เปิดฉากคดีแรก ณ โรงแรมม่านหมอก

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของพรมราคาถูกคือสิ่งแรกที่ทักทาย ร.ต.อ. ศรา ทันทีที่ก้าวเท้าพ้นธรณีประตูห้องพักหมายเลข 404 ของโรงแรมม่านหมอก สถานที่ซึ่งควรจะเป็นพื้นที่แห่งความลับชั่วคราว กลับกลายเป็นฉากสุดท้ายของชีวิตมนุษย์ผู้โชคร้ายคนหนึ่งไปเสียแล้ว "สภาพศพเบื้องต้น แพทย์นิติเวชระบุว่าเสียชีวิตมาแล้วไม่ต่ำกว่าหชั่วโมงครับสารวัตร" เสียงรายงานจากจ่าสิบตำรวจสมชายดังขึ้นจากมุมห้อง น้ำเสียงนั้นเจือความอึดอัดอย่างเห็นได้ชัด แม้ผ่านคดีมาโชกโชน แต่ความผิดปกติบางอย่างในห้องนี้ก็ยังทำให้ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์รุ่นพี่รู้สึกขนลุกซู่ ศราไม่ได้ตอบรับในทันที ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาไล่กวาดมองไปทั่วห้องอย่างละเอียดรอบคอบ ชายหนุ่มในชุดสูทลำลองเข้ารูปดูขัดแย้งกับบรรยากาศหม่นหมองโดยสิ้นเชิง ใบหน้าหวานละมุนคล้ายคุณชายตระกูลดังมักทำให้ผู้พบเห็นครั้งแรกประเมินเขาต่ำไปเสมอ แต่ไม่มีใครรู้เลยว่า สมองภายใต้เรือนผมสีดำสนิทนั้นกำลังคำนวณและประมวลผลข้อมูลนับร้อยชุดต่อวินาที บนเตียงนอนขนาดคิงไซส์ ร่างไร้ลมหายใจของชายวัยกลางคนคนหนึ่งนอนเหยียดยาว ดวงตาเบิกโพลงสะท้อนภาพเพดานอย่างไร้ความหมาย รอบลำคอมีรอยเขียวช้ำเป็นวงกว้าง ทว่าสิ่งที่ทำให้ศราต้องหรี่ตาลงไม่ใช่ร่องรอยการบีบรัดนั้น หากแต่เป็น "องค์ประกอบ" รอบตัวที่ถูกจัดวางอย่างจงใจ หนังสือพิมพ์ฉบับเมื่อสามวันก่อนถูกกางไว้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง แก้วน้ำทรงสูงที่มีคราบลิปสติกสีแดงสดวางอยู่เคียงข้างแก้วกาแฟดำที่พร่องไปครึ่งหนึ่ง และที่สำคัญที่สุด... บนกระจกห้องน้ำ มีข้อความที่เขียนด้วยลิปสติกสีเดียวกัน แต่งแต้มเป็นตัวอักษรภาษาอังกฤษสามตัวที่ชวนให้ขนหัวลุก *“C.I.D.”* "คิดว่าไงครับสารวัตร ฝีมือพวกแก๊งทวงหนี้หรือชู้สาว?" มินตราเอ่ยถามขึ้น น้ำเสียงเรียաբนิ่งแต่ทรงพลังดังมาจากระเบียงห้อง ร.ต.ท.หญิงผู้มีดวงตาสีเข้มคมปลาบและท่าทีเยือกเย็นราวกับน้ำแข็งขั้วโลกกำลังเคาะปลายรองเท้าคัทชูเบา ๆ เธอยืนกอดอกพิงกรอบประตู สายตาคมกริบกวาดสำรวจที่เกิดเหตุไปพร้อมกับเขาเสมอ แม้ทั้งคู่จะเพิ่งร่วมงานกันได้ไม่นาน แต่ความเข้าขาในระดับที่แทบไม่ต้องเอ่ยปากก็ทำให้พวกเขากลายเป็นดูโอ้ที่น่ากลัวที่สุดในกองปราบ ศราเดินเข้าไปใกล้เตียงนอน ชายหนุ่มย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อสังเกตองศาการวางมือของเหยียบ "ไม่ใช่ทั้งสองอย่างครับมินตรา" เขาเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น "ถ้าเป็นแก๊งทวงหนี้ ความรุนแรงจะระบายออกทางกายภาพมากกว่านี้เพื่อขู่ขวัญ แต่นี่... ร่องรอยการต่อสู้แทบไม่มีเลย เหยียบยอมจำนนแต่โดยดี