ตายแล้วเกิดใหม่ ในวันเริ่มต้น

"เซ็นชื่อซะกวิน... แกไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ในเมื่อบริษัทมันเจ๊งไม่เป็นท่าแบบนี้ การดึงชื่อแกออกจากการเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ คือทางรอดเดียวของพวกเรา" เสียงของธันวาที่ผมเคยคุ้นเคยดังก้องอยู่ในหัว แต่มันไม่ใช่เสียงที่แว่วผ่านความทรงจำ หากแต่เป็นความรู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอก ราวกับมีกระสุนฝังลึกอยู่ในนั้น เลือดที่ไหลซึมจากบาดแผลในวาระสุดท้ายของชีวิตเมื่อครู่ ยังคงทิ้งความรู้สึกอุ่นร้อนและคาวคลุ้งเอาไว้ที่ปลายจมูก ผมเบิกตากว้าง หอบหายใจอย่างแรงจนตัวโยน กลิ่นอับชื้นของห้องเช่าราคาถูกที่คุ้นเคยตีเข้าจมูกทันที แสงไฟนีออนกะพริบถี่ๆ เหนือเพดานสั่นไหวตามจังหวะหัวใจที่เต้นรัวราวกับกลองรบ ไม่ใช่โรงพยาบาล... ไม่ใช่ห้องขัง... และไม่ใช่ขุมนรกที่ผมควรจะไปเยือน ผมก้มมองมือตัวเอง ผิวหนังที่เคยเหี่ยวหย่อนและเต็มไปด้วยรอยแผลจากการต่อสู้ทางธุรกิจในวัยสี่สิบ กลับมาเนียนละเอียดและไร้ซึ่งริ้วรอยแห่งความล้มเหลว ผมคว้าโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าที่วางอยู่บนเตียงนอนสปริงที่ยุบตัวลงจนเห็นขดลวด แสงหน้าจอที่สว่างวาบขึ้นทำให้ผมต้องหยีตา ก่อนที่ตัวเลขดิจิทัลจะปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน *15 กันยายน 20XX* สิบปี... ผมย้อนกลับมาสิบปีเต็มๆ กวินคนเดิมที่โง่เขลาและซื่อสัตย์จนถูกทรยศกำลังนั่งอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ นี่ ผมกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ ความเจ็บปวดนี้มันช่างหอมหวานเสียจริง มันคือเครื่องยืนยันว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่ภาพหลอน แต่มันคือโอกาสที่พระเจ้าหยิบยื่นให้ เพื่อให้ผมกลับไปเชือดคอไอ้คนที่ทำลายชีวิตผมลงอย่างเลือดเย็น ผมหยิบแท็บเล็ตเก่าๆ ขึ้นมาเปิดดูหน้าจอที่ค้างอยู่ กราฟหุ้นตัวหนึ่งกำลังวิ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่งในตลาดยามเช้า ความทรงจำในอีกสิบปีข้างหน้าไหลทะลักเข้ามาในหัวราวกับน้ำป่าไหลหลาก ผมรู้ดีว่าอีกสามชั่วโมงจากนี้ หุ้นกลุ่มพลังงานสะอาดตัวนี้จะพุ่งทะยานจนตลาดหลักทรัพย์ต้องสั่งหยุดทำการชั่วคราว เพราะข่าวการค้นพบแหล่งแร่ลิเทียมขนาดใหญ่ ในชาติก่อน ผมมองดูมันวิ่งขึ้นด้วยความเสียดายเพราะไม่มีเงินทุน แต่ในชาตินี้... ผมจำได้แม่นว่าใต้เตียงไม้กระดานผุๆ นี้ มีเงินเก็บก้อนสุดท้ายห้าหมื่นบาทที่ผมกะว่าจะเอาไปซ่อมรถมอเตอร์ไซค์คันเก่า ผมไม่รอช้า พุ่งตัวลงไปควานหาซองพลาสติกสีน้ำตาลที่ซ่อนอยู่ทันที *ติ๊ด...* เสียงข้อความเข้าจากโทรศัพท์ดังขึ้น ผมเหลือบมองหน้าจอ ปรากฏชื่อ 'ธันวา' ที่ส่งข้อความมาในแอปพลิเคชันแชท *[กวิน วันนี้ตอนบ่ายสามว่างไหม? มีโอกาสทางธุรกิจดีๆ มาเสนอ เพื่อนกันต้องช่วยกันนะเว้ย]* ผมกระตุกยิ้มที่มุมปาก เย็นเยียบจนแม้แต่ตัวเองยังรู้สึกหนาวสั่น โอกาสทางธุรกิจงั้นหรือ? ที่แท้มันคงเริ่มวางแผนดึงผมเข้าไปเป็นนอมินีเพื่อฟอกเงินผิดกฎหมายตั้งแต่วันนี้สินะ ธันวา... แกยังไม่รู้สินะว่าไอ้แกะตัวที่แกเคยจูงจมูกคนนี้ มันกลายเป็นหมาป่าที่รอจังหวะขย้ำคอแกอยู่ ผมไม่ได้ตอบกลับ แต่กลับเปิดแอปฯ เทรดหุ้นขึ้นมาทันที หัวใจเต้นเป็นจังหวะที่เยือกเย็นและหนักแน่น ผมจัดการโอนเงินทั้งหมดที่มีเข้าสู่พอร์ตหุ้นด้วยมือที่มั่นคง "สิบปีที่ผ่านมา แกสอนบทเรียนให้ฉันแพงมากธันวา" ผมพึมพำกับความเงียบ "ในชาตินี้ ฉันจะใช้บทเรียนนั้น สอนให้แกรู้จักคำว่านรกที่แท้จริง" ผมมองดูหน้าจอกราฟหุ้นที่กำลังกระดิกตัวขึ้นอย่างช้าๆ ก่อนที่ตัวเลขพอร์ตหุ้นจะเปลี่ยนจากสถานะว่างเปล่า เป็นการเริ่มลงทุนครั้งแรกในชีวิตใหม่ที่ผมวางแผนไว้ทุกย่างก้าว ความแค้นคือเชื้อเพลิงชั้นดี และความรู้เรื่องอนาคตคืออาวุธที่ไม่มีใครทำลายได้ ทว่า ในขณะที่ผมกำลังจะกดสั่งซื้อหุ้นไม้แรกเพื่อทำกำไรก้อนแรกในชีวิต เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างหนักหน่วง จังหวะการเคาะที่รัวและรีบร้อนนั้นทำให้ผมชะงักไปครู่หนึ่ง "กวิน! เปิดประตูเดี๋ยวนี้! ฉันรู้ว่าแกอยู่ในนั้น... พวกทวงหนี้ที่แกไปกู้มาเพื่อเอามาลงทุนกับไอ้ธันวา มันบอกว่าแกไม่มีจ่ายแล้วเหรอวะ!" เสียงตะโกนของเจ้าของหอพักดังแทรกเข้ามา ทำให้ผมขมวดคิ้ว นี่คือเหตุการณ์ที่ผมลืมไปสนิท ในวันที่ผมเริ่มต้นใหม่ ผมยังมีห่วงที่ต้องจัดการอยู่อีกอย่างหนึ่ง แต่เมื่อมองไปที่สายตาของตัวเองในกระจกเงาที่บานกระจกแตกเป็นรอยร้าว ผมกลับเห็นเพียงความนิ่งเฉยที่น่ากลัว ผมลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้เจ้าของหอพักถึงกับผงะถอยหลังไปก้าวหนึ่ง โดยที่ในใจผมรู้ดีว่า... สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นหลังจากนี้ คือจุดเปลี่ยนที่แม้แต่โชคชะตายังต้องสั่นคลอน ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเป็นสักขีพยานในการเริ่มต้นเส้นทางแห่งการล้างแค้นไปพร้อมกับผมนะครับ เซียนหุ้นย้อนเวลา