มหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง

"ความพยายามในการไล่ตามเงาของตัวเอง... เป็นยังไงบ้างครับ ธันวา?" เสียงของผมดังกังวานในห้องทำงานที่เงียบสงัดราวกับป่าช้า ชายที่นั่งอยู่บนโซฟานั้นค่อยๆ ขยับตัว แสงไฟสลัวจากหน้าจอเทอร์มินัลหกหน้าจอที่แสดงกราฟราคาคริปโตเคอร์เรนซีสีเขียวขจี สะท้อนเข้ากับใบหน้าของเขาได้ชัดเจนขึ้น ธันวาในวัยนี้ดูแก่กว่าความเป็นจริงหลายปี รอยตีนกาที่หางตาไม่ได้เกิดจากอายุขัย แต่มันคือรอยยับย่นที่เกิดจากความเครียดสะสมของการดิ้นรนในตลาดที่ผมควบคุมอยู่เพียงผู้เดียว เขาส่งเสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะหยิบแก้ววิสกี้ที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาจิบโดยไม่ได้รับอนุญาต "กวิน... นายมันก็แค่ปีศาจที่เกิดมาผิดยุค" ธันวาวางแก้วลง แรงกระทบกับกระจกโต๊ะดัง 'กึก' ที่ฟังดูเหมือนเสียงปิดฝาโลงศพ "นายคุมเหรียญในตลาดได้เกือบหกสิบเปอร์เซ็นต์ นายบีบให้หุ้นเทคโนโลยีทุกตัวเข้าสู่โหมดผูกขาด นายทำลายทุกคนที่ขวางทาง... นายคิดจริงๆ เหรอว่าคนอย่างฉันจะปล่อยให้เรื่องนี้จบลงด้วยการที่นายขึ้นรับตำแหน่งผู้มีอิทธิพลสูงสุดเพียงคนเดียว?" ผมละสายตาจากหน้าจอที่กำลังแสดงตัวเลขกำไรสะสมมหาศาลระดับแสนล้านเหรียญสหรัฐฯ แล้วหันไปจ้องตาเขาตรงๆ แววตาของผมว่างเปล่าไร้ซึ่งความอาลัยอาวรณ์เหมือนในชาติก่อน "นายพูดเหมือนกับว่ามีทางเลือกเหลืออยู่" ผมเดินไปที่โต๊ะทำงาน รินวิสกี้ใส่แก้วคริสตัลแล้วยื่นให้เขา "แต่ในโลกของการเงิน ธันวา... อดีตคือน้ำมันที่ใช้เติมไฟ และปัจจุบันคือกรงขังที่นายขังตัวเองไว้ตั้งแต่วันที่นายตัดสินใจทรยศฉัน นายไม่ได้กำลังสู้กับฉันหรอก แต่นายกำลังสู้กับสิ่งที่ตัวเองเคยทำลงไปต่างหาก" ธันวารับแก้วไป มือของเขาสั่นเพียงเล็กน้อย แต่เขาก็พยายามควบคุมมันอย่างเต็มที่ "นายคิดว่าฉันมาที่นี่เพื่อขอชีวิตงั้นเหรอ?" เขาแค่นยิ้ม "เปล่าเลย ฉันมาเพื่อบอกว่า... นายพลาดแล้วกวิน นายมัวแต่จ้องมองหน้าจอพวกนี้ จนลืมไปว่ามูลค่าที่แท้จริงของโลกไม่ได้อยู่ในตัวเลขดิจิทัล แต่มันอยู่ใน 'ข้อมูล' ที่นายคิดว่านายลบมันไปหมดแล้วจากเซิร์ฟเวอร์หลัก" หัวใจของผมกระตุกวูบหนึ่ง แต่นิ่งสนิทอยู่ภายใต้สีหน้าที่เยือกเย็น "ข้อมูลไหนหรือครับ?" ผมถามเสียงเรียบ "ข้อมูลการโอนเงินเข้าบัญชีลับของคณะกรรมการกำกับตลาดหลักทรัพย์โลก ในวันที่นายปั่นราคาหุ้นเทคโนโลยีครั้งใหญ่ไงล่ะ" ธันวาเอนหลังพิงพนักโซฟา ท่าทางดูผ่อนคลายอย่างน่าประหลาด "นายรวยหมื่นล้านในพริบตา แต่นายลืมไปว่าถ้า 'ตัวเลข' เหล่านั้นถูกเปิดเผยว่าเป็นเงินที่ได้มาจากการฟอกผ่านระบบของฉัน นายก็จะไม่ใช่แค่เศรษฐีอันดับหนึ่ง แต่จะเป็นนักโทษที่ไม่มีแผ่นดินจะซุกหัวนอน" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงาน บรรยากาศกดดันจนเหมือนอากาศหายใจรอบตัวเริ่มเบาบางลง ผมจ้องมองเขาด้วยสายตาที่วิเคราะห์ทุกอนูของความมั่นใจนั้น เขาไม่ได้โกหก แต่เขากำลังเล่นเกมเดิมพันด้วยชีวิตที่ตัวเองก็ไม่มีทางรอดเช่นกัน หากผมพัง