บทส่งท้าย: ราชาแห่งยุคสมัย

“แกคิดว่าความตายในอดีตคือจุดจบของความแค้นหรือไง กวิน?” เสียงของธันวาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องทำงานที่เต็มไปด้วยแรงกดดัน ร่างของชายที่ควรจะกลายเป็นเถ้าถ่านไปนานแล้วก้าวออกมาจากเงามืด แววตาของเขายังคงความเหี้ยมเกรียมและเต็มไปด้วยความแค้นที่สั่งสมมานานปีเหมือนวันวานที่เขาวางแผนล้มละลายผมในชาติก่อน ผมไม่ได้ขยับตัว ไม่ได้หยิบอาวุธ หรือแม้แต่จะแสดงอาการตื่นตระหนก ผมเพียงแค่หยิบแก้ววิสกี้ราคาแพงขึ้นมาจิบเบาๆ พลางมองกราฟสีแดงที่กำลังดิ่งพสุธาบนจอโปรเจกเตอร์ด้วยสายตาที่ว่างเปล่า “ธันวา... นายก็ยังคงเป็นคนประเภทที่ชอบเล่นเกมเดิมๆ ในเวลาที่ผิดเสมอ” ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก “นายคิดว่าข่าวฉาวและการปั่นราคาลงจะทำลายอาณาจักรที่ฉันสร้างมาด้วยระยะเวลาสิบปีนี้ได้จริงๆ หรือ?” ธันวาหัวเราะร่า เขาเดินตรงเข้ามาในรัศมีที่ผมจะเอื้อมมือถึง “หุ้นนายกำลังดิ่ง นายกำลังจะสูญเสียทุกอย่าง เหมือนที่ฉันเสียให้กับแกในวันนั้น! ความรู้สึกของการถูกทรยศ ความรู้สึกที่เงินทุกบาทหายไปต่อหน้าต่อตา... วันนี้ฉันจะคืนให้แกเป็นเท่าตัว!” ผมวางแก้วลงบนโต๊ะไม้โอ๊กช้าๆ เสียงแก้วกระทบพื้นผิวไม้ดังดังก้องไปทั่วห้อง ผมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พลางกดปุ่มบนโต๊ะทำงานเพื่อเปิดระบบรักษาความปลอดภัยอัตโนมัติ “ธันวา นายรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงก้าวขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งของโลกการเงินได้?” ผมก้าวเข้าไปหาเขาช้าๆ สายตาของผมจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของคนที่เคยเป็นเพื่อนสนิทคนนั้น “ไม่ใช่เพราะฉันเก่งกว่านาย แต่เพราะฉันเรียนรู้ที่จะซื้อ ‘อนาคต’ ก่อนที่มันจะเกิดขึ้น” ในวินาทีนั้น จอโปรเจกเตอร์ที่เคยแสดงกราฟดิ่งลงเหวกลับพลิกผัน ข้อมูลธุรกรรมลับที่ถูกบล็อกไว้ถูกปลดล็อก การเคลื่อนไหวของเงินทุนมหาศาลจากบัญชีสำรองที่ไม่เคยมีใครล่วงรู้ถูกโอนเข้าช้อนซื้อหุ้นของผมที่กำลังถูกทุบจนราคาร่วงลงไปต่ำที่สุดในประวัติศาสตร์ “น... นายทำอะไร?” ธันวาหน้าถอดสี “ฉันไม่ได้แค่สร้างบริษัท แต่ฉันสร้าง ‘กระดาน’ ขึ้นมาเอง” ผมกล่าวเบาๆ “ทุกความฉาวที่นายปล่อย ทุกการเทขายที่นายวางแผนไว้ มันคือกลยุทธ์ที่ฉันต้อนนายเข้ามาในกับดักเอง นายคิดว่าบริษัทฉันดิ่งพสุธา แต่ความจริงแล้ว ฉันกำลังทำราคาให้ต่ำพอที่จะรวบรวมหุ้นคืนทั้งหมดจากมือของนายและพวกพ้องที่กำลังตื่นตระหนก... ตอนนี้นายไม่ใช่ผู้ถือหุ้นใหญ่แล้วธันวา นายแค่พนักงานที่กำลังจะถูกไล่ออก” ธันวาเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้น ในขณะที่โทรศัพท์ของเขาเริ่มส่งเสียงร้องระงมจากลูกน้องที่พากันโทรมาแจ้งข่าวร้ายว่าพอร์ตลงทุนของพวกเขาทั้งหมดถูกล้างเกลี้ยง ผมไม่มองเขาอีกต่อไป ผมเดินหันหลังให้ร่างที่สั่นเทาของอดีตเพื่อนสนิท ก่อนจะเดินออกไปที่ระเบียงดาดฟ้าของตึกที่สูงที่สุดในมหานครแห่งนี้ ลมแรงยามค่ำคืนปะทะเข้ากับใบหน้าของผม แสงไฟจากตึกรามบ้านช่องด้านล่างระยิบระยับราวกับดวงดาวบนผืนดิน นี่คือโลกที่ผมเคยสูญเสียไปทั้งหมด และนี่คือโลกที่ผมใช้ความรู้จากการย้อนเวลามาครอบครองไว้ในกำมือ การแก้แค้นที่ยาวนานสิ้นสุดลงตรงนี้ ไม่ใช่ด้วยความรุนแรงหรือเลือด แต่ด้วยกฎเกณฑ์ของธุรกิจที่โหดร้ายกว่าสิ่งใด ผมได้ทุกอย่างกลับมาแล้ว... เงิน ชื่อเสียง และความภูมิใจ แต่ในขณะเดียวกัน ผมก็พบว่าตัวเองยืนอยู่บนจุดที่สูงเสียดฟ้าจนมองหาใครสักคนที่จะร่วมทางไปข้างหน้าด้วยกันไม่พบ ชีวิตมันก็เหมือนกราฟหุ้นครับ มีจุดต่ำสุดเพื่อพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด และมีจุดสูงสุดที่ต้องรู้วิธีรักษามันเอาไว้โดยไม่ให้ดิ่งลงมาอีก ครั้งหนึ่งผมเคยใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อล่าแค้น แต่ตอนนี้ผมตระหนักแล้วว่า การเป็น 'ราชา' ไม่ใช่การทำลายศัตรูให้พินาศ แต่คือการทำให้ศัตรูเห็นว่า เราเติบโตไปไกลเกินกว่าที่พวกเขาจะเอื้อมถึง ผมหลับตาลง สูดลมหายใจลึก ท่ามกลางความวุ่นวายของโลกการเงินที่ผมเป็นผู้กำหนดจังหวะ ความเงียบสงบในใจคือรางวัลที่ล้ำค่าที่สุดที่การย้อนเวลามอบให้... หรืออาจจะเป็นผลลัพธ์จากความเจ็บปวดที่ผมก้าวข้ามผ่านมาได้อย่างสง่างามในฐานะผู้ชนะที่แท้จริง ประวัติศาสตร์ไม่ได้จดจำแค่ชื่อของคนที่รวยที่สุด แต่จดจำคนที่ควบคุมทิศทางของยุคสมัย และนับจากนี้ไป... ชื่อของ 'กวิน' จะถูกจารึกไว้ในฐานะตำนานที่ไม่มีวันเสื่อมคลาย ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนนิยายเรื่องนี้มาจนถึงตอนจบนะครับ หวังว่าเรื่องราวของผมจะเป็นแรงบันดาลใจให้ทุกท่านกล้าที่จะพลิกกระดานชีวิตด้วยตัวเองครับ