ระบบเศรษฐกิจในเกมพังทลาย

กราฟเส้นสีแดงฉานบนกระดานซื้อขายกลางเมืองหลวงพุ่งดิ่งลงเหวราวกับก้อนหินที่ถูกถ่วงด้วยโซ่เหล็ก เสียงทุบโต๊ะดังสนั่นหวั่นไหวตามมาด้วยเสียงสบถด่าทอของเหล่ากิลด์พ่อค้าใหญ่ที่นั่งกุมขมับหน้าจอโฮโลแกรม พวกเขาหมดตัวกันไปเป็นแถบๆ ในขณะที่หน้าต่างระบบแจ้งเตือนการล้มละลายเด้งขึ้นมาเตือนสติเป็นระยะ "มันเป็นไปไม่ได้... มะเขือเทศวิญญาณราคาตกจากลูกละห้าพันเหรียญทอง เหลือแค่ห้าสิบทองได้ยังไงวะ! ตลาดมันล้นทะลักมาจากไหนกันหมด!" ลุค ประธานกิลด์การค้า 'ทองคำทมิฬ' กัดฟันกรอดจนกรามแทบแตก ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยเส้นเลือดฝอยจากการอดนอนมาสามวันเต็ม เขามองตัวเลขในระบบที่ประกาศราคาพืชผลเกษตรดิ่งลงเหวอย่างพร้อมเพรียง ไม่ใช่แค่มะเขือเทศ แต่ทั้งแครอทกระดูก พริกไทยวิญญาณทมิฬ และกะหล่ำปลีผีดิบต่างก็ราคาตกต่ำจนแทบไม่มีมูลค่า ต้นเหตุของหายนะทางเศรษฐกิจครั้งนี้ไม่ได้มาจากวิกฤตสงครามกิลด์ หรือบั๊กของระบบเซิร์ฟเวอร์แต่อย่างใด หากแต่มันมาจากชายหนุ่มผู้หนึ่งที่กำลังสวมหมวกฟางเก่าๆ นั่งฮัมเพลงสบายใจเฉิบอยู่ริมแปลงเกษตรห่างจากเมืองหลวงไปไกลลิบ ปุ๋ยสูตรพิเศษจากเศษซากโครงกระดูกมังกรที่เซนผสมร่วมกับมูลค้างคาวใต้ดิน ทำให้ผลผลิตในฟาร์มของเขากลายพันธุ์และเติบโตอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ จากเดิมที่ต้องใช้เวลาปลูกหลายวัน ตอนนี้แค่วันเดียวก็สามารถเก็บเกี่ยวได้เป็นคันรถม้า และที่สำคัญ รสชาติและสรรพคุณของมันดันเหนือกว่าพืชผลเกรดตำนานที่พวกกิลด์ใหญ่ผูกขาดไว้เสียอีก "นายท่านครับ... ลูกค้าที่หน้าประตูฟาร์มเริ่มส่งเสียงเอะอะโวยวายอีกแล้วนะครับ" โบนี่ โครงกระดูกผู้ซื่อสัตย์ในชุดผ้ากันเปื้อนสีชมพูหวานแหวว เดินถือบัญชีรายรับรายจ่ายเข้ามาหาเซนด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ กระดูกข้อต่อของมันส่งเสียงก๊อบแก๊บตามจังหวะการก้าวเดิน เซนเงยหน้าขึ้นจากแปลงปลูกผัก มือข้างหนึ่งถือช้อนพรวนดิน ส่วนอีกข้างปาดเหงื่อที่หน้าผาก เขามองออกไปนอกรั้วไม้ไผ่ที่ตอนนี้มีผู้เล่นระดับท็อปเซิร์ฟเวอร์นับร้อยชีวิตมายืนชุมนุมกันแน่นขนัด บางคนถืออาวุธระดับเทพ บางคนใส่ชุดเกราะเรืองแสงอลังการ แต่ทั้งหมดกำลังส่งสายตาอ้อนวอนราวกับขอทานข้างถนน "พวกเขามาทำอะไรกันอีกละครับโบนี่ ผมก็บอกราคาถูกแสนถูกไปแล้วนะ กำไรกล่องละสิบทองเอง" เซนถอนหายใจยาวด้วยความเหนื่อยหน่าย "เอ่อ... นายท่านตั้งราคาขายกะหล่ำปลีวิญญาณบริสุทธิ์ไว้ที่หนึ่งเหรียญทองต่อหนึ่งตันครับ... แถมยังแถมปุ๋ยหมักฟรีถุงใหญ่อีกต่างหาก พวกกิลด์พ่อค้าเขาบอกว่าท่านกำลังทำลายกลไกราคาตลาดโลกจนพินาศไปหมดแล้วนะครับ" โบนี่อธิบายเสียงอ่อย เซนกะพริบตาปริบๆ อย่างไร้เดียงสา "อ้าว... ก็ผมขี้เกียจแบกไปเก็บในโกดังนี่ครับ ปล่อยไว้มันก็ล้นแปลง ทำไมพวกเขาไม่เอาไปทำอาหารกินกันเองล่ะครับ ของสดๆ ร้อนๆ มีประโยชน์ต่อสุขภาพจะตาย" ขณะที่เซนกำลังบ่นอุบอิบอยู่นั้น เสียงประตูรั้วไม้ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของราชาปีศาจเอลริคในสภาพที่ดูไม่จืด