ทนายหน้าตายกับการเผชิญหน้าในศาล

กลิ่นอายความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศในห้องพิจารณาคดีศาลอาญากรุงเทพใต้ ไม่เคยช่วยให้ความร้อนรุ่มภายในอกของธีร์ธันย์เบาบางลงได้เลยแม้แต่น้อย แฟ้มเอกสารคดีฉ้อโกงประชาชนและฟอกเงินมูลค่าหลายพันล้านบาทถูกเปิดวางอยู่ตรงหน้า ทนายความหนุ่มชื่อดังผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ในชั้นศาล กวาดสายตาคมกริบมองตัวเลขและหลักฐานด้วยความนิ่งสนิท ภายใต้สูทแบรนด์ดังราคาแพงระยับ ร่างสูงสง่าแผ่รังสีความน่าเกรงขามจนทนายฝ่ายตรงข้ามไม่กล้าแม้แต่จะสบตา แต่ใครเล่าจะล่วงรู้ว่า... ภายใต้เกราะกำบังอันเย็นชาและไร้หัวใจที่ผู้คนต่างขนานนามนั้น หัวใจของเขากลับถูกแผดเผาด้วยเงาแห่งอดีตที่เขาเป็นคนจุดไฟเผามันขึ้นมาเองเมื่อหลายปีก่อน "คุณธีร์ธันย์ครับ ทางโจทย์พร้อมแล้วครับ" เสียงทนายผู้ช่วยกระซิบเตือนเบาๆ ธีร์ธันย์พยักหน้ารับช้าๆ เขายืดตัวขึ้นเต็มความสูง จัดปุ่มสูทให้เข้าที่ ก่อนจะก้าวเดินไปยังที่นั่งด้วยฝ่าเท้าที่มั่นคง ทว่าทันทีที่ผู้พิพากษาเอ่ยเรียกพยานปากเอกของคดีนี้ให้ก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ ก้าวขาของทนายความมือหนึ่งก็พลันชะงักงัน ราวกับถูกตรึงไว้ด้วยตะปูยักษ์ เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดัง *กริ๊ก... กริ๊ก...* มันเป็นจังหวะที่เรียบ นิ่ง และเต็มไปด้วยพลังอันน่าเกรงขาม ร่างเพชรฆาตในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิท เส้นผมยาวสลวยถูกรวบตึงไว้ด้านหลังอย่างไร้ที่ติ เปิดเผยใบหน้ารูปไข่ที่สะสวยเฉี่ยวคม แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของธีร์ธันย์กระตุกวูบจนแทบหยุดเต้น ไม่ใช่ความงดงามนั้น... หากแต่เป็นแววตาสนเท่ เย็นชา และไร้ซึ่งเยื่อใยใดๆ ที่ทอดมองตรงมายังเขา ราวกับมองเห็นเป็นเพียงธาตุอากาศ *รินรดา...* ชื่อนั้นกรีดลึกอยู่ในอก ภรรยาเก่า... ผู้หญิงที่เขาเคยผลักไสไล่ส่งอย่างไร้ความปรานี ในวันที่เธอเอ่ยปากขอความเห็นใจจากเขาเป็นครั้งสุดท้าย วันที่เธอกล้ำกลืนฝืนทนกับคำพูดดูถูกเหยียดหยาม และรอยแผลเป็นที่เขาฝังไว้ในใจเธออย่างไร้ความรับผิดชอบ เขานึกว่าเธอเป็นเพียงผู้หญิงอ่อนแอที่ไร้ที่พึ่งพิงและหายสาบสูญไปจากชีวิตเขาอย่างไร้ร่องรอยเสียอีก แต่วันนี้... เธอกลับยืนอยู่ตรงหน้า ในฐานะ "พยานปากเอก" ผู้กุมหลักฐานสำคัญที่จะพลิกเกมคดีของศรุต นักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลที่ธีร์ธันย์กำลังทำหน้าที่ปกป้องอยู่เบื้องหลัง! "เชิญพยานแนะนำตัวและระบุสถานะครับ" เสียงผู้พิพากษาก้องกังวาน "ดิฉัน รินรดา ภัทรวรกุล... ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายตรวจสอบบัญชีและการเงินระหว่างประเทศ และในคดีนี้ ดิฉันมาในฐานะพยานผู้เชี่ยวชาญอิสระที่รวบรวมเส้นทางการเงินทั้งหมดของจำเลยค่ะ" น้ำเสียงของเธอนิ่งสนิท ทรงพลัง และก้องกังวานไปทั่วห้องพิจารณาคดี ทุกถ้อยคำบาดลึกเข้าโสตประสาทของธีร์ธันย์ราวกับคมมีด รินรดาไม่ได้ปรายตามองอดีตสามีด้วยซ้ำ ราวกับว่าเขาเป็นเพียงสิ่งไม่มีชีวิตชิ้นหนึ่งบนบัลลังก์พิจารณาคดี