ทิ้งเครื่องแบบเชฟ สู่บ้านไร่ริมผา

เสียงประกาศกร้าวของทนายความประจำตระกูลดังขึ้นท่ามกลางห้องรับแขกที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายความโลภ เอกสารสิทธิ์การถือครองที่ดินแปลงสวยติดริมแม่น้ำถูกผลักมาตรงหน้า รินรดาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ รอยยิ้มเยาะหยันฉาบอยู่บนเรียวปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสด "เซ็นชื่อตรงนี้เสีย รินรดา ที่ดินผืนนี้ป้ากับคุณลุงจะช่วยดูแลจัดการให้อย่างเหมาะสมเอง สมบัติของตระกูลไม่ควรตกไปอยู่ในมือของคนนอก... โดยเฉพาะคนหัวแข็งอย่างเธอ" นางผิน ป้าสะใภ้ผู้มีแววตาระยิบระยับด้วยความโลภ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเสแสร้งหวังดี มืออูมสั่นเทาด้วยความตื่นเต้นที่จะได้ครอบครองทรัพย์สินชิ้นงาม รินรดากวาดสายตามองหน้าญาติผู้ใหญ่จอมปลอมทีละคนอย่างใจเย็น นิ้วเรียวเคาะโต๊ะกระจกเป็นจังหวะช้าๆ สะท้อนความเยือกเย็นในอก อดีตเชฟมือหนึ่งผู้ผ่านสมรภูมิห้องครัวระดับมิชลินมานับไม่ถ้วนอย่างเธอ มีหรือจะยอมให้หมาป่าห่มหนังแกะมาฮุบสมบัติไปง่ายๆ "ดูแลอย่างเหมาะสม หรือสูบเลือดสูบเนื้อจนไม่เหลือแม้แต่กระดูกกันแน่ครับ... เอ้ย ขออภัยครับ ป้าผิน" เสียงทุ้มต่ำทรงพลังดังขึ้นจากมุมห้อง พันตรีธนายืนกอดอกพิงผนัง ใบหน้าคมคายไร้รอยยิ้ม นัยน์ตาคมกริบดั่งเหยี่ยวจ้องมองนางผินจนอีกฝ่ายสะดุ้งสุดตัว ความกดดันจากไอสังหารของนายทหารแนวหน้าแผ่ซ่านจนบรรยากาศในห้องลดฮวบลงทันที "ธนา! นี่เธอเข้าข้างภรรยาตัวเองจนไม่ลืมหูลืมตาเลยหรือไง พวกเราเป็นญาติ..." "ญาติที่จ้องจะฮุบมรดกตั้งแต่สามีฉันยังนอนไม่ฟื้นเนี่ยนะ?" รินรดาแทรกขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมราายมีดผ่าตัด เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปัดกระดาษเอกสารไร้ค่าพวกนั้นลงถังขยะอย่างไม่ไยดี "บอกไว้ตรงนี้เลยนะฃรับ... เอ่อ นอกเหนือจากสิทธิ์ที่ฉันควรจะได้ พวกคุณไม่ได้แม้แต่เศษดินติดเล็บเท้าฉันหรอก!" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ นางผินหน้าดำคร่ำเครียดด้วยความโกรธจัดที่แผนการพังไม่เป็นท่า ธนาเดินเข้ามาใกล้ภรรรยาสสาว โอบไหล่บางไว้ด้วยความทะนุถนอม สัมผัสอุ่นจากมือหนาทำให้หัวใจที่ตึงเครียดของรินรดาผ่อนคลายลงอย่างน่าประหลาด "เก็บของเถอะริน... เราจะย้ายไปค่ายทหารริมผาพรุ่งนี้เช้า" ธนากระซิบข้างหู น้ำเสียงอ่อนโยนที่มีให้เธอเพียงคนเดียวตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง รินรดานิ่งงันไปชั่วครู่ ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างเด็ดเดี่ยว การทิ้งเตาไฟระดับมิชลินและชีวิตในเมืองกรุง เพื่อติดตามสามีไปยังค่ายทหารชายแดนที่ห่างไกล อาจดูเป็นการตัดสินใจที่บ้าบิ่นในสายตาคนอื่น แต่สำหรับเธอ... นี่คือจุดเริ่มต้นของการสร้างอาณาจักรความอร่อยและความมั่งคั่งด้วยสองมือของตนเอง โดยมีสามีนายทหารผู้เย็นชาคอยยืนหยัดเคียงข้าง