ใต้แสงไฟสตูดิโอ

เสียงหัวเราะเบาๆ ที่ดังลอดออกมาจากลำคอของคริสตินในวินาทีนั้น ช่างบาดลึกยิ่งกว่าปลายเข็มสเตนเลสที่กำลังจดจ้องอยู่บนร่างหุ่นลองเสื้อเสียอีก “นี่หรือคะคือผลงานของคนที่ปากดีบอกว่าจบมาจากปารีสด้วยเกียรตินิยม? น่าผิดหวังเสียจริงค่ะคุณเรย์... หรือว่าสมองของคุณมันฝ่อไปพร้อมกับสไตล์เชยๆ ที่คุณกำลังพยายามยัดเยียดให้แกลเลอรีของฉันกันแน่” น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่เฉียบคมราายใบมีดโกนอาบน้ำผึ้งของภัณฑารักษ์สาวผู้ทรงอิทธิพล ลอยละลิ่วกระทบโสตประสาทของเรย์อย่างจัง ดีไซเนอร์สาวเจ้าของแบรนด์อาวองการ์ดขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นรอยนูน ดวงตาสีเข้มวาววับด้วยเพลิงโทสะที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างให้เป็นจุล เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ ขณะที่ก้าวเท้าฉับๆ เข้าไปประชิดร่างเพรียวระหงที่ยืนกอดอกพิงเคาน์เตอร์อุปกรณ์ศิลป์ด้วยท่าทางสบายอารมณ์ กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบผสมไม้จันทน์หอมกรุ่นลอยแตะจมูก ยิ่งทำให้เรย์รู้สึกหงุดหงิดทวีคูณ ผู้หญิงคนนี้มักจะมีวิธีทำให้เธอสติแตกได้ภายในสามวินาทีเสมอ—มันคือความน่าหงุดหงิดที่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามีเสน่ห์ร้ายกาจเป็นบ้า “ถ้าคริสตินมีเวลามาวิจารณ์งานคนอื่นอย่างไร้รสนิยมแบบนี้ สู้เอาเวลาไปตรวจดูสติปัญญาของตัวเองก่อนดีกว่าไหมคะว่า อ่านโจทย์นิทรรศการครั้งนี้ออกหรือเปล่า งานของฉันไม่ได้ทำมาเพื่อประจบประแจงรสนิยมอนุรักษ์นิยมคร่ำครึของใคร!” เรย์ย้อนกลับเสียงเฉียบ ปลายคางเชิดขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้ ดวงตากลมโตจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีนิลคู่สวยที่ไร้ซึ่งความหวาดหวั่นใดๆ สตูดิโอขนาดใหญ่ใจกลางย่านศิลปะถูกเนรมิตให้กลายเป็นสนามประลองยุทธ์ขนาดย่อม รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากตัวของทั้งสองสาวจนผู้ช่วยและทีมงานเบื้องหลังต่างพากันถอยกรูด แทบไม่มีใครกล้าหายใจแรงเมื่อเห็นดีไซเนอร์สาวคนเก่งกับเจ้าแม่วงการอาร์ตยืนปะทะคารมกันในระยะประชิด คริสตินไม่โต้ตอบทันที เธอยกมือเรียวขึ้นปัดปอยผมที่ตกลงมาทักใบหน้าสวยเฉี่ยวอย่างใจเย็น สายตาสีคู่นั้นกวาดมองร่างของเรย์ตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความประเมินค่า ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่บริเวณข้างแก้มของอีกฝ่าย “ปากเก่งเสียจริงนะคะ... แต่หวังว่าฝีมือในวันเปิดงานจริง จะคมคายได้สักครึ่งหนึ่งของฝีปากที่คุณใช้เถอะค่ะ” คริสตินกระซิบชิดริมหูกลิ่นอายความท้าทายพุ่งทะยานจนเรย์รู้สึกเหมือนหัวใจกระตุกวูบไปชั่วขณะ กลิ่นกายหอมสะอาดสะอ้านที่ล้อมกรอบเธอไว้ทำให้สมองที่เคยแล่นฉิวกลับตื้อตันขึ้นมาอย่างกะทันหัน เรย์ผละตัวถอยหลังออกมาครึ่งก้าว หัวใจเจ้ากรรมเต้นรำไปจังหวะผิดแปลก เธอเม้มริมฝีปากแน่นพยายามดึงสติกลับมาควบคุมสถานการณ์ “ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ งานของฉันจะตบหน้าคนตาถั่วให้ดูเป็นขวัญตาแน่นอน” “ดีค่ะ ฉันจะคอยดู” คริสตินเหยียดยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เรย์เกลียดนักเก لأنهมันทำให้หัวใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะทุกที ก่อนที่สงครามประสาทขนาดย่อมจะได้ดำเนินไปมากกว่านั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นพร้อมกับเสียงเคาะประตูกระจกบานใหญ่ก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน ร่างสูงโปรดของ ‘กรณ์’ นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงผู้สนับสนุนหลักของโปรเจกต์ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มกว้าง เจ้าตัวกวาดสายตามองบรรยากาศตึงเครียดในห้องแล้วหัวเราะร่วน “โอ๊ะ ดูเหมือนผมจะเข้ามาขัดจังหวะการทำงานสำคัญของสองสาวหรือเปล่าครับเนี่ย? พอดีผมเอาเอกสารสัญญาล็อตสุดท้ายมาให้เซ็น...” ทว่า ประโยคถัดมาของกรณ์กลับถูกกลืนหายไป เมื่อร่างของบุคคลปริศนาอีกคนหนึ่งที่ก้าวตามหลังเขาเข้ามาในห้องสตูดิโอ ทำเอาเรย์ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ส่วนคริสตินที่เคยสุขุมเยือกเย็นมาตลอด กลับหน้าถอดสีลงในเสี้ยววินาที ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความแซ่บระอุในตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ - ควีนบีทูโก