จุดจบของตัวร้ายคือจุดเริ่มต้นของผม

ตราประทับสีชาดบนแผ่นหนังแท้ราคาถูกไม่ได้มีน้ำหนักอะไรมากนักในเชิงกายภาพ ทว่ามันกลับกดทับข้อมือของผมจนชาหนึบ ราวกับกำลังแบกรับชะตากรรมอันบิดเบี้ยวของใครบางคนเอาไว้ทั้งใบหน้า "เรย์ ฟอสเตอร์... สภาพของเธอในตอนนี้ ต่อให้ใช้คำว่า 'นักเรียนทุน' มาอ้างเพื่อขอความเห็นใจจากทางสภาสูง มันก็คงสายเกินไปแล้วล่ะนะ" น้ำเสียงของศาสตราจารย์เฮนรีราบเรียบราวกับกระแส⁠น้ำนิ่งสนิท ทว่าแฝงไว้ด้วยความดูแคลนที่ถูกขัดเกลามาอย่างดีจนแทบไม่เหลือความน่ารังเกียจให้ติเตียน ชายวัยกลางคนในชุดคลุมกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มขยับแว่นกรอบทองเล็กน้อย สายตาหลังเลนส์คู่นั้นกวาดมองเอกสารรายงานผลการทดลองเวทมนตร์ในมือด้วยความเบื่อหน่าย พฤติกรรมเช่นนี้บอกชัดเจนว่าเขากำลังจัดการกับ 'ขยะชิ้นสุดท้าย' ของวัน ก่อนจะถึงเวลาพักผ่อนอันแสนสุขสบาย ผม—หรือในตอนนี้คือเรย์ ฟอสเตอร์—ไม่ได้เอ่ยปากแก้ตัวใดๆ ออกไป นิ้วมือเรียวยาวของผมเคาะลงบนโต๊ะไม้โอ๊กเบาๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอ สมองส่วนหน้ากำลังประมวลผลข้อมูลมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาในหัวราวกับเขื่อนแตก ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมกำลังผสานเข้ากับจิตวิญญาณของนักวิเคราะห์ระบบหนุ่มจากโลกก่อนหน้าอย่างเงียบเชียบ เรย์คนก่อนเป็นเพียงเด็กหนุ่มยากจนที่ได้รับทุนพิเศษเข้ามาศึกษาต่อในสถาบันเวทมนตร์อาร์케니아 สถาบันอันดับหนึ่งของอาณาจักร ทว่าด้วยความอิจฉาริษยา ความโลภ และการถูกชักใยโดยกลุ่มคุณหนูตระกูลใหญ่ ทำให้เขาตกเป็น 'ตัวร้าย' ชั้นต่ำที่คอยกลั่นแกล้งและหาเรื่องตัวเอกของรุ่น จนกระทั่งสร้างความเสียหายให้กับห้องทดลองลับของภาควิชาเมื่อคืนนี้... ซึ่งเป็นความผิดที่หนักหนาเกินกว่าจะให้อภัย และเป็นจุดเริ่มต้นของฉาก 'ถูกไล่อออกอย่างไร้ศักดิ์ศรี' ในหนังสือนิยายที่ผมเพิ่งอ่านจบไปพอดิบพอดี น่าขันเสียจริง... ผมเพิ่งจะบ่นกับตัวเองในใจว่าตัวร้ายเรื่องนี้ช่างโง่เขลาและมีจุดจบที่คาดเดาง่ายเกินไป ไม่นึกเลยว่าพระเจ้า (หรือระบบบ้าๆ สักอย่าง) จะส่งผมทะลุมิติเข้ามาสวมรอยอยู่ในร่างนี้เพื่อรับบทลงโทษแทนทันที "ท่านศาสตราจารย์ครับ" ผมเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของผมไม่ได้สั่นเครืออย่างที่ชายวัยกลางคนตรงหน้าคาดหวัง ตรงกันข้าม มันกลับนิ่งสงบ เยือกเย็น และเจือไปด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก "ผมยอมรับว่าเอกสารในมือท่านระบุความเสียหายไว้ค่อนข้าง... ละเอียดถี่ถ้วนดี แต่ถ้าเราพิจารณาจากร่องรอยการระเบิดของมานาเมื่อคืนนี้จริงๆ ท่านคิดไม่觉得บ้างหรือครับว่า