เขาก็ต้องพังด้วย "งั้นเราก็คงต้องดูว่า ระหว่างกำแพงภาษีที่ฉันสร้างไว้ กับความลับที่นายถืออยู่... อะไรจะพังลงก่อนกัน" ผมขยับตัวเข้าไปใกล้เขา กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำหอมราคาแพงกับกลิ่นวิสกี้คละคลุ้ง "นายรู้ไหมธันวา ในโลกนี้มีสิ่งที่เรียกว่าการแก้แค้นที่เจ็บปวดที่สุด คือการทำให้นายได้เห็นสิ่งที่นายอยากได้มาตลอดชีวิต... วางอยู่ตรงหน้า แต่นายไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะแตะต้องมัน" ผมคว้าแท็บเล็ตบนโต๊ะขึ้นมา ปลดล็อกด้วยลายนิ้วมือ แล้วยื่นหน้าจอไปให้เขาดู ข้อมูลบนนั้นทำให้ใบหน้าของธันวาซีดเผือดจนเกือบขาว "นายคิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่านายซ่อนไฟล์นั้นไว้ที่ไหน?" ผมกระซิบข้างหูเขา "ฉันซื้อเซิร์ฟเวอร์ที่นายฝากไฟล์ไว้ไปเรียบร้อยแล้วเมื่อสิบนาทีที่ผ่านมา พร้อมกับเปลี่ยนรหัสเข้าถึงทุกอย่าง... รวมถึงการโอนกรรมสิทธิ์ทรัพย์สินทั้งหมดในนามของนาย ให้กลายเป็นของสาธารณะในนามมูลนิธิที่ฉันจัดตั้งขึ้นเมื่อวานนี้" ธันวาสั่นสะท้าน เขาลุกพรวดขึ้นจนแก้วในมือร่วงหล่นลงบนพรมเปอร์เซียราคาแพง เสียงแตกละเอียดของแก้วไม่ได้ทำให้เขาตกใจเท่ากับสิ่งที่เห็นบนหน้าจอ "แก... แกทำไม่ได้!" เขาสบถ แววตาที่เคยเย่อหยิ่งบัดนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างขีดสุด "ฉันทำได้ และฉันก็ทำไปแล้วครับ" ผมหมุนเก้าอี้กลับมานั่งหน้าจอหลักอีกครั้ง นิ้วเรียวยาวเคาะบนแป้นพิมพ์อย่างเป็นจังหวะ ราวกับเป็นจังหวะของหัวใจที่กำลังเต้นบนกองเงินกองทองของโลกใบนี้ "ทีนี้... ลองบอกผมหน่อยสิ ในเมื่อนายไม่มีเงิน ไม่มีอำนาจ และไม่มีแม้แต่ที่ยืนในสังคม นายยังอยากจะคุยเรื่อง 'ข้อมูลลับ' อะไรนั่นอีกไหม?" ในวินาทีที่เขากำลังจะอ้าปากเถียง ประตูห้องทำงานของผมก็ถูกเปิดออกอย่างแรง โดยคนที่ผมไม่ได้คาดคิดว่าจะปรากฏตัวขึ้นที่นี่ในเวลานี้... ชายชราในชุดสูทสีเทาอ่อนผู้ซึ่งเป็นผู้อยู่เบื้องหลังมหาเศรษฐีทุกคนในโลกนี้ เดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูน่าขนลุก "พอได้แล้วทั้งสองคน" ชายชรากล่าวพลางมองหน้าผมด้วยสายตาที่อ่านยาก "กวิน... การครอบครองตลาดคริปโตฯ เบ็ดเสร็จน่ะ มันเป็นเรื่องสนุก แต่ดูเหมือนว่า 'ผู้ถือหุ้นรายใหญ่จริงๆ' จะไม่ค่อยชอบใจนักกับการที่นายเล่นสนุกกับกระดานของพวกเขาแบบนี้" ผมหยุดชะงัก นิ้วมือค้างอยู่เหนือปุ่ม 'Execute' ที่จะโอนเงินหมื่นล้านเข้าสู่ระบบส่วนตัวของผมในทันที หรือนั่นอาจจะเป็นกับดักที่ผมกำลังก้าวพลาดไป "หมายความว่ายังไงครับ?" ผมหันไปถามด้วยน้ำเสียงที่ยังคงความสุภาพแม้ความเย็นเยียบจะแล่นผ่านกระดูกสันหลัง ชายชราเดินเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานของผม แล้ววางเอกสารใบหนึ่งลงบนหน้าจอ... มันคือ 'คำสั่งระงับการทำธุรกรรมโลก' ที่มีตราประทับของกลุ่มอำนาจมืดที่ผมไม่เคยแม้แต่จะคาดคิดว่ามีตัวตนจริง! เซียนหุ้นย้อนเวลาขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทที่ 32 นะครับ