อำนาจเหนืออำนาจ

เสียงถอนหายใจยาวนานที่ดังขึ้นในห้องประชุมลับใต้ดินระดับความมั่นคงสูงสุด ไม่ได้สะท้อนถึงความเหนื่อยล้า หากแต่เป็นเสียงถอนหายใจของผู้ที่ถือไพ่เหนือกว่าในทุกประตู เอกสารลับสุดยอดฉบับแล้วฉบับเล่าถูกเลื่อนผ่านโต๊ะประชุมไม้มะฮอกกานีเนื้อดีด้วยปลายนิ้วที่สวมแหวนเงินเรียบง่าย บรรยากาศภายในห้องประชุมสภาความมั่นคงแห่งสหประชาชาติเวลานี้เงียบสงบราวกับป่าช้า ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะส่งเสียงกระซิบ ผู้นำประเทศมหาอำนาจทั้งห้า รวมถึงประธานสมาคมฮันเตอร์โลกต่างนั่งตัวเกร็ง เหงื่อกาฬซึมตามขมับ แม้ว่าอุณหภูมิในห้องจะถูกปรับลดลงจนหนาวเยือกก็ตามที "พวกท่านกำลังเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่าครับ... ท่านเลขาธิการ" เสียงทุ้มต่ำและสุภาพเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเรื่อย รอยยิ้มบางเบาที่ประดับอยู่บนใบหน้าของชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิทไม่ได้ให้ความรู้สึกอบอุ่นแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับเย็นเยียบเสียยิ่งกว่าคมดาบที่จ่ออยู่บนลำคอ ซีโร่นั่งไข្វ่ห้าง ดวงตาสนธยาคู่นั้นกวาดมองเอกสารข้อเสนอการควบอำนาจที่เขาเพิ่งยื่นให้ ปลายทางของข้อตกลงนี้มีเพียงทางเดียว นั่นคือการยุบสมาคมฮันเตอร์เดิมทิ้งทั้งหมด แล้วให้อำนาจเบ็ดเสร็จในการบริหารจัดการเกตทั่วโลกตกอยู่ในมือของกิลด์เซอรเบอรัส (Cerberus) กิลด์อันดับหนึ่งที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยมือของตัวเอง "นี่มันไม่ใช่การเจรจา, ซีโร่!" ประธานาธิบดีแห่งประเทศมหาอำนาจตะวันตกตบโต๊ะเสียงดังลั่นด้วยความเหลืออด ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธเกรี้ยว "สิ่งที่คุณกำลังทำอยู่มันคือการก่อกบฏระดับโลก! คุณกำลังใช้กำลังทหารของกิลด์กดดันรัฐบาลอธิปไตย มันผิดกฎหมายระหว่างประเทศทุกมาตรา!" ซีโร่ไม่ได้แสดงอาการสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย เขายกชาในแก้วกระเบื้องเคลือบขึ้นจิบน้อยๆ อย่างใจAเย็น ก่อนจะวางลงบนจานรองด้วยเสียงกระทบเบาๆ ที่ดังสะท้อนก้องในความเงียบ "กฎหมายเหรอครับ?" ซีโร่ทวนคำด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ชวนฟัง "น่าสนใจดีนี่ครับ... เกียรติคุณของกฎหมายที่พวกท่านร่างขึ้นมาเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของตัวเอง แต่พอถึงเวลาที่เกตระดับ S-Rank สามแห่งเปิดพร้อมกันในเขตเมืองหลวงเมื่อปีที่แล้ว พวกท่านกลับเลือกที่จะทิ้งประชาชนนับล้านคนให้เผชิญชะตากรรมลำพัง เพื่ออพยพตัวเองไปยังหลุมหลบภัยใต้ดิน... กฎหมายข้อไหนเหรอครับที่อนุญาตให้พวกท่านทำแบบนั้น?" