กลิ่นอายคดีเก่า

เสียงแฟ้มเอกสารปกหนังสีดำสนิทที่ถูกกระแทกกระทั้นลงบนพื้นโต๊ะไม้สักทองราคาแพงระยับในห้องพิจารณาคดี มันดังสะท้อนก้องกังวาน บาดลึกเข้าไปถึงโสตประสาทของทุกคนในห้องราวกับเสียงคำรามของราชสีห์ผู้กระหายเลือด... คณินยืนตระหง่านอยู่หลังโพเดียม ทนายความหนุ่มผู้มีฉายาว่า "พิพากษาทมิฬ" ไม่เคยมีความปรานีอยู่ในแววตาคู่คมกริบนั้นเลยแม้แต่น้อย "ท่านประธานที่เคารพครับ... เอกสารฉบับนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่พินัยกรรมปลอมที่ถูกจัดฉากขึ้นมาอย่างแนบเนียนเพื่อฮุบสมบัติมูลค่าหลายพันล้าน แต่หลักฐานชิ้นนี้คือ 'รอยเลือด' ที่บริษัทของจำเลยพยายามใช้ลบความอัปยศในอดีต" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของคณินดังขึ้น มันทั้งเยือกเย็นและแฝงไปด้วยแรงอาฆาตมาดร้ายที่สะสมมานานหลายปี ความคับแค้นใจจากการสูญเสียครอบครัวและเกียรติยศในวัยเด็กถูกหล่อหลอมให้กลายเป็นคมดาบที่พร้อมจะเสียบทะลวงหัวใจของ ภากร นักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลผู้กุมบังเหียนอาณาจักรหมื่นล้าน ภากรนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ใบหน้าอวบอิ่มภายใต้สูทราคาแพงระยับกระตุกยิ้มหยันอย่างไม่สะท้าน เขาย่อมรู้ดีว่าอำนาจและเงินตราสามารถซื้อได้ทุกอย่าง... แม้กระทั่งความยุติธรรม "คุณคณินกำลังกล่าวหาลอยๆ ทนายหนุ่มอนาคตไกลอย่างคุณ น่าจะรู้พิษภัยของการฟ้องร้องโดยไม่มีพยานปากเอกนะ" ภากรกล่าวสวนกลับด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ดวงตาหรี่มองคู่กรณีด้วยความดูแคลน คณินไม่ตอบโต้ด้วยการตะโกน เขาเพียงแค่ยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น เป็นรอยยิ้มของซาตานที่กำลังรอเวลาเชือดเหยื่อลงทัณฑ์ "ผมไม่เคยเล่นเกมที่ตัวเองถือไพ่ด้อยกว่าหรอกครับ... ท่านประธานครับ ทางโจทก์ขอเรียกพยานปากเอกขึ้นให้การ" สิ้นคำประกาศกร้าว ประตูห้องพิจารณาคดีบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกช้าๆ ท่ามกลางแสงไฟนีออนสีนวลตา ร่างระหงในชุดสูทกระโปรงสีเทาเข้มเข้ารูปก้าวเข้ามาอย่างมั่นคง รองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนเป็นจังหวะหนักแน่นและสง่างาม ใบหน้ารูปไข่ที่เรียบนิ่งแต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยวสะกดทุกสายตาในห้องให้หันไปมองเป็นตาเดียว มินตรา... เชฟสาวชื่อดังระดับประเทศ ดีกรีแชมป์การทำอาหารยุโรปสามปีซ้อน ผู้หญิงที่เคยถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรีจนต้องหนีหายจากวงสังคมไฮโซไปเมื่อหลายปีก่อน บัดนี้เธอกลับมาแล้ว และการกลับมาของเธอก็พร้อมจะแผดเผาทุกคนให้เป็นจุล ดวงตากลมโตคู่สวยไหววับชั่วขณะเมื่อปะทะเข้ากับร่างสูงใหญ่ของทนายความหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าบัลลังก์ หัวใจที่เคยพยายามปิดตายมาตลอดหลายปีกลับกระตุกวูบอย่างรุนแรง ความทรงจำอันเจ็บปวดและกลิ่นอายคดีเก่าที่เธอเคยพยายามฝังกลบไว้กำลังตีรวนขึ้นมาในอก แต่แคเพียงเสี้ยววินาที มินตราก็ดึงความแข็งแกร่งของตนเองกลับคืนมาได้ เธอเชิดหน้าขึ้น เลิกคิ้วเรียวสวยอย่างท้าทาย แล้วก้าวเดินต่อไปยังแท่นพยานด้วยท่าทีที่ไม่ยอมก้มหัวให้ใครหน้าไหนอีกแล้ว คณินมองหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า หัวใจที่ด้านชามานานนับปีคล้ายมีกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ แล่นผ่าน เขาจำเธอได้แม่นยำ... ผู้หญิงที่เป็นทั้งความหวานล้ำและรอยแผลเป็นในอดีต มินตราไม่ได้เป็นแค่พยานปากเอก แต่เธอกำลังถือครองหลักฐานชิ้นสุดท้ายที่จะกระชากหน้ากากของภากรให้หลุดร่วงลงมา "เชิญพยานสาบานตนครับ" เจ้าหน้าที่ศาลเอ่ยขึ้น มินตราวางมือลงบนคัมภีร์ด้วยท่าทีมั่นคง น้ำเสียงใสแต่กังวานชัดเจนก้องไปทั่วห้องพิจารณาคดี "ดิฉัน มินตรา วรโชติ ขอให้สัตย์สาบานว่า ทุกถ้อยคำที่จะกล่าวต่อไปนี้คือความจริง... ความจริงทั้งหมดที่สามารถเอาผิดคนชั่วกลุ่มนี้ได้" ทันทีที่เอกสารลับฉบับจริงถูกดึงออกจากซองสีกระดาษและวางลงบนโต๊ะของคณะกรรมการ ความเงียบงันราวกับป่าช้าก็เข้าปกคลุมห้องพิจารณาคดีทันที ภากรหน้าถอดสี เม็ดเหงื่อกาฬผุดซึมตามไรผมอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเห็นว่าหลักฐานในมือของมินตราคือบัญชีลับการโอนเงินและคลิปเสียงสนทนาที่มัดตัวเขาไว้แน่นหนาไม่มีทางดิ้นหลุด ชัยชนะอยู่แค่เอื้อม... ทว่า ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดและเดือดพล่านไปด้วยเกมการแก้แค้นอันดุเดือดนี้ ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า ในพื้นที่พักผ่อนส่วนตัวสำหรับพยานพิเศษด้านหลังอาคารศาล มีสายตาคู่หนึ่งกำลังเฝ้ามองเหตุการณ์ผ่านจอแสดงผลขนาดใหญ่ด้วยความกังวลใจ เด็กชายตัวน้อยวัยราวๆ ห้าขวบ สวมชุดเอี๊ยมยีนส์น่ารัก ดวงตากลมโตใสซื่อกำลังมองภาพมารดาบนจอด้วยความห่วงใย มือเล็กๆ กำชายเสื้อของหญิงสูงวัยผู้เป็นพี่เลี้ยงแน่น "คุณแม่จะชนะไหมครับยาย..." เสียงใสแจ๋วเอ่ยถามด้วยความไร้เดียงสา ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า เด็กชายผู้มีโครงหน้า คิ้วเข้ม และแววตาดุดันถอดแบบมาจากทนายความชื่อดังอย่างคณินราวกับพิมพ์เดียวกันคนนี้ กำลังถือครองความลับอันดำมืดที่พร้อมจะพลิกผันเกมแค้นทั้งหมดให้กลายเป็นเพลิงผลาญที่ไม่มีวันดับ... และบทสรุปของเกมนี้ กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง ณ วินาทีนี้เอง กุหลาบอาบแสงจันทร์ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่ห้วงมืดแห่งการแก้แค้นนี้นะคะ