รอยร้าวในแผนการ

เสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ย่ำย่างเข้ามาใกล้ระเบียงห้องพักส่วนตัวของเรือนรับรอง ทำให้ค่ำคืนอันเงียบสงบถูกฉีกกระชากออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในเสี้ยววินาที สิงหราชหยุดชะงักการเคลื่อนไหว ร่างหนาดิบเถื่อนที่เมื่อครู่ยังโอบล้อมกักขังพิมพ์มาดาไว้ด้วยแรงปรารถนาอันร้อนรุ่ม พลันแปรเปลี่ยนเป็นความนิ่งงันที่เต็มไปด้วยไอสังหาร ดวงตาคมกริบดั่งพญาอินทรีหันขวับไปมองบานหน้าต่างเกล็ดไม้ที่ปิดสนิท สัญชาตญาณของเจ้าพ่อไร่อ้อยผู้ผ่านความเป็นความตายมาโชคโชนบอกเขาชัดเจนว่า มีความเคลื่อนไหวที่ไม่ชอบมาพากลกำลังคืบคลานเข้ามาในอาณาเขตของเขา "เงียบ..." สิงหราชกระซิบเสียงต่ำลอดไรฟัน ลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดอยู่ข้างใบหูของพิมพ์มาดาเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความตึงเครียด มือหนาและหยาบกร้านจากการกุมบังเหียนชีวิตผู้คนในไร่เอื้อมมาปิดเรียวปากอิ่มของหญิงสาวไว้ทันท่วงที ป้องกันเสียงอุทานที่อาจเล็ดลอด พิมพ์มาดาเบิกตากว้าง ความระอุทางเพศที่เพิ่งแผดเผาร่างกายเมื่อครู่มอดดับลงในพริบตา ถูกแทนที่ด้วยความตกใจและสัญชาตญาณการเอาตัวรอด หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำรัวรากับกลองศึกยามต้องเผชิญหน้ากับอันตราย ร่างบางแนบชิดติดกับแผงอกกว้างของชายหนุ่มโดยสัญชาตญาณ กลิ่นกายบุรุษผสมผสานกับกลิ่นดินและบุหรี่จางๆ ที่เธอกล่าวโทษว่าอันตรายนัก บัดนี้กลับกลายเป็นที่พึ่งพิงเดียวท่ามกลางความมืดมิด *แอ๊ด...* เสียงบานเกล็ดไม้ฝั่งทิศตะวันตกถูกงัดออกอย่างเงียบเชียบที่สุด ตามมาด้วยเงาร่างสองร่างที่สอดตัวผ่านเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัว ซึ่งเชื่อมต่อกับห้องนอนที่พวกเขายืนอยู่ ความมืดในยามวิกาลทำให้เห็นเพียงเค้าโครงรางเลือน แต่กลิ่นฉุนของน้ำมันก๊าดและกลิ่นกระดาษไหม้จางๆ ที่โชยตามลมมา ทำให้สิงหราชรู้ได้ทันทีว่าผู้มาเยือนไม่ได้มาดี ชายหนุ่มขยับตัวอย่างเงียบเชียบรากับเสือดาวที่กำลังจะตะครุบเหยื่อ เขาผละออกจากพิมพ์มาดาอย่างไม่เต็มใจนัก สายตาคู่นั้นทอดมองหญิงสาวด้วยแววตาดุดันเป็นเชิงสั่งห้ามส่งเสียงเด็ดขาด ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะหายกลืนไปกับความมืดตรงรอยต่อระหว่างห้อง พิมพ์มาดายืนตัวแข็งทื่ออยู่หลังตู้ไม้สักโบราณ ลมหายใจถูกผ่อนออกอย่างระมัดระวังที่สุด มือเรียวเย็นเฉียบกำชายกระโปรงแน่นเพื่อสะกดกลั้นความหวาดกลัว ทว่า ในความมืดและความตึงเครียดนั้น ความอยากรู้อยากเห็นและสัญชาตญาณนักสืบของนักบริหารสาวก็ทำงานขึ้นมาเช่นกัน เธอก้าวเท้าตามอย่างเงียบเชียบ ยื่นหน้าออกไปมองผ่านร่องประตูที่เปิดแง้มไว้ แสงไฟจากไฟฉายแรงสูงดวงเล็กส่องกราดไปทั่วโต๊ะทำงานไม้เนื้อแข็ง ตัวการสำคัญไม่ได้มาเพื่อลอบทำร้าย แต่พวกมันกำลังค้นหาบางอย่าง—เอกสารสำคัญ "นายสั่งให้หาให้เจอ... สัญญาซื้อขายล็อตใหม่กับทางกลุ่มทุนต่างชาติ ถ้าสัญญานี้หลุดไปถึงมือคุณพิมพ์มาดา หรือพวกกรมการค้าภายใน ทุกอย่างที่นายสร้างไว้พังแน่" เสียงกระซิบแหบพร่าดังขึ้นแว่วๆ จากชายแปลกหน้าคนหนึ่ง สวมหมวกไอ้โม่งอำพรางใบหน้า พิมพ์มาดาชะงักกึก หัวใจกระแทกซี่โครงอย่างแรง *สัญญาซื้อขายล็อตใหม่?