ชุดเกราะจอมมารสีดำสนิทเต็มไปด้วยคราบปุ๋ยคอกและเศษดินติดกรัง ใบหน้าอันหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความแค้นเคืองและเหนื่อยล้าจากการถูกบังคับให้ขุดดินมาทั้งสัปดาห์ "เซน! เจ้าคนไร้หัวใจ! เจ้ามนุษย์จอมปลอม!" เอลริคตะโกนลั่น พุ่งตรงเข้ามาหาเซนพร้อมกับชูหน้าจอระบบที่มีกราฟการเงินติดลบมหาศาลให้ดู "ดูกซะ! อาณาจักรปีศาจของข้าล้มละลายเพราะผักกาดขาวของเจ้าไปสามรอบแล้ว กองทัพอันเกรียงไกรของข้าตอนนี้ไม่มีเงินแม้แต่จะซื้อหญ้าให้ม้าโครงกระดูกกินแล้วนะโว้ย!" เซนวางช้อนพรวนดินลงอย่างสุภาพ ก่อนจะเงยหน้ามองจอมมารผู้เกรียงไกรด้วยรอยยิ้มอบอุ่น "ใจเย็นๆ ก่อนสิครับคุณเอลริค การค้าขายย่อมมีขึ้นมีลงเป็นธรรมดา ท่านน่าจะลองเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาส เอาเงินทุนที่เหลือมาลงทุนเปิดร้านขายซุปผักร้อนๆ หน้าฟาร์มผมดูสิครับ รับรองว่าลูกค้าแน่นแน่นอน" "ข้าคือราชาปีศาจผู้ยิ่งใหญ่! ไม่ใช่พ่อค้าขายน้ำซุปนะ!" เอลริคคำรามลั่นในลำคอ ใบหน้าถมึงทึงด้วยความโมโห แต่ท้องของเขากลับส่งเสียงร้อง 'โครกคราก' ออกมาอย่างดังท่ามกลางความเงียบ บรรยากาศรอบตัวที่ตึงเครียดพลันสะดุดกึกทันที โบนี่หันไปมองท้องของจอมมารผู้ยิ่งใหญ่ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบชามซุปกะหล่ำปลีร้อนๆ ที่เพิ่งเคี่ยวเสร็จใหม่ๆ มายื่นให้ด้วยความหวังดี "รับสักถ้วยไหมครับท่านจอมมาร ซุปผักโครงกระดูกสูตรพิเศษ เติมพลังชีวิตได้ดีนักแลนะครับ" เอลริคชะงักไปครู่หนึ่ง เขามองหน้าโบนี่ สลับกับชามซุปที่มีควันพวยพุ่งส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจเตะจมูก กลิ่นหอมหวานของกระดูกเคี่ยวกับความหวานกรอบของผักสดทำให้ต่อมน้ำลายของจอมมารทำงานอย่างหนักโดยไม่เชื่อฟังคำสั่งสมอง ในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนระบบส่วนกลางระดับเซิร์ฟเวอร์ก็ดังขึ้นก้องกังวานไปทั่วทวีปออนไลน์ เสียงโลหะกระทบกันและเสียงระฆังเตือนภัยดังสนั่นหวั่นไหว หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานทั่วทั้งฟ้าเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท พร้อมกับข้อความประกาศิตจากระบบหลักที่ทำให้ผู้เล่นทุกคนต้องหยุดหายใจ [ประกาศจากระบบ: เนื่องจากความไม่สมดุลของเศรษฐกิจขั้นรุนแรง ดันเจี้ยนลับระดับตำนาน 'มหานครใต้พิภพ' ได้ถูกปลดล็อกโดยอัตโนมัติ และเป้าหมายแรกในการทำลายล้างของบอสใหญ่ระดับพระเจ้า... คือฟาร์มเกษตรหมายเลข 13 ของเนโครแมนเซอร์เซน] พื้นดินใต้ฝ่าเท้าเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแยกสีดำทมิฬเปิดออกปรากฏร่างเงาสูงตระหง่านของอสูรกายแห่งความมืดที่ก้าวออกมาพร้อมกับเสียงคำรามก้องโลก เซนหันไปมองหน้าจอระบบที่มีแต้มภารกิจพุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะก้มลงมองกะหล่ำปลีในมือที่ยังเก็บเกี่ยวไม่เสร็จดี ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางในฟาร์มอันแสนวุ่นวายและเต็มไปด้วยความลับนี้ด้วยกันนะครับ!