อย่าคิดว่าข้ากลัวท่าน

"เจ้าคิดว่าศาลยุติธรรมแห่งนี้เป็นสนามเด็กเล่นของสำนักกระบี่ไร้ลักษณ์หรืออย่างไร ซูเหม่ยหลิน?" เสียงทุ้มต่ำที่เย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในโถงตัดสินคดี บรรยากาศกดดันจนเหล่านักโทษและผู้คุมกฎคนอื่นแทบไม่กล้าหายใจแรง อี้หลงนั่งอยู่บนบัลลังก์ไม้จันทน์หอม ดวงตาเรียวคมดุจเหยี่ยวคู่นั้นจ้องมองร่างระหงที่ยืนเด่นอยู่กลางโถงอย่างไม่เกรงกลัว ซูเหม่ยหลินไม่ได้สะทกสะท้าน นางขยับยิ้มมุมปาก นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนด้ามกระบี่ข้างเอวเบาๆ เป็นจังหวะเนิบช้าก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรงๆ "สนามเด็กเล่นหรือคะ? ถ้าที่นี่เป็นสนามเด็กเล่น ท่านก็คงเป็นเพียงพี่เลี้ยงเด็กที่เอาแต่ทำหน้าบูดบึ้งใส่แขกเหรื่อสินะคะ องค์ชายอี้หลง" เสียงฮือฮาดังขึ้นรอบด้าน ไม่มีใครกล้าต่อปากต่อคำกับผู้คุมกฎแห่งศาลยุติธรรมเช่นนี้มานานนับปี แต่นางกลับทำราวกับกำลังวิจารณ์นิสัยของคนรู้จักในตลาดสด อี้หลงชะงักไปครู่หนึ่ง เขาสัมผัสได้ถึงความร้อนที่แล่นขึ้นมาที่ใบหน้า—ไม่ใช่เพราะความโกรธเพียงอย่างเดียว แต่มันคือความรู้สึกวูบวาบแปลกประหลาดที่เขายังหาคำนิยามให้มันไม่ได้ตั้งแต่เหตุการณ์เมื่อครู่ที่นางเดินเฉียดไหล่เขาไป "ปากดีให้ได้ตลอดรอดฝั่งเถิด" อี้หลงลุกขึ้นยืน ร่างสูงสง่าในชุดขุนนางสีน้ำเงินเข้มขยับก้าวลงจากบัลลังก์ช้าๆ ทุกย่างก้าวที่เขากดลงบนพื้นหินส่งแรงสั่นสะเทือนถึงหัวใจของนาง แม้ซูเหม่ยหลินจะพยายามรักษาท่าทีนิ่งสงบ แต่กลิ่นอายบุรุษเพศที่แฝงไปด้วยไอเย็นเยียบนั้นก็ทำให้ลมหายใจนางติดขัดไปชั่วขณะ "ข้าไม่ได้ปากดี แต่ข้าพูดความจริง" นางเชิดคางขึ้นเล็กน้อย ยอมลดระยะห่างลงจนได้กลิ่นหอมสะอาดของไม้สนจากตัวเขา "คดีที่ท่านจับศิษย์น้องข้ามาน่ะ หลักฐานมันอ่อนปวกเปียกยิ่งกว่าเส้นหมี่ลวกเสียอีก หรือท่านแค่ต้องการข้ออ้างเพื่อดึงตัวข้ามาที่นี่กันแน่คะ?" อี้หลงหยุดยืนอยู่เบื้องหน้า ห่างจากนางเพียงคืบ ดวงตาของเขาหรี่ลง สายตาคมกริบราวกับจะกรีดลึกเข้าไปถึงความคิดในหัวนาง "เจ้ามั่นใจในตัวเองเกินไป ศิษย์พี่ใหญ่" "ความมั่นใจคืออาวุธชนิดหนึ่งค่ะ องค์ชาย ท่านเองก็น่าจะรู้ดีว่าคนแบบข้า... ไม่ชอบก้มหัวให้ใคร โดยเฉพาะคนที่ชอบทำตัวเย็นชาใส่ ทั้งที่มือที่กำหมัดอยู่นั่นมันสั่นจนแทบจะเก็บอาการไม่อยู่แล้ว" มือหนาที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อกระตุกวูบ อี้หลงแค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าคางนางไว้ด้วยแรงที่พอดี ไม่เบาเกินไปจนหลุด แต่ก็ไม่แรงพอจะทำให้เจ็บ แต่มันกลับทำให้สถานการณ์พุ่งพล่านจนบรรยากาศในโถงศาลแทบจะลุกเป็นไฟ "เจ้าช่าง... ร้ายกาจนัก" เขาพึมพำ น้ำเสียงเปลี่ยนไปจากความเกรี้ยวกราดเป็นความแหบพร่าที่ชวนให้ใจสั่น "อยากจะรู้นัก ถ้าข้าขังเจ้าไว้ในคุกมืดนานๆ เจ้าจะยังกล้าเงยหน้าสบตาข้าด้วยสายตาที่ยั่วเย้านี่อยู่ไหม?" "ถ้าท่านกล้าขังข้า ก็ลองดูสิคะ" ซูเหม่ยหลินท้าทาย ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายดื้อรั้น "เพราะข้าจะทำให้คุกที่เงียบเหงาของท่าน กลายเป็นสนามรบที่ท่านจะลืมไม่ลงไปตลอดกาลเชียวล่ะ" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของทหารองครักษ์ก็ดังแทรกเข้ามา ประตูไม้บานใหญ่ถูกผลักออกด้วยความรีบร้อน ตามมาด้วยเสียงของรองแม่ทัพฝ่ายคดีที่ดูตื่นตระหนกจนเสียกิริยา "ฝ่าบาท! ท่านองค์ชาย! เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ! นักโทษในห้องขังชั้นใต้ดิน... เกิดอาเพศ! มีพลังลึกลับบางอย่างฉีกกระชากมิติตรงหน้าห้องคุมขัง แล้วตัวประหลาดที่ท่านเคยตามล่ามาตลอดห้าปี... มันหลุดออกมาแล้ว!" อี้หลงปล่อยคางของซูเหม่ยหลินทันที ใบหน้าหล่อเหลาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมในฉับพลัน เขาสบตานางชั่วครู่ แววตาที่เคยมุ่งเน้นเพียงการเอาชนะนางบัดนี้กลายเป็นความวิตกที่ปิดไม่มิด "เจ้ามากับข้า" อี้หลงสั่งเสียงเฉียบพลัน ก่อนจะคว้าข้อมือนางแล้วออกวิ่งไปที่ประตูทิศใต้ทันที โดยไม่รอคำปฏิเสธ ซูเหม่ยหลินวิ่งตามแรงดึงของเขาอย่างรวดเร็ว ในใจนึกสังหรณ์ใจว่าเรื่องราวในครั้งนี้มันใหญ่หลวงกว่าที่นางคิดไว้มาก แต่ทว่า... เมื่อเขาวิ่งเข้าสู่เขตโถงมืดที่แสงไฟดับวูบลง อี้หลงกลับหยุดชะงักและหมุนตัวกลับมากระชากร่างนางเข้าหาตัวอย่างแรงจนแผ่นหลังของนางกระแทกเข้ากับกำแพงศิษย์หินเย็นเฉียบ ก่อนที่เขาจะใช้แขนกักร่างนางไว้ในอ้อมแขนที่แข็งแกร่ง "อย่าส่งเสียง" เขาแนบชิดใบหน้าลงมาจนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดข้างหู "มีบางอย่างไม่ได้อยู่ในห้องขัง... แต่มันอยู่ในห้องโถงนี้กับเรา" เงาสีดำมืดขยับไหวอยู่เบื้องหลังความมืดมิดที่ปลายทางเดิน พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ฟังดูไม่ใช่มนุษย์ ทั้งสองสบตากันในความมืด อารมณ์ที่ยังตกค้างจากการปะทะฝีปากเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความตึงเครียดของความเป็นความตาย แต่สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ... มือของอี้หลงที่กุมหลังมือนางไว้แน่นนั้น กลับไม่ได้สั่นเพราะความกลัว แต่มันสั่นเพราะเขากำลังพยายามจะปกป้องนางให้ปลอดภัยที่สุด ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับศิษย์พี่สายแสบและองค์ชายผู้ซึนเดเระคนนี้ หลิวเยี่ยนซีสัญญาว่าจะเสิร์ฟความแซ่บในตอนหน้าให้ร้อนแรงกว่าเดิมค่ะ!