* เอกสารที่เธียรพยายามตามหาและตั้งข้อสังเกตมาตลอดหลายสัปดาห์ว่ามีความผิดปกติ เกี่ยวกับการฮุบที่ดินและตัวเลขบัญชีที่ถูกแต่งเติมเพื่อถ่ายเทผลกำไรออกจากบริษัทแม่ มันซ่อนอยู่ที่นี่... ในเรือนพักส่วนตัวของสิงหราช! ในจังหวะที่คนร้ายคนหนึ่งกำลังเปิดลิ้นชักลับใต้โต๊ะทำงานด้วยความชำนาญ และหยิบแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลหนาปึกออกมา พิมพ์มาดาก็เผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว เอกสารฉบับนั้นคือหลักฐานชิ้นโบแดง คือกุญแจสำคัญที่จะกระชากหน้ากากเจ้าพ่อไร่อ้อยผู้ทรงอิทธิพลคนนี้ให้ร่วงหล่นลงมาได้ ทว่า ก่อนที่คนร้ายจะได้ก้าวเดินออกไปทางเดิม เสียงคำรามต่ำอย่างเยือกเย็นและทรงอำนาจก็ดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง "คิดจะขนของออกไปจากบ้านกู... โดยไม่ได้รับอนุญาตอย่างนั้นรึ?" เสียงนั้นเย็นยะเยือกเสียจนคนร้ายทั้งสองสะดุ้งสุดตัว หันขวับกลับมาพร้อมอาวุธในมือ แต่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว เงาร่างของสิงหราชก็พุ่งเข้าประชิดราวกับภูตผี หมัดหนักหน่วงดั่งค้อนทุบซัดเข้าที่ปลายคางของคนร้ายคนแรกจนล้มคว่ำไม่เป็นท่า ส่วนคนที่สองพยายามจะชักปืนสั้นออกจากเอว แต่สิงหราชเร็วกว่า เขาคว้าข้อมือนั้นแล้วบิดกระชากด้วยพละกำลังมหาศาล จนเสียงกระดูกลั่นดังกร๊อบท่ามกลางความเงียบ ตามด้วยการเตะตัดขาจนคนร้ายล้มลงไปกองกับพื้นอย่างไร้ทางสู้ การต่อสู้จบลงในเวลาเพียงไม่กี่วินาที ความดุเดือดและดิบเถื่อนของสิงหราชทำให้พิมพ์มาดาที่แอบมองอยู่ถึงกับขนลุกซู่ ผู้ชายคนนี้คือสัตว์ป่าของจริง—อันตราย เด็ดขาด และไร้ความปรานีต่อผู้ที่ล้ำเส้น สิงหราชเหยียบอกคนร้ายที่นอนโอครวญอยู่บนพื้น สายตาดุดันกวาดมองไปที่แฟ้มเอกสารสีน้ำตาลที่ตกอยู่ไม่ไกล ก่อนที่เขาจะหันขวับมามองตรงมายังรอยแง้มของประตูห้องนอน—จุดที่พิมพ์มาดายืนอยู่ ดวงตาคมกริบคู่นั้นวาวโรจน์ขึ้นในความมืด เขาไม่ได้แปลกใจเลยที่เห็นเธอยืนอยู่ตรงนั้น สิงหราชก้าวเท้าเข้ามาหาเธออย่างช้าๆ แรงกดดันแผ่ซ่านไปทั่วบรรยากาศ ร่างหนาต้อนพิมพ์มาดาจนถอยหลังไปชนกับผนังห้องนอนอย่างไร้ทางหนี มือใหญ่เอื้อมไปทาบกับผนังกั้นกรอบร่างเธอไว้ นัยน์ตาดุดันจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ฉายแววตื่นตระหนกปนความท้าทาย "ชอบแอบดูของลับของชาวบ้านเหรอครับ... คุณพิมพ์มาดา" เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมใบหู รอรดลมหายใจร้อนผ่าวที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายอันตราย พิมพ์มาดาเชิดหน้าขึ้น แม้ตัวจะสั่นเทาด้วยความกลัวและแรงดึงดูดทางเพศที่โถมเข้าใส่ แต่ศักดิ์ศรีก็ทำให้เธอไม่ยอมแพ้ สายตาเธอกวาดมองไปยังแฟ้มเอกสารในมืออีกข้างของเขาที่เพิ่งเก็บขึ้นมา "เอกสารนั่น... มันคือหลักฐานว่าคุณกำลังโกงบริษัทของฉันใช่ไหม สิงหราช?" เธอถามเสียงสั่นระริกแต่แข็งกร้าว สิงหราชหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นสะเทือนอกแกร่งที่เบียดชิดร่างเธอ ใบหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเย้ยหยันและประกายไฟปรารถนาที่ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง "อยากรู้ความจริงเหรอครับ?" สิงหราชกระซิบชิดเรียวปากอิ่ม แววตาดาร์กโรมานซ์ฉายความเจ้าเล่ห์ร้ายกาจออกมาอย่างไม่ปิดบัง "ถ้าอยากรู้... คืนนี้คุณต้องมาหาคำตอบบนเตียงของผมด้วยตัวเอง... ว่าผมกินอะไรเข้าไปบ้าง ถึงได้กล้าท้าทายอำนาจของตระกูลคุณขนาดนี้" ชายหนุ่มยื่นมืออีกข้างที่ถือแฟ้มเอกสารสำคัญซ่อนไว้ด้านหลัง ขณะที่ปลายนิ้วแข็งแรงอีกข้างเอื้อมมาเชยคางมนของเธอขึ้นบังคับให้สบตา ลมหายใจอุ่นร้อนผสานเข้าหากันในความมืดมิดที่เต็มไปด้วยอันตราย พิมพ์มาดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อความลับระดับชาติกำลังจะถูกเปิดเผย แต่เธอกลับถูกพันธนาการไว้ด้วยกรงเล็บแห่งเสน่หาของซาตานร้ายที่ไม่มีวันปล่อยให้เธอหลุดมือ — ธานินทร์แดนเถื่อน ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความเร่าร้อนดิบเถื่อนนี้ด้วยกันนะครับ