แผนซ้อนแผน

เสียงตบโต๊ะประชุมดังปึง สะท้อนก้องไปทั่วห้องกระจกเก็บเสียงชั้นสี่สิบของบริษัทคิรากร กรุ๊ป จนใบไม้ประดับบนโต๊ะทำงานเกือบสั่นไหว รินรดาหอบหายใจถี่ด้วยความโกรธเกรี้ยว ดวงตาคู่คมที่กรีดอายไลเนอร์มาอย่างเฉียบคมจ้องมองเอกสารรายงานโครงการระบบซอฟต์แวร์ที่ถูกวางกองอยู่ตรงหน้า สลับกับมองหน้าพิมพ์มาดาที่นั่งไขว่ห้างถือแก้วกาแฟอุ่นๆ จิบคอยท่าด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ชวนให้รู้สึกหมั่นไส้จนแทบอยากจะกรี๊ดออกมาให้เสียกิริยา "เธอเล่นสกปรกอะไรร่วมกับคิรากรกันแน่ พิมพ์มาดา!" รินรดาแผดเสียงขึ้นด้วยความคุมอารมณ์ไม่อยู่ หลังจากแผนการปล่อยข่าวลับเรื่องบั๊กในระบบที่เธอแอบขโมยโค้ดไปขายให้คู่แข่ง กลับกลายเป็นกับดักระเบิดเวลาที่ระเบิดใส่หน้าตัวเองจนเละไม่เป็นท่า พิมพ์มาดาวางแก้วกาแฟลงบนจานรองเสียงกระทบกันเบาๆ อย่างใจเย็น ดวงตากลมโตคู่สวยมองศัตรูตัวฉกาจด้วยแววตาสมเพชระคนขบขัน "เล่นสกปรกเหรอคะคุณรินรดา? คำนี้ดูจะเหมาะกับคนที่มีพฤติกรรมแอบก๊อปปี้โค้ดในเซิร์ฟเวอร์ส่วนตัวตอนตีสองมากกว่านะคะ... น่าเสียดายจังที่ระบบรักษาความปลอดภัยใหม่ของเรามันฉลาดกว่าที่คุณคิด มันไม่ได้แค่เตือนว่ามีคนขโมยข้อมูล แต่มันยังบันทึก IP Address และพิกัดของคนที่กดดาวน์โหลดไฟล์ออกไปแบบเรียลไทม์ด้วยค่ะ" รินรดาหน้าถอดสีทันที ร่างกายเพรียวบางในชุดสูทแบรนด์เนมราคาแพงถึงกับเซเล็กน้อย มือเรียวที่จิกเข้าหากันสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนก "เธอกล้าใส่ร้ายฉันเหรอ... หลักฐานพวกนั้นมันปลอมขึ้นมาทั้งนั้น!" "หลักฐานจะปลอมหรือจริง เดี๋ยวเราคงได้ไปพิสูจน์กันต่อหน้าคณะกรรมการบริหารและศาลแรงงานนะคะ" น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือนของคิรากรดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง ประตูบานอัตโนมัติเปิดออกเผยให้เห็นร่างสูงโปรดของซีอีโอหนุ่มในชุดสูททักซิโดสั่งตัดพิเศษ สีหน้าของเขาเย็นชาไร้ความรู้สึกราวกับรูปปั้นน้ำแข็ง แต่นัยน์ตากลับคมกริบราวกับพญาอินทรีที่กำลังมองเหยื่อในกรงเล็บ "และถ้าคุณยังไม่เลิกโวยวายเสียงดังรบกวนเวลาทำงานของแฟนผม ผมเกรงว่าฝ่ายกฎหมายของบริษัทคงต้องเพิ่มข้อหาหมิ่นประมาทเข้าไปในสำนวนด้วย" คำว่า 'แฟนผม' หลุดออกมาจากปากของคิรากรด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มันกลับทรงพลังพอที่จะทำให้รินรดาอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความริษยาและไม่อยากจะเชื่อ พิมพ์มาดาเองก็แอบเหลือบมองคิรากรด้วยความหมั่นไส้เล็กน้อยที่เขาฉวยโอกาสหยิบฉวยสถานการณ์นี้มาหยอดคำหวานต่อหน้าคนอื่น แต่เธอก็ยอมรับว่าหัวใจเจ้ากรรมมันเต้นผิดจังหวะไปวูบหนึ่งอย่างห้ามไม่ได้ รินรดากัดริมฝีปากจนห่อเลือด ความพ่ายแพ้กำลังคืบคลานเข้ามาบีบคอเธอจนหายใจไม่ออก ในเมื่อแผนการทำลายชื่อเสียงพังไม่เป็นท่า