ล็อกอินวันแรกกับอาชีพที่ใครก็เมิน

"ถ้าเลือกอาชีพนั้นจริง ๆ นายเตรียมตัวเป็นโล่เนื้อให้ปาร์ตี้อื่นเขี่ยทิ้งได้เลยนะ เซเรส" เสียงของเพื่อนร่วมชั้นสมัยมัธยมปลายดังขึ้น พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะเบา ๆ ที่ลอยมาจากโต๊ะลงทะเบียนข้างเคียง แสงสีฟ้าเรืองรองจากหน้าจอโฮโลแกรมสาด Luminous ตกกระทบลงบนใบหน้าของเด็กหนุ่มผู้มีเรือนผมสีดำสนิท เซเรสไม่ได้หันกลับไปมอง เขาเพียงแค่ปรายหางตามองตัวเลขในบัญชีที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด กับค่าธรรมเนียมการเลือกอาชีพพื้นฐานที่แพงหูฉี่ในเกม "World of Myth Online" เกมเสมือนจริงที่ทั้งโลกกำลังคลั่งไคล้ ในโลกที่เงินตราและชื่อเสียงคือพระเจ้า อาชีพยอดฮิตอย่าง 'นักดาบเวท' 'นักธนูเงา' หรือ 'นักบวชศักดิ์สิทธิ์' ต่างถูกแย่งชิงจนคิวยาวเหยียดตั้งแต่เซิร์ฟเวอร์เปิดเมื่อสองชั่วโมงก่อน ไม่มีใครอยากเสียเวลากับอาชีพขยะที่ขึ้นชื่อเรื่องการเติบโตช้าและไร้ประโยชน์ในยามคับขัน แต่เซเรสมีเหตุผลของเขา... เหตุผลที่เรียกว่าความขี้เกียจขั้น "ผมไม่อยากวิ่งไล่ฟันมอนสเตอร์จนเหนื่อยหอบหรอกครับ... การยืนมองคนอื่นทำงานแล้วเรานั่งรอรับส่วนแบ่ง มันฟังดูเข้าท่ากว่าตั้งเยอะ" เซเรสพึมพำกับตัวเองเบา ๆ นิ้วเรียวยาวกดลงบนปุ่มยืนยันหน้าจอตรงหน้าอย่างไม่ลังเล [ระบบ: ยืนยันการเลือกอาชีพขั้นพื้นฐาน] [คำเตือน: อาชีพ "เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด" เป็นอาชีพสายมืดที่อัตราการรอดชีวิตต่ำในเลเวลแรกๆ คุณแน่ใจหรือไม่?] [ระบบ: ยืนยันสำเร็จ] แสงสีม่วงหม่นพวยพุ่งขึ้นจากพื้นเบื้องล่าง กลิ่นอายความอับชื้นคล้ายดินฝนผสมกับสนิมเหล็กคละคลุ้งขึ้นมาแตะจมูก ทว่าในวินาทีที่ระบบกำลังจะมอบสกิลเริ่มต้นให้ เสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมด้วยอำนาจบางอย่างก็ดังแทรกขึ้นในโสตประสาท เป็นเสียงที่ไม่ได้มาจากลำโพงเกม แต่ดังสะท้อนอยู่ในกะโหลกศีรษะของเขาโดยตรง *“ฮึ... เจ้ามนุษย์ตัวจ้อยกล้าดีอย่างไรถึงอัญเชิญข้า... ผู้บัญชาการกองทัพกระดูกเหล็ก คาร์ลอส แห่งดินแดนสนדיה์ เข้ามาในร่างกะter ผุพังเช่นนี้!”* ร่างโปร่งแสงของชายร่างใหญ่ในชุดเกราะโบราณขึ้นสนิม ปรากฏขึ้นลอยเคว้งคว้างอยู่เหนือศีรษะของเซเรส ดวงตาสีฟ้าครามที่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงวิญญาณจ้องมองลงมาด้วยความโกรธเกรี้ยวและไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง เซเรสถอนหายใจออกมาเบา ๆ เขายกมือขึ้นเกาแก้มอย่างเกียจคร้าน