ระบบสุ่มที่ไม่เคยเข้าข้างใคร... ยกเว้นผม

“ขยะ... ก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจนะรอน ว่าคนระดับนายกับอาชีพ ‘ผู้เก็บกวาดข้อมูล’ มันก็เหมือนขยะเปียกที่รอวันเน่าในถังเท่านั้นแหละ อย่าฝันว่าจะได้ก้าวขาเข้ามาร่วมโปรเจกต์ของกิลด์พันธมิตรเลย” น้ำเสียงเย้ยหยันของคทาวุธยังคงก้องอยู่ในโสตประสาท แม้รณกรจะล็อกเอาต์ออกมานั่งขบคิดอยู่หน้าจอสถานะที่ว่างเปล่าในมุมมืดของดันเจี้ยนระดับต่ำที่ผู้เล่นคนอื่นต่างพากันเมินหน้าหนี เขากวาดสายตามองหน้าต่างระบบสีเทาหม่นที่แสดงผลสถานะตัวละครของเขา ‘รอน’ เลเวล 1 อาชีพเริ่มต้น: ผู้เก็บกวาดข้อมูล (Data Scavenger) ไม่มีค่าสเตตัสโจมตีที่โดดเด่น ไม่มีสกิลวารีหรืออัคนีเหมือนอาชีพสายเวทมนตร์ของมีนารา และแน่นอน... ไม่มีใครในเกม ‘Aether Online’ อยากได้ตัวไปเข้าตี้ “อาชีพที่แม้แต่ระบบยังจัดให้เป็นระดับ F... งั้นเหรอ?” รณกรแค่นยิ้มที่มุมปาก มือเรียวยาวเลื่อนผ่านอากาศ กดเรียกหน้าต่างทักษะขึ้นมาอีกครั้ง เขาไม่ได้มองมันในฐานะ 'ขยะ' อย่างที่คนอื่นมอง แต่เขากำลังมองมันในฐานะ 'รหัสลับ' ที่ถูกซ่อนไว้ใต้ชั้นเลเยอร์ของเกมที่ไม่มีใครใส่ใจจะแกะมันออกมา *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นเบาๆ ในความเงียบสงัดของหุบเขาไร้เสียง [ตรวจพบเงื่อนไขพิเศษ: คุณอยู่ในพื้นที่ ‘รอยแยกแห่งรหัสที่ถูกลืม’ ในสภาวะที่ไร้ค่าสถานะอาชีพ...] [วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่าง: สภาพแวดล้อม (หมอกไร้สถานะ) + อาชีพ (ผู้เก็บกวาดข้อมูล) = ?] “มีน... เธอเห็นตรงนี้ไหม” รณกรเรียกหญิงสาวที่ยืนกอดอกพิงผนังถ้ำอยู่ไม่ไกล มีนาราขยับแว่นสายตาที่ดูขัดกับชุดคลุมนักเวทของเธอ ก่อนจะเดินเข้ามามองหน้าต่างระบบของเขาด้วยสีหน้ามึนงง “รอน... นั่นมันอะไรน่ะ? ทำไมค่าความสัมพันธ์ของระบบมันถึงได้ซับซ้อนขนาดนั้น ปกติระบบควรจะแสดงแค่ค่าพลังโจมตีสิ แต่นี่มัน... พิกัดข้อมูลที่ซ่อนอยู่เหรอ?” “ไม่ใช่แค่นั้น” รณกรดวงตาเป็นประกายเยือกเย็น “สังเกตที่หมอกนั่นไหม มันไม่ใช่หมอกธรรมดา แต่มันคือ ‘ขยะข้อมูล’ ที่ตกค้างจากการเรนเดอร์ฉากของระบบ ผู้เก็บกวาดข้อมูลไม่ได้มีไว้เพื่อกำจัดมอนสเตอร์ แต่มันมีไว้เพื่อ ‘กลืนกิน’ รอยรั่วเหล่านี้” เขากดเลือกคำสั่ง [ดูดซับสภาพแวดล้อม] ทันที แสงสีฟ้าอมม่วงแผ่ซ่านออกมาจากปลายนิ้วของรณกร อากาศรอบตัวเริ่มบิดเบี้ยว ราวกับโลกเสมือนจริงกำลังถูกกระชากให้เผยเนื้อในที่เป็นตัวเลขโค้ดดิ้ง ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะ ‘พลัง’ ที่ไหลทะลักเข้ามานั้นมันมหาศาลเกินกว่าที่อาชีพเลเวล 1 จะรับไหว “รอน! ค่ามานาของเธอพุ่งทะลุขีดจำกัดไปแล้วนะ! นั่นมันระดับ 999 แล้วนะนั่น!” มีนาราร้องเตือนด้วยความตื่นตระหนก เธอรีบกางม่านพลังเวทปกป้องพื้นที่โดยรอบไม่ให้ผู้เล่นคนอื่นสังเกตเห็นความผิดปกติที่ใจกลางดันเจี้ยน รณกรไม่ตอบ ความเจ็บปวดแล่นผ่านเส้นประสาทเสมือน แต่เขากลับกักเก็บมันไว้อย่างเป็นระบบ เขากำลังคำนวณ... วางแผน... และแทรกซึมเข้าไปในโครงสร้างของบอสที่กำลังจะปรากฏตัวในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า *เปรี๊ยะ!* หน้าต่างระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นมาจนกลบความมืดมิดของถ้ำจนหมดสิ้น [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่น ‘รอน’ ได้ทำการแก้ไขรหัสพันธุกรรมของดันเจี้ยนสำเร็จ] [ภารกิจลับระดับ SSS: ‘ผู้เฝ้ามองจากรอยแยก’ เริ่มต้นขึ้น] [เงื่อนไข: สังหารบอสประจำดันเจี้ยนด้วยทักษะที่ถูกตื่นขึ้นภายใน 300 วินาที] “300 วินาที...” รณกรลุกขึ้นยืน ดวงตาคมกริบมองไปยังปลายทางของโถงถ้ำ ที่ซึ่งเงาดำขนาดมหึมาเริ่มเคลื่อนไหว “คทาวุธ... นายคิดว่านายเป็นคนคุมเกมนี้ แต่ที่จริงนายเป็นแค่บั๊กที่ฉันกำลังจะกดลบออกจากเซิร์ฟเวอร์ต่างหาก” ทันใดนั้น เสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งดันเจี้ยนก็ดังขึ้น ร่างของบอสลับ ‘ราชันย์ผู้ไร้บัลลังก์’ ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับสายตาที่จ้องมองมายังรอน แต่มันไม่ได้จ้องมองด้วยความโกรธเกรี้ยว... มันจ้องมองด้วยความ 'หวาดกลัว' ต่อพลังงานที่กำลังไหลเวียนอยู่ในฝ่ามือของรณกร รอนก้าวเท้าเดินออกไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ทิ้งความสงสัยของมีนาราไว้เบื้องหลัง ความมั่นใจที่เย็นเยียบดั่งน้ำแข็งทำให้เขากลายเป็นผู้ควบคุมทุกการเคลื่อนไหวในพื้นที่นี้ แต่ในวินาทีที่เขากำลังจะปล่อยสกิลสังหาร... เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากความมืดมิดด้านหลังบอส มันไม่ใช่เสียงของมอนสเตอร์ และไม่ใช่เสียงของระบบ แต่เป็นเสียงปรบมือช้าๆ ที่คุ้นหูอย่างประหลาด “ไม่เลวนี่... นายเก็บงำความสามารถนี้ไว้ได้นานกว่าที่ฉันคาดไว้เสียอีกนะ รอน” เงาที่ก้าวออกมาจากหลังบอสไม่ได้มีท่าทีเกรงกลัวเลยสักนิด กลับกัน... เขามองรณกรด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและอำนาจมืดมิดที่เหนือกว่าผู้เล่นทั่วไปอย่างเทียบไม่ได้ ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดเริ่มต้นของความพลิกผันไปกับพรีสต์สายลุยนะคะ!