ฟื้นขึ้นมาพร้อมกองสมุนไพร

กลิ่นอับชื้นของดินโคลนและกลิ่นสาบควายจางๆ ลอยอวลปะปนกับกลิ่นยาต้มสมุนไพรขมจัดจนติดปลายลิ้น รินรดาขยับเปลือกตาอย่างยากลำบาก ทว่าเสียงทุบประตูกระท่อมไม้ไผ่เสียงดังโครมครามพร้อมกับเสียงแหลมสูงของหญิงวัยกลางคน กลับกระชากสติที่ยังเลือนรางของเธอให้ตื่นเต็มตาอย่างรวดเร็ว "นังตัวดี! แกคิดว่าจะแกล้งตายแล้วชักดาบหนี้สินได้งั้นเรอะ! สัญญาเช่าที่ดินแปลงนี้หมดเขตตั้งแต่สิ้นเดือนก่อนแล้ว ถ้าวันนี้พวกแกไม่มีเงินสดห้าหมื่นบาทมาวางมัดจำ ก็ไสหัวออกไปจากที่ดินของตระกูลเราซะ! อย่ามาหน้าด้านเกาะแปลงเกษตรของลูกชายฉันกินอีกเลย!" เสียงแผดเสียงแหลมแสบแก้วหูนั้นคือเสียงของ ‘ป้าเพ็ญ’ แม่สามีใจร้ายผู้เคยขับไลไสส่งร่างเดิมของเธอนับครั้งไม่ถ้วน รินรดายกมือขึ้นกุมขมับที่ปวดตุบๆ ความทรงจำอันกระจัดกระจายหลั่งไหลเข้ามาราวกับสายน้ำทะลัก ร่างเดิมมีชื่อและใบหน้าละม้ายคล้ายเธอทุกประการ แต่ชะตากรรมช่างน่าเวทนา เป็นเพียงนางร้ายในนิยายน้ำเน่าที่ถูกตราหน้าว่าผลาญเงินสามี จนกระทั่งตรอมใจตายบนเตียงไม้ไผ่ผุๆ ทว่า… รินรดาคนใหม่ในร่างนี้ไม่ใช่หญิงสาวอ่อนแอคนเดิมอีกต่อไปแล้วค่ะ เธอกวาดสายตาคมกริบมองสำรวจรอบกาย กระท่อมหลังนี้คับแคบและโทรม ฝุ่นหนาเตอะ แต่บนโต๊ะข้างเตียงกลับมีกองสมุนไพรป่าระเกะระกะ ทั้งขมิ้นชัน รางจืด และเหง้าขิงแก่ที่ส่งกลิ่นฉุนเฉพาะตัว สัญชาตญาณนักธุรกิจหญิงผู้เคยพลิกฟื้นบริษัทจากปากเหวล้มละลายทำงานทันที สมุนไพรพวกนี้ถ้ารู้จักแปรรูปและคัดเกรด มันคือขุมทรัพย์ดีๆ นี่เอง "เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะรินรดา! อย่ามาทำเป็นหูทวนลม!" เสียงทุบประตูดังขึ้นอีกระลอก พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักๆ ของชายฉกรรจ์ที่ป้าเพ็ญพามาด้วย รินรดาค่อยๆ พยุงกายลุกขึ้นยืน แม้เรียวขาจะยังสั่นเทาอยู่บ้าง แต่แววตากลับเปล่งประกายความเยือกเย็นและดุดันดุจดั่งคมดาบที่ซ่อนอยู่ใต้กลีบกุหลาบ เธอสูดลมหายใจเข้าลึก แอด… เสียงไม้เก่าๆ เสียดสีกันดังขึ้นเมื่อบานประตูถูกผลักเปิดออก รินรดายืนกอดอกพิงกรอบประตู ใบซีดเซียวแต่รอยยิ้มมุมปากกลับเย้ยหยันจนป้าเพ็ญชะงักกึก ถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว "แหกปากแต่เช้า เสียงดังรบกวนสมาธิคนป่วยแบบนี้ สมusไม่น่าแปลกใจเลยนะคะที่ริ้วรอยบนหน้าถึงได้ลึกขนาดนั้น" น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือนเอ่ยขึ้นอย่างไม่เกรงกลัว "แก! นังสะใภ้ตัวดี กล้าดียังไงมาว่าฉัน!" ป้าเพ็ญหน้าดำคร่ำเครียด ชี้หน้าด่าด้วยความโกรธจัด "เงินห้าหมื่นล่ะมีไหม ถ้าไม่มีก็เซ็นใบหย่าแล้วไสหัวไปมือเปล่าซะ!" รินรดาไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย เธอกวาดสายตามองเอกสารสัญญาในมือของป้าเพ็ญ ก่อนจะเหลือบไปเห็นเงาร่างสูงโปร่งของใครบางคนกำลังเดินตัดแปลงนาข้าวเข้ามาท่ามกลางหมอกจางยามสาย ‘ศิลา’ วิศวกรหนุ่มผู้ถือครองโฉนดที่ดินตัวจริงและสามีผู้เงียบขรึมกำลังสาวเท้าเข้ามาด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ ทว่าดวงตากลับคมปลาบราวกับเสือซุ่ม ศิลาในชุดช่างลุยงานสวมเสื้อยืดสีเข้มเปื้อนฝุ่นดินและกางเกงยาร์เกอร์ลุยป่า ร่างกายกำยำสมส่วนเดินมาหยุดยืนเคียงข้างรินรดาอย่างเงียบเชียบ เขายื่นมือหนามาโอบเอวบางไว้หลวมๆ เป็นการประกาศอาณาเขตและปกป้องภรรยาโดยไม่ต้องเอ่ยคำใด "แม่ครับ ที่ดินแปลงนี้อยู่ในชื่อกรรมสิทธิ์ของผม และผมไม่เคยอนุญาตให้ใครมาขับไล่ภรรยาของผมออกจากบ้าน" น้ำเสียงทุบลงหนักแน่น เยือกเย็นจนป้าเพ็ญสะท้านเฮือก แต่ก่อนที่บรรยากาศจะตึงเครียดไปมากกว่านั้น รินรดากลับยกยิ้มพึงพอใจ เธอกระตุกชายเสื้อของศิลาเบาๆ ส่งสายตาเจ้าเล่ห์ที่เต็มไปด้วยแผนการร้ายกาจแต่หอมหวานให้สามีหนุ่ม ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับแม่สามีอีกครั้ง "เงินห้าหมื่นฉันไม่มีให้หรอกค่ะป้า…" รินรดาเว้นจังหวะ ปล่อยให้ความเงียบสร้างความอึดอัด ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก "แต่ถ้าเป็น ‘ยาอายุวัฒนะสูตรพิเศษ’ ที่กำลังส่งกลิ่นหอมกรุ่นจากในครัวตอนนี้ล่ะก็… ฉันว่ามันน่าจะราคาแพงพอที่จะซื้อความเงียบจากปากป้าได้ทั้งปีเลยนะคะ" สิ้นคำพูดของเธอ กลิ่นหอมหวานละมุนลไมเจือกลิ่นอายสมุนไพรตุ๋นเคี่ยวจนงวด ก็โชยตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ กระจายตัวผ่านสายลมพัดเข้าจมูกของทุกคนจนต้องสูดหายใจเข้าลึกโดยไม่รู้ตัว ทว่าในวินาทีที่ทุกคนกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับกลิ่นหอมนั้นเอง เสียงฝีเท้าปริศนาก็ดังขึ้นจากด้านหลังแนวรั้วไม้ไผ่ พร้อมกับร่างของบุรุษแปลกหน้าในชุดสูทสากลเปื้อนโคลนที่ก้าวเข้ามาพร้อมเอกสารสำคัญในมือ—เอกสารที่จะพลิกชะตากรรมของพวกเขาทั้งหมดไปตลอดกาล! กุหลาบหนามเงินขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนแรกนี้นะคะ