รูปแบบการทำลายล้างนั้นมันซับซ้อนเกินกว่าระดับพลังเวทขั้นต้นที่ผมครอบครองอยู่?" เฮนรีชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาหลังกรอบแว่นหรี่แคบลง ในโลกแฟนตาซีแห่งนี้ เวทมนตร์คือความจริงอันเป็นที่สุด พลังคือกฎหมาย และชนชั้นคือเส้นแบ่งเขตแดน เรย์ ฟอสเตอร์เป็นเพียงสามัญชนที่ใช้มานาธาตุลมได้แค่อ่อนด้อย การจะสร้างความเสียหายระดับทำลายโครงสร้างเสาหลักของห้องทดลองลับคลาส S ได้นั้น เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ด้วยซ้ำในทางทฤษฎี แต่เพราะหลักฐานทุกอย่างถูกจัดฉากไว้อย่างสมบูรณ์แบบโดย 'ใครบางคน' ที่มีอำนาจมากกว่า ทำให้สภาวินิจฉัยเลือกที่จะปิดตาข้างหนึ่งและเลือกกำจัดตัวปัญหาส่วนเกินอย่างเรย์ทิ้งเสีย เพื่อรักษาหน้าตาของสถาบัน "เธอจะบอกว่าตัวเองถูกใส่ร้ายอย่างนั้นสินะ?" เฮนรีแค่นหัวเราะในลำคอ สีหน้าของเขาเริ่มแสดงความรำคาญออกมาอย่างปิดไม่มิด "เด็กทุนอย่างเธอ มีค่าอะไรให้คนอื่นต้องลงทุนวางแผนใส่ร้ายกันล่ะ เรย์? เลิกเพ้อเจ้อแล้วลงชื่อในใบพ้นสภาพนักเรียนเสียเถอะ อย่าทำให้ฉันต้องเรียกองครักษ์มาลากตัวเธอออกไปประจานหน้าประตูสถาบันเลย" บรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวเงียบกริบลงทันที มีเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบาของผม และเสียงเข็มนาฬิกาโบราณบนผนังที่ดังสะท้อนก้องกังวาน ผมจ้องมองใบพ้นสภาพนักเรียนที่มีรอยหมึกสีดำสนิท ประทับตรารับรองอย่างเป็นทางการ ความคิดในหัวทำงานอย่างรวดเร็วราวกับเครื่องจักรกลรอบจัด หากผมเดินออกจากประตูบานนั้นในฐานะคนแพ้ ชีวิตในโลกใบใหม่นี้คงจบสิ้นลงอย่างอนาถ—ไม่ถูกตามล่าจากตระกูลขุนนางที่เสียหน้า ก็คงต้องกลายเป็นขอทานเวทมนตร์ตามตรอกซอกซอย แต่น่าเสียดาย... ที่ผมไม่ใช่เรย์คนเดิม ในเสี้ยววินาทีที่ผมกำลังจะเอ่ยปากแย้งเพื่อซื้อเวลา ประสาทสัมผัสทั่งร่างก็พลันเย็นวาบ เสียงหนึ่งไม่ได้ดังขึ้นผ่านอากาศภายนอก แต่มันดังก้องกังวานอยู่ภายในห้วงความคิดโดยตรง—เสียงที่เต็มไปด้วยความเยียบเย็น สังเคราะห์ และไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใดๆ *[ติ๊ง! ตรวจพบเงื่อนไขการปลุกระบบพิเศษสำเร็จ]* *[ระบบควบคุมตัวร้ายระดับตำนาน (Villain Overlord System) กำลังเชื่อมต่อ... 10%... 50%... 100% เชื่อมต่อสำเร็จ]* *[ยินดีต้อนรับ โฮสต์ 'เรย์ ฟอสเตอร์' เข้าสู่เครือข่ายจักรวาลเวทมนตร์]* *[สถานะปัจจุบันของโฮสต์อยู่ในภาวะวิกฤตสูงสุด: กำลังจะถูกขับไล่ออกจากสถาบันเวทมนตร์อาร์เคนิกา และอาจนำไปสู่จุดจบอันน่าอนาถในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า เพื่อความอยู่รอด ระบบจึงจำเป็นต้องเปิดใช้งาน 'ภารกิจฉุกเฉินระดับ SSS' ทันที]* ตัวอักษรสีแดงฉานโปร่งแสงปรากฏขึ้นลอยเคว้งคว้างอยู่ในอากาศตรงหน้าผม