จุดเริ่มต้นของนักเก็บขยะ

"สี่ร้อยจีเนียสเหรอคะ? สำหรับข้อมูลขยะกองนี้ คุณประเมินราคาต่ำเกินไปแล้วล่ะค่ะ เจ้าของร้าน" เสียงหวานใสแต่แฝงไปด้วยความเฉียบคมของหญิงสาวดังขึ้น ท่ามกลางกลิ่นอายอับชื้นของซอกตึกหลังตลาดมืดในมหานครลอยฟ้า *เอเทอร์เนีย* โลกเสมือนจริงของเกม VRMMO ฟอร์มยักษ์ *Nexus of Continent* ที่เปิดให้บริการอย่างไร้รอยต่อ รินยืนกอดอกพิงผนังอิฐสีหม่น ดวงตาเรียวรีใต้กรอบแว่นใสฉายแววรู้ทัน ขณะที่ปลายนิ้วเรียวเคาะเบาๆ บนเคาน์เตอร์ไม้เก่าคร่ำคร่า พ่อค้าเผ่าก็อบลินร่างท้วมสะดุ้งโหยง มันรีบซ่อนสร้อยคอทองคำโบราณที่สลักอักษรเวทมนตร์โบราณไว้ใต้ฝ่ามือหนา เหงื่อกาฬผุดพรายเต็มใบหน้าสีเขียวคล้ำ "ฮะ... หา! เจ้าเด็กนี่ ตาถึงไม่เบานี่ห้า! แต่นั่นมันก็แค่เศษโลหะต้องคำสาปที่ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้นะเว้ย!" พ่อค้าเสียงสั่นเครือ พยายามกลบเกลื่อนพิรุธ รินหัวเราะเบาๆ ในลำคอ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างอารมณ์ดี แม้ว่าในโลกความเป็นจริงเขาจะเป็นเพียงนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมดาที่ต้องดิ้นรนหาเงินค่าเทอม แต่ในโลกเสมือนจริงใบนี้ รินกลับเลือกที่จะเป็น ‘นักสำรวจอิสระ’ ผู้มองเห็นคุณค่าในสิ่งที่คนอื่นมองข้าม และนี่คือวันที่สามแล้วหลังจากที่เกมเปิดเซิร์ฟเวอร์อย่างเป็นทางการ "เศษโลหะต้องคำสาปงั้นเหรอคะ? ถ้าใช่ทำไมชีพจรเวทในตัวคุณถึงเต้นแรงขนาดนั้นล่ะคะ แถมรอยสลักนั่นยังเป็นภาษariel โบราณยุคที่สาม ซึ่งใช้ปลดล็อกหีบสมบัติของวิหารรกร้าง... ถ้าฉันเอาไปประกาศขายที่จัตุรัสกลางเมือง รับรองว่าราคาคงไม่ต่ำกว่าห้าพันจีเนียสแน่ๆ ค่ะ" รินเอียงคอเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยประกายระยิบระยับด้วยความสนุกสนาน การต่อรองราคาและการขุดคุ้ยหาของล้ำค่าจากกองขยะในเกมนี้ คือความสุขที่ประเมินค่าไม่ได้สำหรับเขา พ่อค้าก็อบลินถอนหายใจเฮือกใหญ่ ยอมจำนนต่อสายตาคู่นั้น มันโยนถุงหนังบรรจุเหรียญแปดร้อยจีเนียสกระแทกเคาน์เตอร์เสียงดัง "เออ! ยอมแพ้เจ้าเด็กแสบแล้ว! เอาไปเลย แล้วรีบไสหัวออกไปจากร้านข้าซะ!" รินคว้าถุงเงินมาถือไว้ชั่งน้ำหนักในมือ รอยยิ้มกว้างเผยให้เห็นความพึงพอใจ "ขอบคุณสำหรับการค้าขายอันยอดเยี่ยมนะคะ ไว้โอกาสหน้าฉันจะเอาซากหุ่นยนต์เวทพังๆ มาให้อีกค่ะ" เขาก้าวเท้าเดินออกจากตรอกแคบๆ สู่ถนนใหญ่ที่ปูด้วยหินอ่อนสีขาวสะอาดตา แสงไฟจากโคมระดับเวทมนตร์เริ่มส่องสว่างแข่งกับท้องฟ้ายามเย็นที่เปลี่ยนเป็นสีครามเข้ม ผู้เล่นนับพันคนกำลังเดินขวักไขว่ บ้างก็สวมชุดเกราะเหล็กกล้าเปล่งประกาย บ้างก็ถือไม้เท้าเวทมนตร์อลังการเพื่อเตรียมตัวมุ่งหน้าสู่ดันเจี้ยนระดับสูง