กฎระเบียบใหม่ของโลก

"วางปากกาลงเสียเถอะครับ ผู้นำสมาคมฮันเตอร์โลก... เพราะสิ่งที่ท่านกำลังร่างอยู่ มันไม่มีความหมายอีกต่อไปแล้ว" น้ำเสียงของผมราบเรียบ ทว่าก้องกังวานอยู่ในห้องประชุมลับที่ลึกที่สุดของฐานบัญชาการสมาคม แรงกดดันจากมานาที่หนาแน่นจนอากาศกลายเป็นของแข็งทำให้ชายชราในชุดสูทหรูหราตรงหน้าถึงกับหน้าซีดเผือด เขาวางปากกาหมึกซึมราคาแพงลงบนโต๊ะไม้โอ๊กด้วยมือที่สั่นเทา ลูเซียที่ยืนอยู่ข้างกายผมเพียงก้าวเดียว เธอกำลังกวาดสายตามองหน้าจอโฮโลแกรมที่แสดงโครงสร้างการเงินและการจัดสรรทรัพยากรฮันเตอร์ทั่วโลก เธอแสยะยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ "ท่านประธานครับ ระบบที่คุณสร้างขึ้นมาตลอดสี่ทศวรรษ มันไม่ได้สร้างสันติภาพ แต่มันสร้างชนชั้น... และถึงเวลาที่ Zero Point จะทำการ 'รีเซ็ต' ทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทางเสียทีครับ" ประธานสมาคมเงยหน้าขึ้นมองผม สายตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวผสมปนเปกับความเคียดแค้น "แกมันก็แค่คนทรยศต่อระเบียบโลก ซีโร่! ถ้าแกทำลายระบบนี้ ทั่วโลกจะเข้าสู่กลียุค! ฮันเตอร์ระดับต่ำจะถูกสังหารทิ้ง ดันเจี้ยนจะหลุดจากการควบคุม... แกรับผิดชอบไม่ไหวหรอก!" ผมขยับเนกไทเล็กน้อย เดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานของเขาจนระยะห่างลดลงเหลือเพียงไม่กี่นิ้ว ดวงตาของผมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เริ่มหม่นแสงของชายชรา "กลียุคหรือครับ? ท่านประธาน... สิ่งที่ท่านเรียกว่ากลียุค สำหรับผมมันคือ 'การคัดสรรตามธรรมชาติ' ที่แท้จริง ระบบเดิมของท่านเอื้อประโยชน์ให้เฉพาะตระกูลใหญ่ที่ร่ำรวย แต่ภายใต้ Zero Point กฎหมายฉบับใหม่จะถูกบังคับใช้ ฮันเตอร์ทุกคนมีสิทธิ์เท่าเทียมในการเข้าถึงทรัพยากร หากพวกเขามีความสามารถมากพอ" "ความยุติธรรมที่แกอ้าง... มันก็คือการผูกขาดอำนาจของแกเองไม่ใช่หรือ!" เขาตะโกนสวนกลับมา ผมหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ความปราณี แต่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ "ความยุติธรรมคือสิ่งที่ผู้ชนะกำหนดครับ และในขณะที่ท่านกำลังเถียงผมอยู่นี้ ระบบ Zero Point ได้ทำการแทรกซึมเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์หลักของสมาคมเรียบร้อยแล้ว ทุกสัญญาจ้างงาน ทุกแต้มประสบการณ์ และทุกการกระจายอำนาจของท่าน... ถูกโอนย้ายมาอยู่ภายใต้กิลด์ของผมแล้ว" ลูเซียเคาะนิ้วบนโต๊ะไม้เป็นจังหวะ เธอเริ่มอ่านรายชื่อกิลด์ใหญ่ที่ถูกตัดสิทธิ์และถูกดึงทรัพยากรกลับคืนสู่ส่วนกลาง "กิลด์มังกรฟ้า ถูกระงับสิทธิ์เข้าดันเจี้ยนระดับ SS เนื่องจากมีหลักฐานการคอร์รัปชัน 142 คดี... กิลด์เงาจันทรา