มันส่องประกายเรืองรองตัดกับบรรยากาศมืดครึ้มของห้องทำงานอย่างชัดเจน มีเพียงผมคนเดียวเท่านั้นที่มองเห็นมัน เฮนรีขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นผมนิ่งเงียบไปนานผิดปกติ แถมสายตายังเหม่อลอยมองไปยังพื้นที่ว่างเปล่าเหนือหัวของเขา "เรย์? เธอเป็นใบ้ไปแล้วหรือไง หรือว่าสำนึกผิดได้แล้ว?" ผมไม่ได้สนใจเสียงเหยียดหยามของอาจารย์ตรงหน้าอีกต่อไป สมาธิทั้งหมดถูกดึงดูดด้วยข้อความที่กำลังเลื่อนไหลลงมาอย่างรวดเร็วบนหน้าต่างระบบ *[ภารกิจเร่งด่วน: 'การพลิกผันเกมกระดานของตัวร้าย']* *เป้าหมาย: ปฏิเสธคำสั่งพ้นสภาพนักเรียน และเปิดโปงความจริงเบื้องหลังการระเบิดในห้องทดลองลับคลาส S ภายในเวลาที่กำหนด* *เงื่อนไขบังคับ: ห้ามใช้กำลังเด็ดขาด ต้องใช้ 'สติปัญญา' และ 'ข้อมูลวงใน' ในการพลิกสถานการณ์* *รางวัลความสำเร็จ:* *1. ปลดล็อกเนตรวิเคราะห์เวทมนตร์ขั้นสูง (Appraisal Eye)* *2. แต้มสถานะสะสม 500 แต้ม* *3. สิทธิ์ในการเข้าถึงคลาสลับ 'ภาควิชาอักขระโบราณ' ที่ถูกปิดตาย* *บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียพลังชีวิต 100% (เสียชีวิตทันทีในพื้นที่)* ผมสูดหายใจเข้าลึก1เฮือก กลิ่นอายของกระดาษเก่าและหมึกเวทมนตร์ลอยเข้าจมูก รอยยิ้มที่มุมปากของผมค่อยๆ ขยายกว้างขึ้นทีละน้อยจนกลายเป็นรอยยิ้มที่ยากจะคาดเดาความหมาย ถ้าเกมนี้ถูกกำหนดให้ผมเป็น 'ตัวร้าย' ที่ต้องพ่ายแพ้ตั้งแต่ฉากแรก... งั้นผมก็คงต้องขอเปลี่ยนกฎของกระดานนี้ใหม่ทั้งหมดเสียแล้วล่ะครับ "ศาสตราจารย์เฮนรีครับ..." ผมเอ่ยขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลังอย่างประหลาด จนกระทั่งอาจารย์วัยกลางคนถึงกับต้องชะงักมือที่กำลังจะหยิบปากกาขนนกขึ้นมา "ก่อนที่ท่านจะเซ็นชื่อลงในใบพ้นสภาพของผม ผมคิดว่าท่านควรจะดูนี่เสียก่อน... รอยเปื้อนหมึกเวทมนตร์ที่ชายเสื้อด้านซ้ายของท่าน เป็นรอยเปื้อนจาก 'น้ำยาสลายมาตราฐานธาตุไฟ' ที่ใช้เฉพาะในห้องทดลองคลาส S เท่านั้นใช่ไหมครับ? ทั้งที่ท่านประกาศก้องว่าไม่เคยย่างกรายเข้าไปในเขตนั้นเลยตลอดสัปดาห์นี้... ช่างน่าสนใจเสียจริง ว่าความบังเอิญนี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไรกันแน่" ใบหน้าของเฮนรีถอดสีลงในพริบตา ดวงตาสีเทาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก มือที่ถือเอกสารสั่นเทาเล็กน้อย และในวินาทีที่ความเงียบงันและความตึงเครียดเข้าปกคลุมห้องทำงานจนแทบหายใจไม่ออก เสียงฝีเท้าอันแผ่วเบาแต่หนักแน่นราวกับก้าวเหยียบลงบนหัวใจของทุกคน ก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องทำงานที่ปิดสนิท... ประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้วครับ ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางก้าวแรกไปกับผมในค่ำคืนนี้นะครับ