แต่ไม่ใช่สำหรับริน... เป้าหมายของเขาในวันนี้ไม่ใช่การล่าบอส ไม่ใช่การเก็บเลเวลเพื่อแย่งชิงอันดับในกระดานผู้นำ แต่เป็น ‘ห้องโถงลงทะเบียนอาชีพ’ ที่ตั้งอยู่มุมอับที่สุดของเขตการค้า บรรยากาศรอบตัวเริ่มเงียบสงบลงเมื่อรินเดินลึกเข้ามาเรื่อยๆ อาคารหินปูนทรงโบราณดูทรุดโทรมและไร้ผู้คน ป้ายไม้หน้าตึกขึ้นสนิมจนแทบอ่านไม่ออกว่าเขียนว่าอะไร มีเพียงประโยคสั้นๆ ที่ถูกขูดขีดด้วยรอยเล็บว่า *'สถานที่สำหรับผู้ปฏิเสธการต่อสู้'* รินผลักบานประตูไม้หนักอึ้งเข้าไป เสียงเอี๊ยดอ๊าดดังสนั่นสะท้อนก้องไปทั่วโถงกว้างที่เต็มไปด้วยหยากไย่และฝุ่นหนาทึบ "มีคนมาสมัครอาชีพงั้นเหรอ... นานเท่าไหร่แล้วนะที่ไม่ได้ยินเสียงฝุ่นตีนมดแบบนี้" เสียงแหบแห้งดังขึ้นมาจากมุมมืด รินหันไปมองพบชายชราในชุดคลุมสีเทามอมแมม เคราสีขาวยาวเฟื้อยจนเกือบถึงพื้น เขากำลังนั่งสัปหงกอยู่บนเก้าอี้โยกที่โยกเยกไปมา ดวงตาฝ้าฟางค่อยๆ เปิดขึ้นมองผู้มาเยือนด้วยความประหลาดใจ "สวัสดีค่ะ ฉันมารับอาชีพเริ่มต้นค่ะ" รินกล่าวทักทายด้วยน้ำสุภาพและรอยยิ้มที่เป็นมิตร ชายชราหัวเราะในลำคอ เสียงแห้งผากเหมือนกระดาษทรายเสียުރกัน "ฮึ... เด็กน้อยยุคนี้ส่วนใหญ่ต่างก็แห่กันไปสมัคร 'นักดาบคลั่งเวท' หรือไม่ก็ 'นักธนูเงาอสนีบาต' กันหมด แล้วทำไมเจ้าถึงหลงเข้ามาในสุสานอาชีพขยะนี่ล่ะ?" รินเดินเข้าไปใกล้เคาน์เตอร์ วางมือลงบนไม้เก่าๆ "เพราะฉันคิดว่า อาชีพที่ไม่มีใครต้องการ อาจเป็นอาชีพที่มีอิสระมากที่สุดก็ได้ค่ะ" ชายชราชะงัก ดวงตาฝ้าฟางเปล่งประกายประหลาดขึ้นมาวูบหนึ่ง เขายื่นมือเหี่ยวย่นหยิบม้วนคัมภีร์หนังแกะเก่าคร่ำคร่าขึ้นมาวางตรงหน้าริน บนผิวคัมภีร์เต็มไปด้วยรอยเปื้อนและคราบหมึกจางๆ "ที่นี่เหลืออาชีพสุดท้าย... อาชีพที่ถูกระบบทอดทิ้ง ไม่มีสตรีทสกิลโจมตีรุนแรง ไม่มีบัฟเพิ่มพลังป้องกัน ไม่มีแม้กระทั่งช่องเก็บของส่วนตัวที่กว้างขวาง..." ชายชราเว้นจังหวะ เลิกคิ้วมองรินเพื่อดูปฏิกิริยา "แต่มันคือ **'นักเก็บกู้เศษเสี้ยวแห่งบรรพกาล' (Scavenger of Ancient Fragments)**" รินก้มลงอ่านคำอธิบายสั้นๆ บนคัมภีร์อย่างพินิจพิเคราะห์ *[รายละเอียดอาชีพ: ไม่สามารถเรียนรู้เวทมนตร์โจมตีได้ / ไม่สามารถถือครองอาวุธระดับสูงได้ / แต่มีความสามารถพิเศษในการ 'แยกชิ้นส่วน' 'ดัดแปลง' และ 'ฟื้นคืนชีพ' ไอเทมที่ถูกทำลายหรือไร้ค่าให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง รวมถึงตรวจจับคลื่นพลังงานโบราณที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นดิน]* สำหรับผู้เล่นทั่วไป นี่คือ ‘อาชีพขยะ’ ของแท้และแน่นอน เพราะในเกมที่เน้นการต่อสู้และความรวดเร็วในการเคลียร์ดันเจี้ยน อาชีพที่ไม่สามารถสู้ใครได้ย่อมไร้ค่าสิ้นดี