พลางเลิกคิ้วมองวิญญาณอดีตแม่ทัพที่กำลังยืนแอคท่าคำรามใส่เขาด้วยความหงุดหงิด "เสียงดังน่ารำคาญจริงครับคุณคาร์ลอส... ช่วยลดเสียงลงหน่อยได้ไหมครับ ที่นี่เขตปลอดการใช้ความรุนแรงนะ เดี๋ยวคุณตำรวจในเกมจะมาเชิญตัวไปปรับทัศนคติเอา" *“เจ้า... เจ้าเด็กสามห้าว! รู้ไหมว่าตอนที่ข้ายังมีชีวิต ข้าเหยียบย่ำอาณาจักรมานับไม่ถ้วน! แต่บัดนี้ข้าต้องมาติดแหงกอยู่ในจิตวิญญาณของเด็กหนุ่มที่แม้แต่แรงจะถือดาบยังดูไม่มีเนี่ยนะ!”* คาร์ลอสคำรามลั่น พยายามจะพุ่งเข้ามาเขย่าตัวเซเรส แต่ติดที่โซ่ตรวนแห่งพันธสัญญาดึงรั้งวิญญาณของเขาเอาไว้กับระบบเนโครแมนเซอร์ของเซเรส "นั่นแหละครับคือจุดเด่น คุณเก่ง คุณรบเก่ง ส่วนผมนั่งเฉยๆ รับส่วนแบ่งค่าประสบการณ์ ฟังดูแฟร์ดีออกไม่ใช่เหรอครับ?" เซเรสยิ้มรับด้วยใบหน้าเปี่ยมมิตรภาพ รอยยิ้มที่ทำให้วิญญาณอดีตแม่ทัพถึงกับชะงักกึก ปั้นหน้าไม่ถูกว่าจะโกรธต่อหรือจะยอมแพ้ให้กับความหน้าตายนี้ดี ในจังหวะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางของเกมก็ดังขึ้นขัดจังหวะการสนทนาของทั้งคู่ [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่นทุกคนในโซนเริ่มต้นที่ 1 กรุณารวมตัวกันที่ลานกว้างกลางเมืองเพื่อรับเควสต์ปราบมอนสเตอร์ภาคสนามรอบที่ 1!] เซเรสปัดหน้าต่างสถานะทิ้ง พลางหยิบหมวกคลุมสีดำขึ้นมาสวมทับเรือนผมเพื่อหลบเลี่ยงสายตาผู้คน เขารู้ดีว่าการเลือกอาชีพเนโครแมนเซอร์จะทำให้เขาตกเป็นเป้าสายตาและอาจโดนรังแกจากพวกกิลด์ใหญ่ที่ชอบผูกขาดพื้นที่เก็บเลเวล "ไปกันเถอะครับคุณคาร์ลอส ได้เวลาไปดูลาดเลาและหาทำเลสงบๆ เพื่อนั่งกินลมชมวิวแล้วล่ะครับ" *“หึ... ข้าล่ะอยากรู้นักว่าเจ้าเด็กขี้เกียจอย่างเจ้าจะเอาตัวรอดจากฝูงหมาป่าเขี้ยวเงินในป่ามรณะได้สักกี่น้ำ!”* คาร์ลอสพึมพำอย่างเย้ยหยัน แต่ก็ยอมเคลื่อนกายตามหลังเซเรสไปแต่โดยดี เนื่องจากพันธสัญญาทางวิญญาณบีบให้เขาต้องปกป้องนายเหนือหัวคนใหม่ เมื่อเซเรสเดินมาถึงลานกว้างกลางเมืองเริ่มต้น ภาพเบื้องหน้าคือความวุ่นวายของผู้เล่นนับพันที่กำลังตะโกนหาปาร์ตี้ เสียงโวยวายดังระงม กิลด์ใหญ่ต่าง ๆ เริ่มจัดระเบียบคนของตนเพื่อเตรียมตัวมุ่งหน้าไปยังป่ารอบนอก หนึ่งในนั้นคือ "กิลด์ราชสีห์ทองคำ" กิลด์ระดับท็อปที่ขึ้นชื่อเรื่องความหยิ่งผยอง "เฮ้ย! นั่นมันไอ้เด็กหัวดำที่เลือกอาชีพเนโครแมนเซอร์เมื่อกี้นี่นา!" เสียงหนึ่งตะโกNดังขึ้นท่ามกลางฝูงชน เซเรสหยุดเดิน ชำเลืองมองไปยังต้นเสียง เขาพบว่าเป็นผู้เล่นชายสวมเกราะหนักประดับตราสิงห์ทอง นามว่า 'บารอน' รองหัวหน้าหน่วยสำรวจของกิลด์ราชสีห์ทองคำ สีหน้าของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง "นี่ไอ้หนู อาชีพกากๆ แบบนั้นน่ะ อยู่ในเมืองนี้ไม่ได้หรอกนะ ถ้าไม่อยากตายจนลบตัวละครทิ้ง ส่งเงินเริ่มต้นทั้งหมดที่มีมาให้ฉัน แล้วฉันจะเมตตาให้แกเดินผ่านประตูเมืองไปแบบไม่ตายดีกว่า ฮ่าๆๆ!" บารอนหัวรơiลั่น สมุนรอบข้างต่างส่งเสียงหัวהอสมน้ำหน้าตามมา บรรยากาศรอบตัวเซเรสเงียบลงชั่วขณะ ผู้เล่นคนอื่นต่างถอยร่นออกไปเพื่อไม่ให้ตนเองต้องซวยไปด้วย สายตาสมเพชและเย้ยหยันนับร้อยคู่พุ่งตรงมาที่เด็กหนุ่ม คาร์ลอสที่ลอยอยู่ด้านหลังหรี่ตาลง ประกายไฟวิญญาณสีฟ้าในเบ้าตาวาวโรจน์ *“นายท่าน... ให้ข้าจัดการสั่งสอนเจ้าพวกสวะพวกนี้ดีหรือไม่? แค่ดีดนิ้วครั้งเดียว กระดูกพวกมันก็แหลกเป็นผุยผงได้แล้ว”* เซเรสยกมือขึ้นปรามวิญญาณอดีตแม่ทัพเบาๆ เขายังคงรักษารอยยิ้มสุภาพบนใบหน้า ดวงตาสองชั้นมองตรงไปยังบารอนด้วยแววตาที่สงบนิ่งจนน่ากลัว ไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัวหรือความโกรธเคืองเลยแม้แต่น้อย "การรีดไถเงินจากผู้เล่นมือใหม่ในวันแรก... เป็นกลยุทธ์ที่สิ้นคิดและใช้ต้นทุนทางสังคมต่ำมากเลยนะครับ" เซเรสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียաբเรื่อย แต่ทว่ากังวานและชัดเจนพอที่จะให้คนรอบข้างได้ยิน บารอนหน้าเสียเล็กน้อยก่อนจะตะคอกกลับด้วยความโมโห "แกกว่าไงนะไอ้สวะ!" "ผมบอกว่า..." เซเรสยิ้มกว้างขึ้นอีกนิด นิ้วเรียวยาวแตะลงบนหน้าจอโฮโลแกรมเบาๆ เพื่อปลดล็อกสกิลพิเศษประจำสายอาชีพที่เพิ่งได้รับมาสดๆ ร้อนๆ "...พวกคุณกำลังจะเสียเวลาเปล่า เพราะพื้นที่ล่ามอนสเตอร์ทั้งหมดในรัศมีสิบกิโลเมตรต่อจากนี้ จะอยู่ภายใต้การควบคุมของผมคนเดียวครับ" สิ้นคำพูดของเซเรส พื้นดินรอบลานกว้างก็สั่นสะเทือนเบาๆ หมอกสีม่วงเข้มแผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง ทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องอ้าปากค้าง คือเสียงกระดูกลั่นกรอบที่ดังขึ้นจากใต้พื้นดิน พร้อมกับหน้าต่างระบบสีเลือดที่เด้งขึ้นตรงหน้าผู้เล่นทุกคนในบริเวณนั้นโดยพร้อมเพรียงกัน! [ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบการปลุกพลังระดับความหายาก SSS - "อาณาจักรซากศพนิรันดร์" ถูกเปิดใช้งาน!] [เงื่อนไขภารกิจลับ: สังหารหรือผนึกกิลด์ราชสีห์ทองคำภายใน 10 นาที เพื่อรับสิทธิ์ครอบครองเขตแดนเริ่มต้นแต่เพียงผู้เดียว] ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่แวะมาโลดแล่นในดินแดนแห่งความตายด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับ!