กลิ่นชาหอมกรุ่นกับคดีแรกเริ่ม

กลิ่นอายของชาผู่เอ๋อร์หมักบ่มนานเจ็ดปีลอยอวลอยู่เบื้องหน้า ทว่าบรรยากาศภายในห้องโถงใหญ่ของจวนแม่ทัพใหญ่กลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก ไป๋หลิงเยว่ปรายตามองบุรุษในชุดเกราะสีดำสนิทผู้กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้พยัคฆ์คำราม แววตาคมกริบดั่งใบมีดของเขาไม่ได้ทำให้ข้าหลวงหญิงสำนักชงชาเช่นนางรู้สึกเกรงกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มุมปากบางเฉียบกลับยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างท้าทาย "ท่านแม่ทัพเซียว ชาชั้นเลิศถ้วยนี้ข้าหลวงต้มด้วยความตั้งใจ เพื่อชำระล้างจิตใจที่ร้อนรุ่มของท่านโดยเฉพาะ ไฉนท่านจึงทำราวกับมันเป็นยาพิษเล่าเพคะ?" น้ำเสียงหวานใสดังกังวาน เจือความเย้าแหย่กวนประสาทอย่างไม่คิดจะเกรงใจผู้มีอำนาจสูงสุดในกองทัพ เซียวเหิงแค่นเสียง "หึ" ออกมาจากลำคอ ร่างสูงใหญ่ขยับลุกขึ้นยืนช้าๆ ก้าวเท้าเข้าหาหญิงสาวทีละก้าวอย่างกดดัน ความสูงของเขาทำให้หลิงเยว่ต้องเงยหน้าขึ้นมองเล็กน้อย แต่ดวงตากลมโตคู่นั้นไม่มีวอกแวกหรือหลบตาเลยแม้แต่น้อย "ชาชั้นเลิศหรือ? ข้าเห็นมีแต่ฝีปากที่คมกล้าของเจ้าเสียมากกว่าที่ต้องชำระล้าง ไป๋หลิงเยว่... ใครอนุญาตให้เจ้าล้ำเส้นเข้ามาในเขตหวงห้ามของกองทัพโดยไม่มีป้ายผ่านทาง" เซียวเหิงโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนได้กลิ่นจางๆ ของสนิมดาบและบุรุษเพศ ปลายจมูกของคนทั้งสองแทบจะชนกันอยู่รำไร ทว่าหลิงเยว่หาได้ถอยหลังหนี นางกลับเชิดคางขึ้น ส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มแต่แฝงด้วยพิษสงให้เขา "ถ้าไม่ใช่เพราะฝ่าบาทมีรับสั่งให้ข้ามา 'ดัดนิสัย' ท่านแม่ทัพผู้เย่อหยิ่งและปากคอเราะร้าย คิดหรือว่าฝ่าเท้าคู่นี้จะยอมเหยียบย่างเข้ามาในจวนที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดเช่นนี้" เซียวเหิงขบกรามแน่น สัมผัสได้ถึงความร้าวรานในอกที่ถูกหญิงสาวผู้สามห้าวตอกกลับได้อย่างเจ็บแสบ ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตคู่นั้นด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งโกรธเคือง ขัดใจ และ... บางอย่างที่ลึกซึ้งเกินกว่าจะยอมรับ มือหนาเอื้อมออกไปหมายจะบีบคางมนที่เอาแต่ต่อปากต่อคำไม่หยุด แต่ก่อนที่ปลายนิ้วจะได้สัมผัสผิวเนียนนุ่ม เสียงฝีเท้าเร่งรีบพร้อมกับเสียงประกาศก้องก็ดังแทรกขึ้นที่หน้าประตูห้องโถง "องค์หญิงหนิงอันเสด็จ!" ทั้งคู่ชะงักค้างในท่าทางล่อแหลม เซียวเหิงชักมือกลับราวกับต้องของร้อน ขณะที่หลิงเยว่หันไปมองผู้มาใหม่ด้วยแววตาเป็นประกายระยิบระยับ ช่างเป็นจังหวะเวลานรกเสียจริง ยัยองค์หญิงตัวแสบนี่โผล่มาถูกจังหวะหรือจงใจกันแน่นะ? ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ รี้ดที่รักของไป๋เหลียนฮวา