รถจี๊ปทหารคันเก่าพ่นควันสีเทาจางๆ หน้าบ้านพักปูนชั้นเดียวเก่าคร่ำคร่า ผนังสีซีดจางและสนามหญ้ารกร้างคือภาพแรกที่ต้อนรับการมาเยือน รินรดาก้าวลงจากรถ กวาดสายตามองรอบกาย ลมพัดโชยกลิ่นอายดินชื้นและป่าเขาเข้ามาปะทะจมูก ไกลออกไปคือหน้าผาสูงชันที่มองเห็นวิวทิวทัศน์สุดลูกหูลูกตา "บ้านพักรับรองนายทหาร... สภาพดูไม่จืดเลยสินะครับ" ธนาเอ่ยกลั้วหัวเราะเล็กน้อย ยื่นมือมาช่วยถือกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ "แต่โครงสร้างแข็งแรงดีนี่คะ เอ้ย... ดีนี่ครับ" รินรดาแก้คำพูดทันทีพร้อมค้อนขวับใส่สามีหนุ่มที่แอบอมยิ้ม "มีพื้นที่หลังบ้านกว้างขนาดนี้ น่าจะปลูกแปลงผักสวนครัวได้สบายๆ แถมยังมีห้องครัวเก่าที่พอจะรีโนเวทใหม่ได้อีกเพียบ" ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าสู่ตัวบ้าน พลังงานลึกลับบางอย่างก็สั่น ภายในห้วงจิตสำนึกของรินรดาปรากฏมิติลับ "สวนสวรรค์และคลังสมุนไพรสวรรค์" ที่เธอเพิ่งค้นพบก่อนเดินทาง มิติที่เต็มไปด้วยเมล็ดพันธุ์พืชหายาก น้ำทิพย์บริสุทธิ์ และอุปกรณ์ครัวระดับตำนาน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปาก นี่ไม่ใช่การมาลำบาก แต่เป็นการย้ายมาเปิดกิจการลับต่างหาก! ตกดึก... ท่ามกลางความเงียบสงบของค่ายทหาร มีเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไรร้องระเบม รินรดากำลังง่วนอยู่กับการคัดAแยกวัตถุดิบที่แอบหยิบออกมาจากมิติลับ กลิ่นหอมฉุนของพริกไทยอ่อน ข่า ตะไคร้ และใบมะกรูดลอยฟุ้งกระจายไปทั่วห้องครัวชั่วคราว เธอตวัดตะหลิวผัดเครื่องแกงโฮมเมดสูตรลับลงในกระทะเหล็ก เสียงน้ำมันเดือดปุดๆ ผสมผสานกับกลิ่นหอมหววนที่เตะจมูกจนคนตัวโตที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จต้องเดินตามกลิ่นเข้ามาสวมกอดจากด้านหลัง "หอมจัง... ทำอะไรกินดึกๆ ครับภรรยา" ธนาซุกใบหน้าลงกับลาดไหล่สูดดมความหอม ทั้งจากตัวเธอและกลิ่นอาหารอันเย้ายวน "ผัดพริกแกงป่าเนื้อน่องลาย... สูตรเด็ดเผ็ดร้อนทะลวงไส้ รับรองว่าสามีทานแล้วจะมีแรงฝึกพลทหารทั้งกองพันแน่นอนครับ" รินรดาหัวเราะเบาๆ ตักอาหารสีสันจัดจ้านใส่จานกระเบื้องเคลือบ ควันร้อนๆ ลอยกรุ่นพร้อมกลิ่นเครื่องเทศที่กระตุ้นต่อมรับรสจนน้ำลายสอ ทว่า... ในวินาทีที่เธอกำลังจะยกจานอาหารออกไปเสิร์ฟที่โต๊ะ เสียงเคาะประตูหน้าบ้านอย่างรุนแรงก็ดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับเสียงตะโกนโวยวายด้วยสำเนียงคุ้นหูที่ไม่อยากได้ยินที่สุดในสามโลก "เปิดประตูเดี๋ยวนี้! นังสะใภ้เนรคุณ แกคิดว่าจะหนีพ้นความผิดที่โกงสมบัติของตระกูลไปได้เรื่อยๆ หรือไง!" รินรดากับธนามองหน้ากันทันที รอยยิ้มของอดีตเชฟสาวหุบลงฉับพลัน แววตาทอประกายความเยือกเย็นอันตราย ป้าผินและญาติจอมโลภตามมารังถึงที่นี่ได้อย่างไร ทั้งที่เพิ่งย้ายมาถึงยังไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงด้วยซ้ำ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางบทแรกไปกับความแซ่บครั้งนี้นะครับ