เธอก็เหลือไพ่ใบสุดท้ายที่จะดึงคนอื่นลงเหวไปพร้อมกัน "พวกแกสองคนอย่าได้ใจไปหน่อยเลย! คิดว่ากำจัดฉันได้แล้วความลับเรื่องโปรเจกต์ลับของบริษัทจะปลอดภัยเหรอ? ฉันขายข้อมูลนั้นให้คนอื่นไปหมดแล้ว!" พิมพ์มาดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง รอยยิ้มมั่นใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยเฉี่ยว เธอเดินเข้าไปใกล้รินรดาช้าๆ จนได้ยินเสียงลมหายใจที่ติดขัดของอีกฝ่าย "คุณรินรดานี่ความจำสั้นจังเลยนะคะ... โค้ดที่คุณขโมยไปน่ะ เป็นโค้ดจำลองที่ฉันเขียนดักทางไว้ตั้งแต่แรกต่างหากล่ะคะ ข้อมูลจริงถูกเข้ารหัสแบบ Quantum Encryption ไว้บนคลาวด์ส่วนตัวที่ต่อให้คุณเก่งมาจากไหน ก็ไม่มีทางเจาะเข้าไปได้หรอกค่ะ" รินรดาเข่าทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น พรหมราคาแพงไม่อาจซับความอับอายและพ่ายแพ้ที่ถาโถมเข้าใส่ตัวเธอได้ทันที ทุกอย่างพังทลายลงในพริบตาเดียว ทั้งชื่อเสียง เงินทอง และอนาคตในวงการไอที คิรากรเดินเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างพิมพ์มาดา มือหนาเอื้อมไปโอบไหล่บางไว้หลวมๆ เป็นการแสดงออกถึงความเป็นเจ้าของและให้เกียรติอย่างชัดเจน เขาก้มมองผู้หญิงที่พยายามทำลายพวกเขาด้วยสายตาที่ไร้ซึ่งความเมตตา "เกมจบแล้วครับคุณรินรดา เชิญเก็บของออกไปจากตึกนี้ก่อนที่ผมจะให้ รปภ. เชิญตัวออกไปจริงๆ" บรรยากาศในห้องเงียบงันลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจหอบสะท้านของรินรดาที่พ่ายแพ้ราบคาบ พิมพ์มาดาถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกที่อุปสรรคชิ้นใหญ่ถูกปัดเป่าออกไปเสียที เธอหันไปสบตากับคิรากรที่ก้มลงมองเธอด้วยแววตาอ่อนโยนผิดจากเมื่อครู่ลิบลับ ทว่า... ในวินาทีที่ความตึงเครียดกำลังจะคลี่คลาย เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของคิรากรก็ดังขึ้น ทำลายความเงียบงัน คิรากรขมวดคิ้วเล็กน้อย หยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาดูหน้าจอ ปลายนิ้วเรียวกดเปิดอีเมลฉบับด่วนที่ถูกส่งเข้ามาจากระบบรักษาความปลอดภัยส่วนกลาง ทันทีที่อ่านข้อความจบ นัยน์ตาคมกริบของซีอีโอหนุ่มก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย—ปฏิกิริยาที่แทบไม่เคยเกิดขึ้นกับผู้ชายคนนี้มาก่อน "มีอะไรเหรอคะ?" พิมพ์มาดารู้สึกถึงความผิดปกติ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกังวล คิรากรเงยหน้าขึ้นสบตาเธอ สีหน้าเคร่งเครียดจริงจังกว่าตอนเผชิญหน้ากับรินรดาเสียอีก "ระบบเซิร์ฟเวอร์หลักไม่ได้ถูกเจาะจากข้างนอก... แต่มีคำสั่งล้างข้อมูลทั้งหมดถูกสั่งการจากห้องทำงานส่วนตัวของผมเองเมื่อสามนาทีที่แล้ว" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและร่วมลุ้นไปกับพิมพ์มาดานะคะ เมล่อนโซดาจะรออ่านคอมเมนต์ให้กำลังใจจากทุกคนในตอนถัดไปค่ะ!