พัฒนาการของสกิล

กลิ่นอายของโอโซนประจุไฟฟ้าที่ลอยคละคลุ้งอยู่ในห้องทดลองใต้ดิน ทำให้ผิวหนังของคินรู้สึกยิบๆ ราวกับมีเข็มเล่มเล็กๆ นับร้อยกำลังทิ่มแทง หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าครามสว่างจ้า สะท้อนภาพใบหน้าของชายหนุ่มที่กำลังหรี่ตาลงอย่างใช้ความคิด บนโต๊ะทำงานเต็มไปด้วยแผงวงจรควอนตัมที่ถูกรื้อถอดออกเป็นชิ้นๆ เสียงพัดลมระบายความร้อนของเครื่องประมวลผลหลักส่งเสียง "ฮัม" ต่ำๆ ดังประสานไปกับเสียงหัวใจเต้นของเขา "ความหนาแน่นของพลังงานในแกนกลางตอนนี้อยู่ที่เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์... ถ้าฝืนอัดข้อมูลเข้าไปอีกชุด ระบบระบายความร้อนคงพังก่อนที่การอัปเกรดจะเสร็จสมบูรณ์สินะครับ" คินพึมพำกับตัวเอง มือหนายกขึ้นลูบคางที่มีไรหนวดเคราจางๆ พลางสายตาก็จ้องมองตัวเลขวิ่งผ่านบนหน้าจอด้วยความสุขุม ขวบปีที่ผ่านมา การเอาชีวิตรอดในโลกที่ขับเคลื่อนด้วยเทคโนโลยีจักรกลและสงครามแย่งชิงอำนาจสอนให้เขารู้ว่า ความประมาทคือตั๋วเที่ยวเดียวสู่ความตาย เซร่าที่นั่งกอดอกอยู่ตรงมุมห้องในชุดนักเรียนทุนสีเทาเรียบๆ ปรายตามองเขาด้วยแววตาเรียบนิ่ง เธอกำลังใช้ประแจขันน็อตในมือเล่นเบาๆ เป็นจังหวะเพื่อกลบเกลื่อนความกังวล "นายกำลังเล่นกับไฟ, คิน" เสียงใสแต่เย็นชาเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบ "ระบบซัพพอร์ตที่คุณดึงมาจากซากโดรนรบเกรดทหารเมื่อวานนี้ มันไม่ได้ถูกออกแบบมาให้เชื่อมต่อกับแกนหลักรุ่นเก่าของคุณ ถ้าเกิดการลัดวงจร สมองส่วนหน้าของคุณอาจจะถูกทอดจนสุกไปด้วย" คินหันไปยิ้มบางๆ ให้เด็กสาว รอยยิ้มนั้นมีความขี้เล่นเจืออยู่เล็กน้อย ทว่าแววตาคมกริบกลับเต็มไปด้วยความมั่นใจที่ผ่านสนามรบมาโชกโชน "เป็นห่วงผมเหรอครับ, คุณอดีตแม่ทัพ?" เขาหยอกเย้าด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล เซร่าชะงักไปชั่วขณะ ใบหน้าเนียนขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างรวดเร็ว เธอรีบหันขวับไปมองทางอื่น ปากบางเม้มเข้าหากันแน่นก่อนจะตอบกลับเสียงแข็ง "ใครเขาห่วงนายกัน! ฉันแค่ไม่อยากให้คนที่ต้องคอยส่งการบ้านวิชาฟิสิกส์ให้ฉันต้องมาสมองเสื่อมกลางคันต่างหากเล่า... ถ้าคุณตาย ใครจะช่วยฉันแกะรหัสผ่านของสภาวะวะกวอนตัมล่ะ?" คินหัวเราะในลำคอเบาๆ กับท่าทีปากไม่ตรงกับใจของเด็กสาวคนนี้ แม้ในอนาคตเธอจะเติบโตเป็นแม่ทัพจักรกลที่ไร้ความปรานีและสร้างความหวาดกลัวไปทั่วกาแล็กซี่ แต่ในเวลานี้ เซร่าก็เป็นเพียงเด็กสาวอัจฉริยะผู้โดดเดี่ยวที่ซ่อนปมความเจ็บปวดไว้ภายใต้เกราะป้องกันอันเย็นชา... ซึ่งเขานี่แหละที่จะเป็นคนค่อยๆ แกะมันออกทีละชั้น ชายหนุ่มหันกลับมาสนใจหน้าจอตรงหน้าอีกครั้ง นิ้วเรียวกดยืนยันคำสั่งสุดท้าย *ติ๊ด!