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครกล้าสบตาเขา เอลล่าที่ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหลังเก้าอี้ของซีโร่ ขยับแว่นตากรอบบางเล็กน้อย ดวงตาคู่คมกวาดตามองหน้าจอแท็บเล็ตในมือที่แสดงสถานะการเคลื่อนAไหวของกองกำลังพิเศษกิลด์เซอรเบอรัส "รายงานสถานการณ์ล่าสุดค่ะท่าน" เสียงของเอลล่าราบเรียบและไร้อารมณ์ "กองเรือรบอากาศไร้คนขับจำนวนสามร้อยลำ ได้เข้าปิดน่านฟ้าเหนือเมืองหลวงของทั้งห้าประเทศมหาอำนาจเรียบร้อยแล้ว ระบบป้องกันภัยทางอากาศทั้งหมดถูกล็อกเป้าโดย AI ควบคุมของเรา หากมีการขัดขืน คำสั่งทำลายล้างอัตโนมัติจะเริ่มทำงานภายในสามวินาที" คำพูดนั้นไม่ได้ดังมากนัก แต่มันมีน้ำหนักราวกับภูเขาที่กดทับลงบนอกของทุกคนในห้อง เลขาธิการสหประชาชาติกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือที่วางอยู่บนตากำเข้าหากันแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาวโพลน เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่การขู่เล่นๆ กิลด์เซอรเบอรัสไม่ได้มีแค่กำลังพลระดับฮันเตอร์มืออาชีพ แต่พวกเขามีเทคโนโลยีล้ำยุคที่ก้าวกระโดดไปไกลกว่าโลกปัจจุบันร่วมร้อยปี เทคโนโลยีที่ไม่มีใครรู้ว่าซีโร่ไปเอามาจากไหน "คุณต้องการอะไรกันแน่, ซีโร่..." เลขาธิการเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย "อำนาจเงิน? ดินแดน? หรือว่าบัลลังก์โลก?" ซีโร่เงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่าย รอยยิ้มจางๆ บนริมฝีปากหายAลับไป เหลือเพียงใบหน้าที่เรียบเฉยและดวงตาที่ลึกล้ำราวกับห้วงมหาสมุทรที่ไม่มีวันหยั่งถึง "ผมไม่ได้ต้องการอำนาจเงินหรือดินแดนที่เสื่อมสลายพวกนั้นหรอกครับ..." ซีโร่เอ่ยเบาๆ ขณะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายของเขาสแผ่แรงกดดันมหาศาลออกมาโดยไร้การปลดปล่อยมานา "สิ่งที่ผมต้องการ คือความสงบเรียบร้อย... ภายใต้กฎเกณฑ์ที่ถูกต้อง" ภาพเหตุการณ์ในความฝันที่เคยหลอกหลอนเขาย้อนกลับมาแวบหนึ่ง นั่นไม่ใช่พลังของฮันเตอร์ แต่มันคือพลังของ ‘ผู้คุมกฎ’ ที่ควรจะมีอยู่แค่ในตำนานที่เขาสร้างขึ้นเพื่อหลอกคนทั้งโลกเท่านั้น แต่ทำไม... ทำไมมันถึงมายืนอยู่ตรงนี้ได้ในชีวิตจริง? ในวินาทีที่ซีโร่กำลังจะเอ่ยคำพูดประโยคสุดท้ายเพื่อปิดเกมการเจรจา เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงสดก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งอาคารใต้ดิน แสงไฟสีส้มกระพริบถี่รัว หน้าจอหลักทั้งหมดในห้องประชุมดับวูบลงก่อนจะถูกแทนที่ด้วยภาพวิดีโอฟีดจากกล้องวงจรปิดภายนอก รอยยิ้มของเอลล่าหายไปเป็นครั้งแรก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ที่หน้าประตูทางเข้าห้องประชุม ซึ่งถูกเสริมความแข็งแกร่งด้วยโลหะผสมไทเทเนียมหนาหเมตร และได้รับการป้องกันด้วยรหัสผ่านพันหลัก... บัดนี้ มันกำลังถูกบิดงอราวกับเป็นเพียงแผ่นกระดาษบางๆ ร่างในชุดเกราะโบราณสีดำทมิฬที่สลักลวดลายประหลาดเรืองแสงสีเลือด ก้าวเท้าพ้นธรณีประตูเข้ามาอย่างเชื่องช้า แรงกดดันมหาศาลที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างนั้น ทำให้ฮันเตอร์ระดับ S-Rank ที่ยืนคุ้มAกันอยู่รอบห้องทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นทันทีโดยไม่ต้องลงมือด้วยซ้ำ ดวงตาสสีแดงฉานภายใต้หน้ากากเหล็กมองตรงมาที่ซีโร่ ก่อนที่เสียงแหบพร่าราวกับเสียงก้องมาจากนรกจะเอ่ยขึ้น "ในที่สุด... ข้าก็ตามหาเจ้าพบแล้ว, ผู้สร้างที่น่า าสมเพช" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางอันเข้มข้นนี้ร่วมกันนะครับ - โอเวอร์ลอร์ดซีโร่