ขายฝันร้าย

“คุณเซ็นชื่อตรงนี้... แล้วทุกอย่างที่เคยเป็นของคุณ จะกลายเป็นเศษกระดาษที่ไม่มีค่าอะไรอีกต่อไปในสายตาธนาคารครับ” เสียงของทนายความประจำตัวผมดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจของธันวา ชายผู้ที่เคยอยู่เหนือกว่าผมในทุกตารางนิ้วของตึกสูงระฟ้าแห่งนี้ บัดนี้กลับนั่งทรุดตัวลงบนเก้าอี้หนังราคาแพงด้วยสภาพที่ดูไม่ได้ แววตาที่เคยฉายความเย่อหยิ่งถูกแทนที่ด้วยความหวั่นวิตกที่ซ่อนไม่มิด ผมขยับเนกไทให้เข้าที่พลางจิบกาแฟดำที่วางอยู่บนโต๊ะไม้โอ๊คตัวใหญ่ แสงไฟสลัวในห้องทำงานทำให้ใบหน้าของธันวาดูตอบและทรุดโทรมลงไปถนัดตา ราวกับว่าความล้มเหลวที่เขาสะสมมาตลอดสามเดือนกำลังกัดกินตัวตนของเขาจนเกือบหมดสิ้น “กวิน... นายทำแบบนี้กับเพื่อนได้ลงคอเชียวหรือ” ธันวาเค้นเสียงถาม มือที่ถือปากกาสั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่ ผมวางแก้วกาแฟลง เสียงกระทบของเซรามิกกับจานรองดัง ‘กริ๊ก’ ดุจเสียงลั่นไกปืน ผมโน้มตัวไปข้างหน้า สบตากับเขาด้วยความนิ่งเฉยที่เย็นชาที่สุด “เพื่อนเหรอครับ? คำนี้คุณยังกล้าใช้อยู่หรือธันวา... วันที่คุณยักยอกเงินกองทุนบริษัทเพื่อไปถมที่ดินริมน้ำที่ไม่มีใครเอา วันที่คุณผลักผมให้ลงไปอยู่ในเหวนรกโดยไม่แม้แต่จะหันมามอง ผมยังจำสายตาของคุณในวันนั้นได้แม่นยำครับ” ธันวากลืนน้ำลายอึกใหญ่ เหงื่อกาฬซึมตามไรผม “ฉัน... ฉันมีเหตุผลของฉัน ตลาดหุ้นมันผันผวน นายก็รู้” “ใช่ครับ ตลาดมันผันผวน แต่มันไม่เคยหักหลังใครถ้าคนคนนั้นมีจริยธรรม” ผมผายมือไปที่เอกสารกองโตตรงหน้า “และตอนนี้ สินทรัพย์ที่คุณจำนองไว้กับธนาคารทุกชิ้น ทั้งที่ดินใจกลางเมือง โครงการคอนโดมิเนียมที่ยังสร้างไม่เสร็จ และหุ้นที่คุณพยายามปั่นจนติดดอย... ทั้งหมดนี้ ผมเป็นคนรับช่วงต่อจากธนาคารมาเรียบร้อยแล้วด้วยราคาส่วนลดพิเศษ” ธันวาเงยหน้าขึ้นมองผมเหมือนคนกำลังจะขาดใจ “นายซื้อหนี้ฉันไปทั้งหมดงั้นหรือ? นายรู้ไหมว่านั่นมันคือการฆ่าตัวตายทางการเงิน! หนี้พวกนี้มันเน่าเสียเกินกว่าจะเยียวยาได้!” ผมหัวเราะเบาๆ ในลำคอ มันไม่ใช่เสียงหัวเราะเยาะเย้ย แต่เป็นเสียงของคนที่มองเห็นอนาคตที่ธันวาไม่มีวันเข้าใจ “คุณมองเห็นแค่หนี้เน่า แต่ผมมองเห็น ‘โอกาส’ ที่จะทำให้คุณหมดตัวอย่างสมบูรณ์แบบครับ การที่ผมเข้าไปซื้อสินทรัพย์เหล่านี้ ไม่ใช่เพราะผมอยากได้ที่ดิน แต่เพราะผมต้องการยึดทุกอย่างที่ทำให้คุณยืนหยัดอยู่ในสังคมธุรกิจนี้ได้... ผมกำลังขายฝันร้ายให้คุณทีละชิ้นไงครับธันวา” ผมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินอ้อมไปที่หน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นวิวเมืองหลวงอันแสนวุ่นวาย “อีกไม่เกินหนึ่งชั่วโมงจากนี้ ประกาศเปลี่ยนผ่านเจ้าของกรรมสิทธิ์จะถูกส่งถึงมือนักลงทุนและธนาคารทุกแห่งที่คุณเคยไปกู้เงินไว้ เมื่อนั้นดอกเบี้ยที่คุณค้างชำระทั้งหมดจะถูกเรียกคืนพร้อมกัน... โดยมีผมเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่คนใหม่เพียงผู้เดียว” ห้องทำงานเงียบกริบ ธันวาทิ้งปากกาลงบนโต๊ะ ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีซีดขาวราวกับศพ “ทำไม... ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ กวิน!” เขาตะคอกใส่ความเงียบ ผมหันกลับไปมองเขาด้วยสายตาที่ไร้ซึ่งความอาลัย “เพราะในโลกของการเงินที่โหดร้าย ไม่มีที่ว่างให้กับคนขี้ขลาดที่คิดจะเหยียบหัวผู้อื่นขึ้นไปบนยอดเขาครับ สิ่งที่คุณทำกับผมในอดีต มันมากกว่าความแค้นส่วนตัว มันคือบทเรียนที่คนอย่างคุณต้องได้รับ... ว่าความรวยที่สร้างมาจากการโกง มันไม่มีวันยั่งยืน” ผมเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเขา วางมือบนไหล่ที่สั่นเทาของอดีตเพื่อนสนิท “จำความรู้สึกนี้ไว้ให้ดีนะธันวา เพราะนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของหายนะที่คุณเป็นคนเลือกทางเดินเอง” ทว่า ในขณะที่ผมกำลังจะหันหลังเดินออกจากห้องนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของธันวาก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ มันเป็นเสียงเรียกเข้าที่ไม่คุ้นเคย แต่เมื่อเขากดรับและเปิดลำโพง เสียงจากปลายสายก็ทำให้ฝีเท้าของผมต้องชะงักลงทันที ‘ธันวา... ทุกอย่างที่นายวางแผนไว้กับกวิน พังหมดแล้ว... แต่ไม่ใช่เพราะกวินหรอกนะ... เพราะบัญชีลับที่คุณแอบโอนเงินไปพักไว้ที่สวิตเซอร์แลนด์ ถูกบุคคลปริศนาสั่งอายัดหมดแล้วตั้งแต่นาทีที่แล้ว’ ผมหันกลับไปมองธันวาที่กำลังเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองที่หน้าจอสมาร์ทโฟนของเขา ซึ่งปรากฏชื่อเจ้าของบัญชีผู้ทำรายการอายัดเงินจำนวนมหาศาลนั้น... มันไม่ใช่ชื่อของผม แต่กลับเป็นชื่อของ ‘คนตาย’ ที่ผมรู้จักดีที่สุดในฐานะศัตรูคนแรกในชีวิตที่ผมเคยข้ามศพมา! ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามเส้นทางแห่งการล้างแค้นของผมด้วยใจจริงนะครับ