หรือไม่ก็... ถูกทำให้ไร้ทางสู้ตั้งแต่ก่อนจะรู้ตัวด้วยซ้ำ" "ยาสลบ?" มินตราเลิกคิ้วเล็กน้อย ขยับตัวเข้ามาใกล้ขึ้น กลิ่นน้ำหอมจางๆ เจือกลิ่นอายอันตรายลอยมาแตะจมูกศรา "ถูกต้องครับ สังเกตที่คอเสื้อสิครับ ยังมีรอยยับที่เกิดจากการถูกกระชากด้วยมือข้างเดียว แสดงว่าคนร้ายมีรูปร่างสูงใหญ่พอสมควร หรือไม่ก็มีทักษะการต่อสู้ระยะประชิดระดับสูง" ศราลุกขึ้นยืนพลางใช้ปลายนิ้วดันกรอบแว่นขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบางเบาปรากฏบนมุมปาก "แต่ที่น่าสนใจกว่านั้นคือ... ตัวอักษรบนกระจกนั่น" เขาก้าวเข้าไปใกล้กระจกห้องน้ำ เพ่งพินิจรอยลิปสติกที่ถูกเขียนขึ้นอย่างบรรจง ลายเส้นมั่นคงไม่มีอาการสั่นแม้แต่น้อย บ่งบอกถึงสภาพจิตใจของผู้กระทำความผิดว่ามีความเยือกเย็นและมั่นใจในตัวเองสูงมาก "จงใจทิ้งร่องรอยท้าทาย... หรือต้องการสื่อสารอะไรกับตำรวจบางคนเป็นพิเศษ?" มินตราวิเคราะห์ต่อทันที เธอมีความสามารถในการมองเกมขาดไม่แพ้เขา "นั่นคือสิ่งที่เราต้องหาคำตอบครับ" ศราถอนหายใจเบาๆ กำลังจะหันไปสั่งการให้เจ้าหน้าที่กองพิสูจน์หลักฐานเก็บรวบรวมลายนิ้วมือแฝง ทว่าในวินาทีนั้นเอง... *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณเตือนใสๆ ดังขึ้นในโสตประสาทของศราโดยไม่มีที่มาที่ไป มันไม่ใช่เสียงโทรศัพท์มือถือ ไม่ใช่เสียงจากวิทยุสื่อสารของตำรวจ แต่มันดังลึกเข้าไปในจิตสำนึกของเขาโดยตรง [ตรวจพบเป้าหมายคดีระดับสูง: 'ปริศนาโรงแรมม่านหมอก'] [ระบบวิเคราะห์พฤติกรรมอาชญากรขั้นสูง (Criminal Profiling System) ทำการเชื่อมต่อสำเร็จ] [ระดับความยากของคดี: SSS] [คำเตือนจากระบบ: ผู้ต้องสงสัยรายนี้ไม่ได้กระทำความผิดเพียงลำพัง และเหยื่อรายนี้เป็นเพียงเบี้ยตัวแรกบนกระดานหมากรุก... ท่านเหลือเวลาอีก 48 ชั่วโมง ก่อนที่เหยื่อรายต่อไปจะปรากฏตัว] ศรานิ่งง้ำไปชั่วขณะ ดวงตาสองข้างเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกตะลึง ระบบประหลาดนี้ปรากฏขึ้นในหัวของเขาตั้งแต่คืนก่อน และนี่คือครั้งแรกที่มันแสดง "ภารกิจ" ออกมาอย่างชัดเจน "ศรา? เป็นอะไรไป ทำไมหน้าซีดลงล่ะครับ" มินตราเอ่ยทักด้วยความสังเกตเห็นความผิดปกติ เธอเอื้อมมือมาแตะที่แขนเสื้อของเขาเบาๆ แว่นตาและสายตานั้นเต็มไปด้วยความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ภายใต้มาดนิ่ง ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ เขากวาดสายตากลับไปยังร่างไร้ลมหาใจบนเตียงอีกครั้ง ก่อนจะพบว่าที่มุมขวาของเพดานห้อง มีกล้องวงจรปิดขนาดจิ๋วที่ถูกติดตั้งไว้อย่างแนบเนียนกระพริบไฟสีแดงเรืองรองขึ้นมา... ช้าๆ มันกำลังจับ องค์ประกอบทุกอย่างในห้องนี้ รวมถึงตัวของพวกเขาเองด้วย ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไขปริศนากับผมในตอนแรกนี้นะครับ