ระบบเงินสดฟาดหน้า

"เสียงรูดบัตรเครดิตวงเงินไม่จำกัดผ่านเครื่องปลายทางดังขึ้นอย่างก้องกังวาน..." เสียงสัญญาณ *ติ๊ด* ยาวนานนั้นไม่ได้เป็นเพียงแค่การอนุมัติธุรกรรมทางการเงิน แต่มันคือเสียงกัมปนาทที่สั่นคลอนรากฐานของโลกใบนี้—โลกที่ครั้งหนึ่งเคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของ 'คิรากร' จนจมดิน หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าครามสว่างวาบขึ้นกลางอากาศภายในห้องพักสี่เหลี่ยมแคบๆ กลิ่นอับชื้นของหยาดเหงื่อและความสิ้นหวังถูกแทนที่ด้วยความเย็นยะเยือกของระบบปริศนา ตัวเลขศูนย์แปดหลักพุ่งทะยานขึ้นบนหน้าจออินเตอร์เฟซเสมือนจริงราวกับกราฟหุ้นที่กำลังระเบิดขาขึ้น บัญชีธนาคารในโลกความเป็นจริงถูกเชื่อมต่อเข้ากับ 'คลังแสงแห่งความแค้น' ภายในเกมออนไลน์ระดับโลกที่เพิ่งเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ "นายท่าน... คุณไค ดูนี่สคะ... เอ๊ย ดูนี่สิครับ!" รินะสะดุ้งเล็กน้อย เผลอหลุดสำเนียงเดิมออกมาด้วยความตกใจ ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นหนาเบิกกว้างจนแทบทะลุออกมานอกเบ้า นิ้วเรียวเล็กสั่นเทาขณะรัวคีย์บอร์ดเร็วจี๋เพื่อตรวจสอบความปลอดภัยของเครือข่าย "ระบบ... ระบบมันไม่ได้เชื่อมแค่บัญชีธนาคารส่วนตัวของเรา แต่มันกำลังดึงสภาพคล่องทางการเงินทั้งหมดจากกองทุนสำรองที่พวกตระกูลวรภัทรโกงไปจากคุณเมื่อสามปีก่อน... กลับคืนมาในรูปแบบของแต้มเครดิตไร้ขีดจำกัด!" คิรากร หรือในนามอดีตจอมทัพไร้พ่าย 'ไค' ผู้สูญเสียทุกอย่างแม้กระทั่งลมหายใจในโลกเสมือน เขายืนนิ่งสนิท ดวงตาคมกริบสีนิลมองภาพตรงหน้าด้วยความราบเรียบราวกับผิวน้ำในบึงลึก ไม่มีรอยยิ้มแห่งความดีใจ ไม่มีเสียงหัวسะใจ มีเพียงความเย็นชาดั่งคมมีดที่อาบยาพิษ มือหนายื่นออกไปแตะหน้าจอโฮโลแกรมเบาๆ สัมผัสเย็นเฉียบพุ่งเข้าสู่ปลายนิ้ว พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในโสตประสาท [ ตรวจพบยอดเงินคงเหลือ: 999,999,999,999 บาท ] [ เงื่อนไขการเปิดใช้ 'ระบบซื้อขายวิญญาณแค้น' สำเร็จ ] [ ท่านสามารถใช้ 'เงินสด' ซื้อไอเทมระดับตำนาน สิทธิ์ขาดในเซิร์ฟเวอร์ และซื้อ 'วิญญาณ' ของผู้เล่นคนอื่นเพื่อเนรเทศพวกเขาออกจากเกมตลอดกาล ] "เงินสดฟาดหน้าอย่างนั้นหรือ..." คิรากรพึมพำกับตัวเอง มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่มันกลับเต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียมที่แม้แต่ปีศาจยังต้องยอมสยบ "ในเมื่อพวกมันใช้เงินซื้อความยุติธรรมและเหยียบย่ามพวกเราในวันนั้น วันนี้... ฉันจะใช้เงินจำนวนเดียวกันนี้ซื้อลมหายใจและอนาคตของพวกมันทีละคน" ในขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์หรูหราใจกลางเมืองหลวงของกิลด์ 