมาวางบนโต๊ะไม้เก่าๆ เสียงโลหะกระทบไม้ดังก้องไปทั่วบริเวณ พ่อค้าหยุดเคี้ยวหมากฝรั่งกะทันหัน ดวงตาของมันเบิกกว้างเมื่อเห็นสัญลักษณ์ตราประทับทองคำที่มุมบัตร—บัตรสมาชิก VIP ระดับ ‘Infinite Wealth’ “ผมเหมาไอ้พวกนี้ทั้งหมด... ไม่ใช่แค่ชิ้นสองชิ้น แต่รวมถึงเศษเหล็กหลังร้านที่แกทิ้งไว้ในถังขยะด้วย” “อะ... ไอ้หนู นี่แกจะทำอะไร?” “ผมจะเปลี่ยนขยะของแก ให้กลายเป็นสิ่งที่แกต้องก้มกราบขอซื้อคืนในวันพรุ่งนี้ยังไงล่ะครับ” ผมกดบัตรลงบนเครื่องอ่าน ระบบมหาเศรษฐีทำงานทันที เงิน 10 ล้านเครดิตถูกหักออกไปในพริบตา พร้อมกับแถบสถานะ ‘การอัปเกรดเชิงมูลค่า’ เริ่มทำงาน ผมไม่รอช้า สั่งให้ระบบทำการ ‘สกัดและหลอมรวมใหม่’ (Refine & Forge) ไอเทมทั้งหมดที่ซื้อมาด้วยพลังเงินมหาศาล ภายในเวลาไม่กี่นาที อากาศรอบตัวเริ่มแปรปรวน แสงสีทองสว่างวาบออกมาจากซากเหล็กเหล่านั้น เศษโลหะที่เคยผุพังค่อยๆ เชื่อมประสานกันใหม่ด้วยละอองเงินมหาศาลที่ระบบอัดฉีดเข้าไป ความร้อนแรงพุ่งสูงขึ้นจนพวกฮันเตอร์ที่เดินผ่านไปมาต้องหยุดกึกและหันมามองด้วยความตื่นตะลึง ดาบหักสนิมเกาะ... เปลี่ยนรูปลักษณ์กลายเป็นดาบสีครามเรืองแสงที่มีออร่าของแรงก์ S โล่ร้าว... กลายเป็นโล่บาเรียที่สามารถสะท้อนการโจมตีระดับบอสได้ ลินินเบิกตากว้างจนแทบไม่เชื่อสายตา “คิน... นี่มันเรื่องจริงใช่ไหมครับ?” “นี่แค่เริ่มต้นครับลินิน ต่อไปนี้เราจะไม่ใช่ฮันเตอร์ที่ต้องคอยวิ่งหนีมอนสเตอร์อีกต่อไป แต่เราจะเป็นคนกำหนดราคาของโลกใบนี้” ขณะที่ผมกำลังจะก้าวเดินออกไปจากร้านพร้อมของล้ำค่าที่เพิ่งกำเนิดขึ้น จู่ๆ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนจำนวนหนึ่งก็ดังขึ้นจากทางเข้าตลาดมืด พวกนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น ‘ทีมจู่โจมเงาทมิฬ’ กลุ่มฮันเตอร์ที่เคยสั่งให้ผมไปตายในดันเจี้ยนเมื่อวันก่อน พวกมันเดินตรงเข้ามาพร้อมสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยและริษยา “เห้ย! ไอ้คิน! แกไปเอาเงินมาจากไหนมาเหมาขยะพวกนี้! หรือว่าแกแอบขโมยสมบัติในดันเจี้ยนมา!” หัวหน้าทีมจู่โจมเงาทมิฬชักดาบออกมาขวางทางผมไว้ “คายความลับมาซะ ไม่เช่นนั้นศพแกจะไม่ได้ฝังอยู่ที่นี่!” ผมหยุดก้าวเดิน พลางปัดฝุ่นที่ไหล่เสื้ออย่างเชื่องช้า ลินินขยับตัวจะเข้ามาขวาง แต่ผมยกมือห้ามไว้เบาๆ “คุณรู้ไหมครับว่าทำไมคนถึงเกลียดคนรวย?” ผมถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบขณะหันไปสบตาหัวหน้าทีม “เพราะคนรวยไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรให้มดปลวกฟังยังไงล่ะครับ” ผมสะบัดมือเบาๆ ไอเทมใหม่ที่เพิ่งหลอมรวมเสร็จสิ้นก็เปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นจนพวกมันต้องหรี่ตาหนี แรงกดดันจากอาวุธระดับตำนานแผ่ซ่านออกมาจนพื้นคอนกรีตใต้เท้าพวกมันเริ่มร้าว ทันใดนั้น เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวขนาดใหญ่ก็บินลงมาจอดเหนือตลาดมืดจนฝุ่นฟุ้งกระจาย บันไดเชือกถูกหย่อนลงมา และชายในชุดสูทสีดำสนิทหลายสิบคนก้าวลงมาปิดล้อมพื้นที่ทั้งหมด ก่อนที่ชายวัยกลางคนผู้มีอำนาจล้นฟ้าในสมาคมฮันเตอร์จะเดินลงมาพร้อมท่าทีนอบน้อมผิดปกติ “คุณคินครับ... ท่านประธานสมาคมทราบเรื่องการครอบครอง ‘อาวุธเปลี่ยนสถานะ’ ที่คุณเพิ่งสร้างขึ้น และท่านต้องการเชิญคุณไปเจรจาธุรกิจเป็นการส่วนตัวที่ตึกสูงสุดของสมาคมในวินาทีนี้ครับ” หัวหน้าทีมจู่โจมที่เคยถือดาบจ่อคอผมอยู่ ถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้นทันทีเมื่อเห็นบุคคลระดับสูงมาปรากฏตัวต่อหน้าคน ‘ไร้ค่า’ ที่พวกมันเคยดูถูก ผมยิ้มที่มุมปาก แล้วหันไปพูดกับลินินด้วยเสียงที่ดังพอให้ทุกคนได้ยิน “ไปกันเถอะครับลินิน... ดูเหมือนว่าบัลลังก์ของสมาคมฮันเตอร์ จะกำลังว่างลงในเร็วๆ นี้แล้วนะครับ” ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเป็นกำลังใจให้คินในเส้นทางสายเศรษฐีฮันเตอร์นะครับ เงาฮันเตอร์ไร้เงาครับ