ครองความยิ่งใหญ่ตลอดไป

กระดาษสัญญาแผ่นนั้นสั่นเทาอยู่ระหว่างนิ้วมือที่ไร้เรี่ยวแรงของหลินซู รอยยิ้มแห่งชัยชนะที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวกลายเป็นความว่างเปล่า ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกยามเมื่อเงาของชายแปลกหน้าผู้มาเยือนทอดทับลงมา เฉินเว่ยไม่ได้ขยับตัวเข้าไปประชิดในทันที เขายังคงยืนนิ่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้เนื้อแข็ง ดวงตาสีเข้มหรี่ลงเล็กน้อย กวาดตามองประเมินชายแปลกหน้าชุดสูทสากลเรียบร้อยผู้นั้นอย่างพิจารณา "หลินซู... เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าการซื้อหุ้นใต้โต๊ะจากพวกกรมอุตสาหกรรมเก่าคร่ำครึ จะทำให้เจ้าฮุบอาณาจักรที่ข้าสร้างขึ้นมาได้ทั้งหมด?" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้น บรรยากาศภายในห้องทำงานพลันลดฮวบลงจนแทบหายใจไม่ออก "เฉิน... เฉินเว่ย! แก... แกทำอะไรลงไป!" หลินซูละล่ำละลักถอยหลังก้นกระแทกเก้าอี้ เอกสารทางกฎหมายนับสิบฉบับร่วงหล่นกระจายเกลื่อนพื้น ชายแปลกหน้าผู้มาใหม่หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เขาหยิบเอกสารฉบับหนึ่งขึ้นมาจากกระเป๋าเสื้อโค้ท ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะตรงหน้าเฉินเว่ยอย่างนิ่มนวล "เรียนท่านประธานเฉิน ผมทนายความหลี่ เป็นตัวแทนของผู้ถือหุ้นใหญ่ร้อยละสามสิบห้าจากปักกิ่ง ทางเราได้ตรวจสอบบัญชีที่นายหลินซูพยายามปกปิดเรียบร้อยแล้วครับ การกระทำของเขาเข้าข่ายยักยอกทรัพย์และฉ้อโกงประชาชน โทษทัณฑ์ในยุคเปลี่ยนผ่านนี้... หนักหนาสสาหัสยิ่งนัก" เฉินเว่ยเหลือบมองเอกสารตราครุฑสีแดงสดแวบหนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาหลินซูที่ตอนนี้ใบหน้าซีดเผือกไร้สีเลือด ชายผู้เคยเหยียบย่ำครอบครัวเขาในยุค 70 บัดนี้กลับคุกเข่าลงกับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี "โลกใบนี้หมุนเร็วนะครับหลินซู" เฉินเว่ยโน้มตัวลงไปข้างหน้าเล็กน้อย แววตาคมกริบดั่งคมดาบแม่ทัพในอดีตจับจ้องไปยังศัตรูตัวฉกาจ "เจ้าคิดจะใช้เล่ห์เหลี่ยมของยุคเก่ามาโค่นล้มระบบเศรษฐกิจใหม่ที่กำลังเติบโต แต่น่าเสียดาย... เจ้ามองไม่เห็นภาพกว้างที่ข้ามองเห็น" ภาพเหตุการณ์ในอดีตซ้อนทับเข้ามาในห้วงความคิด—ภาพภรรยาและลูกต้องทนทุกข์ทรมานท่ามกลางความอดอยากในหมู่บ้านห่างไกล, หยาดเหงื่อที่เฉินเว่ยทุ่มเทบุกเบิกโรงงานเครื่องจักรแห่งแรกด้วยมือเปล่า, และเสียงหัวเราะเยาะหยันของจ้าวเผิงกับพวกพ้องในอดีต ทุกสิ่งทุกอย่างหล่อหลอมให้เขากลายเป็นผู้ชนะที่เด็ดขาดและไร้ช่องโหว่ "พาตัวเขาออกไป" เฉินเว่ยสะบัดมือเบาๆ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในชุดยูนิฟอร์มรัดกุมสองนายก้าวเข้ามาหิ้วปีกหลินซูที่ส่งเสียงโวยวายและร้องขอความเมตตา ทว่าไม่มีสายตาเห็นอกเห็นใจจากชายแซ่เฉินแม้แต่น้อย ความเมตตาถูกใช้ไปหมดแล้วในวันที่ครอบครัวเขาต้องหลั่งน้ำตา เสียงประตูปิดลง ความเงียบสงบกลับคืนสู่ห้องทำงานอีกครั้ง "งานทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้วใช่ไหม?" เฉินเว่ยเอ่ยถามทนายความหลี่ "เรียบร้อยดีครับท่าน หุ้นทั้งหมดถูกโอนกลับมาอยู่ภายใต้ชื่อของตระกูลเฉินร้อยเปอร์เซ็นต์ รวมถึงโครงการพัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษทางตอนใต้ก็ได้รับการอนุมัติอย่างเป็นทางการแล้วครับ" เฉินเว่ยพยักหน้ารับช้าๆ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินไปที่กระจกบานใหญ่ใสด้านหลังโต๊ะทำงาน มองออกไปเบื้องล่าง—มหานครที่กำลังเติบโตอย่างก้าวกระโดด ตึกสูงระฟ้าแข่งกันเสียดฟ้า รถราวิ่งกันขวักไขว่ นี่คือยุคเปลี่ยนผ่านที่เต็มไปด้วยโอกาส และเขาก็คือผู้กุมบังเหียนแห่งยุคนี้อย่างแท้จริง เวลาผ่านไปไม่นานนัก ณ คฤหาสน์หลังใหญ่ร่มรื่นแถบชานเมือง ซึ่งห่างไกลจากความวุ่นวายของย่านธุรกิจ แสงแดดยามเย็นสาดส่องกระทบผิวน้ำในบ่อปลาคาร์พ เสียงหัวเราะคิกคักของเด็กๆ ดังแว่วมาตามสายลม เฉินเว่ยในชุดลำลองสบายๆ กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้โยกไม้สัก โดยมีภรรยาคู่ยากอย่าง "หลินซู" (คนละคนกับหลินซูที่เป็นศัตรู - ภรรยาผู้เป็นที่รักยิ่งของเขา) กำลังบรรจงรินชาอุ่นๆ ใส่ถ้วยเซรามิกยื่นให้ "มองอะไรอยู่หรือคะคุณพี่?" หลินซูเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอบ่งบอกถึงความสุขสงบที่แท้จริง หลังจากผ่านพ้นมรสุมชีวิตมาด้วยกัน เฉินเว่ยรับถ้วยชามาถือไว้ พลางโอบไหล่บางของภรรยาเข้าหาตัวเบาๆ "เปล่าหรอก... แค่คิดว่า ทุกสิ่งที่เราอดทนร่วมกันมา มันคุ้มค่าแล้ว" มือเรียวของหลินซูกุมมือหนาของสามีไว้แน่น เธอรู้ดีว่าเบื้องหลังความยิ่งใหญ่และทรัพย์สินมหาศาลที่ตระกูลเฉินครอบครองในปัจจุบันแลกมาด้วยความเด็ดเดี่ยวและการตัดสินใจที่เฉียบคมเพียงใด แต่สำหรับเธอแล้ว เฉินเว่ยไม่เคยเปลี่ยนไป เขายังคงเป็นสามีผู้ปกป้องครอบครัวด้วยชีวิตเสมอมา เสียงฝีเท้าวิ่งตึงตังดังขึ้น ลูกชายคนเล็กวิ่งถือว่า1ในหนังสือพิมพ์ฉบับเช้าเข้ามาหาด้วยความตื่นเต้น "พ่อครับ! พ่อดูนี่สิครับ! ชื่อของพ่อถูกบันทึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์เศรษฐกิจยุคใหม่แล้วนะ!" เฉินเว่ยรับหนังสือพิมพ์มาเปิดดู หน้าหนึ่งพาดหัวตัวโตด้วยข้อความที่สะท้อนถึงตำนานบทหนึ่งซึ่งถูกจารึกไว้— *'เฉินเว่ย: วิสัยทัศน์แห่งผู้พลิกชะตาเศรษฐกิจและรากฐานแห่งความเจริญรุ่งเรืองของชาติ'* เขายิ้มบางๆ ให้กับลูกชาย ก่อนจะวางหนังสือพิมพ์ลงบนโต๊ะ แล้วหันกลับมามองทัศนียภาพอันสงบสุขรอบตัว ครอบครัวพร้อมหน้า ความมั่นคงที่ไร้ผู้เทียบทาน และชื่อเสียงที่ถูกจารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ ศึกครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตได้ปิดฉากลงอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว... ไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านไปนานเท่าใด ตำนานของเฉินเว่ยผู้พลิกชะตาจากจุดต่ำสุดสู่จุดสูงสุด จะยังคงได้รับการกล่าวขานและครองความยิ่งใหญ่ตลอดไปตราบนานเท่านาน ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง ฝ่าฟัน และเติบโตเคียงบ่าเคียงไหล่กับเฉินเว่ยมาจนถึงหน้าสุดท้ายนี้นะครับ