ฟาร์มร้างกลางทุ่งหญ้าไร้ชื่อ

"เจ้าก้อนขนนี่น่ะหรือที่นายบอกว่าจะทำให้ฟาร์มของนายกลับมารุ่งเรืองได้? ฉันว่ามันเหมาะจะไปอยู่ในหม้อปรุงยาของฉันมากกว่านะ" เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้นข้างหู เรย์สะดุ้งสุดตัวจนเกือบทำเจ้าสัตว์อสูรตัวจิ๋วที่ดูเหมือนกระต่ายผสมหมาป่าในอ้อมแขนร่วงลงพื้น เขาหันขวับไปมองหญิงสาวที่ยืนกอดอกอยู่ข้างหลัง ดวงตาสีไพลินของเธอเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยกระแสกดดันบางอย่างที่ทำให้เรย์รู้สึกเหมือนกำลังถูกศาสตราจารย์มหาเวทพิพากษาโทษทัณฑ์ "ศาสตราจารย์เอเลน่า... ผมไม่ได้เชิญคุณมาที่นี่เพื่อวิจารณ์สัตว์เลี้ยงของผมนะครับ" เรย์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มจางๆ แม้ในใจจะเต้นรัวด้วยความประหม่า นี่คือวันแรกของเขากับโลก *Aetheria Online* โลกที่เขาตั้งใจจะพิสูจน์ว่ามันไม่ใช่แค่สนามรบไว้โชว์เลเวล แต่เป็นสถานที่ที่ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และอสูรจะก่อร่างสร้างตัวได้จริง "เรียกฉันว่าเอเลน่า... ในโลกนี้ไม่มีฐานันดรศักดิ์ให้เธอหรอก" เธอปัดเศษหญ้าที่เกาะบนชุดคลุมนักเวทสีรัตติกาลออกอย่างถือดี ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ บริเวณ "ฟาร์มร้างกลางทุ่งหญ้าไร้ชื่อแห่งนี้ มีดีแค่หญ้าที่ขึ้นรกชัฏกับดินที่แทบไม่มีแร่ธาตุหลงเหลือ นายคิดว่าจะสร้างระบบนิเวศสำหรับสัตว์อสูรบนซากปรักหักพังพวกนี้งั้นเหรอ?" เรย์เงียบไปครู่หนึ่ง เขาไม่ได้โต้ตอบด้วยคำพูด แต่เดินไปที่กองไม้เก่าๆ แล้ววางเจ้าสัตว์อสูรตัวน้อยลงบนพื้นหญ้าที่ดูแห้งแล้ง เขาค่อยๆ ถอดถุงมือหนังออก เผยให้เห็นมือที่เปื้อนคราบดินจากการขุดคุยมาตลอดทั้งเช้า ก่อนจะหยิบเอา 'ผลึกแห่งชีวิตระดับต่ำ' ออกมาหนึ่งเม็ด เขาฝังมันลงในดินหญ้าที่ดูไร้ชีวิตนั้น "ผมไม่ได้จะทำฟาร์มเพื่อกอบโกยผลผลิตครับเอเลน่า ผมแค่ต้องการให้ที่นี่เป็นที่ที่พวกมัน... 'อยาก' จะอยู่" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น เขาสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนบางอย่างใต้ฝ่าเท้า ราวกับว่าผืนดินที่ตายซากกำลังตอบรับพลังงานชีวิตเพียงน้อยนิดที่เขามอบให้ เอเลน่าเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาที่เคยไร้รอยยิ้มกลับมีความสนใจบางอย่างฉายวาบขึ้นมาเพียงชั่วครู่ "วิธีดั้งเดิม... การฟื้นฟูด้วยมานาบริสุทธิ์น่ะเหรอ? มันเป็นวิธีที่สิ้นเปลืองและโง่เขลาที่สุดในยุคสมัยนี้เลยล่ะรู้ไหม" "ถ้ามันโง่แต่ได้ผลลัพธ์ที่ยั่งยืน ผมก็ยินดีจะเป็นคนโง่ครับ" เรย์ยักไหล่พลางหัวเราะเบาๆ เขาไม่ได้มองหาอำนาจหรือความแข็งแกร่งจากการฆ่าฟันเหมือนผู้เล่นคนอื่นๆ สำหรับเขา การได้เห็นเจ้าก้อนขนตัวจิ๋วนั่นเริ่มขุดดินอย่างร่าเริงก็เพียงพอแล้ว ทันใดนั้นเอง บรรยากาศรอบข้างก็เปลี่ยนไป ทุ่งหญ้าที่เคยเงียบเชียบพลันเกิดเสียงหวีดหวิวจากสายลมที่เริ่มหมุนวนเป็นวงกว้าง ท้องฟ้าเหนือฟาร์มร้างเปลี่ยนเป็นสีม่วงอมเข้ม อักขระเวทมนตร์โบราณที่ไม่เคยปรากฏในบันทึกเกมเล่มไหนเริ่มผุดขึ้นจากใต้ดิน ล้อมรอบตัวเรย์และเอเลน่าไว้ *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนระบบที่คุ้นเคยดังขึ้นในหัวเรย์ แต่มันกลับไม่ใช่เสียงระบบมาตรฐานที่เขาเคยได้ยินในโหมดฝึกสอน [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบการกระตุ้น 'จุดกำเนิดแห่งบรรพกาล' ในพื้นที่ไร้ชื่อ] [ภารกิจระดับ SSS ปรากฏขึ้น: พันธสัญญาแห่งผู้ดูแลอสูรลับ!] [เงื่อนไขภารกิจ: ปกป้องหัวใจของฟาร์มร้างจากการแทรกแซงของ 'ผู้มาเยือนจากมิติมืด' จนกว่าอักขระจะสมบูรณ์] เรย์มองหน้าจอโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าด้วยความตื่นตะลึง นี่มันภารกิจระดับ SSS ตั้งแต่วันแรกที่เล่นเกมเชียวหรือ? เขาหันไปมองเอเลน่าที่ตอนนี้ใบหน้าเรียบเฉยของเธอเริ่มเปลี่ยนเป็นความตึงเครียด มือของเธอสั่นเล็กน้อยขณะกระชับไม้คทาประจำตัว "เรย์... หนีไปซะ" เธอเอ่ยเสียงเบาแต่เฉียบขาด "สิ่งที่กำลังจะออกมาจากรอยแยกนั่น ไม่ใช่สิ่งที่ผู้เล่นเลเวล 1 อย่างเธอจะรับมือได้" ทว่า ก่อนที่เรย์จะได้ขยับตัว พื้นดินก็แยกออกเป็นรอยแตกกว้าง ร่างเงาสีดำมืดขนาดยักษ์พุ่งทะยานขึ้นมาจากความว่างเปล่า มันคือกรงเล็บที่ใหญ่โตราวกับหอคอย พร้อมกับเสียงคำรามที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง สายตาก็ปะทะเข้ากับดวงตาสีแดงฉานนับร้อยคู่ที่ลืมตาตื่นขึ้นภายใต้ความมืดมิดของรอยแยกนั้น... พวกมันกำลังจ้องมองมาที่เขา ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับ "ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน" ในตอนแรกนี้นะคะ!