ความรู้สึกที่มากกว่าสหาย

กลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยคละคลุ้งปะปนกับไอความเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านออกมาจากเงาทมิฬเบื้องหน้า เสียงหัวเราะที่บาดแก้วหูยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เร็นให้ความสนใจในวินาทีนี้ครับ "ถอยไป เซร่า..." น้ำเสียงของเร็นราบเรียบ เยือกเย็น แต่แฝงไว้ด้วยกระแสอำนาจที่เฉียบคมดั่งคมดาบที่เพิ่งลับใหม่ ทว่าร่างเพรียวบางในชุดเกราะสีเงินยวงของหญิงสาวกลับก้าวขึ้นมาขนาบข้างอย่างไม่ลังเล ปลายดาบในมือของเซร่าสั่นระริกเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความหวาดกลัวต่อสิ่งมีชีวิตตรงหน้า แต่เป็นเพราะสัญชาตญาณนักรบที่ตื่นตัวถึงขีดสุดเพื่อปกป้องชายหนุ่มผู้เป็นศูนย์กลางหัวใจของเธอ เงาดำรูปร่างประหลาดนั้นก้าวพ้นความมืดออกมา แสงไฟสลัวจากผนังห้องรับรองสาดกระทบเข้ากับผิวหนังสีเทาเข้มที่มีรอยแยกราวกับลาวาที่กำลังคุโชน มันคือ "อสูรเงาพันหน้า" มอนสเตอร์ระดับ S ที่ไม่ควรจะมาปรากฏตัวอยู่ในเขตปลอดภัยของสมาคมฮันเตอร์แห่งนี้ได้ "คิดไม่ถึงเลยนะ... ว่าฮันเตอร์ไร้แต้มอย่างแก จะยังมีชีวิตรอดมาจนถึงตอนนี้ได้ เร็น" เสียงแหบพร่าราวกับเสียงเสียดสีของโลหะดังขึ้นจากอสูรตนนั้น มันไม่ได้ใช้ปากพูด แต่คลื่นความคิดถูกส่งตรงเข้ามาในหัวของทั้งสองคนโดยตรง เซร่าหรี่ตาลง ไอสังหารแผ่พุ่งออกจากร่างของเธอจนอากาศรอบตัวแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง "แกเป็นใคร... และใครเป็นคนปล่อยมันเข้ามาในเขตกักกันระดับสูงสุด" "ถามได้ดีนี่แม่สาวฮันเตอร์ระดับ S ผู้ทรยศสมาคม..." อสูรเงาหัวเราะในลำคออย่างน่าสมเพช ก่อนที่ร่างของมันจะบิดเบี้ยวและสลายกลายเป็นควันสีดำ แล้วพุ่งเข้าใส่เร็นด้วยความเร็วเหนือเสียงในพริบตา! *เคร้ง!* ประกายไฟสว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืด ดาบของเซร่าเข้าขวางกั้นการโจมตีนั้นไว้ได้ทันท่วงที แรงปะทะมหาศาลส่งผลให้พื้นหินแกรนิตใต้ฝ่าเท้าของเธอแตกร้าวเป็นทางยาว ร่างบางเซถอยหลังไปสองก้าวด้วยความฝืนทอดสะพานแรงกระแทก เลือดสีแดงสดซึมออกจากมุมปากของเธอเล็กน้อย "เซร่า!" เร็นอุทานด้วยความตกใจ ความเยือกเย็นที่เคยมีพังทลายลงในเสี้ยววินาที เมื่อเห็นหยดเลือดบนใบหน้าสวยคมนั้น หัวใจของเขาก็กระตุกวูบอย่างรุนแรง ความรู้สึกผิดและความโกรธเกรี้ยวพุ่งพล่านขึ้นมาบรรจบกันในอก มือขวาที่กำด้ามดาบแน่นสั่นเทาเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะพลังงานลึกลับบางอย่างภายในตัวที่กำลังถูกปลุกเร้าโดย "ระบบ" ที่หลับใหลมานาน เสียงแจ้งเตือนสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นในมโนสำนึกของเขา [ตรวจพบอันตรายระดับวิกฤต!] [เงื่อนไขการปลุกพลังขั้นที่สอง: 'สายสัมพันธ์แห่งชีวิตและความตาย' ได้รับการเติมเต็ม] [กำลังปลุกพลัง... 100%] เร็นก้าวเข้าไปประชิดร่างของเซร่าที่กำลังจะล้มลง มือใหญ่อบอุ่นโอบประคองเอวบางของเธอไว้แน่น สัมผัสได้ถึงไออุ่นและลมหายใจที่กระชั้นชิดของหญิงสาว ดวงตาคมกริบก้มลงมองใบหน้าของคนที่ยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อเดินเคียงข้างเขา "คุณ... บ้าหรือเปล่าเร็น..." เซร่ากระซิบเสียงแผ่วเบา ดวงตากลมโตสบมองเข้าไปในดวงตาของชายหนุ่ม เธสัมผัสได้ถึงความห่วงใยที่ล้นทะลักออกมาจากแววตาคู่นั้น ความรู้สึกที่มากกว่าคำว่า 'สหายร่วมรบ' หรือ 'ผู้ร่วมชะตากรรม' ก่อตัวขึ้นอย่างชัดเจนท่ามกลางบรรยากาศที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายแห่งความเป็นความตาย "ผมไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาแตะต้องคนที่ผมรักเด็ดขาด... รวมถึงแกด้วย!" เร็นตวัดสายตากลับไปยังอสูรเงาที่กำลังตั้งท่าจะพุ่งเข้ามาโจมตีอีกครั้ง พลังงานสีทองอร่ามระเบิดออกจากร่างของเร็นสะท้านไปทั่วทั้งห้อง แรงกดดันระดับเทพเจ้าแผ่ขยายออกไปจนผนังห้องสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง อสูรเงาที่เคยเย่อหยิ่งถึงกับชะงักงัน ดวงตาสสีแดงก่ำเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีดเมื่อเผชิญหน้ากับพลังที่แท้จริงของชายหนุ่มที่พวกมันเคยเรียกว่า "ฮันเตอร์ไร้แต้ม" ทว่า... ก่อนที่เร็นจะทันได้ชักดาบออกไปเผด็จศึก เสียงฝีเท้าจำนวนนับไม่ถ้วนก็ดังขึ้นจากทางเดินเบื้องหลัง ประตูเหล็กกล้าที่ควรจะปิดตายถูกระเบิดออกเป็นจุล พร้อมกับร่างของชายในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบชีวิตที่ก้าวเข้ามาพร้อมปืนพลังงานในมือ และคนตรงกลางที่ก้าวออกมาด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ยคือคนที่เร็นคุ้นเคยเป็นอย่างดี... ผู้อำนวยการสมาคมคนปัจจุบัน "เล่นละครกันจบหรือยังครับ คุณเร็น... หวังว่าคุณจะชอบของขวัญต้อนรับบทใหม่ที่เราเตรียมให้นะครับ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่