'มังกรสวรรค์' กิลด์อันดับหนึ่งที่เคยร่วมมือกันหักหลังคิรากร บรรยากาศภายในห้องประชุมใหญ่เต็มไปด้วยความตึงเครียด หน้าจอแสดงผลเซิร์ฟเวอร์หลักของเกมกำลังสั่นกระพริบเป็นสีแดงฉาน ปัง! กำปั้นหนักๆ กระแทกลงบนโต๊ะประชุมไม้มะฮอกกานีราคาแพง 'ภาคิน' รองหัวหน้ากิลด์มังกรสวรรค์ ผู้สวมชุดสูทสั่งตัดพิเศษ ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว ดวงตาสשเลือดขึ้นเส้นขณะจ้องมองหน้าจอระบบที่แจ้งเตือนความผิดปกติ "เกิดบ้าอะไรขึ้นวะ! ทำไมไอเทมระดับเทพในร้านค้าลับถึงถูกกวาดซื้อจนเกลี้ยงภายในเวลาไม่ถึงสามวินาที!" ภาคินตวาดลั่นใส่ทีมงานฝ่ายไอทีที่นั่งตัวสั่นอยู่มุมห้อง "พวกแกทำระบบล่มหรือไง! ใครมันจะมีปัญญาซื้อไอเทมมูลค่าสียวกว่าสิบล้านในพริบตาเดียวแบบนั้น!" "ทะ... ท่านภาคินครับ" หัวหน้าฝ่ายไอทีกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เหงื่อกาฬไหลโทรมหน้าผาก "เรา... เราตรวจสอบเส้นทางการเงินแล้วครับ แต่มันไม่ใช่บัคของระบบ..." "แล้วมันคืออะไรวะ!" "เงินสดครับ... มีคนใช้บัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงิน ยิงคำสั่งซื้อตรงจากระบบธนาคารโลกภายนอก เข้ามาซื้อสิทธิ์ความเป็นเจ้าของเซิร์ฟเวอร์ย่อยโซน A ทั้งหมด... ตอนนี้ ยอดเงินในบัญชีกลางของกิลด์เราถูกอายัดโดยระบบอัตโนมัติ เพราะมีบุคคลปริศนาถือครองหุ้นใหญ่เกินกว่าเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์แล้วครับ!" สิ้นคำพูดนั้น ทั่วทั้งห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า ใบหน้าของเหล่าผู้บริหารกิลด์มังกรสวรรค์ซีดเผือกไร้สีเลือด ราวกับมีใครเอาค้อนมาทุบศีรษะพวกเขากลางวันแสกๆ เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์? นั่นหมายความว่า... ตอนนี้พวกเขาไม่ได้เป็นเจ้าของกิลด์อันดับหนึ่งอีกต่อไปแล้ว แต่พวกเขากำลัง 'เช่า' เซิร์ฟเวอร์และตัวละครที่พวกเขาสร้างขึ้นจากน้ำพักน้ำแรงจอมปลอม อาศัยอยู่ใต้ร่มเงาของใครก็ไม่รู้ที่กำอำนาจชี้เป็นชี้ตายพวกเขาไว้ในกำมือ! กลับมาที่ห้องพักของคิรากร บรรยากาศรอบตัวชายหนุ่มอบอวลไปด้วยไอหมอกสีดำจางๆ ที่แผ่ออกมาจากร่าง รินะมองดูคู่ชีวิตของเธอด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งหวาดกลัวต่อพลังอำนาจมหาศาลที่เพิ่งได้รับ และโล่งใจที่ในที่สุด ความแค้นที่สะสมมานานนับปีก็มีโอกาสได้ชำระสะสางเสียที "คุณไคคะ... ทางกิลด์มังกรสวรรค์เริ่มเคลื่อนไหวแล้วค่ะ พวกมันกำลังส่งคนตามหาไอพีแอดเดรสที่เราใช้เชื่อมต่อระบบ..." รินะเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเจือความกังวลเล็กน้อย แม้เธอจะเป็นแฮ็กเกอร์มือฉกาจ แต่การเผชิญหน้ากับกลุ่มคนที่มีอิทธิพลทั้งในโลกจริงและโลกเกมพร้อมกันนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย คิรากรหันมามองรินะ สายตาที่เคยเย็นชาพลันอ่อนลงชั่วพริบตา มือหนายื่นไปกุมมือเรียวที่กำลังเย็นเฉียบของหญิงสาวไว้แน่น สัมผัสอบอุ่นจากฝ่ามือของเขาช่วยดึงสติของรินะให้กลับคืนมา "ไม่ต้องกลัว รินะ" น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลแต่หนักแน่นดั่งขุนเขาเอ่ยขึ้น "ในอดีต พวกมันทำให้เธอต้องร้องไห้และทนลำบากเคียงข้างฉันในห้องเช่าแคบๆ นี้... แต่นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป จะไม่มีใครหน้าไหนกล้าแม้แต่จะเงยหน้ามองพวกเราอีก" ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เสื้อผ้าธรรมดาๆ ไม่อาจลดทอนรัศมีอันน่าเกรงขามที่แผ่ออกมาจากตัวเขาได้เลย เขากดปุ่มเปิดใช้งานฟังก์ชันพิเศษขั้นสูงสุดของระบบ—'การประกาศิตแห่งราชาผู้ไร้พ่าย' ณ เวลานั้นเอง... ไม่ว่าผู้เล่นคนใดจะกำลังทำอะไรอยู่ ไม่ว่าจะอยู่ในดันเจี้ยนระดับนรก หรือกำลังจัดงานฉลองชัยชนะในเมืองหลวง ทุกหน้าจอเกมทั่วโลก ภายใต้เซิร์ฟเวอร์ทั้งหมด ถูกแทนที่ด้วยหน้าต่างสีดำสนิท มีตัวอักษรสีแดงฉานสลักด้วยลายเส้นอันน่ากลัวปรากฏขึ้นพร้อมกัน [ ประกาศจากระบบ: ผู้ถือครองสิทธิ์สูงสุดคนใหม่ได้ก้าวขึ้นมาแล้ว ] [ ยินดีต้อนรับสู่ยุคสมัยแห่งการชำระแค้น ] [ บัญชีรายชื่อเป้าหมายแรก: กิลด์มังกรสวรรค์—เตรียมตัวคุกเข่ารอรับการพิพากษา ] สิ้นเสียงประกาศก้องกังวานทั่วเซิร์ฟเวอร์ หน้าต่างการสนทาทั่วทั้งบอร์ดเกมระเบิดออกด้วยข้อความนับล้านข้อความจากความตื่นตระหนกของผู้เล่นทั่วโลก ทว่า ในขณะที่ทุกคนกำลังสับสนวุ่นวาย เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวจำนวนหลายลำก็บินแหวกเมฆฝนยามค่ำคืน มาโปรยตัวลงจอดบนดาดฟ้าตึกพักเก่าๆ ที่คิรากรและรินะอาศัยอยู่อย่างอึกทึกครึกโครม ประตูเฮลิคอปเตอร์ลำหลักเปิดออก บุคคลในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบคนเดินเรียงแถวลงมาคุกเข่าลงเบื้องหน้าประตูห้องพักของคิรากร ก่อนที่ชายชราผู้เป็นเลขาธิการส่วนตัวของตระกูลมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งจะก้าวเข้ามาโค้งคำนับด้วยความเคารพสูงสุด "นายท่าน... ทุกอย่างเตรียมพร้อมตามบัญชาแล้วครับ รถหรูและกองกำลังรักษาความปลอดภัยส่วนตัวรออยู่ด้านล่างแล้ว... เราจะไปถล่มงานเลี้ยงฉลองของพวกมันเลยไหมครับ?" คิรากรหันกลับมามองรินะ เขายื่นมือออกไปให้เธอจับอีกครั้ง รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนในความมืด "ไปส ครับ... ไปดูหน้าพวกสุนัขที่เคยเห่าหอนใส่เรา ว่าพวกมันจะทำหน้าอย่างไร เมื่อรู้ว่าเจ้าของเงินสดที่ซื้อชีวิตพวกมัน... คือคนที่พวกมันเคยเหยียบย่ำ" (ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" เสมอมานะครับ!)