ถูกสั่งยุบเนื่องจากละเมิดกฎการแบ่งปันค่าตอบแทนแก่ฮันเตอร์รายย่อย... ทุกอย่างเสร็จสิ้นในคลิกเดียวครับท่านประธาน" ห้องประชุมเงียบสงัดลงทันที เหลือเพียงเสียงครางหึ่งๆ ของระบบโฮโลแกรมที่แสดงแผนที่โลก ซึ่งบัดนี้จุดสีแดงที่เคยแสดงถึงอำนาจของผู้มีอิทธิพลกำลังดับลงทีละดวง และถูกแทนที่ด้วยแสงสีขาวบริสุทธิ์ของ Zero Point ที่กระจายตัวครอบคลุมไปทั่วทุกทวีป ผมหันหลังกลับ เดินไปยังหน้าต่างบานยักษ์ที่เผยให้เห็นมหานครเบื้องล่าง ฮันเตอร์หลายพันคนกำลังหยุดชะงัก สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่หน้าจอสาธารณะที่ประกาศกฎระเบียบใหม่ของโลก เสียงอื้ออึงเริ่มดังขึ้นจากเบื้องล่าง แต่มันไม่ใช่เสียงของการจลาจล... มันคือเสียงของความตื่นตะลึงเมื่อพวกเขารู้ว่า สิทธิพิเศษที่เคยเป็นของคนไม่กี่คน กำลังจะกลายเป็นความเท่าเทียมของทุกคน "เราจะทำอย่างไรต่อครับ ซีโร่?" ลูเซียเดินมาสมทบข้างๆ เธอไม่ได้ถามเพื่อขอคำปรึกษา แต่ถามเพื่อยืนยันคำสั่งขั้นต่อไป "ประกาศให้โลกรับรู้ว่า จากวันนี้เป็นต้นไป กิลด์ Zero Point คือผู้คุ้มกฎหนึ่งเดียวของโลกนี้" ผมตอบพลางทอดสายตามองท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนสี "ใครที่คิดจะขัดขวาง คือผู้ที่ขัดขวางความอยู่รอดของมวลมนุษยชาติ... และเตรียมกองกำลังไว้ ลูเซีย ดันเจี้ยนระดับสูงสุดที่เคยถูกปิดผนึกไว้ในเงามืด กำลังจะถูกเปิดออกโดยคำสั่งของฉันในค่ำคืนนี้" ทว่าในจังหวะที่ผมกำลังจะก้าวออกจากห้อง เสียงแจ้งเตือนระดับวิกฤตสีดำสนิทก็ดังขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งฐานทัพ ลูเซียหยุดชะงัก ใบหน้าของเธอเปลี่ยนจากความเยือกเย็นเป็นความตื่นตระหนกที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน หน้าจอโฮโลแกรมเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ข้อมูลที่ควรจะเป็นของสมาคมกลับถูกแทนที่ด้วยสัญลักษณ์รูป 'ดวงตาที่ปิดสนิท' ซึ่งผมจำได้ดีว่ามันคือสัญลักษณ์ของสิ่งที่ควรจะสูญสิ้นไปตั้งแต่ก่อนที่ผมจะเกิดเสียอีก "ซีโร่..." ลูเซียกระซิบเสียงสั่น "ระบบ Zero Point ของเรา... ถูกแฮ็กจากภายใน ดันเจี้ยนระดับหายนะที่ระบุว่าถูกกำจัดไปแล้วในอดีต กำลังส่งสัญญาณตอบกลับมาจากใจกลางของโลก... และมีข้อความเดียวส่งมาถึงเรา" บนหน้าจอปรากฏตัวอักษรเพียงสามคำที่ทำให้ลมหายใจของผมสะดุดไปชั่วขณะ: **'ยินดีต้อนรับกลับบ้าน'** ประตูห้องประชุมถูกกระชากเปิดออกโดยใครบางคนที่ก้าวเข้ามาพร้อมกับกลิ่นอายที่คุ้นเคยอย่างน่าประหลาด กลิ่นอายของคนที่ควรจะตายไปพร้อมกับความลับของโลกในวันที่ผมถือกำเนิดขึ้น ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและทำความเข้าใจในกฎระเบียบใหม่ของโลกใบนี้ไปกับผมนะครับ - โอเวอร์ลอร์ดซีโร่