ความหายนะของธันวา

"คุณแน่ใจนะครับว่าหุ้นตัวนี้คือ 'โอกาสทอง' จริงๆ อย่างที่ว่า?" ธันวาเอ่ยถามพลางกระชับสายโทรศัพท์ในมือแน่น เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายขึ้นตามไรผมทั้งที่เครื่องปรับอากาศในห้องทำงานระดับเพนต์เฮาส์กำลังทำความเย็นเต็มพิกัด บนหน้าจอคอมพิวเตอร์กราฟสีแดงฉานกำลังร่วงกราวราวกับน้ำตกที่ไม่มีวันหยุดไหล มูลค่าพอร์ตการลงทุนหลายร้อยล้านของเขากำลังละลายหายไปต่อหน้าต่อตาในเวลาไม่กี่นาที กวินที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ฝั่งตรงข้ามยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบอย่างใจเย็น ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นราคาแพงจับจ้องไปยังความโกลาหลในตลาดหุ้นด้วยสายตาว่างเปล่า ราวกับเขากำลังมองดูใบไม้ร่วงหล่น ไม่ใช่หายนะทางการเงินของเพื่อนเก่าผู้ละโมบ "โอกาสมักจะมาพร้อมกับความเสี่ยงที่สูงลิ่วเสมอครับ ธันวา" กวินตอบเสียงเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยกระแสเสียงที่นุ่มนวลชวนให้วางใจ "ในอดีตคนส่วนใหญ่ที่ประสบความสำเร็จ ก็ล้วนตัดสินใจในช่วงเวลาที่คนอื่นกำลังขวัญเสียเช่นนี้ทั้งนั้น คุณลืมไปแล้วหรือว่าผมพาคุณทำกำไรมาได้เท่าไหร่ในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา?" ธันวากัดฟันแน่น มือที่ถือโทรศัพท์สั่นระริก "แต่นี่มันไม่เหมือนกัน! กราฟมันหลุดแนวรับสำคัญไปแล้ว ข้อมูลวงในที่คุณบอกว่าบริษัทนี้กำลังจะควบรวมกิจการ มันดูท่าจะไม่ใช่แล้วนะ ถ้าผมเทขายตอนนี้ผมยังพอเหลือเงินต้นคืนมาบ้าง!" กวินวางแก้ววิสกี้ลงบนโต๊ะกระจก เสียงกระทบเบาๆ ของแก้วคริสตัลดังก้องกังวานในห้องที่เงียบสงัด เขาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก—รอยยิ้มที่ธันวาในเวลานี้มองว่ามันคือความหวัง แต่สำหรับกวิน มันคือรอยยิ้มของเพชฌฆาตที่กำลังเตรียมบ่วงคล้องคอเหยื่อ "ถ้าคุณเทขายตอนนี้ คุณคือผู้แพ้ที่ยอมรับความพ่ายแพ้ตั้งแต่นาทีแรกที่เริ่มเกมครับ" กวินเว้นจังหวะให้คำพูดนั้นกัดกินความนึกคิดของธันวา "ลองมองดูสิครับ รายใหญ่กำลังพยายามทุบหุ้นเพื่อเก็บของราคาถูก คนที่รู้จริงอย่างพวกเราควรจะทำอย่างไร? ขายหนีตายให้คนอื่นรวย หรือจะตบเท้าเข้าช้อนซื้อในจังหวะที่คนอื่นกำลังร้องไห้?" ธันวานิ่งงัน ความโลภที่ฝังรากลึกในกมลสันดานกำลังต่อสู้กับสัญชาตญาณเอาตัวรอด เขาเหลือบมองตัวเลขในพอร์ตที่ติดลบหนักขึ้นเรื่อยๆ ทว่าภาพลักษณ์มหาเศรษฐีที่เขาพยายามสร้างขึ้นมาบังตาเขาไว้จนมืดมิด หากเขายอมแพ้ตอนนี้ ชื่อเสียงที่เขาสั่งสมมาจากการปั่นกระแสว่าเป็น 'นักลงทุนอัจฉริยะ' จะต้องป่นปี้ไม่เหลือชิ้นดี "อัดเงินเพิ่ม... งั้นหรือ?" ธันวาพึมพำเหมือนคนละเมอ "นั่นคือทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่ครับ ถ้าคุณต้องการจะกู้คืนทุกอย่างกลับมา และอาจจะได้กำไรมหาศาลกว่าเดิมสองเท่า" กวินยื่นแท็บเล็ตส่วนตัวไปให้ ตรงหน้าจอคือรายการคำสั่งซื้อหุ้นล็อตใหญ่ที่เตรียมพร้อมไว้แล้ว เพียงแค่ธันวากดอนุมัติ เงินสดทั้งหมดที่ธันวามีอยู่จะถูกโอนเข้าสู่พอร์ตนี้เพื่อพยุงสถานการณ์ที่ไม่มีวันฟื้นคืน กวินมองดูเพื่อนเก่าด้วยความสมเพช ในชาติก่อนธันวาใช้กลยุทธ์สกปรกแบบเดียวกันนี้หลอกล่อให้เขาหมดตัว แต่วันนี้ หุ้นตัวนี้ที่กวินนำเสนอ ไม่ใช่บริษัทที่มีอนาคตอย่างที่หลอกไว้ แต่มันคือบริษัทกระดาษที่เขาสร้างเครือข่ายขึ้นมาเพื่อสูบเลือดสูบเนื้อธันวาโดยเฉพาะ ทุกตัวเลข ทุกคำสั่งซื้อ คือการวางกับดักที่สมบูรณ์แบบที่สุด ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้น ก่อนที่เลขาส่วนตัวของธันวาจะวิ่งหน้าตื่นเข้ามา ใบหน้าของเขามีความตื่นตระหนกที่ปิดไม่มิด "คุณธันวาครับ! ตลาดหลักทรัพย์ประกาศระงับการซื้อขายหุ้นบริษัทนี้เป็นการชั่วคราวแล้วครับ! มีข่าวหลุดออกมาว่าผู้บริหารยักยอกทรัพย์และถูกตรวจสอบอย่างหนัก... เราทำอะไรไม่ได้แล้วครับ!" ธันวาหน้าถอดสีทันที เขารีบหันไปจ้องมองกวินด้วยสายตาที่เปลี่ยนจากความเชื่อใจกลายเป็นความหวาดกลัวสุดขีด "กวิน... นี่มันเกิดอะไรขึ้น? นายบอกว่าหุ้นตัวนี้ปลอดภัยไม่ใช่หรือ!" กวินค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม เขาจัดปกเสื้อสูทให้เรียบร้อย สายตาที่เคยดูนุ่มนวลบัดนี้กลายเป็นเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก เขาเดินเข้าไปใกล้ธันวาที่กำลังนั่งทรุดอยู่บนเก้าอี้พลางกระซิบที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงที่ทำให้ธันวาต้องขนลุกชัน "ความหายนะไม่ได้เกิดจากตลาดหรอกครับธันวา แต่มันเกิดจาก 'ความโลภ' ของคนที่ไม่รู้จักพอต่างหาก" ในขณะที่ธันวากำลังจะอ้าปากตะโกนด่าทอ เสียงโทรศัพท์อีกเครื่องบนโต๊ะของธันวาก็ดังขึ้น มันคือสายจากหน่วยงานตรวจสอบทางการเงินที่ธันวาเกรงกลัวที่สุด และเมื่อเขากดรับด้วยมือที่สั่นเทา เสียงปลายสายที่ตอบกลับมาไม่ใช่เสียงเจ้าหน้าที่ที่เขาคุ้นเคย แต่เป็นเสียงของ 'คนที่เขาเคยหักหลังไปเมื่อหลายปีก่อน' คนที่ควรจะจมดิ่งลงสู่ความตายไปแล้ว แต่วันนี้ เขากลับกลายเป็นผู้กุมชะตาชีวิตของธันวาอยู่บนปลายสาย "หวังว่าของขวัญที่ผมส่งไปให้จะถูกใจนะธันวา... เรายังมีบัญชีที่ต้องสะสางกันอีกเยอะ" เซียนหุ้นย้อนเวลาขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางแห่งการล้างแค้นนี้นะครับ