* เสียงเตือนจากระบบดังขึ้นอย่างก้องกังวาน ทันใดนั้น แสงไฟนีออนทั่วทั้งห้องก็ดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิด มีเพียงแสงเรืองรองสีทองคำขาวที่ค่อยๆ ส่องสว่างขึ้นมาจากข้อมือของคิน มันไม่ใช่แสงสีฟ้าคุ้นเคยอีกต่อไป แต่มันคือเฉดสีใหม่ที่ทรงพลังและลึกล้ำยิ่งกว่า [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการบูรณาการฮาร์ดแวร์ระดับสูง] [กระบวนการวิวัฒนาการเริ่มต้นขึ้น...] [กำลังอัปเกรดระบบสุ่มย้อนเวลาสู่: เวอร์ชัน 2.0 (QUANTUM OVERRIDE)] มวลอากาศรอบตัวเริ่มบิดเบี้ยว แรงโน้มถ่วงภายในห้องทดลองแปรปรวนชั่วขณะจนเศษกระดาษบนโต๊ะลอยเคว้งคว้าง เซร่าผุดลุกขึ้นยืนโดยอัตโนมัติ ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง เธอมองคลื่นพลังงานสีทองที่แผ่ขยายออกมาจากตัวของคิน คลื่นนี้ไม่ใช่พลังงานเวทมนตร์หรือพลังจิตทั่วไป แต่มันคือคลื่นความถี่ที่สามารถรบกวนโครงสร้างกาลเวลาและสสารได้โดยตรง "นี่มัน... เกิดอะไรขึ้น?" เซร่าพึมพำเสียงสั่น เธอสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาลที่กดทับลงบนบ่า ราวกับว่าตัวตนของคินกำลังขยายใหญ่ขึ้นจนครอบ ครองพื้นที่รอบตัวทั้งหมด คินไม่ได้ตอบคำถาม เขากำลังหลับตาลงเพื่อรับข้อมูลมหาศาลที่ไหลทะลักเข้าสู่สมอง ความเจ็บปวดแปลบปลาบแล่นริ้วไปตามเส้นประสาทราวกับมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งผ่าน แต่ด้วยความอดทนของอดีตทหารผ่านศึก เขาจึงไม่แม้แต่จะส่งเสียงครางออกมาสักแอะ ในห้วงความคิดของเขา หน้าต่างสถานะโปร่งใสกำลังถูกเขียนทับใหม่ทั้งหมด ตัวหนังสือสีทองอร่ามเรียงรายปรากฏขึ้นทีละบรรทัดด้วยความเร็วสูง [ระบบอัปเกรดสำเร็จ!] [ปลดล็อกฟังก์ชันใหม่: "วิเคราะห์ความน่าจะเป็นเชิงควอนตัม (Quantum Probability Analysis)"] [ปลดล็อกฟังก์ชันใหม่: "สำรองจิตสำนึกฉุกเฉิน (Neural Back-up)"] [ปรับปรุงขีดจำกัดการย้อนเวลา: จากเดิมย้อนได้สูงสุด 60 วินาที เพิ่มขึ้นเป็น 10 นาทีเต็ม!] คินลืมตาขึ้น ชั่วพริบตานั้น นัยน์ตาสีดำสนิทของเขาประกายแสงสีทองวาบผ่านก่อนจะจางหายไป ความรู้สึกโปร่งโล่งและทรงพลังแผ่ซ่านไปทั่วร่าง กฎเกณฑ์เดิมๆ ที่เคยจำกัดความสามารถของเขาถูกทำลายลงสิ้นเชิง ด้วยระยะเวลาการย้อนเวลาที่เพิ่มขึ้นถึงสิบนาที นั่นหมายความว่าเขาไม่ได้มีโอกาสแก้ไขแค่ "ความผิดพลาดเสี้ยววินาที" อีกต่อไปแล้ว แต่เขาสามารถพลิกสถานการณ์ในระดับยุทธวิธีหรือแม้แต่หลบหนีจากการลอบสังหารได้อย่างสมบูรณ์แบบ เซร่าเดินเข้ามาใกล้ด้วยความระแวง เธอใช้ปลายนิ้วแตะเบาๆ ที่แขนเสื้อของเขาเพื่อตรวจสอบว่าเขายังคงเป็นมนุษย์อยู่หรือไม่ "นาย... เปลี่ยนไป" เธอเอ่ยเสียงเบา ดวงตาคู่นั้นจ้องมองเขาด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ทั้งทึ่ง