เล่ห์เหลี่ยมคนโกง

"แป้งสาลีนำเข้าจากแคว้นรอสเบิร์กเกรดพรีเมียมอย่างนั้นหรือคะ... หึ ช่างน่าขันสิ้นดี" น้ำเสียงเยียบเย็นแต่แฝงไว้ด้วยความขบขันของเอเลน่า วาเลนไทน์ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องครัวหลวงแห่งอาณาจักรขนมหวาน กลิ่นหอมจางๆ ของเนยแท้และวานิลลามาดากัสการ์ที่ควรจะฟุ้งกระจาย กลับถูกกลบด้วยกลิ่นอับชื้นและกลิ่นแป้งเก่าเก็บที่ผ่านการขึ้นรามาแล้วบางส่วน นิ้วเรียวยาวภายใต้ถุงมือผ้าลูกไม้สีขาวหยิบผงแป้งขึ้นมาสาดส่องกับแสงไฟจากโคมระย้าคริสตัล เม็ดแป้งสีขาวขุ่นจับตัวเป็นก้อนแข็งกระด้าง ไม่มีความร่วนซุยและเบามือดังเช่นวัตถุดิบราคาแพงที่เธอสั่งตรงมาจากห้องคลังสมบัติของตระกูลดาร์คเนสเลยแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความคมกริบ เธอไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกหรือโกรธเกรี้ยวออกมาให้เสียกิริยา ตรงกันข้าม รอยยิ้มมุมปากของอดีตนางร้ายผู้ถูกลืมเลือนกลับยิ่งทวีความน่ากลัวขึ้นไปอีกหลายเท่า "คุณหนูเอเลน่าคะ... คือว่า..." สาวใช้ส่วนตัวผู้ติดตามมาด้วยหน้าซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด นางลนลานจนทำผ้ากันเปื้อนหล่นลงกับพื้น "บ่าวตรวจสอบหีบห่อพวกนี้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วค่ะ แต่มันถูกประทับตราอนุมัติจากสำนักตรวจสอบวัตถุดิบหลวง... พวกเราไม่มีสิทธิ์ทักท้วงเลยนะคะ การแข่งขันรอบตัดสินพรุ่งนี้เช้า หากใช้แป้งเกรดต่ำเช่นนี้ ขนมอบทุกชิ้นจะต้องยุบตัวและเสียรสชาติอย่างแน่นอนค่ะ!" "ไม่ต้องตกใจไปค่ะ" เอเลน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าเด็ดขาดจนอีกฝ่ายต้องสงบปากลงทันที เธอกวาดสายตามองกระสอบวัตถุดิบอื่นๆ ทั้งเนย ช็อกโกแลตแท้ และผลไม้เชื่อม ทุกอย่างถูกสับเปลี่ยนอย่างแนบเนียนด้วยฝีมือของพวกที่หวังจะสกัดดาวรุ่งในคืนก่อนการแข่งขันสำคัญ นี่ไม่ใช่ความสะเพร่า แต่มันคือ "แผนการสกปรก" ของคู่แข่งที่ต้องการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอให้จมดิน เพื่อไม่ให้ตระกูลวาเลนไทน์ที่กำลังฟื้นคืนชีพกลับมาผงาดในวงการขนมหวานได้อีกครั้ง ในวินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักแน่นมั่นคงก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องเตรียมวัตถุดิบ บานประตูไม้สักแกะสลักถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซึ่งความเกรงใจ ร่างสูงโปรสง่าของชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษสีดำสนิทก้าวเข้ามา ไอความเย็นชาและอำนาจมืดรอบตัวเขาทำให้บรรยากาศในห้องลดฮวบลงทันตาเห็น คาร์ลอส ดาร์คเนส กวาดสายตาคมกริบมองกระสอบแป้งด้อยคุณภาพเหล่านั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะเบนสายตามาสบเข้ากับดวงตาคู่สวยของเอเลน่า มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่มีเพียงผู้หญิงคนนี้เท่านั้นที่จะได้เห็น "ดูท่าทาง... ลูกแมวของผมกำลังโดนพวกหนูสกปรกแทะกัดเสบียงเข้าให้แล้วสินะครับ" คาร์ลอสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำน่าฟัง เขาก้าวเข้าไปใกล้หญิงสาวอย่างไร้ระยะห่าง กลิ่นกายบุรุษผสมผสานกับกลิ่นอายเวทมนตร์โบราณจางๆ ลอยเข้าแตะจมูก "ต้องการให้ผมสั่งกวาดล้างสมาคมพ่อค้าและยึดทรัพย์สินของพวกมันให้ราบเป็นหน้ากลองภายในสามนาทีนี้เลยไหมครับ?" เอเลน่าอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับประธานหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในอาณาจักร แม้ภายนอกเขาจะดูเหมือนปีศาจผู้กระหายเลือด แต่ทุกครั้งที่เธอตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน ชายผู้นี้มักจะปรากฏตัวพร้อมอำนาจมหาศาลเสมอเพื่อหนุนหลังเธอ "ใจร้อนเสียจริงนะคะท่านประธานคาร์ลอส... การใช้กำลังทำลายพวกมันตอนนี้ ก็เหมือนกับการฆ่ามดด้วยค้อน มันน่าสนุกตรงไหนกันล่ะคะ?" เอเลน่าเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงแพรพราว เธอเอื้อมมือไปแตะปลายปกเสื้อสูทของชายหนุ่มเบาๆ อย่างหยอกเย้า "ในเมื่อพวกมันอยากให้ฉันใช้แป้งห่วยๆ นี้ทำขนม เพื่อให้กรรมการลงคะแนนตัดสินว่าฉันแพ้... เราก็ควรจะ 'เล่นตามเกม' ของพวกมันสักหน่อยดีไหมคะ?" คาร์ลอสเลิกคิ้วสูงอย่างสนอกสนใจ ดวงตาคมปลาบเป็นประกายวาววับ "หึ... น่าสนใจนี่ครับ แล้วคุณจะพลิกเกมนี้อย่างไรเล่า?" "ความลับค่ะ..." เอเลน่ากระซิบแผ่วเบาริมหูของเขา รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นบนใบหน้าหวานหยาดเยิ้ม "ในเมื่อวัตถุดิบมันด้อยคุณภาพ สิ่งที่เราต้องทำก็คือ ใช้ 'เวทมนตร์' และ 'เทคนิคขั้นสูง' ที่พวกมันไม่มีวันจินตนาการถึง มาปรุงแต่งมันส Their loss, our triumph นะคะ" เธอก้าวถอยหลังออกห่างจากเขาเล็กน้อยเพื่อรักษาช่องว่าง แต่ทว่าความตื่นเต้นเร้าใจในอากาศกลับเพิ่มสูงขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก คืนนี้ทั้งคืน เอเลน่าและทีมงานตัวจริงทำงานแข่งกับเวลา กลิ่นอายของความแค้นและความทะเยอทะยานถูกหลอมรวมเข้ากับความหอมหวานของน้ำตาลและคาราเมล จนกระทั่งรุ่งอรุณแห่งวันแข่งขันมาถึง แสงอาทิตย์สีทองสาดส่องผ่านกระจกสีของห้องโถงใหญ่แห่งราชสำนัก คณะกรรมการผู้ทรงเกียรติและเหล่าขุนนางชั้นสูงนั่งประจำที่ ท่ามกลางเสียงซุบซิบและสายตาสสมน้ำหน้าของคู่ปรับตัวฉกาจที่ยืนกอดอกรอชมความพ่ายแพ้ของเธออยู่ที่มุมห้อง เอเลน่าก้าวเดินเข้ามาด้วยชุดเดรสยาวเข้ารูปสีโรสโกลด์ ท่าทางสง่างามรากับราชินีผู้ครองบัลลังก์ เธอยกถาดขนมเค้กสามชั้นที่ประดับประดาด้วยดอกไม้คริสตัลน้ำตาลปั้นอย่างประณีตวางลงตรงหน้าคณะกรรมการ กลิ่นหอมละมุนที่แผ่ออกมาทำให้ผู้คนในห้องถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ "เชิญชิมได้เลยค่ะ... ขนมเค้กสูตรพิเศษที่ทำจากวัตถุดิบ 'ชั้นดี' ที่ทางสำนักตรวจสอบจัดเตรียมไว้ให้เป็นกรณีพิเศษ" เอเลน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงกังวานใส รอยยิ้มหวานหยดแต่แฝงด้วยความเฉือดเฉือนส่งตรงไปยังกลุ่มคู่แข่งที่เริ่มหน้าถอดสีทีละน้อย ประธานคณะกรรมการผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเคี่ยวลากดินตักเนื้อเค้กเข้าปากคำโต ทันทีที่สัมผัสแรกละลายบนลิ้น ดวงตาของชายแก่ก็เบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึงจนแทบถลնออกนอกเบ้า รสชาติความอร่อยที่ล้ำลึกเกินกว่าจะจินตนาการได้ระเบิดขึ้นในปาก ราวกับเวทมนตร์ชั้นสูงที่แปลงสิ่งไร้ค่าให้กลายเป็นทองคำบริสุทธิ์! "เป็น... เป็นไปไม่ได้!" เสียงอุทานด้วยความตื่นตระหนกดังขึ้นจากฝั่งคู่แข่งที่หน้าซีดเผือดจนเขียวคล้ำ ในวินาทีที่ทุกคนกำลังตะลึงงันกับรสชาติอันไร้ที่ติ เสียงปรบมือช้าๆ ทรงพลังและน่าเกรงขามก็ดังขึ้นจากด้านหลังห้องโถง คาร์ลอส ดาร์คเนส ก้าวเข้ามาพร้อมกับทนายความส่วนตัวและแฟ้มเอกสารสีดำสนิท "ในเมื่อขนมชิ้นนี้ชนะการประกวดอย่างเป็นเอกฉันท์แล้ว..." ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น กวาดสายตามองหน้าพวกที่แอบสับเปลี่ยนวัตถุดิบทีละคนราวกับมองมดปลวก "...ก็ถึงเวลาที่พวกเราควรจะมา 'เคลียร์บัญชี' เรื่องการยักยอกและปลอมแปลงเอกสารวัตถุดิบหลวงกันเสียที" ทนายความด้านหลังเปิดแฟ้มเอกสารออก พร้อมกับเสียงเครื่องรูดบัตรเครดิตสีดำสนิทไร้ขีดจำกัดที่ถูกกดอนุมัติยอดเงินก้อนโตเพื่อซื้อกิจการทั้งหมดของคู่แข่งในทันที! ม่านหมอกโรแมนซ์ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมดื่มด่ำความฟินและความสะใจในบทนี้นะคะ