แต่รินกลับรู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นด้วยความตื่นเต้น ดวงตาคู่สวยเป็นประกายราวกับเด็กน้อยที่พบของเล่นชิ้นโปรด "นี่แหละค่ะ... อาชีพที่ฉันตามหา" รินกล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นคง ไร้ความลังเลแม้แต่น้อย ชายชราหัวเราะร่าด้วยความสะใจ "ฮ่าๆๆ! น่าสนใจ! ข้าชอบแววตาของเจ้าจริงๆ เด็กน้อย จงเซ็นชื่อลงไปซะ!" รินจรดปลายปากกาขนนกเซ็นชื่อของตนเองลงบนคัมภีร์ ทันใดนั้น แสงสีทองหม่นก็สาดส่องลงมาจากเพดานผุพัง ห่อหุ้มร่างของรินไว้ท่ามกลางละอองฝุ่นที่ลอยเคว้งคว้าง *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในโสตประสาทของรินอย่างชัดเจน *[ยินดีด้วย! ผู้เล่น 'ริน' ได้รับอาชีพเริ่มต้นระดับตำนานที่ถูกลืม: 'นักเก็บกู้เศษเสี้ยวแห่งบรรพกาล' สำเร็จ]* *[เนื่องจากท่านเป็นผู้เล่นคนแรกที่ปลดล็อกสายอาชีพสายสำรวจขั้นสูง ระบบกำลังทำการอัปเดตฐานข้อมูลโลก...]* *[คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานแปลกปลอมในพิกัดเขตหวงห้ามใต้ดิน พลังงานนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยระบบเกม...] * *[ระบบตรวจพบจิตวิญญาณปริศนาที่หลับใหลอยู่เบื้องล่าง กำลังทำการเชื่อมต่อเข้ากับช่องเก็บของลับของท่าน...]* รินขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่ออ่านข้อความแจ้งเตือนแปลกประหลาดที่ยาวเหยียดผิดปกติ ทันใดนั้น พื้นไม้ใต้ฝ่าเท้าของเขาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ฝุ่นละอองร่วงกราวลงมาจากเพดานราวกับเกิดแผ่นดินไหว ก่อนที่รินจะทันได้เอ่ยปากถามอะไร ชายชราผู้ดูแลอาชีพก็ลุกขึ้นยืน ตัวสั่นเทา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดขีด เขามองทะลุกำแพงหินออกไปเบื้องนอก ราวกับกำลังเห็นบางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดกำลังคืบคลานเข้ามาหาพวกเขา "นะ... นั่นมันไม่ใช่สัตว์อสูรธรรมดา..." เสียงของชายชราขาดห้วง ลมหายใจติดขัด ใต้พื้นห้องโถงลงทะเบียนอาชีพที่ควรจะว่างเปล่า กลับมีเสียงกรีดร้องโหยหวนอันแสนเยือกเย็นดังแว่วขึ้นมา พร้อมกับไอหมอกสีดำทมิฬที่พวยพุ่งทะลุรอยแยกของพื้นไม้ขึ้นมาห่อหุ้มข้อเท้าของรินเอาไว้แน่น! รินก้มลงมองหมอกสีดำนั้นด้วยความตกใจ แต่ในวินาทีต่อมา เสียงแจ้งเตือนระดับสูงสุดที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนในคู่มือเกม ก็ดังขึ้นกระแทกโสตประสาทอย่างรุนแรงจนแก้วแทบแตก *[แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ปลุก ‘มหาเวทผู้หลงทางในดินแดนไร้พรมแดน’ จากการจำศีลสำเร็จ... เป้าหมายแรกที่พบ: ผู้เล่น 'ริน']* โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับรินและเซเลสเทียในโลกอันกว้างใหญ่นี้นะคะ