หวาดกลัว และ... คาดหวัง "พลังงานเมื่อครู่มันไม่ใช่เทคโนโลยีของยุคเรา มันเหมือนกับ... สิ่งที่พวกเราพบในซากโบราณสถานนอกระบบสุริยะ" คินยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย เขาเอื้อมมือไปแตะศีรษะของเด็กสาวเบาๆ อย่างลืมตัว ด้วยความคุ้นเคยจากอนาคต เซร่าสะดุ้งเฮือก หน้าแดงก่ำขึ้นทันที เธอปัดมือเขาออกอย่างแรงด้วยความเขินอายปนตกใจ "อย่ามาลูบหัวฉันนะ! นายคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน!" เธอกล่าวเสียงดังเพื่อกลบเกลื่อนความรัญจวนใจที่ตีรวนอยู่ในอก "ขอโทษทีครับ มันมือไปหน่อย" คินหัวเราะร่วน บรรยากาศตึงเครียดเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น ทว่า ในวินาทีที่เขากำลังจะอธิบายฟังก์ชันใหม่ให้เธอฟัง เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงก็ดังลั่นสนั่นตึก เสียงไซренаกังวานบาดแก้วหู พร้อมกับแสงไฟสีแดงฉานที่กะพริบถี่ๆ ไปทั่วทางเดิน *ปี๊บ! ปี๊บ! ปี๊บ!* [แจ้งเตือนจากระบบเวอร์ชัน 2.0: ตรวจพบการเข้าถึงเครือข่ายจากภายนอก] [เป้าหมาย: คลื่นความถี่วิวัฒนาการของท่านถูกตรวจจับโดย "องค์กรโครโนส (Chronos Organization)"] [คำเตือน: หน่วยรบพิเศษไร้เงา (Shadow Strike Unit) กำลังเคลื่อนตัวเข้าประชิดพิกัดของท่าน ระยะห่าง... 300 เมตร และกำลังลดลงอย่างรวดเร็ว!] คินหุบยิ้มทันที แววตาขี้เล่นเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและเฉียบคมดุจใบมีดโกน เขาดึงเซร่าให้เข้ามาหลบอยู่หลังโต๊ะทำงานอย่างรวดเร็ว พร้อมกับดึงปืนพกพลังงานออกจากซองข้างเอว เซร่าหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นการแจ้งเตือนบนหน้าจอโฮโลแกรมของเธอเองที่ดับวูบลง ระบบป้องกันทั้งหมดถูกแฮกในเสี้ยววินาที "พวกมัน... ตามมาเจอได้ยังไง?" เสียงของเธოსั่นเล็กน้อยด้วยความตระหนก คินไม่ตอบ เขากวาดสายตามองไปที่ประตูห้องทดลองที่กำลังถูกความร้อนจากลำแสงเลเซอร์ตัดผ่าน บานประตูเหล็กหนากว่าสามนิ้วกำลังหลอมละลายกลายเป็นของเหลวสีส้มแดง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสبيดกำลังวิ่งตรงมาที่นี่ หน้าจอระบบของคินกะพริบถี่ขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับข้อความสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ... [ตรวจพบตัวตนของบุคคลปริศนาผู้สั่งการหน่วยรบ: ภัยคุกคามระดับ SSS "ผู้สังเกตการณ์แห่งกาลเวลา"] [และ... เสียงฝีเท้าที่กำลังก้าวเข้ามานั้น ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นตัวคุณเอง... จากอนาคตอีกเส้นทางหนึ่ง!] —-------------------------------------------------- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ควอนตัมคอร์" มาโดยตลอดครับ