ธีร์ธันย์กำปากกาในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด เลือดในกายสูบฉีดพลุ่งพล่าน ความตกใจระคนความรู้สึกผิดและโหยหาตีรวนกันจนปั่นป่วน เขารู้ดีว่าศรุต ลูกความของเขาในคดีนี้มีเบื้องหลังที่สกปรกเพียงใด แต่เขาก็ไม่คาดคิดเลยว่า... คนที่จะเข้ามาทุบทำลายกำแพงกฎหมายที่เขา construct ขึ้นมา จะเป็นผู้หญิงที่เขาเคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีจนแหลกสลายด้วยมือของตัวเอง การซักค้านพยานเริ่มต้นขึ้น บรรยากาศในห้องพิจารณาคดีตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก ธีร์ธันย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ใบหน้าหล่อเหลาเรียบเฉยไร้ความรู้สึกตามแบบฉบับทนายหน้าตาย เขาก้าวเข้าไปใกล้แท่นพยานทีละน้อย กลิ่นน้ำหอมคุ้นเคยที่เขาเคยซุกซบเมื่อหลายปีก่อนโชยแตะจมูก ยิ่งทำให้สติสัมปชัญญะของเขาแทบกระเจิง "คุณรินรดาครับ..." ธีร์ธันย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำเรียบสนิท ทว่าซ่อนความสั่นพร่าไว้ลึกจนแทบจับสังเกตไม่ได้ "จากเอกสารหลักฐานทางการเงินที่คุณนำเสนอ คุณอ้างว่าเส้นเงินเหล่านี้เชื่อมโยงถึงบริษัทนอมินีของจำเลย แต่คุณมีหลักฐานยืนยันหรือไม่ว่า ตัวแทนในนามบริษัทเหล่านั้น ไม่ได้ถูกบังคับหรือจัดฉากโดยบุคคลที่สาม?" รินรดาหันมาสบตาเขาเป็นครั้งแรก ดวงตากลมโตคู่สวยคู่นั้นเย็นชาเสียจนธีร์ธันย์รู้สึกราวกับถูกสาดด้วยน้ำแข็งขั้วโลก รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากอิ่มสวยเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เธอจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่เฉียบคมราวกรรไกร "ดิฉันทำงานด้วยมืออาชีพค่ะท่านทนาย... ไม่เหมือนใครบางคนที่ยอมขายวิญญาณและความถูกต้อง เพื่อแลกกับเศษเงินสกปรกจากคนบาป" เสียงฮือฮาเบาๆ ดังขึ้นในห้องพิจารณาคดี ผู้พิพากษาต้องเคาะค้อนเตือนความสงบ คำพูดนั้น... เจ็บแสบยิ่งกว่าการถูกตบด้วยฝ่ามือเหล็ก มันคือการตอกย้ำความจริงที่ว่า ธีร์ธันย์ในวันนี้ ไม่เหลือเค้าโครงของคนที่เธอเคยรักอีกต่อไปแล้ว มีเพียงทนายความผู้ไร้หัวใจคนหนึ่ง ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อชัยชนะ โดยหลงลืมไปว่าความยุติธรรมที่แท้จริงคืออะไร แต่สิ่งที่ทำให้ธีร์ธันย์แทบคลั่ง ไม่ใช่คำดูถูกเหยียดหยามเหล่านั้น... สายตาของเขาบังเอิญเหลือบไปเห็นกระเป๋าเอกสารหนังสีดำที่วางอยู่ข้างกายของรินรดา ขณะที่เธอกำลังหยิบเอกสารชุดใหม่ขึ้นมา เอกสารแผ่นหนึ่งร่วงหล่นลงมาบนพื้นห้องพิจารณาคดี มันคือภาพถ่าย... ภาพถ่ายของเด็กชายตัวน้อยวัยประมาณสี่ขวบ ดวงตากลมโตและสันจมูกโด่งรั้นที่ถอดแบบพิมพ์นิยมมาจากตัวเขาเองราวกับแกะ พร้อมกับเอกสารผลตรวจสุขภาพและบันทึกข้อความจากโรงพยาบาลชื่อดังต่างประเทศ ที่ระบุชื่อมารดาอย่างชัดเจนว่า... 'รินรดา ภัทรวรกุล' และช่องบิดาที่ถูกเว้นว่างไว้! ลมหายใจของธีร์ธันย์สะดุดกึก โลกทั้งใบคล้ายหยุดหมุนในเสี้ยววินาทีนั้น... ************************************************** ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งไปกับความเจ็บปวดและการกลับมาทวงคืนความยุติธรรมในครั้งนี้นะคะ